Partager

ตอนที่ 2 ชีวิตคนละขั้ว

last update Date de publication: 2025-12-26 09:50:22

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกคริสกับตั้มก็ตรงไปยังห้องพักผู้ป่วยหมายเลข 247 เสียงฝีเท้าของทั้งสองหยุดลงหน้าประตูไม้ก่อนตั้มเอื้อมมือบิดลูกบิดเข้าไป

ภายในห้องเงียบสงบมีเพียงเสียงเครื่องวัดชีพจรดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ร่างของวินเพื่อนสนิทอีกคนนอนซมอยู่บนเตียง สีหน้าซีดเผือดดวงตาปรือเหมือนไม่มีแรงแม้แต่จะลุกขึ้นมาทักทาย

“จะตายยังมึง” คริสเป็นคนเอ่ยขึ้นก่อนทันทีที่ก้าวเข้าไปใกล้เตียง น้ำเสียงกวน ๆ ตามสไตล์พร้อมยื่นมือไปสะกิดต้นแขนเพื่อน

วินค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมองสองเงาที่ยืนอยู่ข้างเตียงดวงตาแดงเล็กน้อยเหมือนเพิ่งฝืนลืมตาจากอาการเพลีย เสียงที่เอื้อนเอ่ยออกมาฟังแหบพร่า

“ไอ้เหี้ย…พวกมึงมากันตอนไหนวะ”

“เป็นหนักเหรอมึง” ตั้มถาม สีหน้าดูห่วงใยมากกว่าที่ปากจะพูดตรง ๆ

“อืม…หมอบอกให้ดูอาการอีกอาทิตย์นึง” วินตอบแผ่ว ๆ แล้วเอนตัวลงกับหมอนอย่างหมดแรง

สองเพื่อนยืนมองกันเงียบไปครู่หนึ่งคริสแม้ปากกวนแต่แววตาที่มองเพื่อนนั้นมีความห่วงซ่อนอยู่ลึก ๆ ส่วนตั้มถอนหายใจพลางนั่งลงเก้าอี้ข้างเตียงสักพัก ก่อนจะลุกขึ้นเตรียมตัวกลับเพราะติดเรียนช่วงเช้า

เวลาผ่านไปไม่นานทั้งคู่ก็เอ่ยลาวินแล้วเดินออกจากห้องผู้ป่วยทิ้งให้เพื่อนนอนพักผ่อนต่อไป เมื่อมาถึงชั้นล่างตั้มก็หันมาพูดกับคริส

“กูไปเรียนก่อนนะเว้ย”

“เออ ไปเหอะ” คริสตอบสั้น ๆ พลางยกมือโบกส่ง

ตั้มเดินออกไปอย่างเร่งรีบเหลือเพียงคริสที่ยืนอยู่นิ่ง ๆ หน้าโรงพยาบาล ร่างสูงใหญ่ทอดสายตาไปตามถนนเบื้องหน้าอย่างเลื่อนลอย เขาไม่รู้จะไปที่ไหนต่อดีผับก็ยังไม่เปิด คอนโดก็ไม่อยากกลับในเวลานี้ จังหวะนั้นเองเสียงหวานใสของหญิงสาวดังขึ้นข้าง ๆ

“น้องชล…ออกเวรแล้วเหรอคะ” คริสหันไปตามเสียงทันที และสายตาก็หยุดลงตรงใบหน้าสวยหวานของชายในชุดกาวน์ขาวที่เขาเพิ่งเจอในลิฟต์เมื่อเช้า…หมอชล

หัวใจคริสกระตุกวูบเหมือนถูกกระแทกอีกครั้ง

“ครับ…พี่แพรวมีอะไรหรือเปล่าครับ” ชลเอ่ยตอบด้วยเสียงเรียบนิ่ง แววตาอ่อนโยนยามคุยกับพยาบาลสาวที่เข้ามาทัก

คริสยืนฟังเงียบ ๆ ข้าง ๆ สายตาไม่เคยละจากใบหน้าหวานคมของหมอหนุ่มเลยแม้แต่วินาทีเดียว

