MasukShare
ตอนที่ 7 ต้องรู้ให้ได้
Terakhir Diperbarui:
2026-03-03 16:00:31รถสีดำคันหรูแล่นออกมาจากหมู่บ้านจัดสรรขนาดใหญ่ไปตามถนนยามค่ำคืน บรรยากาศภายในรถเต็มไปด้วยความอึดอัดเมื่อราณีญาเอาแต่ชวนคุยจนภูผาอยากจะเร่งให้ถึงคอนโดมิเนียมของหญิงสาวเร็ว ๆ หญิงสาวพยายามหยิบยกเรื่องราวสมัยเรียนที่อังกฤษมาเล่าเพื่อดึงดูดความสนใจจากชายหนุ่มข้างกาย ทว่าภูผากลับทำเพียงแค่พยักหน้าตอบรับตามมารยาท สายตาของเขาจ้องไปที่ถนนแต่ในหัวกลับวนเวียนอยู่กับภาพใบหน้าของเด็กชายตัวน้อยที่ชื่อภูตะวัน
“พี่ภูคะ ณีญาว่าที่เมืองไทยนี่ขับรถยากกว่าที่นั่นเยอะเลยนะคะ วันหลังพี่ภูต้องสอนณีญาขับรถบ้างนะคะ ณีญาไม่อยากนั่งแท็กซี่ไปทำงานเลย” ราณีญาขยับตัวเข้าใกล้เอียงศีรษะไปแตะแขนของเขาอย่างสนิทสนม
“เรื่องนี้พี่คงช่วยณีญาไม่ได้หรอกนะ พี่ไม่ถนัดเลยแต่ถ้าอยากฝึกขับรถจริง ๆ พี่มีโรงเรียนสอนขับรถแนะนำ”
“เอางั้นก็ได้ค่ะ ณีญาขอเบอร์โทรกับไลน์พี่ภูไว้ได้ไหมคะ”
“ครับ” ภูผาบอกเบอร์โทรศัพท์ของเขาจากนั้นก็ให้หญิงสาวแอดไลน์ตามที่เธอขอ เขารู้ว่าถ้าไม่ให้เธอก็คงไปขอจากน้าอารีรัตน์
“พี่ภูคะ นี่ยังไม่ดึกเท่าไหร่เราไปหาที่นั่งดื่มและฟังเพลงกันดีไหมคะ” ราณีญาอยากใกล้ชิดและรู้จักเขาให้มากขึ้น เธอได้รับคำสั่งจากอารีรัตน์ว่าทำยังไงก็ได้ให้ภูผายอมแต่งงานกับเธอ เรื่องนี้หญิงสาวไม่เห็นด้วยเลยแต่พอเธอได้เจอกับภูผาความคิดของเธอก็เปลี่ยนเพราะนอกจากสมบัติมากมายที่น้าสาวของเธอบอกแล้วชายคนนี้ยังหล่อตรงใจเธออีกด้วย
“ไว้วันหลังเถอะครับ วันนี้พี่มีธุระต้องจัดการต่อ” ภูผาตอบเสียงเรียบพลางหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าหน้าคอนโดหรูย่านใจกลางเมือง
“พี่ภูสัญญานะคะว่าจะพาณีญามาฟังเพลง”
“ครับ ถึงแล้วครับ”
“ขอบคุณนะคะพี่ภู พรุ่งนี้เจอกันที่บริษัทนะคะ ณีญาจะตั้งใจทำงานให้พี่ภูพอใจที่สุดเลยค่ะ” หญิงสาวโน้มตัวไปหอมแก้มเขา หนึ่งทีด้วยความใจกล้า ก่อนจะก้าวลงจากรถไปพร้อมรอยยิ้ม
ภูผายกมือขึ้นลูบแก้มข้างที่โดนสัมผัสด้วยความรู้สึกว่างเปล่า เขาไม่ได้รังเกียจราณีญา แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกพิเศษกับเธอเพราะตอนนี้ในหัวของเขาไม่มีเรื่องอื่นเลยนอกจากเรื่องเด็กชายภูตะวัน
เขาขับรถออกมาจากคอนโดของราณีญาระหว่างนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดต่อสายหาเพื่อนสนิทเพียงไม่กี่คนที่เป็นทั้งเพื่อนเล่นมาแต่เด็กและตอนนี้เป็นถึงเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง
