Se connecterอารัญมองแววตาของหญิงสาวที่ตอนนี้มันชัดเจนแล้วว่าเธอเองก็คิดถึงและมีความต้องการไม่ต่างจากเขาชายหนุ่มก้มลงจูบเร่าร้อนดูดดื่ม แล้วถอดชุดของหญิงสาวออกอย่างรวดเร็ว“เมียพี่สวยมาก สวยทั้งตัว ยิ่งชุดที่ใส่วันนี้เซ็กซี่มาก ในงานมีหนุ่มๆ มองเมียของพี่ไหม”“มีสิคะแต่หนูไม่สนใจมองคนอื่นหนูมองแค่พี่อารัญคนเดียว”“ตอบได้น่ารักมากครับ พี่ก็มองแค่ส้มโอคนเดียว พี่คิดถึงส้มโอที่สุด คืนนี้พี่ขอทั้งคืนนะครับ”“ถ้าพี่ไหวหนูก็ไหว” หญิงสาวตอบอย่างท้าทายแล้วเขาก็กระตุกปมผ้าเช็ดตัวออก ดึงมือของหญิงสาวมาจับแท่งร้อนที่มันขยายตัวอย่างรวดเร็ว“พี่อารัญ....” เธออยากจะดึงมือกลับแต่เขาก็จับไว้ให้เธอค่อยๆ รูดขึ้นลงช้าๆ“อื้ม....มือส้มโอนิ่มที่สุด” อารัญกระซิบริมฝีปากของชายหนุ่มเริ่มขบเม้มก็ไปตามเนื้อตัวขาวเนียนไล่ลงมาตามซอกคอและเนินอกอิ่ม ปลายลิ้นลากไปตามฐานสีสวยจนยอดถันแข็งชูชัน ก่อนจะสะบัดบนเม็ดเชอร์รี่ปลุกเร้าอารมณ์ของหญิงสาว“อื้อ....” อลิดาปล่อยมือจากท่อนเอ็นร้อนมาจิกผ้าปูที่นอนไว้แน่น เธอจนรู้สึกเสียวซ่าน หน้าท้องแบนราบกระเพื่อมไปตามจังหวะการหายใจที่ถี่ขึ้น ริมฝีปากลากมาต่ำลงมาเนินเนื้อสูดกลิ่นหอมของกุหลาบท
ผ่านเกือบหนึ่งสัปดาห์แล้วที่ทุกคนในบ้านรู้ว่าอารัญกับอลิดาคบกันอยู่ ส่วนคนอื่นในไร่ก็ได้แต่สงสัยแต่ไม่มีใครกล้าถามอะไรออกมา“ส้มโอเย็นนี้เข้าไปหาข้าวกินในเมืองกันดีไหม” อารัญเอ่ยปากชวนเพราะเขาไม่มีโอกาสได้อยู่กับเธอตามลำพังเลย ทุกเย็นหลังเลิกงานหญิงสาวก็จะกลับบ้าน แม้บางวันจะเอาอาหารค่ำมาที่แต่พอทานเสร็จก็รีบกลับ“เย็นนี้หนูต้องทำขนมค่ะ”“ส้มโอเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมพี่รู้สึกว่าส้มโอไม่อยากอยู่ตามลำพังกับพี่เลย พี่ทำอะไรให้ส้มโอไม่พอใจใช่ไหมหรือโกรธที่พี่บอกทุกคนเรื่องของเรา”“เปล่าหรอกค่ะ แต่หนูต้องทำขนมจริงๆ”“ถ้าอย่างนั้นวันเสาร์เราไปดูหนังกันไหม”“ได้ค่ะ” อลิดายิ้มแต่แฝงรอยเจ้าเล่ห์ไว้ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติจนกระทั่งถึงวันศุกร์ อารัญก็ออกไปดูคนงานในไร่ตามปกติ แม้เขาจะเป็นเจ้าของไร่และไม่จำเป็นจะต้องลงไปดูคนงานเองแต่ชายหนุ่มก็อยากจะเรียนรู้ทุกอย่างในแต่ละช่วงเวลาให้ได้มากที่สุดอารัญกลับเข้ามาที่ออฟฟิศเพื่อชวนอลิดาไปทานอาหารกลางวันอย่างเคย แต่พอมาถึงก็ไม่เจอกับหญิงสาว เขาจึงรีบเดินไปที่ร้านอาหารและมองไปรอบๆ ร้านแต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของคนรัก“ชมพู่เห็นส้มโอไหมครับ”“ส้มโอออกไปแล้วค่ะ
