Se connecter“ผมอิ่มแล้วครับ” ควอนดื่มน้ำทันทีเมื่อทานอิ่ม
“กินอีกสิ กินให้หมดถ้วย” แสงโสมบอกทั้งๆ ที่ยังเท้าคางยิ้มละมุนส่งให้คนตัวเล็ก
ควอนรู้สึกร้อนวูบไหวจนไม่อยากนั่งอยู่ตรงนี้แล้ว หวาดกลัวและเขินสายตาดุดันที่มองจ้องมาทางต้นอย่างอ่อนโยน และใจก็เต้นเร่าผิดจังหวะไปหมดตอนนี้
“ผมอิ่มแล้วครับ ผมขอตัวไปเรียนก่อนนะครับ”
“พี่ไปส่ง” ว่าแล้วก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วเดินไปฉุดกระชากควอนให้ลุกขึ้นแล้วดึงลากให้เดินตามตนออกไป ส่วนควอนก็ได้แต่ขืนตัวเองไว้ไม่ยอมให้เขาดึงลากไปง่าย
“ผมไปเองได้ครับพี่บิ๊ก พี่บิ๊กไม่ต้องลำบากไปส่งผมหรอก”
“ก็บอกว่าจะไปส่งไงล่ะ ไปเถอะ เดี๋ยวสาย” เขาหยุดเดินแล้วหันมาตอบกลับคนที่บังคับลากมา
“งั้นก็ปล่อยมือผมก่อน ผมเดินเองได้ครับ” ผมบอกพี่เขาพร้อมบิดข้อมือตัวเอง
“โอเค” แสงโสมปล่อยข้อมือเล็กแล้วเปลี่ยนมาล้วงกระเป๋ากางเกงตัวเองออกไปรอคนตัวเล็กที่โรงจอดรถ
“คุณควอนไม่เป็นอะไรนะคะ” ป้าทิพย์เดินเข้ามาถาม เพราะตอนนี้นางเดาอารมณ์เจ้านายไม่ถูกเลย ทำไมอยู่ๆ วันนี้ถึงทำดีและใส่ใจควอนก็ไม่รู้
“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมไปก่อนนะครับเดี่ยวพี่เขาจะว่าผมถ้าช้า”
“ไปเถอะค่ะ ว่าแต่วันนี้มีเรียนบ่ายด้วยไหมคะ”
“มีครับ”
“เดี๋ยวเย็นนี้ป้าเตรียมมือเย็นรอนะ”
“ขอบคุณครับ”
แล้วผมก็วิ่งออกไปทันที เพราะตอนนี้คนเดินไปก่อนคงยืนหน้าขรึมรอแล้ว และก็ใช่จริงๆ พอออกมาโรงจอดรถเขาก็ถามทันที
“ทำไมช้า”
“ผมคุยกับป้าทิพย์ครับ”
“ขึ้นรถเดี๋ยวสาย”
“ครับ” ผมวิ่งไปขึ้นที่นั่งข้างคนขับอย่างไม่รอให้พี่เขาบอกผม และพอผมขึ้นนั่งพี่เขาก็ขึ้นมาบนรถแล้วติดเครื่องยนต์กระชากรถออกไปทันที และระหว่างที่ผมนั่งในรถและพยายามทำตัวเล็กที่สุดนั้นมือของพี่เขาก็คว้ามือผมที่กำแน่นอยู่บนตักผมไปกุมไว้
“เย็นนี้รอพี่จะไปรับ”
“แต่ผม...”