“ไปเรียนต่อหรือกลับห้องเลยจ๊ะ” พยาบาลถามด้วยรอยยิ้ม

“ไปเรียนต่อครับ…ช่วงบ่ายมีสอบด้วย” คำตอบที่ออกจากปากชลทำให้คริสขมวดคิ้ว

เรียนต่อ…คริสหรี่ตาลงเล็กน้อยความสงสัยฉายชัดบนใบหน้าไม่ใช่ว่าเป็นหมอแล้วเหรอทำไมยังต้องไปเรียนอีก

“เหนื่อยแย่เลยนะ…เป็นเอ็กซ์เทิร์นนี่” พยาบาลเอ่ยอย่างเห็นใจ

“ไม่หรอกครับเป็นหมอที่ไหนก็คงหนักไม่ต่างกัน” ชลยกยิ้มบางพูดเสร็จแล้วก็ขยับก้าวเดินออกไป

คริสล้วงมือเข้ากระเป๋ากางเกงก้าวตามไปอย่างไม่รู้ตัว จังหวะหัวใจเต้นแรงขึ้นทุกที ร่างสูงเร่งฝีเท้าให้ทันแล้วตัดสินใจเรียกออกไป

“หมอชลครับ…” ใบหน้าหวานค่อย ๆ หันกลับมา ดวงตาคมรับกับใบหน้าสะอาดสะอ้านตวัดมองด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

“ครับ…เรียกผมมีอะไรหรือเปล่าครับ” คริสก้าวเข้าใกล้เล็กน้อยรอยยิ้มกว้างแต่งแต้มบนใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาเปล่งประกายเจ้าเล่ห์

“ขอไอจีหน่อยได้ไหมครับ” คำถามนั้นทำให้หมอชลนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะส่ายหัวเบา ๆ ดวงตาจ้องมองตรงด้วยแววเรียบเฉย

“ไม่สะดวกให้ครับ…ขอโทษด้วย” ร่างสูงค้างไปเหมือนถูกปฏิเสธต่อหน้าอย่างจัง รอยยิ้มบนใบหน้าชะงักค้างสายตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจเมื่อครู่พลันกลายเป็นว่างเปล่า

หมอชลไม่ได้รอให้เขาพูดอะไรต่อเดินผ่านไปอย่างสงบนิ่ง ปล่อยให้คริสยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเหมือนถูกแช่แข็ง

“อะไรวะ…เล่นตัวฉิบหาย” คริสบ่นเบา ๆ ริมฝีปากเม้มแน่นอย่างหงุดหงิด ใบหน้าคมยังคงเคร่งขรึมไม่หาย

เขาไม่ค่อยเจอใครกล้าปฏิเสธแบบนี้มาก่อนยิ่งเป็นผู้ชายอีกต่างหากทำให้ความท้าทายพุ่งขึ้นสูงกว่าเดิม

“เล่นตัวไปเถอะ…เดี๋ยวกูจะกระแทกให้ครางลั่นเลยคอยดู” คริสพึมพำเสียงต่ำ ดวงตาอำพันทอประกายกรุ้มกริ่มเหมือนนักล่าที่เพิ่งเจอเหยื่อที่น่าสนใจและถูกใจที่สุด…

สองวันต่อมา

ขาแกร่งของคุณหมอหนุ่มก้าวไปตามทางเดินของโรงพยาบาล ชล หรือ ชลธี หมอหนุ่มวัย 23 ปี นักศึกษาแพทย์ปีหก กำลังเร่งตรวจคนไข้หลายเตียงในวอร์ดฉุกเฉิน ใบหน้าขมวดเล็กน้อย ดวงตาเต็มไปด้วยสมาธิมือขยับไปมาอย่างว่องไวตามจังหวะงาน

“น้องชลค่ะ…เมื่อวานเห็นเราคุยกับญาติคนไข้หล่อ ๆ คนนั้น รู้จักกันเหรอคะ” พี่พยาบาลเอ่ยถามยิ้ม ๆ

ชลเงยหน้าขึ้นจากแฟ้มประวัติคนไข้กวาดสายตาไปมองเพียงเล็กน้อยก่อนตอบเสียงเรียบ ๆ แต่มีรอยยิ้มบาง ๆ ประดับริมฝีปาก