“ทำไมทุกคนใจร้อนกันจัง ไม่มีใครถามความคิดเห็นของหนูเลยเหรอคะ” หญิงสาวดีใจที่อารัญจริงจังแต่ก็น้อยใจที่เขาไม่ถามความคิดเห็นของเธอก่อน“ก็พี่รักส้มโอมาก พี่อยากใช้ชีวิตกับส้มโอ อยากสร้างครอบครัวกับส้มโอ แต่พี่ก็ไม่ได้บังคับให้ส้มโอต้องแต่งงานกับพี่เดี๋ยวนี้สักหน่อย พี่แค่อยากให้ผู้ใหญ่รับรู้ไว้ว่าพี่จริงจังกับส้มโอจริงๆ”“แบบนี้เขาเรียกมัดมือชกหรือเปล่า แล้วพี่บอกพ่อไปไหม ว่าความสัมพันธ์ของเรามันถึงขั้นไหนแล้ว”“ไม่ได้บอกครับ พี่บอกแค่ว่าเรากำลังคบกัน พ่อของพี่ดีใจมากๆ ส่วนพ่อของส้มโอก็อนุญาตให้เราคบกัน”“ตกลงเรื่องนี้ทุกคนรู้เรื่องหมดแล้วยกเว้นหนูคนเดียวใช่ไหม ทุกคนเห็นหนูเป็นตัวตลกเหรอ”“ไม่ใช่แบบนั้นนะส้มโอ พี่ยอมรับว่าพี่ผิดที่ไม่บอกส้มโอก่อน แล้วก็ผิดที่ไม่ยอมห้ามพ่อ แต่ถ้าทุกคนรู้ว่าเราคบกันมันก็ดีไม่ใช่เหรอ เวลาออกไปเที่ยวไหนด้วยกันผู้ใหญ่จะได้ไม่เป็นห่วง ส้มโออย่าโกรธเลยนะครับเด็กดีของพี่”“หนูก็เป็นเด็กดีของพี่ตลอดนั่นแหละ มีแต่พี่ที่เป็นผู้ใหญ่ดื้อไม่ยอมฟังกันบ้างเลย” หญิงสาวถอนหายใจเพราะไม่คิดว่าเรื่องทุกอย่างมันจะเร็วขนาดนี้“พี่รักส้มโอมากนะครับ ส้มโออย่าโกรธพี่เลย พี่สัญญา
เมื่อเข้ามาในบ้านอลิดาก็เดินไปในครัวเปิดตู้เย็นหยิบน้ำและผลไม้ออกมาวางที่ห้องรับแขกขณะที่เจ้าของบ้านก็เดินตามมาคว้าตัวให้เธอนั่งลงบนตัก“คิดถึงจัง” อารัญทั้งกอดและหอมด้วยความคิดถึง“หนูก็คิดถึงค่ะ แต่อยากรู้มากกว่าว่าพี่อารัญเป็นอะไร เล่าให้หนูฟังนะคะ อย่าเก็บไว้คนเดียวเลยค่ะ หนูเคยบอกพี่แล้วว่าหนูจะรับฟังพี่ทุกเรื่องและจะช่วยเก็บเป็นความลับค่ะ”อารัญถอนหายใจก่อนจะเล่าว่าเขาได้ยินมารดากับพี่สาวคงเขาพูดเรื่องอะไรบ้าง อลิดารู้สึกเห็นใจเขามากๆหญิงสาวประคองใบหน้าเขาแล้วยิ้มก่อนจะหอมแก้มทั้งสองข้างอย่างให้กำลังใจ“เรื่องมันผ่านมาแล้วค่ะพี่อรัญอย่าคิดมากเลยนะคะ ลืมมันไปเถอะ ตอนนี้พี่อารัญครอบครัวที่ดีแล้วนะคะ แล้วก็ยังมีหนูที่คอยอยู่ข้างพี่ตลอด อย่าคิดถึงผู้หญิงสาวคนนั้นอีกเลย หนูขอโทษนะที่พูดแบบนี้ แต่หนูคิดว่าพี่ควรจะถอยออกมาจากเรื่องที่มันทำให้พี่ทุกข์ใจได้แล้วนะคะ”“พี่จะผิดไหมส้มโอ ถ้าจากนี้พี่จะให้แค่เงินแต่พี่จะไม่ไปเจอเขาอีก”“ไม่ผิดเลยอันที่จริงพี่ไม่จำเป็นต้องให้เงินเขาด้วยซ้ำเพราะพี่ไม่ได้เป็นคนขอร้องให้เขาพาพี่ไปเลี้ยงแต่เขาขโมยพี่ไป ถ้าเรื่องนี้ลุงอิทธิจะแจ้งความเอาผิดก็ยังได้เ