“บอกให้รอก็รอ”
“ครับ” ผมได้แต่นั่งเกร็งในรถและปล่อยให้พี่เขากุมมือของผมไว้และมือของเขาก็บีบนวดมือผมไปมาจนผมรู้สึกกระวนกระวายใจ ตอนนี้สองแก้มผมร้อนผ่าว และร่างผมก็เกร็งจนแทบขยับไม่ได้
“มือนุ่มดีนะ แล้วมือนี้ให้ใครจับมาบ้าง”
“ไม่นุ่มหรอกครับ พี่บิ๊กปล่อยเถอะครับ”
“ฉันถามมือนี้ให้ใครจับบ้าง” ครั้งนี้น้ำเสียงที่นุ่มละมุนก่อนหน้าก็เป็นเสียงเข้มขึ้นและดังขึ้นจนควอนต้องรีบตอบ
“เพื่อนๆ และครอบครัวครับ”
“อือ ห้ามให้เพื่อนคนไหนจับมือนี้อีก มือของนายเป็นของพี่จำไว้” ไม่ใช่คำบอกเล่าแต่มันคือคำสั่งที่ควอนต้องทำตาม
“พี่บิ๊กพูดแบบนี้หมายความว่าไงครับ มือผมก็ต้องเป็นของผม อีกอย่างผมกับเพื่อนๆ ก็จับมือกันปกติ” ผมพยายามดึงมือของตัวเองออกจากมือของพี่เขา และพี่เขาก็ยอมปล่อยเพราะต้องใช้มือบังคับพวงมาลัยรถ
“ยังต้องถามอีกเหรอ เรื่องวันนั้นเรายังไม่เคลียร์กันเลยนะ นายเล่นหนีออกไปแบบนั้นฉันโกรธมาก ที่บอกว่ามือนายเป็นของฉันเพราะนายคือของพี่จำไว้” มุมปากหนาได้รูปยักยิ้มเล็กน้อยพร้อมกับมองถนนตรงหน้า
“ผมไม่เข้าใจครับ”
“ทำไมโง่แบบนี้ น่ารำคาญแล้วยังโง่อีกไอ้เด็กบ้านิ” น้ำเสียงห้วนสะบัดอารมณ์ใส่คนข้างๆ ทันทีเมื่ออีกคนเข้าใจยาก
“ขอโทษครับ ก็ผมไม่เข้าใจที่พี่บิ๊กพูด พี่เกลียดผมไม่ชอบผมแล้วทำไม...”
“มึงเป็นเมียกูไง ต่อไปมึงต้องเป็นเมียกูเข้าใจไหมไอ้ควอน และเลิกถามได้แล้วตอนเย็นพี่จะมารับ อ้อ มือของมึงเป็นของกู ถ้ามึงให้ไอ้อีหน้าไหนจับกูกระทืบมันแน่จำไว้” พูดจบก็หักพวงมาลัยเข้าข้างทางแล้วจอดรถ เล่นเอาคนที่นั่งข้างๆ กำลังมึนงงกับคำพูดของตนเองนั้นงงไปอีกเมื่อถูกไล่ลงรถเสียดื้อๆ
“ลงไป กูส่งมึงตรงนี้แหละ กูอารมณ์ไม่ดีแล้ว” ไม่แค่พูดเปล่าแต่ยังโยกตัวไปเปิดประตูรถให้ควอนแล้วผลักดันไหล่เล็กให้ขยับตัวลงไป
“ครับ” ควอนรีบลงจากรถ และทันทีที่คนหน้าหวานลงจากรถแสงโสมก็กระชากรถออกไปทันทีด้วยใจที่คุกรุ่น
ควอนมองตามหลังรถที่แล่นจากไปไกลแล้วมองไปข้างหน้าตนเอง เดินไม่นานก็ถึงมหาลัย ชายหนุ่มหน้าหวานจึงเดินไปไปมหาลัย โดยไม่นั่งรถโดยสารประจำทางที่แล่นผ่าน
“โอว์...ใจร้อนไปได้เมียพี่ อ่า”“ก็ผมเสียว พี่บิ๊กดูดให้หน่อย อ่า”“ได้สิ กูก็อยากกินน้ำเสียวมึงเหมือนกัน อืม”จูบขบเม้มไซ้ซอกคอมายังหน้าอกและไล้มายังหน้าท้องแบนราบของคนตัวเล็กแล้วผลดกระดุมกางเกงถลกดึงรั้งพร้อมกางเกงบ๊อกเซอร์ของควอนลงไปกองไว้ที่หน้าขา มือที่ถอดกางเกงของควอนก็เคลื่อนมากอบกุมเอ็นเนื้อร้อนที่ตื่นตัวเหยียดขยายยาวและนวดคลึงเฟ้นขยำพวงไข่ทั้งสองลูกไปมาพร้อมกับไล้ปลายลิ้นลากถูไถเลียไปมา“ซี้ดดด พี่บิ๊ก ผมเสียว....