“ไม่รู้จักหรอกครับ” จากนั้นเขาก็หันกลับไปจดบันทึกข้อมูลต่อ มือขยับตามจังหวะคุ้นเคยไม่เสียเวลาให้เรื่องอื่นมารบกวนสมาธิ ซึ่งไม่นานโทรศัพท์ของหมอชลก็ดังขึ้นเพื่อแจ้งให้เขาลงไปตรวจที่ห้องฉุกเฉิน

เขาเปิดประตูห้องฉุกเฉินเข้าไปอย่างรวดเร็ว และประตูที่เปิดออกมาพร้อมพร้อมเสียงตื่นเต้นของเจ้าหน้าที่

“เคสนี้รถชนครับ…อุบัติเหตุ!” ชลก้าวเข้าหาเตียงทันที ดวงตาเปล่งประกายความจริงจัง มือเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว วินาทีต่อวินาทีเต็มไปด้วยความแน่วแน่ ทุกการรักษามีชีวิตคนไข้เป็นเดิมพัน

ชั่วโมงแห่งความวุ่นวายผ่านไปด้วยความเร็วเหมือนลมหายใจสุดท้ายของเขา สายตาไม่ได้ละจากผู้ป่วยแม้เพียงเสี้ยววินาทีกระทั่งเคสสุดท้ายถูกจัดการเรียบร้อย ชลเอื้อมมือพิงขอบเตียง เอนตัวนั่งลงด้วยความเหนื่อยอ่อนแต่ในใจยังคงเตรียมพร้อมสำหรับเคสต่อไป

หมอชลอยู่เวรล่วงเวลาลากยาวมาถึงตีห้า ระหว่างที่หมอชลออกเวรกำลังเดินเท้าออกจากโรงพยาบาลเพื่อกลับหอพัก จริง ๆ ระยะทางไม่ได้ไกลนักแต่ถ้าขับรถอาจใช้เวลานานเพราะการจราจรติดขัด

ขณะที่เขาเดินผ่านถนนหน้าโรงพยาบาลสายตาของชลสะดุดเข้ากับร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังเดินออกจากผับชื่อดังที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาลนัก ในเวลานี้ดวงตาคมชำเลืองมองก่อนพึมพำเบา ๆ

“ต้องชอบเที่ยวขนาดไหนกันนะ…อยู่ถึงตีห้าเนี่ย” มือขยับแก้เสื้อคลุมพลางก้าวเดินต่อไป ดวงตาคมยังคงนิ่งไม่ได้สนใจชายหนุ่มตรงหน้าเพราะชลไม่ได้เข้าผับบ่อยครั้งอยู่แล้ว แม้เพื่อนจะชวนแต่เขาไม่ชอบเสียงดังและความวุ่นวายจึงหลีกเลี่ยงมันมาตลอด

ลับหลังของชล คริสยืนอยู่ไม่ไกลนัก สายตาเขาไม่ละจากแผ่นหลังของหมอหนุ่ม คนตัวสูงขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางกัดริมฝีปาก

“อะไรมันจะคนละขั้วขนาดนั้นวะ…” เขาพูดกับตัวเองเบา ๆ ด้วยความแปลกใจครึ่งหลงใหล

คริสเกาหัวอย่างรำคาญเล็กน้อยก่อนจะส่ายหน้าพลางคิดว่าไม่น่าเชื่อเลยว่าผับเสียงดังและบรรยากาศวุ่นวายแบบนี้ กลับขนานขั้วกับคุณหมอผู้สงบนิ่งที่เพิ่งเห็น

สุดท้ายเขาเดินไปเปิดประตูรถตัวเองพิงพนักเบาะ ก่อนสตาร์ทรถพร้อมเปิดแอร์ และถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะคิดอะไรไปเรื่อยๆ ชีวิตของเขาตอนนี้อยู่กับธุรกิจผับเพราะไม่เรียนต่อมหาวิทยาลัยเหมือนเพื่อนๆซึ่งตอนนี้อยู่ปี 2 กัน

 คริสใช้ชีวิตตามความพอใจของตัวเองเป็นหลัก ด้วยความที่ชอบเที่ยวชอบดื่มและไม่อยากเรียนต่อเขาเลือกทำธุรกิจผับแห่งนี้ทั้งที่อายุยังน้อยอยู่แต่เขาก็มีผู้ช่วยมากฝีมือที่คอยช่วยงาน เขาปล่อยความคิดไปเรื่อยจนพล็อยหลับบนรถไป…

