บทที่ 5

กานต์จ้องมองโต๊ะทำงานของน้ำหอมด้วยความไม่พอใจที่เห็นพนักงานใหม่ได้รับความสำคัญเกินหน้า ความริษยาเริ่มกลายเป็นความสงสัยเมื่อเห็นเธอยังไม่กลับบ้าน

แสงไฟในออฟฟิศเริ่มดับลงทีละดวง แต่กานต์ยังคงปักหลักรอสังเกตการณ์ เขาเห็นผู้บริหารบางคนเดินวนเวียนชั้นเดียวกันในเวลาที่ผิดปกติ

เขาแอบตามไปดูเงียบ ๆ จนเห็นร่างของน้ำหอมยืนอยู่ในมุมสลัวกับผู้บริหารชายคนหนึ่ง ภาพไม่ชัดเจนพอจะระบุตัวตน แต่กานต์ปักใจเชื่อว่าไม่ใช่ธีระ

จังหวะที่มองเห็นเพียงแวบเดียวนั้น กานต์นำไปตีความตามอคติที่เต็มอก เขาแสยะยิ้มเมื่อคิดว่าได้กุมความลับที่จะใช้ทำลายชื่อเสียงหญิงสาว

กานต์เลือกไม่เผชิญหน้าโดยตรง แต่เดินไปหาพนักงานที่ยังเหลืออยู่ แล้วทิ้งคำพูดคลุมเครือชวนให้สงสัยถึงความสัมพันธ์ลับ

“ทำไมวันนี้ผู้บริหารยังไม่กลับกันนะ… หรือว่ามีนัดพิเศษกับใครบางคน” กานต์แสร้งเปรยขึ้นลอย ๆ กลางวงพนักงานที่กำลังเก็บของ จนทุกคนหันมาสนใจ

คำพูดธรรมดานั้นกลับกระตุ้นความอยากรู้ของคนกลุ่มนั้นได้ดี กานต์แอบยิ้มสะใจเมื่อเห็นคนอื่นเริ่มลุกขึ้นเดินไปดูตามคำบอกใบ้

พนักงานบางส่วนทยอยเดินขึ้นไปยังพื้นที่ทำงานส่วนตัวที่น้ำหอมยังนั่งอยู่ บรรยากาศเงียบในออฟฟิศเริ่มถูกเติมด้วยสายตาเคลือบแคลง

ภาพน้ำหอมที่ก้มหน้าก้มตาทำงานโดยมีเงาร่างผู้บริหารยืนไม่ไกล ถูกนำไปตีความเกินจริงทันที สายตาที่ดูสนิทสนมถูกหยิบยกขึ้นมานินทาเงียบ ๆ

กานต์ยืนมองเหตุการณ์จากมุมมืดด้วยความพึงพอใจที่เห็นแผนเริ่มได้ผล ข่าวลือไร้หลักฐานกำลังถูกขยายด้วยจินตนาการของคนที่อยากจับผิดอยู่แล้ว

“เห็นเหมือนที่ฉันเห็นไหม” เสียงกระซิบของพนักงานคนหนึ่งดังขึ้นเบา ๆ เมื่อเห็นน้ำหอมยังนั่งทำงานใกล้พื้นที่ส่วนตัวของผู้บริหาร

กานต์แสร้งเดินผ่านมาสมทบพลางถอนหายใจยาว แล้วพูดขึ้นว่า “งานใหญ่ขนาดนี้ เด็กใหม่คงไม่ได้ทำเองหรอก ถ้าไม่มีคนหนุนอยู่เบื้องหลัง”

สายตาของคนในแผนกเริ่มเปลี่ยนจากชื่นชมเป็นเหยียดหยามทันที เมื่อคำปั่นของกานต์คอยตอกย้ำความผิดปกติ

บรรยากาศรอบตัวน้ำหอมเริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อย ๆ โดยที่เธอยังไม่รู้ตัว ทุกการขยับตัวถูกจับตามองไม่วางตา

กานต์ลอบยิ้มสะใจที่เห็นแผนทำลายชื่อเสียงน้ำหอมเป็นไปอย่างราบรื่น ข่าวลือที่ถูกสร้างขึ้นเริ่มกลายเป็นข้อสรุปที่ทุกคนเชื่อโดยไม่ต้องถามหาความจริง

กานต์แสร้งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายภาพบรรยากาศออฟฟิศที่สลัว โดยจงใจให้ติดเงาร่างน้ำหอมที่ดูใกล้ชิดกับผู้บริหารคนนั้นมากเกินไป

“ทำงานดึกขนาดนี้... สงสัยจะได้โบนัสก้อนโตแน่เลยนะ” กานต์ทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงประชดประชันให้กลุ่มเพื่อนร่วมงานที่ยืนล้อมวงดู

