Masukตอนที่ 6 หาเพื่อนกินข้าว
‘ผมว่ามันไม่ใช่ความบังเอิญหรอกนะ แต่เป็นเพราะพรหมลิขิตมากกว่าที่ทำให้เราสองคนได้มาอยู่ใกล้กัน’ ‘แต่เป็นเพราะพรหมลิขิตมากกว่าที่ทำให้เราสองคนได้มาอยู่ใกล้กัน’ พรหมลิขิตงั้นเหรอ? เหอะ!! บ้าไปแล้ว!! “ยัยนับดาว.....” “ฮะ…อะไรของแก เรียกซะตกใจหมดเลย” ฉันที่กำลังนั่งคิดถึงคำพูดของพี่คามินเมื่อหลายชั่วโมงก่อนหน้านี้ ถึงกับตกใจเมื่อยัยกุ๊กไก่มันตะโกนเรียกชื่อฉันที่ข้างกกหู จนขี้หูแทบจะออกมาเต้นระบำอยู่ข้างนอกนี้อยู่แล้ว “ก็ฉันเรียกแกนานแล้วเนี่ย นั่งยิ้มอะไรของแกอยู่ได้ นี่คงไม่ได้ถูกพี่คามินจูบมาอีกรอบใช่ไหม” ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมยัยกุ๊กไก่มันถึงถามฉันแบบนี้ นั่นก็เพราะหลังจากที่ฉันโดนพี่คามินจูบไปคืนนั้น ฉันก็ลากมันกลับบ้านทันที จากที่ว่าจะเปิดห้องตรงโซนชั้นใต้ดิน ไม่ปงไม่เปิดมันแล้ว อีกอย่างฉันก็เล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในห้องให้มันฟังด้วย รวมถึงเรื่องที่ย้ายมาอยู่ที่นี่วันนี้แล้วมีพี่คามินเป็นเพื่อนบ้านอยู่ฝั่งตรงข้ามนี่แหละ!! “เปล่าโดนจูบโว้ย ฉันก็แค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย” “หึ แน่ใจนะว่าไม่ได้โดนจูบอะ นี่ถ้าคืนนั้นเป็นฉันนะ ฉันจะยอมแก้ผ้าแล้วขึ้นเตียงกับพี่เขาไปเลย” “ยัยบ้า จะให้ไปขึ้นเตียงกับผู้ชายง่ายๆแบบนั้นได้ยังไงล่ะ ฉันเป็นผู้หญิงนะ. อีกอย่างฉันก็บอกพี่เขาไปแล้วด้วยว่าฉันไม่ชอบคนแก่” “เหรอ....ไม่ได้ชอบน้อยลงเลยล่ะสิ เห็นพูดถึงพี่เขาแต่ละทีนี่ยิ้มปากไม่หุบเลย ที่สำคัญหน้าแกอะแดงมากๆเลยด้วยจะบอกให้...” “…..แล้วยิ่งได้มาอยู่ห้องใกล้กันแบบนี้อีก ยัยนับดาวเอ้ย แกได้เสียตัวแน่ๆฉันฟันธง” ยัยกุ๊กไก่มันพูดออกมาซะฉันเห็นภาพเลย มาพูดเสียตงเสียตัวอะไรเสียงดังขนาดนี้ นี่ถ้าพี่คามินผ่านมาได้ยินเขาจะคิดว่าฉันเป็นคนยังไง “แกจะพูดดังทำไมเล่า กลัวคนอื่นไม่ได้ยินหรือไง” “ใครจะมาได้ยินคะ ทั้งชั้นมีอยู่สองห้องแค่นี้ มีห้องแกกับห้องพี่คามิน แล้วตอนนี้พี่เขาก็ไม่อยู่ที่ห้องด้วยไม่ใช่หรือไง” มันก็จริงอย่างที่ยัยกุ๊กไก่พูด ทั้งชั้นมีแค่ห้องฉันกับห้องพี่คามิน