10 นาทีผ่านไป

กริ๊ง...เสียงนาฬิกาปลุกส่งเสียงให้คริสรู้สึกตัว ก่อนจะเคลื่อนตัวรถออกไป

“เหงาก็ทนเอา...มึงโตแล้ว”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน   ตอนพิเศษ 5 ความสุขของสองเรา NC

    ผ่านไปสามอาทิตย์หลังจากคืนดีกันชีวิตคู่ของหมอชลกับคริสก็ยังคงเต็มไปด้วยความอบอุ่นเหมือนเดิมทั้งเสียงหัวเราะในทุกเช้า การงอนง้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่กลายเป็นเรื่องน่ารักประจำวันและการใช้เวลาอยู่ด้วยกันจนกลายเป็นความเคยชินที่แสนหวานเช้าวันนี้เป็นวันหยุดยาวที่ทั้งสองคนรอคอยหมอชลลางานไว้ล่วงหน้าเพื่อพาคริสไปเที่ยวพักผ่อนที่ภูเก็ต ทริปนี้เขาตั้งใจจัดการทุกอย่างด้วยตัวเองตั้งแต่จองตั๋วที่พักจนถึงร้านอาหารที่อีกฝ่ายเคยพูดว่าอยากลองบรรยากาศในสนามบินตอนเช้ายังคึกคักผู้คนเดินขวักไขว่ เสียงประกาศจากลำโพงดังเป็นระยะ ๆ สลับกับเสียงพูดคุยของนักท่องเที่ยวที่ต่างถือกระเป๋าเดินทางคนละใบคริสยืนรออยู่หน้าประตูเช็กอินในชุดลำลองสบาย ๆ เสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขายาวผ้าฝ้าย ดวงตาเปล่งประกายเหมือนเด็กได้ไปเที่ยวครั้งแรกเขามองไปรอบ ๆ อย่างตื่นเต้น ทุกอย่างดูน่าสนใจไปหมด“ไม่ได้ไปเที่ยวมานานแล้วนะเนี่ย” เขาพึมพำกับตัวเองก่อนจะยิ้มกว้างออกมาโดยไม่รู้ตัว มือถือหมวกปีกกว้างที่เพิ่งซื้อมาใหม่หมาด ๆ แกว่งไปมาเบา ๆ ตามจังหวะความตื่นเต้นระหว่างที่รอเขาก็เหลียวซ้ายแลขวามองหาของกินเพราะเสียงท้องร้องเริ่มดังแข่งกับเสียงประก

  • คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน   ตอนพิเศษ 4 หมอดุจัง NC

    สวบ!!!“อ๊ะ อ๊ะ อื้อ” คริสครางออกมาขณะที่ค่อยๆ กดปากทางของเขาสอดรับความแข็งขืนของหมอชล"อาส์ แน่นจัง..." หมอชลครางยาว กลั้นความอยากที่จะกระแทกสวนขึ้นรับการกดลงลของคริส สองมือของหมอชลจับเอวคริสแน่น“ขอบคุณครับที่รัก” หมอชลเอ่ยขอบคุณคริสอย่างจริงใจ ในขณะที่หมอชลคิดว่าคริสจะทำสิ่งที่เขาต้องการตั้งแต่แรก แต่เมื่อครู่คริสกลับเลือกทำอีกอย่าง"อ่า... อ๊ะ...อื้อ " คริสครางแทนคำตอบ เขากดรับความแข็งขืนเข้าไปจนสุด นั่งนิ่งชั่วครู่เพื่อปรับตัว ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกขึ้นลงช้าๆใบหน้าของคริสในตอนนี้ช่างเย้ายวน แก้มแดงระเรื่อด้วยความเร่าร้อน ริมฝีปากเผยอ ดวงตาเยิ้มหวาน หมอชลมองคริสที่ขยับตัวอยู่เหนือร่างยิ่งน่ารักน่าหลงไหลจนหมอชลอดไม่ไหวที่จะชมออกมา"คริส สวยมาก" หมอชลพึมพำ มือลูบไล้จากเอวไปยังหน้าอกของคริส"อ๊ะ อ๊ะ อาส์..." คริสขยับสะโพกเร็วขึ้น แรงขึ้น จนความรู้สึกอ่อนไหวเริ่มเอ่อล้นหมอชลไม่สามารถทนต่อความอยากที่ต้องการกระแทกสวนขึ้นไปได้ เขาจับเอวของคริสแน่น ก่อนจะกระแทกสวนสะโพกขึ้นรับจังหวะ แรงและเร็วยิ่งขึ้น คริสเหมือนจะโกรธที่หมอชลแย่งการควบคุม แต่ความรู้สึกดีเกินกว่าจะต่อต้าน ยิ่งหมอชลกระแทกต

  • คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน   ตอนพิเศษ 3 ชอบจัง Pre NC

    เช้าในครัวของคอนโดห้องเดิมที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ วันนี้กลับเงียบสงบมีเพียงเสียงขยับมีดกระทบเขียงดังเบา ๆ เป็นจังหวะไม่สม่ำเสมอคริสในเสื้อยืดตัวหลวมจนไหล่ตกข้างหนึ่งกับกางเกงขาสั้นที่ใส่จนยับเดินง่วนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มจับจ้องสูตรอาหารในมือถือสลับกับก้มมองแฮมตรงหน้าเหมือนเด็กกำลังตั้งใจทำการบ้านที่ไม่ถนัดนัก“ใส่เกลือ...นิดนึง แล้วก็หั่นแฮม...” เขาพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความพยายาม เขาอยากลองมีโมเมนต์แบบที่เห็นในซีรีส์ทำอาหารเช้าให้แฟนตื่นมาเห็นก่อนออกไปทำงาน มันดูเรียบง่ายแต่อบอุ่นเหลือเกินมือข้างหนึ่งจับมีดอีกข้างคอยหมุนมือถือดูสูตรแต่เพราะสายตาไม่อยู่กับของตรงหน้า จังหวะต่อมาจึงได้ยินเสียงเฉาะพร้อมความแสบวาบที่ปลายนิ้ว“เฮ้ย!” คริสร้องลั่นดึงมือนั้นขึ้นมาดูเลือดซึมออกจากรอยบาดเป็นเส้นบาง ๆ สีแดงสด เขารีบวิ่งไปเปิดน้ำล้างแผลทันทีน้ำเย็นจัดกระทบเนื้อสด ๆ จนเขาสูดปาก“โธ่...ซวยฉิบหาย! แค่จะทำอาหารเช้าให้สักมื้อ ยังพังเลย” ดวงตาเขาไหววูบด้วยความผิดหวังปนหงุดหงิดมุมปากเบะน้อย ๆ เหมือนเด็กโดนดุทั้งที่ตั้งใจดีเสียงเปิดประตูจากห้องนอนดังขึ้นเบา ๆ หมอชลในเสื

  • คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน   ตอนพิเศษ 2 ฉันก็ยอมให้นายได้นะ

    บ่ายแก่ ๆ แสงอาทิตย์สีทองเริ่มอ่อนแรงแสงลอดผ่านต้นไม้ใหญ่ที่ปลูกเรียงรายหน้าอาคารของโรงพยาบาลส่องต้องพื้นจนเกิดเงาทอดยาวคริสในชุดลำลองง่าย ๆ เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาวกับกางเกงยีนส์สีซีดยืนพิงกำแพงข้างประตูทางออก มือหนึ่งถือโทรศัพท์อีกมือซุกกระเป๋ากางเกงไว้คล้ายคนที่พยายามไม่ให้ตัวเองดูใจร้อนปลายนิ้วกดเช็กเวลาในหน้าจอทุก ๆ สองนาทีทั้งที่รู้ดีว่าหมอหมอชลยังไม่ถึงเวลาออกเวรเสียด้วยซ้ำ แต่หัวใจกลับเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่ความรู้สึกตื่นเต้นแบบคนรอใครสักคนที่สำคัญเต็มไปหมดในแววตาสายลมอ่อนพัดผ่านปลายผมของเขาให้ไหวเบา ๆ ดวงตาคมทอดมองประตูอัตโนมัติที่เปิดปิดอยู่เรื่อย ๆ ทุกครั้งที่มีคนเดินผ่าน เขาจะเงยหน้าขึ้นมองแทบทุกครั้ง เหมือนหวังว่าครั้งต่อไปที่บานประตูเลื่อนออกจะปรากฏร่างคุ้นตาของใครคนนั้นริมฝีปากคลี่ยิ้มบางโดยไม่รู้ตัวแววตาเต็มไปด้วยความอบอุ่นและรอคอย มันเป็นภาพเรียบง่ายของคนที่อยู่ในช่วงความรักอิ่มตัวไม่ต้องหวือหวาแค่ได้เจออีกคนก็เพียงพอแล้วระหว่างที่กำลังเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ดูเวลาอีกครั้ง จู่ ๆ ก็มีแรงชนจากด้านข้าง คริสเซไปเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาด้วยความตกใจ“อ้าว ขอโทษครับ” เสีย

  • คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน   ตอนพิเศษ 1 พลอดรัก

    ช่วงชีวิตหลังแต่งงาน แสงแดดยามสายค่อย ๆ สาดลอดผ่านผ้าม่านบาง ๆ เข้ามาในห้องนั่งเล่น เสียงนกร้องแผ่วเบาอยู่ข้างนอกทำให้บรรยากาศในบ้านเช้าวันนี้เงียบสงบและอบอุ่นเป็นพิเศษคริสยืนพิงประตูห้องครัวในสภาพชุดนอนขาสั้นเสื้อยืดตัวโคร่งที่หลวมจนไหล่หล่นไปข้างหนึ่งผมยุ่งนิด ๆ จากการเพิ่งตื่น ใบหน้าขาวซีดมีร่องรอยความง่วงปรากฏชัด ดวงตาปรือราวกับคนที่ฝืนตื่นมาเพราะรอใครบางคนเขากอดอกมองร่างสูงที่เพิ่งเดินเข้ามาในคอนโดหมอชลในชุดทำงานของโรงพยาบาล เสื้อกาวน์ถูกพาดไว้บนแขนใบหน้ายังดูมีความเหนื่อยล้าหลงเหลืออยู่แต่ดวงตากลับอบอุ่นทุกครั้งที่มองคริส“ทำงานเหนื่อยไหมอะ...” คริสพูดเสียงงัวเงียคล้ายคนยังอยู่ในโลกกึ่งหลับกึ่งตื่นหมอชลหันมามองดวงตาคมที่มักดูดุในยามปกติกลับอ่อนลง เขาเดินเข้ามาใกล้ ลูบหัวคนง่วงเบา ๆ อย่างเอ็นดู“ไปนอนต่อเถอะ วันนี้ไม่มีธุระที่ไหนไม่ใช่เหรอ”คริสเงยหน้าขึ้นมองด้วยดวงตาครึ่งปิดครึ่งเปิดพยักหน้าช้า ๆ ก่อนยกตัวปลายเท้าขึ้นหอมแก้มอีกฝ่ายเบา ๆ แบบคนขี้อ้อน กลิ่นสบู่จาง ๆ บนตัวหมอชลแตะจมูกจนรู้สึกผ่อนคลาย“งั้น...ไปนอนก่อนนะ” เขาพูดงึมงำแล้วหมุนตัวเดินเข้าห้องไปอย่างช้า ๆ ผ้าพันคอเส

  • คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน   ตอนที่ 30 วันแต่งงานของเรา