“ว่าไงไอ้ภู นึกยังยังไงโทรมาหาเวลานี้ล่ะ” นุกูลถามด้วยความสงสัยเพราะปกติแล้วภูผาจะโทรหาช่วงหัวค่ำเพื่อชวนกันไปดื่มมากกว่า
“ฉันมีเรื่องจะปรึกษาเรื่องเด็กที่แอดมิทอยู่ที่โรงพยาบาลของนายห้อง 8814” ภูผาเข้าประเด็นทันที
“มีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่า”
“นายช่วยดูข้อมูลให้หน่อยได้ไหม”
“ตอนนี้ฉันไม่อยู่ที่โรงพยาบาล ถ้านายอยากได้ข้อมูลเดี๋ยวจะถามทางโรงพยาบาลให้ว่าแต่อยากรู้อะไรบ้างล่ะ”
“กรุ๊ปเลือด”
“นายจะรู้ไปทำไม”
“ดูให้ก่อนแล้วจะเล่าให้ฟัง”
“เออ ๆ เดี๋ยวโทรกลับ”
นุกูลวางสายจากเพื่อจากนั้นก็โทรไปถามข้อมูลผู้ป่วยที่โรงพยาบาล แม้จะเป็นเรื่องที่ผิดแต่ฟังจากน้ำเสียงที่ไม่สบายใจของเพื่อนแล้วเขาก็ต้องยอม
เขาถามข้อมูลจากพนักงานจากนั้นก็โทรกลับไปหาภูผาที่รอสายอย่างร้อนใจ
“คนไข้ที่นายอยากรู้กรุ๊ปเลือดชื่อน้องภูตะวันเป็นลูกชายของคุณพลอยนัชชา อย่าบอกนะว่านายกับเธอกลับมาคืนดีกันแล้ว”
“คนอย่างฉันเจ็บแล้วจำ ตกลงรู้ไหมเลือดกรุ๊ปอะไร”
“กรุ๊ปเอเหมือนนาย หรือว่าเด็กนั่นจะเป็นลูกของนายกับนัชชา”
“อือ ฉันก็สงสัยเพราะเด็กคนนั้นเหมือนฉันมาก เหมือนจนฉันเริ่มไม่เชื่อว่าเขาเป็นลูกของรุ่นพี่วิศวะคนนั้นอย่างที่นัชชาบอก ฉันอยากตรวจ DNA ช่วยหน่อยสิ”
“นายบ้าหรือเปล่าภูผาการตรวจ DNA โดยไม่ได้รับความยินยอมจากแม่น่ะมันผิดกฎหมายนะเว้ย!...แถมผิดจรรยาบรรณแพทย์ด้วยฉันทำไม่ได้หรอก” นุกูลเบรกเพื่อนเสียงแข็ง
“แล้วมันไม่มีทางอื่นเลยเหรอ ฉันต้องรู้ให้ได้เด็กนั่นใช่ลูกของฉันไหม นายคิดดูนะถ้าเด็กนั่นไม่ใช่ลูกฉันนัชชาจะตั้งชื่อว่าภูตะวันทำไม”
“ชื่อแบบนี้ใครก็ตั้งได้”
“แต่มันมีคำว่าภูนะ นายลองคิดดูดี ๆ สิ” ภูผาพยายามให้เหตุผล
“ตอนนี้โรงพยาบาลมีโปรเจกต์จีเนียสดีเอ็นเอเป็นการตรวจรหัสพันธุกรรมเพื่อวิเคราะห์พรสวรรค์และความฉลาดของเด็ก ถ้าอยากตรวจจริงน่าจะลองใช้วิธีนี้ดู แต่นายต้องทำให้นัชชายอมตรวจ”
“ถ้าบอกตรง ๆ นัชชาคงไม่ยอมนายให้น้าสาวของนัชชายินยอมแทนได้ไหม”
“ฉันจะลองให้คนของฉันเข้าไปคุยนะ ฉันจะบอกว่าเป็นบริการเสริมฟรีจากบริษัทประกันที่สนับสนุนโฆษณาในช่วงนี้ คนทั่วไปเห็นของฟรีและเป็นประโยชน์ต่อตัวเด็กเขาก็เซ็นยินยอมทั้งนั้นแหละ ส่วนของนายเดี๋ยวฉันไปเก็บตัวอย่างเอง พรุ่งนี้เย็นว่างไหมออกมากินเหล้ากัน”
“อือ ขอบใจนะนุกูล ฉันรู่ว่าเรื่องนี้มันผิดแต่ฉันก็อยากรู้จริง ๆว่าภูตะวันเป็นลูกของฉันไหม” ภูผาอยากรู้ความจริงให้เร็วที่สุดถ้าภูตะวันเป็นลูกเขาจริงเขาก็มีสิทธิ์ทวงความเป็นพ่อ