แล้วตอนนี้พี่เขาก็เหมือนจะยังไม่กลับ เพราะฟังจากเสียงด้านนอกคือเงียบมาก ไม่ได้ยินเสียงเปิดประตูหรือเสียงอะไรเลย นี่ก็ไม่รู้ว่าเขาออกไปไหน แต่เท่าที่ได้ยินเขาคุยโทรศัพท์ก่อนหน้านี้เหมือนเขาคุยกับป้าวิเวียนเลย สงสัยจะไปหาแม่เขาละมั้ง “อืม แกว่าฉันจะทำยังไงดีวะ” กลัวใจตัวเอง กลัวตัวเองเผลอปล่อยตัวปล่อยใจให้กับคนร้ายกาจแบบพี่คามิน ยิ่งเขาพูดจาหวานๆฉันก็ยิ่งกลัว “ทำอะไร แกก็อยู่สวยๆของแกไปสิ แต่ถ้าจะให้ฉันแนะนำนะ จับพี่คามินปล้ำไปเลยจ้า” ฉันคิดว่าฉันไม่ควรปรึกษาคนหื่นๆแบบยัยกุ๊กไก่นะ แต่ละคำที่มันพูดออกมานี่ ทำฉันแทบอยากจะเอาหน้ามุดดินหนีเลยให้ตาย “คุยกับแกเรื่องนี้ทีไร ไม่พ้นสิบแปดบวกทุกที” “ก็มันเป็นเรื่องปกติป่ะ อีกอย่างอายุเราก็จะยี่สิบห้าแล้วนะ ผู้หญิงบางคนอายุขนาดนี้ ลูกสามลูกสี่เข้าไปแล้ว มีแต่แกนี่แหละที่ยังคงความสดและความซิงเอาไว้” “ก็ฉันตั้งใจจะเก็บเอาไว้ให้พ่อของลูกนี่นา” ซึ่งก็ไม่รู้ว่าชาตินี้จะเจอไหม “ก็พี่คามินไง พ่อของลูกแก สวรรค์เข้าข้างแกขนาดนี้แล้ว รุกไปเลยสิ จะกลัวอะไร ห้องก็อยู่แค่นี้เองไหม” ยัยกุ๊กไก่พูดขึ้นพร้อมกับพยักเพยิดหน้าไปทางประตูบานใหญ่ “ฉันเปล่ากลัว ก็แค่ไม่ชอบ...” “แกอะชอบ แล้วแกก็ชอบพี่เขามากๆเลยด้วย” ฉันยังพูดไม่ทันจะจบยัยกุ๊กไก่มันก็พูดแทรกขึ้นมาซะก่อน “ฉันก็ยังไม่ได้บอกว่าไม่ชอบพี่เขาเลย ฉันก็แค่ไม่ชอบที่เขาเจ้าชู้ แล้วก็มีพวกผู้หญิงเข้ามาพัวพันเยอะแยะขนาดนี้” “อันนี้ฉันเข้าใจแกนะ แต่ถ้าแกอยากจะหยุดเสืออย่างพี่คามิน มันก็มีอยู่วิธีเดียวที่แกจะทำได้” “วิธีอะไร?” “นั่นแน่ สนใจขนาดนี้แกก็คิดอยากจะหยุดพี่เขาจริงๆใช่ไหม” “สรุปแกจะบอกฉันไหม ลีลาอยู่ได้” ยัยกุ๊กไก่อมยิ้มเล็กน้อยก่อนที่มันจะยอมบอกในสิ่งที่ฉันอยากรู้ออกมา “ตัวแกไง ทุกส่วนบนร่างกายของแก ฉันว่าเอาพี่คามินอยู่หมัดแน่นอน” หนึ่งชั่วโมงต่อมา 18.45 น. ออดดด!! ออดดด!! เสียงออดที่ดังมาจากทางประตูห้องพัก ทำให้ฉันที่กำลังวุ่นอยู่กับการเก็บเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้ที่เพิ่งจะลื้อออกมาจากกระเป๋าเดินทาง จำต้องหยุดการกระทำของตัวเอง สองเท้าก้าวเดินไปยังบานประตูขนาดใหญ่ ก่อนที่สายตาจะมองไปยังหน้าจอLCD ที่ติดอยู่บนกำแพงใกล้ๆกับบานประตู “พี่คามิน” เป็นเขาจริงๆที่กำลังยืนทำหน้าหล่ออยู่ตรงหน้าประตูห้องพักของฉัน แล้วนั่นเขาหิ้วอะไรมา? ออดดดด!!! และในขณะที่ฉันมัวแต่จ้องมองภาพเคลื่อนไหวบนหน้าจอที่อยู่ตรงหน้า เสียงออดก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง ฉันจึงจำต้องรีบเปิดประตูให้เขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ แกร๊ก!! แอดดด!!! “มีอะไรเหรอคะ?” “หาเพื่อนกินข้าวเย็น” คนตรงหน้าพูดขึ้น ก่อนจะชูปิ่นโตที่อยู่ในมือของตัวเองมาตรงหน้าของฉัน นี่เขาคิดจะทำอะไรกัน จะชวนฉันกินข้าวเป็นเพื่อนแบบนี้ใช่ไหม ‘ตัวแกไง ทุกส่วนบนร่างกายของแก ฉันว่าเอาพี่คามินอยู่หมัดแน่นอน’ แล้วจู่ๆคำพูดของยัยกุ๊กไก่ก่อนหน้านี้ก็ผุดขึ้นมาในสมองของฉันทันที ไหนแกบอกจะไม่ทำแบบนี้ไงยัยนับดาว เลิกคิดวิธีนี้ไปได้เลย ฉันเรียกสติตัวเองให้กลับมา ก่อนที่จะตอบคนตรงหน้าไป “พอดีว่าวันนี้ฉันไม่สะดวกค่ะ เอาไว้โอกาสหน้าแล้วกันนะคะ” “ว้า…คนเขาก็อุตส่าห์ทำมาให้ นี่ผมตั้งใจเข้าครัวเองเลยนะ” พี่คามินเนี่ยนะเข้าครัวทำอาหารเอง ดูทรงไม่น่าจะทำอาหารเป็นเลย งั้นถ้าฉันปฏิเสธเขาแบบนี้ ก็เป็นการหักหาญน้ำใจเขาอะดิ “งั้นไปกินที่ห้องคุณแทนได้ไหมคะ พอดีห้องฉันยังจัดไม่เรียบร้อยเลย” อีกอย่างจานชามอะไรก็ยังไม่มี นี่ก็เริ่มจะหิวแล้วเหมือนกัน “ยินดีครับคนสวย…เชิญทางนี้” พูดจบพี่คามินก็เดินนำไปที่ห้องเขาซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามฉันทันที ตึกตัก!! ตึกตัก!! ตึกตัก!!! แล้วหัวใจบ้านี่ทำไมต้องเต้นแรงขนาดนี้ด้วยเนี่ย ก็แค่จะเข้าห้องไปกินข้าวกับพี่เขาเองไหม ตื่นเต้นอะไรก่อนยัยนับดาวตอนพิเศษ2 ครอบครัวที่สมบูรณ์หนึ่งปีต่อมา“พี่คามินคะ เดี๋ยวนับดาวจะออกไปซื้อนมกับแพมเพิสนะคะ พี่อยู่กับลูกๆได้ไหม?”“ได้สิครับ แค่นี้สบายมาก”“โอเคค่ะ งั้นเดี๋ยวนับดาวจะรีบไปรีบกลับนะ ถ้ามีอะไรก็โทรมานะคะ”“ครับ”หลังจากที่นับดาวออกจากห้องไป ผมก็นั่งมองลูกๆวัยสี่เดือนที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่ในเปลด้วยหัวใจที่มีความสุขไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผมจะมีลูกแล้วจริงๆ แถมยังเป็นลูกชายฝาแฝดอีกด้วย ที่สำคัญหล่อได้พ่อมาก นี่ไม่ได้โม้เลยนะ ลูกหล่อได้ผมจริงๆ ถึงแม้ว่าหน้าตาพวกเขาจะไปทางแม่เยอะก็ตาม แต่ว่าก็มีส่วนคล้ายผมอยู่บ้างแหละ จะว่าไปตั้งแต่ที่นับดาวคลอด ผมก็ไม่ได้สังสรรค์กับไอ้พวกนั้นเลยนะ ขนาดร้านนานๆยังเข้าไปทีเลย จนตอนนี้ผมจะยกให้ไอ้เดลมันดูแลแบบเต็มตัวแล้ว“แอ๊!! แอ๊!! แอ๊!!”จู่ๆเจ้านาวาก็ตื่นแล้วร้องไห้ขึ้นมาซะดื้อๆ ทำคนเป็นพ่ออย่างผมรู้สึกใจคอไม่ดีเลย“โอ๋ๆ เป็นอะไรครับคนเก่ง ร้องไห้ทำไม หืม”ผมรีบอุ้มเจ้าลูกชายตัวน้อยๆขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะพาเดินเล่นไปทั่วห้อง แต่ถึงอย่างนั้นลูกก็ยังไม่ยอมหยุดอาการแบบนี้ไม่หิวนมก็อึ แต่ว่าเพิ่งกินนมไปก่อนจะหลับไปเมื่อกี้ยังไม่ถึงชั่วโมงเลยนี่นา“
ตอนพิเศษ1 ข่าวดี หกเดือนต่อมา“พี่พร้อมยังคะ?”“ครับ เอาเลย”“ฟู่…ตื่นเต้นอ่า ถ้ารอบนี้ยังไม่ติดอีก เราต้องไปปรึกษาคุณหมออีกรอบแล้วนะ” ฉันพ่นลมหายใจออกมาเพื่อระบายความตื่นเต้นที่มีอยู่ตอนนี้ให้เบาลง สายตายังคงจับจ้องไปยังไอ้แท่งสี่เหลี่ยมสีขาวเล็กๆที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ล้างหน้าจำนวนสี่ห้าอัน“พี่ว่าติด ลองดูครับ”คนที่ยืนลุ้นอยู่ข้างๆเอ่ยขึ้น ฉันจึงตัดสินใจหยดฉี่ของตัวเองที่ฉี่ออกมาเมื่อกี้ลงไปบนแท่งสีขาวอันเล็กนั่นทีละอันๆ จนครบตามจำนวน แล้วรอให้มันแสดงผลและ….อันที่หนึ่ง สองขีดอันที่สอง สองขีดอันที่สาม สองขีดอันที่สี่ สองขีดอันที่ห้า ก็สองขีด“พี่คามิน!!”ฉันหันไปเรียกชื่อคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีด้วยหัวใจที่เต้นระรัว มันเต้นยิ่งกว่าตอนที่ฉันเสียตัวให้เขาครั้งแรกซะอีก“ท้องใช่ไหม?” “ใช่ค่ะ ท้องแล้ว เรากำลังจะมีลูกแล้วค่ะ”หลังจากที่พยายามกันมาอยู่หลายเดือน ในที่สุดเราสองคนก็ทำสำเร็จแล้ว“เยส ไม่เสียแรงที่เอากันทุกวัน”“นับดาวว่าเป็นเพราะพี่งดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มากกว่าค่ะ”ก่อนหน้านั้นเขาทั้งดื่มเหล้าแล้วก็สูบบุหรี่ด้วย อสุจิก็เลยไม่แข็งแรง นี่ก็เพิ่งจะเลิกไปเกือบสองเดือนนี่