อ่า ดูดอมผมที อ่า นั่นแหละครับ อ่า”แสงโสมอ้าปากหนาแล้วครอบครองปลายเอ็นร้อนรุ่มของควอนแล้วดูดเลียเป็นจังหวะเสียว มือใหญ่ก็บีบขยำคลึงเฟ้นไข่ใบเล็กทั้งสองที่ขนาบข้างท่อนเอ็นของควอน“อ่า อื้อ”เสียงแรงดูดของปากหนาดังเป็นจังหวะ และยิ่งเอวเล็กบางของผมแอ่นยกเร่าสอดเสียวกระแทกเด้งเข้าหาปากพี่เขาพี่เขา
“คำสั่งหรือขอร้องครับ”“ขอร้อง ไปเถอะ พี่คิดถึงควอนนะ อยากเอาแรงๆ ด้วย”“งื้อ...ยังไม่ได้หายโกรธ และผมก็ยังโกรธพี่อยู่ที่ชกหน้าพี่แดซอง”“เอาเถอะไปบนห้องก่อนพี่จะขอโทษบนห้อง”อือแล้วควอนก็ลุกขึ้นเดินนำหน้าของแสงโสมออกไปส่วนแสงโสมก็รีบลุกวิ่งตามไปทันทีเมื่อเห็นว่าตอนนี้ควอนเดินนำไปไกลแล้วทั้งสองนั่งมองหน้ากันบนเตียง แสงโสมนั่งปลายเตียง ควอนนั่งพิงหัวเตียง ห้องนอนห้องนี้เป็นห้องของควอน แสงโสมรู้สึกเขินอายเล็กน้อยที่ก่อนหน้านี้เขาบอกความรู้สึกของตัวเองไป และก็ไม่คิดด้วยจะต้องได้พูดต่อหน้าคนเยอะๆ แบบนั้น“ว่าไงครับพี่บิ๊ก มีอะไรจะพูดกับผมไหมครับ ระหว่างเรา”“ก็เป็นผัวเมียกันไง มึงยังต้องให้กูพูดอีกเหรอควอนว่ากูรู้สึกยังไงกับมึง&r
“พ่อให้บิ๊กได้ไหม บิ๊กรู้ว่าพ่อลำบากใจแต่ควอนก็เป็นส่วนหนึ่งของผมเหมือนกัน ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีควอน”“แล้วสังคมจะมองลูกยังไง พ่อไม่อยากให้คนหัวเราะลูก และไม่อยากให้ใครมานินทาลูกลับหลังว่าเป็นพวกผิดเพศ พ่อไม่อยากให้ใครมาว่าลูกพ่อ” แสงเพชรยื่นมือมาลูบแก้มสากของลูกชายตรงหน้าทั้งน้ำตา“ผมไม่สนใจหรอก คนพวกนั้นไม่ได้รักผม แต่พ่อรักผมและผมก็รักพ่อ พ่อรักผมก็พอแล้ว ขี้ปากชาวบ้านคำนินทาของคนข้างนอกทำอะไรผมไม่ได้หรอกครับ เพราะผมมีความรักของพ่อปกป้องผม” แสงโสมแนบหน้ากับมือเหี่ยวย่นของพ่อ“พ่อรักบิ๊กนะลูก รักมากด้วย เราเหลือกันแค่สองคนแล้ว พ่อยอมแล้ว ยอมแล้ว มันชีวิตของลูกนินะ พ่อก็ควรสนับสนุนความรักของลูกกับควอน” แสงเพชรยอมแพ้หัวใจของลูกชายแล้ว“พ่อ ขอบคุณครับพ่อ” แสงโสมก้มลงกราบแทบเท้าของพ่อด้วยความดีใจและขอบคุณ ขอบคุณที่ท่านเข้าใจและเปิดใจยอมรับเรื่องของเขากับควอน“แต่ผ
“ก็ตอนนี้กูกับพี่ฟ้าเป็นแฟนกันแล้วเว้ย” ชาเขียวยังไม่ได้บอกทุกคนว่าตอนนี้ตัวเองจีบเทียมฟ้าพี่สาวของทัพฟ้าติดแล้ว งั้นถือโอกาสนี้บอกเพื่อนเลยแล้วกัน“กูขอรับสายพี่มึงก่อนนะไอ้ทัพฟ้า” แล้วเขาก็กดรับสายแล้วกรอกเสียงนุ่มส่งไปในสาย“ครับพี่ฟ้า” แล้วลุกขึ้นเดินลงจากศาลาทิ้งเพื่อนไปอย่างไม่สนใจ“ปล่อยมันไปเถอะ ตอนนี้ก็โล่งอกแล้วพอได้เล่า หลายวันที่ผ่านมากูเครียดและอึดอัดมากที่ต้องพยายามปกปิดความรู้สึกของตัวเอง