Se connecter“ ปากแข็งจังนะ ” คำตอบของเธอวาคิมรู้ดิว่ามันตรงกันข้ามทั้งหมด แต่ยายเด็กคนนี้เวลาที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกันความปากแข็งของน้องยังคงมีมาก“ ใครปากแข็งกันไม่ได้ปากแข็งสักหน่อยว่าแต่เฮียทำอะไรอยู่คะ ” เธอเลยถามพี่“ กำลังช่วยตัวเองมั้ง เธอไม่กลับมาพร้อมเฮียนี่ ” เค้าแกล้งพูดคำนี้กับน้องเพราะรู้ดีว่าถ้าในเมื่อเขาพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้จะทำให้คนตัวเล็กเขินอายได้อย่างแน่นอนและที่เขาพูดในประโยคสุดท้ายก็เพราะว่าเค้าอยากจะพาน้องกลับและก็ได้ชวนน้องแล้วแต่ด้วยความที่น้องไม่สามารถกลับมาพร้อมเขาได้ เพราะครอบครัวของเรายังรู้เรื่องความสัมพันธ์ของเรานั่นเอง“ อีกสองวันก็ได้เจอกันแล้วไงคะ ” เธอเลยบอกกับพี่ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากกลับมาพร้อมพี่แต่ด้วยทุกอย่างมันไม่สามารถทำให้เธอกลับมาพร้อมเขาได้จะต้องให้เธอโกหกกับครอบครัวของเธอมันก็ไม่ใช่เรื่อง“ งั้นจำคำที่เฮียบอกได้ไหม “ แล้ววาคิมเขาก็ถามย้ำคนตัวเล็กอีกครั้ง” จำได้ดีเลยค่ะ แล้วเจอกันที่กรุงเทพนะคะ “ เธอพูดประโยคนี้กับพี่จบแล้วไอลดาเธอก็วางสายจากพี่ทันทีเพราะถ้าขืนพูดอะไรกับพี่ต่อมีคงจะยาวแน่คงจะไม่โดนพี่กำชับแค่เรื่องนี้เพียงแค่เรื่องเดียวแน่นอน หลังจากที่
สามวันต่อมาตอนแรกวาคิมเขาตั้งใจว่า จะใช้เวลาอยู่กับคนตัวเล็กและก็ครอบครัวของน้องรวมไปถึงแม่ของเขา แต่ด้วยความที่งานที่บริษัทนั้นมันมีปัญหาจึงทำให้ประธานหนุ่มอย่างเขาต้องเลือกที่จะบินกลับมาแก้ปัญหานี้ก่อนจึงไม่ได้กลับพร้อมคนตัวเล็ก“ อีกสองวันเจอกันที่กรุงเทพ ระหว่างที่เฮียไม่อยู่ห้ามดื้อนะรู้ไหม ” แต่กว่าที่เขาต้องบินกลับวาคิม ตัวเขาก็ได้กำชับกับคนตัวเล็กเอาไว้เพราะกลัวว่าเวลาที่เธออยู่ทางนี้เธออาจจะซุกซนก็ได้ ซึ่งบอกเลยว่าเขาไม่ค่อยไว้ใจคนตัวเล็กสักเท่าไหร่ไม่ค่อยไว้ใจในความดื้อของเธอ ถึงแม้ว่าไอลดาเธอจะมีความเรียบร้อยอยู่พอสมควรแต่เรื่องความแอบดื้อเธอก็มีมากเช่นกัน“ หนูจะไปดื้อที่ไหนคะไม่ดื้อแน่นอนค่ะเฮียเดินทางกลับอย่างปลอดภัยนะคะ ” คำพูดของพี่ทำให้คนตัวเล็กเธอก็ต้องพูดตอบเขาเธอจะไปดื้อที่ไหนกันเพราะตอนนี้ไม่ได้มีกลุ่มเพื่อนของเธอมาเที่ยวด้วยแต่มีเพียงแค่ครอบครัวของเธอและก็แม่ของเฮียเท่านั้นมีแต่ผู้ใหญ่ทั้งหมดเธอจะดื้อได้ยังไง“ ก็ดีถือว่าเฮียบอกเราไว้แล้วเพราะถ้าเกิดเฮียรู้ว่าหนูแอบดื้อบอกเลยว่าถ้ากลับกรุงเทพเมื่อไหร่ได้นอนจมเตียงอย่างแน่นอน ” “ ค่า หนูทราบแล้วค่ะ ” คำพูดของเ