เช้าวันต่อมา
พลอยนัชชากำลังป้อนข้าวเด็กชายภูตะวันที่มีสีหน้าสดชื่นมากกว่าเมื่อวาน
“อร่อยไหมครับ”
“ครับ แต่ยายนีทำอร่อยกว่า” เด็กชายตอบไปตามจริง
“เอาไว้หายดีแล้วค่อยกลับไปกินกับข้าวฝีมือยายนีนะลูก ตอนนี้ต้องกินของโรงพยาบาลไปก่อน”
“ครับแม่ แม่ครับแล้วยายนีจะมาอยู่กับผมไหมครับ”
“มาสิลูก เมื่อกี้ยายนีโทรมาบอกแล้วว่ากำลังจะออกจากบ้าน” เมื่อคืนพลอยนัชชาเป็นคนนอนเฝ้าลูกชายที่โรงพยาบาลและให้นลินีกลับไปพักเพราะช่วงกลางวันต้องรับหน้าที่เฝ้าไข้หลานชาย
“แม่ต้องไปทำงานเหรอครับ”
“ใช่แล้วครับ ตะวันอยู่กับยายนีต้องเชื่อฟังนะครับ”
“ครับแม่”
พลอยนัชชาป้อนข้าวป้อนยาลูกชายจนเสร็จนลินีก็มาถึงโรงพยาบาลพอดี
“เป็นยังไงบ้านเมื่อคืนมีไข้ไหม” นลินีรีบเข้ามาถาม
“ยังมีไข้อยู่ค่ะ แต่ทานยาลดไข้และเช็ดตัวก็ดีขึ้น เช้านี้มีไข้ต่ำ ๆ ค่ะ”
“นัชชารีบไปทำงานเถอะนะไม่ต้องห่วงทางนี้น้าจะดูแลเอง แล้วก็หาข้าวกินด้วยนะ”
“ค่ะน้านี น้าก็เหมือนกันนะคะสั่งของโรงพยาบาลก็ได้ นัชชาฝากตะวันด้วยนะคะ แม่ไปก่อนนะครับตะวันเชื่อฟังยายนีนะลูก”
“คร้าบแม่ บ๊ายบายคร้าบ”
พลอยนัชชาหอมแก้มลูกชายก่อนจะคว้ากระเป๋าและรีบออกจากประตูไปและเดินสวนทางกับพยาบาลที่หน้าห้อง หญิงสาวยิ้มให้ก่อนจะรีบเดินไปยังลิฟต์
Bab terbaru
คลั่งรักเมียในความลับ ตอนที่ 25 ความรักมันไม่สำคัญ
คำถามของนลินีทำให้พลอยนัชชาเริ่มวางแผนว่าจะทำยังไงต่อกับชีวิตตนเองและลูกในท้อง“ท้องของนัชชาคงจะโตมากตอนเปิดเรียนปีสาม ถ้าสอบเสร็จนัชชาจะไปดร็อปเรียนก่อนค่ะ คลอดแล้วก็ค่อยกลับไปเรียนใหม่”“หนูตัดสินใจดีแล้วใช่ไหมว่าจะเลี้ยงลูกคนเดียว”“ค่ะแต่ค่าใช้จ่ายอาจจะเยอะปิดเทอมนี้ท้องยังไม่โตมากนัชชาคงต้องหางานพิเศษทำค่ะ”“อย่าออกไปทำงานที่อื่นเลยช่วยน้าทำบัญชีดีกว่าน้าจะรับงานจากเพื่อนรุ่นพี่ของน้ามาให้ นัชชาจะได้ทำงานที่บ้าน”“น้าว่าเงินที่เรามีอยู่มันจะพอไหมคะ” หญิงสาวหมายถึงเงินที่บิดามารดาทิ้งไว้ให้“ถ้าเราใช้จ่ายอย่างประหยัดก็น่าจะพอจ้ะ”“นัชชาเป็นหลานสาวที่ไม่ดีเลยใช่ไหมคะที่สร้างแต่ปัญหาให้น้า”“อย่าคิดแบบนั้นสินัชชาปัญหามันเกิดแล้วต้องช่วยกันแก้ไขไม่ใช่เอาแต่โทษตัวเอง เด็กที่อยู่ในท้องของนัชชาก็หลานสาวของน้าเหมือนกันนะน้าจะช่วยนัชชาเลี้ยงลูกเอง”เมื่อถ้าสาวพูดแบบนี้หญิงสาวก็รู้สึกเบาใจขึ้นแต่ในใจเธอจะไม่ยอมให้ถูกเอาเปรียบอยู่ฝ่ายเดียว ถึงแม้เธอจะต้องเลี้ยงลูกตามลำพังแต่ภูผาก็จะต้องมีส่วนรับผิดชอบในเรื่องนี้ เธอจะไม่ยอมให้ลูกที่เกิดมาต้องล่ำบาก.....หญิงสาวทำตัวเป็นปกติจนกระทั่งเย็นวัน