อึก!” มือเรียวสวยของผมยกขึ้นปาดเช็ดคราบน้ำตาที่เปื้อนแก้มออก แล้วมองเพื่อนๆ ของผมแล้วก็ยิ้มให้ทั้งสอง“ขอบคุณพวกมึงที่เข้าใจกู”“เพื่อนกัน มีอะไรบอกนะเว้ย อย่าเก็บไว้คนเดียวและคิดไปเองแบบนี้ มึงอย่าคิดว่าเพื่อนจะรับมึงไม่ได้ แค่เป็นเกย์ เกย์หน้าสวยขนาดนี้เป็นใครก็รักมึงทั้งนั้นแหละไอ้ควอน อีกอย่างมึงนิสัยดีด้วยรักเพื่อนแคร์เพื่อน” ทัพฟ้าพูดและตบไหล่ให้กำลั
“ไหนลองเล่ามาสิ มึงเป็นอะไรของมึง พวกกูอยากถามมึงตั้งนานแล้ว มึงดูเปลี่ยนไปไม่สดใส ไม่มีความสุขเหมือนก่อน ไม่ค่อยพูด มึงมีเรื่องอะไรรึเปล่าไอ้ควอน” ชาเขียวถามเปิดประเด็นทันทีเมื่อทุกคนขึ้นมานั่งบนศาลากันเรียบร้อยแล้ว“นั่นดิไอ้ควอน พวกกูเพื่อนมึงนะเว้ย เราจะมีกันและกันมีอะไรก็ปรึกษากัน ทุกข์ก็ช่วยกันแก้ สุขก็แชร์กัน สุขทุกข์เราแชร์กันนะมึง อย่าลืมสิว่าเราเป็นเพื่อนกัน” ทัพฟ้าพูดขึ้นบ้าง“ใช่ควอน พูดมาเถอะ อย่าเก็บไว้คนเดียว พวกเราต้องการควอนคนเดิมกลับมา”ผมเม้มปากตัวเองแน่นเมื่อมองหน้าเพื่อนๆ ที่จ้องมองมาทางผมแล้วก็สูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ ก่อนจะกำมือตัวเองแน่นแล้วพูดสิ่งที่กักเก็บมาตลอด“กูเป็นเกย์ กูเป็นเกย์พวกมึงได้ยินไหม” ผมไม่อยากปิดบังเพื่อนอีกแล้วว่ารสนิยมทางเพศของผมเป็นยังไง“มึงว่าไงนะไอ้ควอน” ทัพฟ้าแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง จริงอยู่ควอนมีใบหน้าส
“พ่อ....พ่อทำไมไม่เข้าใจที่ผมพูด ทำไมพ่อต้องห้ามเราด้วย” แสงโสมตะโกนไล่หลังคนเป็นพ่อและพ่อของเขาก็หยุดเท้าแล้วเดินวนกลับมา“พ่อไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ถ้าบิ๊กยืนยันจะยุ่งกับควอนพรุ่งนี้เช้ากลับกรุงเทพฯ กับพ่อทันที พ่อไม่สนใจทั้งนั้น พ่อปล่อยให้ลูกรักผิดเพศแบบนี้ไม่ได้” แสงเพชรทำใจยอมรับไม่ได้ที่ลูกชายจะรักเพศเดียวกัน และยิ่งไปกว่านั้นควอนก็เป็นลูกชายของเพื่อนสนิทของเขาด้วย เขารับไม่ได้ และก่อนจะออกจากห้องเขาก็พูดต่ออีกครั้ง“เลิกยุ่งกับควอนซะ”พูดจบก็เดินไปเปิดประตูออกจากห้องโดยไม่หันกลับมาสนใจลูกชายอีก ด้านแสงโสมเมื่อเหลือตัวคนเดียวก็ทำอะไรไม่ได้จึงลุกขึ้นเดินไปทุบโต๊ะทำงานของตัวเองแรงๆ เพื่อระบายความโกรธของตัวเอง“โธ่เว้ย!”ตุ๊บ! ตุ๊บ! ตุ๊บ!“ผมไม่มีทางปล่อยมันปล่อยหรอกพ่อ นั่นมันเมียผม ไอ้ควอนมันเป็นเมียผม ตุ๊บ!” พึมพำกับตัวเองแล้วเดินลงส้น






![พิศวาสรักเมียแต่ง (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 4/4]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