ข่าวลือเริ่มแพร่กระจายผ่านห้องแชทลับของพนักงานอย่างรวดเร็ว ภาพที่เห็นเพียงครึ่งเดียวถูกนำไปตีความจนกลายเป็นเรื่องอื้อฉาว

พนักงานบางคนเริ่มถ่ายภาพพิกัดชั้นทำงานที่น้ำหอมอยู่เพื่อเป็นหลักฐาน ข่าวลือที่ไร้มูลเริ่มกลายเป็นความเชื่อ

กานต์ยืนมองผลงานตัวเองด้วยความสะใจที่เห็นน้ำหอมตกเป็นเป้าสายตาของทุกคนในบริษัทเพียงชั่วข้ามคืน แผนทำลายคู่แข่งกำลังไปได้สวย

น้ำหอมเริ่มรู้สึกถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน สายตาหลายคู่ที่จ้องมาทางเธอเต็มไปด้วยความสงสัยและเหยียดหยามจนเธอทำตัวไม่ถูก

เธอเงยหน้าขึ้นจากจอคอมพิวเตอร์แล้วขมวดคิ้วเมื่อเห็นกลุ่มพนักงานยืนจับกลุ่มซุบซิบไกล ๆ ทุกคนรีบหลบสายตาทันทีที่เธอหันไปมอง

กานต์ยังคงปั่นข่าวด้วยการเดินไปกระซิบกับหัวหน้าแผนกอื่นที่เพิ่งเดินผ่านมา โดยใช้คำพูดที่ชวนให้คิดว่าน้ำหอมกำลังใช้ทางลัดเพื่อความก้าวหน้า

“เห็นว่าอยู่กันสองต่อสองในห้องนั้นตั้งนานแล้วนะ” คำพูดของกานต์ทำให้คนฟังเริ่มคล้อยตามและมองน้ำหอมด้วยสายตาเปลี่ยนไปในทางลบ

ความอึดอัดเริ่มปกคลุมพื้นที่ทำงานจนน้ำหอมรู้สึกหายใจลำบาก เธอพยายามรวบรวมสมาธิทำงานต่อแต่กลับรับรู้ได้ถึงคำนินทาที่ดังระงมรอบตัว

ธีระสังเกตเห็นความผิดปกติผ่านกล้องวงจรปิด เขาเห็นพนักงานกลุ่มหนึ่งรวมตัวซุบซิบและชี้มาที่ห้องทำงานของเขาด้วยท่าทางแปลก ๆ

เขารับรู้ได้ทันทีว่าข่าวลือเรื่องน้ำหอมกำลังถูกบิดเบือน แต่กลับเลือกนั่งนิ่งอยู่ในความมืดเพื่อรอดูว่าใครคือต้นตอ

“ปล่อยให้พวกเขาดูไปก่อน” ธีระพึมพำกับตัวเองขณะที่สายตายังคงจับจ้องน้ำหอมซึ่งเริ่มรับรู้ถึงสายตาที่ทิ่มแทงรอบข้าง

เขายังคงสั่งงานเธอต่อผ่านแชทส่วนตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่รู้ดีว่าสถานการณ์ภายนอกกำลังเดือดพล่าน

ธีระเลือกคุมสถานการณ์เงียบ ๆ แทนการออกไปปกป้องเธอทันที เพราะเขาต้องการเห็นตัวตนที่แท้จริงของคนในองค์กรผ่านบททดสอบนี้

ข่าวลือเริ่มลุกลามไปยังแผนกอื่นอย่างรวดเร็ว ชื่อน้ำหอมกลายเป็นหัวข้อสนทนาหลักในกลุ่มแชทลับของพนักงานเกือบทั้งบริษัท

กานต์จ้องมองผลงานตัวเองด้วยความสะใจที่เห็นน้ำหอมตกเป็นเป้าสายตาโดยสมบูรณ์ ทุกสายตาที่มองเธอเต็มไปด้วยความรังเกียจแกมสงสัย

น้ำหอมเริ่มรับรู้ถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจนจนหายใจลำบาก เธอไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงมองเธอด้วยสายตาแบบนั้น ทั้งที่เธอแค่ตั้งใจทำงาน

ธีระสังเกตเห็นความโกลาหลเล็ก ๆ ผ่านกระจกห้องทำงาน แต่เขายังเลือกเงียบเพื่อคุมสถานการณ์และรอดูว่าน้ำหอมจะรับมืออย่างไร

บทสรุปที่ทุกคนพร้อมใจกันเชื่อเริ่มกลายเป็นความจริงที่บิดเบี้ยว ขณะที่น้ำหอมต้องเผชิญพายุที่เธอมองไม่เห็นต้นตอเพียงลำพัง