คลั่งรักเมียในความลับ ตอนที่ 24 ต้องเก็บไว้
นลินีรู้สึกว่าเรื่องนี้มันไม่ยุติธรรมสำหรับหลานสาวของเธอเลยที่ต้องมาเป็นทุกข์อยู่แค่ฝ่ายเดียว“ช่างเถอะค่ะนัชชาได้คุยกับน้าแล้วก็สบายใจขึ้นมากค่ะ”“แล้วหนูคิดจะบอกพี่เขาตอนไหนล่ะ”“ว่าจะรอให้สอบเสร็จก่อนค่ะ”“นัชชาจ๊ะน้ารู้ว่าหนูรักเขามากน้าอยากให้หนูตัดสินใจเรื่องนี้ให้ดีและไม่ต้องห่วงเรื่องงานของน้าหรอกนะ พรุ่งนี้น้าจะไปยื่นหนังสือลาออกและไปทำงานที่บริษัทบัญชีของรุ่นพี่ที่รู้จักกัน”“น้านีคะ นัชชาขอโทษที่ทำให้น้าต้องลำบาก”“อันที่จริงน้าก็คิดเรื่องลาออกแล้วมาทำงานที่บริษัทของรุ่นพี่แต่ยังลังเลอยู่พอมาเจอเรื่องนี้น้าก็เลยตัดสินใจได้ง่ายขึ้น”“แล้วเงินเดือนจะได้เท่าเดิมไหมคะน้านี”“เงินเดือนคงไม่เท่าเดิมแต่จะได้เปอร์เซ็นต์จ้ะ นัชชาไม่ต้องเครียดเรื่องของน้านะ ใกล้สอบแล้วตั้งใจเรียนดีกว่านะตกลงไหม”“ก็ได้ค่ะน้านี”.....พลอยนัชชากลับเข้ามาในห้องนอนของตนเองจากนั้นก็อ่านหนังสือแต่ก็ไม่มีสมาธิเท่าไหร่จนเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น“ว่าไงคะพี่ภู อ่านหนังสือไปถึงไหนแล้ว” หญิงสาวทักทายด้วยเสียงสดใส“ไม่มีสมาธิอ่านหนังสือเลย คิดถึงนัชชาจังก่อนสอบเราเจอกันหน่อยดีไหมครับ” ปลายสายส่งเสียงอ้อนเพราะเขาไม่ไ
คลั่งรักเมียในความลับ ตอนที่ 23 ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้
คุณอารีรัตน์เสนอเงินมากถึงห้าล้านเพื่อให้หญิงสาวยอมไปจากลูกเลี้ยงของเธอ เงินจำนวนนี้มันมากพอให้หญิงสาวใช้ชีวิตได้อย่างสบายและที่เธอยอมให้เงินมากขนาดนั้นก็เพราะเธอหวังจะได้มากกว่าถ้าหากคนที่ภูผาจะแต่งงานด้วยเป็นคนที่เธอเตรียมไว้“คืออะไรคะ”“น้าจะให้เงินเธอห้าล้านแต่เธอต้องทำให้ภูผายอมไปเรียนนะ”“น้าจ้างให้นัชชาเลิกกับพี่ภูใช่ไหม”“ว่าอย่างนั้นก็ได้เงินนี้มันมากพอที่เธอจะปล่อยมือจากเขา”“ถึงบ้านนัชชาจะไม่ได้รวย แต่นัชชาก็ไม่ได้เป็นคนเห็นแก่เงินนะคะ” หญิงสาวปฏิเสธเพราะทุกวันนี้เธอก็ไม่ได้ลำบากอะไรเงินที่บิดามารดาทิ้งไว้ให้ก่อนท่านจากไปก็มากให้เธอเรียนจนจบ“จะไม่คิดดูหน่อยเหรอ”“ไม่ค่ะ ถ้าน้าไม่มีอะไรพูดกับนัชชาแล้วนัชชาขอตัวกลับก่อนนะคะ”“นัชชาน้าของหนูทำงานฝ่ายบัญชีที่บริษัทคุณไพศาลใช่ไหม ถ้ามีข่าวว่าฝ่ายบัญชียักยอกเงินบริษัทแล้วอนาคตการทำงานของน้าเธอก็คงจบลงและคงไม่มีบริษัทไหนรับเข้าทำงาน” เมื่อพูดกันดี ๆ แล้วหญิงสาวไม่ให้ความร่วมมือเธอเลยเขาเรื่องของน้าสาวมาขู่เพราะรู้ดีว่าพลอยนัชชามีญาติเพียงคนเดียว“น้านีไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้นะคะ” หญิงสาวรีบร้องห้ามเพราะกลัวว่าน้าสาวของตัวเองจะลำบา