ตอนที่ 42 ฮันนีมูน [END]หลายชั่วโมงต่อมา@ห้องนอน 00.30 น.“พี่คามินคะ คืนนี้นับดาวมีความสุขจังเลยค่ะ”“พี่ก็เหมือนกันครับ มีความสุขมากๆ ขอบคุณนะที่ให้โอกาสพี่ได้เข้ามาดูแลนับดาวในฐานะสามีจริงๆ”“พี่จะไม่ทำให้นับดาวเสียใจจริงๆใช่ไหม?”“พี่สัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้ชายเลยครับ”“ทำไมพี่ถึงยอมหยุดอยู่ที่นับดาวล่ะคะ ในเมื่อก่อนหน้านี้พี่เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่นเลย”เพราะสิ่งที่พี่เพทายพูดบนเวทีก่อนหน้านี้ทำให้ฉันเกิดความสงสัยขึ้นมา คือฉันแค่สงสัยว่าคนที่เจ้าชู้มากๆที่ขนาดว่าเปลี่ยนผู้หญิงควงไม่ซ้ำหน้าแบบนี้ ทำไมถึงคิดจะหยุดอยู่ที่ฉัน“นับดาวอย่าไปฟังที่ไอ้เพทายมันพูด ใครจะไปควงผู้หญิงไม่เว้นแต่ละวันขนาดนั้นกัน สองสามเดือนครั้งก็ว่าไปอย่าง…”“….แล้วพี่อยากให้นับดาวรู้เอาไว้นะ ตั้งแต่คืนนั้นเมื่อหลายเดือนก่อน ที่เราสองคนเสียตัวให้กันและกัน พี่ไม่เคยยุ่งกับผู้หญิงคนไหนอีกเลย ไม่เชื่อเอาพี่ไปสาบานที่วัดไหนก็ได้”“ไม่ต้องสาบานหรอกค่ะ เพราะยังไงนับดาวก็เชื่อ แต่นับดาวบอกพี่ไว้ก่อนเลยนะ ถ้าวันไหนที่พี่นอกใจหรือนอกกายนับดาวขึ้นมา วันนั้นจะไม่มีคำว่าชีวิตคู่อีกต่อไป เพราะนับดาวไม
ตอนที่ 41 วันแต่งงานหนึ่งเดือนต่อมา@คอนโดมิเนียม 08.45 น.“พี่คามินคะ ตื่นได้แล้วค่ะ”“พี่ขออีกสิบนาทีได้ไหมครับ”“ไม่ได้ค่ะ เราจะสายแล้วนะคะ”“แต่พี่ยังไม่อยากตื่นเลย” “งั้นถ้าพี่ไม่อยากตื่น เรายกเลิกงานแต่งก็ได้นะคะ”“ตื่นแล้วครับ ตื่นแล้ว”พรึ่บ!!ประโยคนี้ได้ผลตามคาด เพราะพี่คามินเด้งตัวลุกจากที่นอนอย่างไวเลย“ตื่นแล้วก็รีบไปอาบน้ำสิคะ เรานัดทางร้านไว้ตอนสิบโมงนะ” นี่จะเก้าโมงอยู่แล้วน้ำยังไม่ได้อาบเลย ถึงแม้ว่าร้านที่เรานัดเอาไว้จะอยู่ไม่ไกลจากคอนโดก็เถอะ แต่ว่าที่กรุงเทพรถติดมากนะ ระยะทางแค่ยี่สิบกิโลขับรถเป็นชั่วโมงเลย“ครับคุณภรรยา พี่จะไปเดี๋ยวนี้เลยครับ แต่ว่าก่อนไปขอกำลังใจในการอาบน้ำหน่อยสิ”คนเจ้าเล่ห์ทำแก้มป่องยื่นมาตรงหน้า ฉันจึงใช้นิ้วชี้จิ้มลงไปจนแก้มที่เคยป่องก่อนหน้านี้กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง“อย่ามาลีลาค่ะ นับดาวให้เวลาพี่อาบน้ำแค่สิบนาทีนะ เดี๋ยวนับดาวจะไปรอพี่ด้านนอก” และในขณะที่ฉันกำลังจะตั้งท่าเดินออกมานั้น จู่ๆตัวของฉันก็ถูกมือหนารวมเอาไว้ซะก่อน“ถ้าไม่หอม พี่ก็ไม่ให้ออกห้อง”“พี่คามิน พี่ไม่ใช่เด็กๆแล้วนะคะ ปล่อยนับดาวเดี๋ยวนี้เลย”ฉันพยายามใช้มือของตัวเอง