    ซุ้มดอกไม้สีขาวนวลประดับประดาอยู่รอบ ๆ สถานที่จนกลายเป็นฉากหลังที่สมบูรณ์แบบสำหรับวันสำคัญที่สุดในชีวิตของคริสแสงอาทิตย์อ่อน ๆ สาดส่องลงมาทำให้ใบหน้าของเขาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นและตื้นตัน ใจเต้นแรงกับภาพตรงหน้าที่เกิดขึ้นจริงเขายืนตัวตรงยิ้มบาง ๆ แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลายทั้งตื้นตันดีใจและความประหม่าเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ตั้มและวินยืนอยู่ข้าง ๆ กอดคอเพื่อนพร้อมหัวเราะล้อคำพูดของตั้มยังดังก้องในหูคริส“ไม่คิดว่าคริสจะได้แต่งงาน เพราะเป็นคนควงไปเรื่อยมาตลอด” คริสได้แต่หัวเราะรับ แบบเขิน ๆ ทั้งความอายและความสุขปะปนกัน รอยยิ้มของเขากว้างขึ้นทุกครั้งที่ได้ยินเสียงหัวเราะของเพื่อน ๆบรรยากาศรอบ ๆ เต็มไปด้วยความสุขเสียงเชียร์และคำแสดงความยินดีดังขึ้นจากเพื่อน ๆ และญาติผู้ใหญ่ทุกคน ทุกสายตาจับจ้องมาที่คู่รักตรงหน้า แสงแดดที่สาดส่องมากระทบดอกไม้กับใบหน้าทำให้ช่วงเวลานี้ดูอบอุ่นและเป็นเรื่องราวที่น่าจดจำคริสหันไปมองชลที่ยืนรอยยิ้มอบอุ่นอยู่ข้างหน้าท่าทางสงบและมั่นคงของชลทำให้หัวใจเขาสั่นระรัว แม้สายตาจะเต็มไปด้วยความรักแต่ก็มีความสุขและความอบอุ่นที่ปลอดภัยอยู่ในนั้น ชลมองคริส

  • คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน   ตอนที่ 23 เราเป็นของกันละกัน

    คริสก้าวออกมาจากห้างด้วยสีหน้าตึงมือข้างหนึ่งกำแน่นราวกับต้องการควบคุมความโกรธและความวุ่นวายในใจ เขาพยายามไม่หันไปมองใคร หรือพูดอะไร คริสยืนนิ่งมองไปที่จอดรถของหมอชล เขากำลังจะเดินไปแต่ทุกก้าวที่เขาเดินกลับไม่สามารถหลีกเลี่ยงแรงดึงดูดจากใครบางคนได้ทันใดนั้นเสียงเรียบอ่อนแต่คุ้นเคยดังแทรกเข้ามาในโส

  • คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน   ตอนที่ 22 ความเย็นชา

    เสียงผู้คนในห้างยังคงดังจอแจแต่สำหรับคริสทุกอย่างเหมือนหยุดนิ่งไปชั่วขณะทันทีที่สายตาปะทะเข้ากับร่างบางที่ยืนอยู่ตรงหน้า...ปลายฟ้า หญิงสาวที่เป็นแฟนเก่าของเขาเธอเงยหน้าขึ้นยิ้มอ่อน ๆ ที่เต็มไปด้วยความคุ้นเคยรอยยิ้มที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้เขาใจสั่นยามมองทุกครั้ง แววตาเธอสะท้อนความรู้สึกเก่า ๆ เหมือนจ

  • คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน   ตอนที่ 18 เป็นมากกว่าแฟนแล้วนะ

    รถของคริสและชลแล่นเข้าสู่ลานจอดห้างในยามเย็นแสงไฟจากเสาไฟและกระจกสะท้อนลงบนพื้นเปียกเล็กน้อยเพราะเพิ่งมีฝนพรำผ่านไปทั้งสองก้าวลงจากรถพร้อมกัน คริสเดินเคียงข้างหมอชลด้วยท่าทางชิล ๆ แต่สายตากลับเลื่อนไปจับอยู่กับใบหน้าของหมอชลอย่างถอนสายตาไม่ได้หมอชลในชุดเสื้อเชิ้ตสีครีมอ่อนแขนพับถึงข้อศอกกางเกงยีนส

  • คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน   ตอนที่ 17 อย่าไปไหนอีกนะ

    หนึ่งสัปดาห์ต่อมาคริสตื่นเช้ากว่าปกติแสงแดดอ่อน ๆ ส่องลอดม่านเข้ามาในห้องทำให้ตาของเขาปรับสภาพช้า ๆ รู้สึกตัวแต่เช้าอย่างแปลก ๆ พอเดินออกมาจากห้องก็เห็นหมอชลยืนอยู่ในครัว ใส่เสื้อเชิ้ตสีอ่อนแขนพับขึ้นจนเลยข้อศอกกำลังหั่นผักเรียงใส่ถาดและทอดไข่บนกระทะ กลิ่นอาหารที่หอมลอยอบอวลเข้าจมูกทำให้หัวใจคริสเ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status