คลั่งรักเมียในความลับ ตอนที่ 22 ขอความจริงแล้วจะไม่ฟ้อง
เพราะปกติแล้วพลอยนัชชาจะเป็นคนตื่นเช้าอยู่เสมอเช้านี้ก็ไม่ต่างจากวันอื่นถึงแม้จะเมามากและแทบจะไม่ได้นอนพักแต่หญิงสาวก็ลืมตาตื่นในเวลา 6 โมงเช้า เธอมองไปรอบ ๆ ห้องแล้วนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่ผ่านมาแม้จะจำรายละเอียดได้ไม่หมดว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้างแต่ความรู้สึกก็ชัดเจนพลอยนัชชาหันไปมองคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ แล้วก็รู้สึกเสียใจที่ยอมให้อารมณ์และความรู้สึกเข้ามามีอิทธิพลเหนือความจริงที่เจ็บปวด เธออยากจะลุกจากตรงนี้และออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดแต่ร่างกายกับไม่มีแรง หญิงสาวมองนาฬิกาและเห็นว่ามันยังเช้าอยู่จึงหลับตาลงและนอนต่อเพราะความเหนื่อยล้าเธอรู้สึกตัวตื่นอีกครั้ง หลังจากผ่านไปอีกเกือบ 3 ชั่วโมง“9 โมงแล้วเหรอ” เธอพูดกับตัวเองแล้วรีบดันตัวลุกขึ้น ตอนนี้ภูผาไม่ได้นอนอยู่ข้างกายเธอแล้วหญิงสาวถอนหายใจก่อนจะหยิบชุดที่กองอยู่บนพื้นขึ้นมาสวมแล้วเดินออกมาจากห้อง“ตื่นแล้วเหรอ” ภูผาที่กำลังเทเขาต้มใส่ชามถามขึ้นจนคนที่กำลังแอบย่องออกมาจากห้องสะดุ้งสุดตัว“ท่านรอง”“ท่านรองเหรอ เมื่อคืนไม่ได้เรียกแบบนี้”“ก็เมื่อคืนฉันเมา” เธอก้มหน้าตอบเพราะไม่กล้าจะมองหน้าเขาหลังจากที่เมื่อคืนเผลอปล่อยกายปล
คลั่งรักเมียในความลับ ตอนที่ 21 ความโหยหาที่เร่าร้อน nc
ความสุขแบบนี้เป็นความสุขที่ภูผาโหยหาและคิดถึงมาตลอด ที่ผ่านมาเขามีผู้หญิงอีกหลายคนแต่ก็คบกันไม่รอดเพราะในใจของชายหนุ่มยังคงมีพลอยนัชชาแม้ว่าจะผ่านมานานหลายปีแต่ความรู้สึกที่เขามีให้กับเธอก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงแล้วในเมื่อวันนี้มีโอกาสได้ทำแบบเดิมอีกครั้งเขาก็จะตักตวงความสุขให้ได้มากที่สุดเพื่อให้สมกับวันเวลาที่เขาคิดถึงหญิงสาวมาตลอดหญิงสาวขยับสะโพกไปตามอารมณ์ ท่อนเอ็นร้อนที่เสยเข้าหาประสานกับร่องรักคับแน่นอย่างลงตัว ภูผารู้ว่าหญิงสาวอยู่ในอารมณ์แบบไหน