ตอนที่ 40 คำตอบ สามเดือนต่อมา @บริษัท พี.ดี.เอส. ฟูดส์ จำกัด (มหาชน) 17.50 น. ครืด!! ครืด!! ครืด!! เสียงโทรศัพท์ที่ดังอยู่ตอนนี้ ทำให้ฉันจำต้องละสายตาจากเอกสารที่อยู่ในมือ แล้วหันไปมองอย่างเลี่ยงไม่ได้ สายเรียกเข้า พี่คามิน พอฉันหยิบมันขึ้นมาดู ก็เห็นชื่อบุคคลที่โทรเข้ามาปรากฏอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ ฉันจึงรีบกดรับก่อนจะกรอกเสียงลงไป “ฮัลโหลค่ะ!” (นับดาว อีกไม่เกินสิบนาทีพี่จะถึงแล้วนะครับ) ฉันเหลือบไปมองนาฬิกาดิจิตอลที่ติดอยู่ตรงฝาผนังห้องทำงาน ก่อนจะพบว่าตอนนี้มันใกล้จะหกโมงเย็นแล้ว ซึ่งเวลานี้เป็นเวลาที่พี่คามินจะมารับฉันที่หน้าบริษัททุกๆวัน บางวันเขาก็จะมานั่งรอฉันประมาณสองถึงสามชั่วโมง นี่ก็ไม่รู้ว่าจะมาทำไม ว่างมากนักหรือไงก็ไม่รู้ แต่ก็ว่างแหละ เพราะนอกจากกิจการของเขาที่เป็นผับแล้ว ฉันก็ไม่เห็นเขาจะทำอะไรเลย นอกจากนอน ไม่ก็มานั่งเฝ้าฉันที่ทำงาน “เดี๋ยวนับดาวลงไปค่ะ ไว้เจอกันนะคะ” พูดจบฉันก็กดตัดสายพี่คามินทันที ก่อนจะหันมาจัดการกับเอกสารตรงหน้าที่ยังคงค้างอีกนิดหน่อย แล้วรีบเก็บกระเป๋าลงไปรอพี่คามินที่ด้านหน้าบริษัทเหมือนเช่นเคย จะว่าไป ตั้งแต่วันที่ฉันตกลง
ตอนที่ 39 มีความสุขตึกตัก!! ตึกตัก!! ตึกตัก!!เสียงที่ดังอยู่ตอนนี้มันคือเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจของฉันเองค่ะ นี่พี่คามินต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ มาขอฉันเป็นแฟนต่อหน้าญาติผู้ใหญ่ของเขาเนี่ยนะ“ว่ายังไงครับ ตกลงเป็นแฟนกับพี่ไหม?”“เอ่อ คือว่า…...” “หนูนับดาวจ๊ะ ถ้าหนูไม่รังเกียจลูกชายของป้า ป้าก็อยากให้หนูลองเปิดโอกาสให้พี่เขาดูนะ แล้วป้าก็จะดีใจมากๆที่จะได้หนูนับดาวมาเป็นลูกสะใภ้ของป้า อีกอย่างป้าก็อายุมากแล้วนะ จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้ แต่ว่าก่อนตาย