ปลายลิ้นหนาปาดเลียวนตามรอยแยกของกลีบเนื้อนี้ โดยที่ไอลดาเธอก็นอนบิดเร้าไปมาบนเตียงนอนนี้ ยิ่งเธอถูกปลายลิ้นของพี่กระดกขึ้นลงใส่ร่องน้ำหวานของเธอ ไอลดาเธอก็ยิ่งอยากหลบหนีปลายลิ้นของเขา“ อือ เฮียขา ส เสียวจัง อืมม ” แผล๊บแผล๊บ!! จ๊วบ แผล๊บ!!!วาคิมที่ใช้ปลายลิ้นละเลงตรงนั้นของน้อง โดยที่มือหนาของเขาก็บี้ลงปุ่มกระเสียวของน้อง เพื่อเพิ่มความเสียว เพิ่มน้ำหวานในร่องเล็กนี้ จนผ่านไปสักพัก คนตัวเล็กเธอก็เริ่มที่จะต้านไม่ไหว มือเล็กกำยู่ที่ผ้าปูเตียงจนมันยับยู้ยี้“ ไม่ไหว มะ จะเสร็จ อื้อ เฮียขา ตรงนั้น ตรงนั้น ” ไอลดาเธอเริ่มที่จะขมิบสู้และเริ่มที่จะต้านทานปลายลิ้นของพี่ไม่ไหว จนเธอไม่รู้ว่าจะต้องระบายมันยังไง มือเล็กๆนี้เลยเลื่อนขึ้นมาวางบนหัวเล็กของพี่ และก็ขยุ้มผมของพี่ โดยที่พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรเธอกรี๊ดดดด อ๊า!!!เพียงไม่นานที่เขาใช้ลิ้นรัวเร็วทั้งดูดทั้งเลีย พอน้องกระตุกใส่เขาและปล่อยน้ำหวานออกมาแล้ว วาคิมก็ไม่ลืมที่จะเลียกินน้ำหวานนี้จนสะอาดเพราะเขาถูกใจในรสหวานนี้ของน้องมาก ไม่คิดเลยว่า น้ำหวานของไอลดามันจะหวานมาก“ หวานมากเลยตัวเล็ก ” เมื่อจัดการเลียกินน้ำหวานของน้องเสร็จแล้ว วาคิม
อื้ม!!! จ๊วบ จ๊วบ จบคำพูดของวาคิม เขาก็ดึงน้องเข้ามาประกบจูบทันที โดยที่คนตัวเล็กก็รับจูบจากเขาด้วยความเต็มใจ สองลิ้นเกี่ยวล้อเล่นกันไปมา เพื่อหยอกล้อกัน โดยที่น้ำลายของทั้งสองก็ผสมแลกกัน จนไอลดาเธอเริ่มจะหายใจติดขัดวาคิมจึงยอมถอนจูบออกจากเธอ แล้วทั้งสองคนก็มองกันอย่างสายตาที่สื่อถึงกันได้ “ อยากเอาเธอว่ะ ” เสียงทุ้มกระซิบพูดกับคนตัวเล็กโดยที่เขาก็มีความต้องการอย่างนั้นจริงๆ ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้เราทั้งสองคนอยู่บนเรือกับครอบครัว เขาคงพาน้องชมบรรยากาศวิวทะเลสวยบนเรือนี้แล้ว “ เฮียอะ ไม่เอานะคะ ไว้กลับโรงแรมเราค่อยต่อกันก็ได้ ” เพราะนิสัยของเธอวาคิม เธอย่อมรู้ดีว่าเขาเป็นคนยังไง เธอเลยรีบบอกพี่ “ ก็แค่พูดเอง เฮียไม่ทำอะไรเธอหรอกน่า ” วาคิมพูดจบเขาก็รั่งหัวคนตัวเล็กเข้ามาแนบอกของเขาอีกครั้ง เพื่อสูดดมความหอมบนศรีษะเล็กนี้ “ เข้าไปข้างในเถอะ ที่นี้ลมแรงแล้ว เดี๋ยวไม่สบายเอา ” แล้ววาคิม ก็บอกกับน้องอีกครั้ง “ ค่ะ เฮียก็อย่าดื่มเยอะนะคะ ” แล้วไอลดาเธอก็เดินจากพี่ไป บรรยากาศบนเรือนี้ มีแต่ความสุขท่ามกลางทั้งสองครอบครัว โดยที่ไอลดาเธอก็แฮปปี้มาก เธอสนุกและมีความสุขกับแม่ๆ ส่วนวาคิมเขาก็จ