อารัญตื่นนอนแต่เช้าและวิ่งในไร่ตามปกติก่อนจะกลับมาอาบน้ำชงกาแฟดื่มและไปรออลิดาที่ออฟฟิศ“พี่อารัญ ทำไมมาเช้าจัง” อลิดาดีใจที่มาถึงออฟฟิศชายหนุ่มก็มารออยู่ก่อนแล้ว“ก็พี่คิดถึงส้มโอนี่ อย่าลืมสัญญาเมื่อคืนนะ”“นี่มาทวงสัญญาเหรอคะ”“ครับ” อารัญรีบดันให้หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องทำงานแล้วล็อกประตูอย่างรวดเร็วพอล็อกประตูเสร็จแล้วชายหนุ่มก็ดึงหญิงสาวเขามากอดไว้แน่น อลิดาก็กอดตอบเพราะเธอเองก็คิดถึงเขามากเหมือนกันทั้งสองยืนกอดกันอยู่ในห้องทำงานพักใหญ่ก่อนที่ชายหนุ่มจะคลายอ้อมกอดออก“ยังปวดท้องอยู่ไหม” อารัญพาเธอมานั่งที่โซฟาแล้วถามด้วยความเป็นห่วง เขามีทั้งมารดาและพี่สาวจึงรู้ว่าช่วงที่เป็นประจำเดือนจะปวดท้องและหงุดหงิดมากแค่ไหน“ปวดค่ะ แต่หนูกินยามาแล้ว”“พี่ว่าหน้าส้มโอซีดมาก กลับไปนอนพักดีไหมครับ”“ช่วงเป็นเมนส์หนูก็ซีดแบบนี้ล่ะคะ พี่อารัญจะเข้าไปในไร่ไหมคะ”“เข้าครับ แต่แวะมากอดให้หายคิดถึงก่อน”“ถ้าหายคิดถึงแล้วก็เข้าไร่เถอะค่ะ”“กอดอย่างเดียวจะหายคิดถึงยังไง”“แล้วต้องทำยังไงถึงจะหายคิดถึงล่ะ”“มันต้องมากกว่านั้น แต่พี่รู้ว่าส้มโอยังไม่พร้อม” เขาพูดแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ จมูกคลอเคลียอยู่ที่พ
หลังจากทานอาหารกับครอบครัวเสร็จแล้วอลิดาก็เข้าห้องนอนและกลับออกมาอีกครั้งในเวลาไม่นาน“ส้มโอ แม่นึกว่าหนูนอนไปแล้วนะ นั่นหนูจะไปไหนล่ะลูก”“หนูจะไปขอยาแก้ปวดท้องเมนส์ที่บ้านพี่ชมพูค่ะ”“ถามพี่เขาหรือยังว่ามีไหม”“หนูไลน์ไปถามแล้วค่ะแม่ หนูขอตัวไปเอายาก่อนนะคะ ว่าจะนั่งคุยกับพี่ชมพู่สักพักแล้วค่อยกลับมาค่ะ” หญิงสาวบอกบิดามารดาก่อนจะเดินไปยังบ้านของพี่สาวที่อยู่บริเวณใกล้ๆ กัน เธอเคาะประตูแล้วเดินเข้าไปซึ่งตอนนี้พี่สาวกำลังนั่งดูทีวีอยู่ส่วนพี่เขยของเธอก็เข้านอนไปแล้ว“รีบกินเลย” อลิษาส่งยาและน้ำกับน้องสาว“ขอบคุณค่ะ หนูนึกว่ายายังเหลืออยู่แต่พอดึงออกมาจากกล่องไม่เหลือเลยสักเม็ด ดีนะที่พี่มียาถ้า ทำไมผู้หญิงอย่างเราถึงต้องเป็นเมนส์ด้วยก็ไม่รู้ หนูล่ะอิจฉาคนที่เขาไม่ปวดท้องจัง”“พี่เห็นส้มโอปวดท้องทุกเดือนแบบนี้ลองไปหาหมอดีมั้ย”“จะไปหาทำไมล่ะคะพี่ปวดท้องกินยาก็หายแล้วค่ะ พี่ชมพู่ก็ปวดเหมือนหนูนี่คะ”“ตอนนี้พี่ไม่ค่อยปวดแล้วนะ กินยาแก้ปวดท้องแค่วันแรกวันเดียว”“ดีจัง พี่ทำยังไงบอกหน่อยสิ” อลิดาขยับเข้ามาใกล้ สายตาเต็มไปด้วยความอยากรู้“ลองซื้อยาคุมมากินดูสิมันช่วยได้นะ”“จริงเหรอ”“อือ ก