เขาสวนสะโพกเข้าหาเธออย่างไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบดังก้องไปทั้งห้องแล้วความสุขความเสียวซ่านก็เดินทางมาถึงขีดสุด สัญชาตญาณดิบส่งให้ทั้งคู่ถาโถมเข้าหากันเร็วขึ้น แรงบีบรัดในกายและแรงจากการเสียดสีทำให้ความร้อนในกายของทั้งสองคนแผดเผาจนแทบหลอมละลายภูผาจับสะโพกเธอไว้แน่นก่อนจะตอกอัดท่อนเอ็นเสยขึ้นอย่างไม่ยั้งทำเอาพลอยนัชชาขาสั่นจนทรงตัวแทบไม่อยู่ความเสียวซ่านพุ่งสูงสุดขึ้นเสียงครางหวานดังไปทั่วห้องพลอยนัชชาร่อนสะโพกอย่างเร่าร้อน ภูผาโน้มลำตัวเธอลงมาให้หน้าอกอวบอิ่มพอดีกับริมฝีปากร้อนแล้วดูดดึงอย่างหิวกระหายส่งผ่านความเสียวซ่านให้คนที่โยกอยู่ทา
คลั่งรักเมียในความลับ ตอนที่ 20 เรายังเข้ากันได้ดี nc
ความรู้สึกแบบนี้หญิงสาวจำได้ดีว่าภูผาเคยมอบให้เธอเมื่อหลายปีก่อน ตอนนั้นมันเต็มไปด้วยความรักที่มีให้แก่กันอย่างท่วมท้นแต่วันนี้เธอรู้ว่าทุกอย่างเกิดจากอารมณ์เปลี่ยวเหงาพลอยนัชชาสัญญากับตัวเองไว้ว่าชีวิตนี้เธอจะไม่นอนกับผู้ชายคนไหนหรือคบกับใครอีกเพราะไม่อยากให้ลูกชายมีปัญหาแต่ในเมื่อเขาคือภูผา หญิงสาวจึงปล่อยกายไปกับเขาอย่างเต็มที่ร่างกายของเธอมันตอบสนองทุกอย่างไปตามอารมณ์ความรู้สึกและสัญชาตญาณที่ไม่อาจหักห้ามได้เลย“อ่า....สวยมากนัชชาของพี่สวยไม่เปลี่ยนเลย”เสียบแหบพร่าพูดออกมาจากความรู้สึก เขาไล้ปลายนิ้วโป้งไปบนกลีบกุหลาบที่ปิดสนิท ความรู้สึกไม่ต่างจากครั้งแรกเมื่อหลายปีก่อน ความเป็นหญิงของพลอยนัชชาสวยงามอย่างไม่มีที่ติแม้เธอจะมีลูกแล้วแต่ภาพที่เห็นกลับทำให้อารมณ์ของเขาลุกโชนอย่างง่ายดายภูผาทำให้พลอยนัชชาสั่นท้านไปทั้งตัว ปลายลิ้นกดนวดเป็นวงกลมบนเกสรเสียว ปลุกเร้าจนหญิงสาวต้องแอ่นสะโพกเข้าหาอย่างห้ามไม่อยู่ ยิ่งเขาลากลิ้นแทรกกลางกลีบกุหลาบเธอก็ยกสะโพกสูง เพื่อให้เขาดูดกินน้ำหวานได้อย่างเต็มที่“อื้ม....อ๊ะ!....”“หวานเหมือนเดิมเลยนัชชา”“พี่ภูอื้อ....”เสียงหวานครางเรียกชื่อคนรักไม
Anda juga akan menyukai
คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้203.1K Dibacaพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย111.5K Dibacaห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน125.8K Dibacaลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข60.3K Dibacaเมียรักคนเถื่อน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์1.5K Dibacaโซ่รักหลอมใจ
dexnarak4.5K Dibacaเรื่องราวของเราสองคน
ปลายปากกาไร้หมึก410 Dibacaพิษรักพันธะวิวาห์
คณานางค์127 Dibaca