ป้าก็อยากมีโอกาสที่จะได้อุ้มหลานสักครั้ง” จู่ๆคุณป้าวิเวียนที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะทานอาหาร ก็ลุกขึ้นแล้วเดินมาพูดกับฉันที่ยังคงยืนอ้ำๆอึ้งๆ ไม่รู้ว่าจะตอบตกลงหรือว่าปฏิเสธดี อีกทั้งสายตาหลายคู่ที่จ้องมองมาที่ฉันตอนนี้มันทำให้ฉันรู้สึกประหม่าเอามากๆเลยด้วย เกิดมายังไม่เคยถูกใครขอเป็นแฟนเลยไง ไม่พอยังมาขอต่อหน้าคนเยอะแยะมากมายแบบนี้อีก“หรือว่าหนูนับดาวรังเกียจลูกชายป้าจ๊ะ ถ้าเป็นแบบนั้นป้าก็เข้าใจนะ เฮ้อ สงสัยชาตินี้ป้าคงหมดโอกาสได้อุ้มหลานแล้วแหละ”“ทำไมเหรอคะ?” ฉันถามป้าเวียนอย่างสงสัย ทำไมป้าวิเวียนถึงพูดแบบนั้น“ก็เพร
ตอนที่ 8 ไฟดับด้านคามินจากที่ตั้งใจว่าหลังอาบน้ำแต่งตัวเสร็จจะไปดูความเรียบร้อยที่ร้าน ตอนนี้ร่างสูงกลับต้องมานั่งกระดกไวน์อยู่ตรงโซฟาขนาดใหญ่กลางห้องพักของตัวเอง เพื่อรอใครบางคนที่เพิ่งจะเข้าไปในห้องนอนของเขาเมื่อกี้ ใครบางคนที่ทำให้ร่างกายของเขารู้สึกร้อนวูบวาบไปหมดหลังจากที่เปิดประตูให้เธอเข้า
ตอนที่7 น้ำไม่ไหลหลังจากที่ฉันก้าวขาเข้ามาภายในห้องพักของพี่คามิน สิ่งแรกที่ฉันทำเลยก็คือ มองสำรวจไปทั่วทั้งห้องของพี่เขา ข้าวของที่ถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยบ่งบอกว่าผู้ชายคนนี้ต้องเป็นคนที่เจ้าระเบียบมากแน่ๆ ภายในห้องพักตกแต่งไปด้วยเฟอร์นิเจอร์หรูราคาแพงที่ราคารวมๆกันคงจะมากกว่าราคา
ตอนที่ 5 พรหมลิขิต“คุณจะทำอะไร ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ” เสียงใสเอ่ยขึ้นพร้อมกับใช้มือข้างหนึ่งแกะฝ่ามือหนาของคนตัวโตกว่าออกจากแขนของเธอ ทว่าเรี่ยวแรงที่มีตอนนี้ก็ไม่อาจแกะมือที่เหนียวยิ่งกว่าปลาหมึกของคามินออกไปได้“เมื่อกี้ยังเรียกผมว่าที่รักอยู่เลย ตอนนี้เรียกคุณซะแล้ว” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฎขึ้นบ
ตอนที่ 4 สกัดดาวรุ่งด้านนับดาว“ทำไมไปนาน?” เสียงยัยกุ๊กไก่เอ่ยถาม หลังจากที่ฉันเดินมาถึงโต๊ะของตัวเอง“เจอคนแก่....มาจีบ” คนแก่ที่ว่าก็คือพี่คามินนั่นแหละ ฉันว่าพี่เขาต้องเมาแล้วแน่ๆ ไม่งั้นไม่พูดจาแบบนั้นหรอก “จริงดิ ใช่คนที่กำลังเดินมานั่นป่ะ?” ยัยกุ๊กไก่มันพยักเพยิดหน้าไปทางด้านหลังของฉัน ซึ่