“ มาๆขึ้นเรือกันดีกว่า ” ขุนพล ชายวัยกลางคนพูดกับทุกคน แล้วเขาก็ส่งมือไปรับภรรยาคนสวยของเขาขึ้นเรือส่วนวาคิมเองก็ช่วยแม่ของเขาเช่นกัน รวมถึงไอลดาด้วยพอเราขึ้นเรือกันแล้ว วาคิมก็ดึงมือคนตัวเล็กเข้ามาหาตัวทันที “ อ๊ะ ” ไอลดาที่ถูกดึงข้อมือโดยมือใหญ่ของเขา เธอก็หันมามองพี่ทันที“ เฮียมีอะไรรึป่าวคะ ” เธอเงยหน้ามองพี่ เมื่อหันมาหาเขาแล้ว “ ใครใช้ให้ใส่ชุดนี้ ” เสียงทุ้มพูดกับน้องด้วยน้ำเสียงที่ติดดุ ด้วยความไม่ชอบใจ เขาไม่ชอบให้น้องใส่อะไรแบบนี้ ถึงแม้ว่ามันจะสวยและดูดีมากก็เถอะ เอาง่ายๆคือ เขาหวง หวงร่างกายของน้องไม่อยากให้ใครได้เห็น เขาจะเก็บไว้มองคนเดียว “ ไม่สวยเหรอคะ ” จะว่าไป ชุดนี้เธอก็ไม่ชินเลย เพราะเธอไม่เคยใส่อะไรแบบนี้มาก่อน แต่ที่ต้องใส่ก้เพราะคุณป้าเตรียมไว้ให้ เเละคะยั้นคะยอ เธอเลยสวมใส่มัน“ มันโป้ ไม่ชอบ ” เขาพูดออกมาตามความจริง เพราะว่าเขาไม่ชอบ ไอลดาที่ได้ยินคำพูดของพี่ ใบหน้าสวยก็อมยิ้มออกมาทันที จะว่าไป เธอคิดไม่ผิดเลยที่ใส่ชุดนี้ เพราะได้เห็นถึงความหวงที่เฮียวาคิมแสดงออกมา ” หวงก็พูดออกมาเถอะค่ะ “ ไอลดาบอกกับพี่จบ เธอก็เดินไปทางที่ทุกคนอยู่ทันที โดยมีสายตาของเฮียว
“ นิดหน่อยค่ะ ” “ งั้นตัวเล็กพักผ่อนดีกว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้เดินไม่รอด พ่อแม่หนูคงจะสงสัย ” โชคดีที่เมื่อคืนนี้ เขาได้ปล่อยไปบ้างแล้ว จึงทำให้คืนนี้แค่ครั้งเดียว เขาก็โอเค วาคิมเลยปล่อยให้คนตัวเล็กได้นอนพักผ่อนได้ “ ค่ะ ” เธอพยักหน้าให้พี่ เพียงไม่นานไอลดาเธอก็ปิดเปลือกตาลงทันที ด้วยความเหนื่อยล้ามากๆ วาคิมที่เห็นเขาเลยยอมถอนท่อนเนื้อใหญ่ของตัวเองออกจากร่องรักของน้ำ แล้วลงมายืนที่ปลายเตียง สายตาคมของประธานหนุ่มจ้องมองส่วนนั้นของน้องที่มีน้ำคาวสีขาวขุ่นของเขาไหลย้อยออกมาอยู่ สองเท้าหนักของเขาเลยเดินไปที่ห้องน้ำหรู เพื่อเดินไปหยิบผ้าผื่นเล็กชุบน้ำมาจัดการเช็ดร่างกายให้น้อง โดยที่ไม่ลืมเช็ดทำความสะอาดตรงนั้นให้น้องด้วย หลังจากเสร็จวาคิมก็กลับไปอาบน้ำและมานอนกอดน้อง และตัวเขาก็จะเดินออกไปจากห้องของน้องในช่วงเช้า เพื่อไม่ให้แม่ของเธอหรือใครๆมาเห็นว่าเขาอยู่กับน้องทั้งคืน เช้าวันต่อมาไอลดานั่งทานข้าวเช้ากับพ่อและแม่ของเธอรวมไปถึงแม่ของเฮียวาคิมด้วย แต่บนโต๊ะอาหารนี้ไม่ได้มีเฮียวาคิมร่วมโต๊ะอยู่ด้วย สงสัยเฮียยังไม่ตื่นไม่รู้ว่าเมื่อคืนนี้ตอนที่เธอหลับอยู่ เฮียออกไปจากห้องตอนไหน แต่มันก็







