LOGINShare
ตอนที่ 6 ขอกลับด้วยได้ไหมครับ
Last Updated:
2025-12-26 09:53:17“มาทำอะไร…หน้าตาดูไม่น่าจะชอบเข้าโรงพยาบาลนะ”
คริสเงยหน้ามองหมอชลด้วยสายตาแววหวาน ๆ แต่แฝงความเจ้าเล่ห์เล็กน้อยก่อนจะยิ้มกว้างแล้วเอ่ยเสียงเบา ๆ แต่ฟังชัดเจน
“หมอชลครับ…ผมเมา” คริสทำทีท่าราวกับเมาจริง ๆ ครุ่นคิดแล้วก็เอื้อมมือไปแตะแขนหมอชลอย่างอ้อยอิ่ง ชลที่ยืนมองก็ก้มหน้ามองคนที่กำลังแสดงละครให้เขาดูอยู่อย่างนิ่งเฉย
“คนเมาเป็นแบบนี้เหรอครับ…เรียนหมอมาตั้งนานเพิ่งรู้” คริสนิ่งและยิ้มเจื่อน ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เอาหน้าไปซบแขนของหมอชล ร่างสูงของเขาขยับเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ผลักออกเหมือนอย่างที่เคยทำ
“ผมกลับบ้านไม่ถูก…ขอกลับด้วยได้ไหมครับ” เสียงเรียบแต่แฝงความอ้อนวอนทำให้หมอชลหยุดนิ่ง ก้มลงมองใบหน้าที่ซบอยู่กับแขนเขาดวงตาสีเข้มสงบนิ่ง
“ลุกสิ…จะไปด้วยกันไม่ใช่เหรอ” ชลได้แต่มองและถอนหายใจก่อนจะเอ่ยเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงเรียบแต่ชัดเจน
คริสเงยหน้ามองหมอชลพูดเหมือนปกติ แต่ในใจกลับตื่นเต้นเล็ก ๆ เขาไม่ได้คิดว่าหมอชลจะชวนไปด้วยจริง ๆ
“ครับ ๆ” คริสตอบอย่างตื่นเต้นแววตาเป็นประกาย เขารีบลุกขึ้นแล้วเดินตามหมอชลไปด้วยความรื้นรน
เมื่อมาถึงรถของหมอชลคริสชะงักเล็ก ๆ ดวงตากว้างเมื่อเห็นรถโรลส์รอยซ์สีดำมันวาวจอดอยู่ข้างหน้า ความรู้สึกงงผสมตื่นเต้นปะปนกันในใจเขาไม่คิดว่าหมอชลจะรวยขนาดนี้
คริสก้าวเข้าไปนั่งที่เบาะข้างคนขับพลางมองหมอชลที่เริ่มขับรถด้วยท่าทางมั่นคง สง่างามทุกจังหวะ มือขยับพวงมาลัยเรียบง่าย ดวงตาสีเข้มมองถนนตรงหน้าแต่ความตั้งใจและความนิ่งทำให้คริสไม่อาจละสายตาไปไหน
“หมอรวยมากเลยอะ…มาเป็นหมอทำไม” คำถามหลุดออกมาจากปากคริสโดยไม่ทันตั้งตัว แต่หมอชลเพียงเงียบเหลือเพียงแค่เหม่อมองทาง
คริสที่รู้อยู่แล้วว่าหมอชลไม่ตอบก็ยังคงชวนคุยต่อด้วยน้ำเสียงเบา ๆ แต่รื่นไหลราวกับพยายามทำให้บรรยากาศไม่อึดอัด
รถแล่นไปเรื่อย ๆ จนมาถึงคอนโดของหมอชล คริสตาโตเล็กน้อยเมื่อก้าวขึ้นมาถึงชั้นบนสุด ห้องที่โอ่โถงและหรูหราแค่เปิดประตูเข้ามาก็สัมผัสได้ถึงความรวยและรสนิยมการตกแต่งที่เรียบหรู
“หมอชล…มีอะไรที่ผมไม่รู้เยอะเลย” คำพูดแฝงความแปลกใจและชื่นชมในเวลาเดียวกัน ดวงตาของคริสส่องประกายระยิบระยับ
หมอชลเพียงยิ้มนิด ๆ ตาคมมองคริสแล้วเดินนำไปยังห้องนั่งเล่นพร้อมชงน้ำอุ่นให้ชายหนุ่มนั่ง
คริสนั่งลงบนโซฟายังคงสบสายตาหมอชลอย่างไม่ละสายตา ใบหน้าของเขายิ้มเจื่อน ๆ ผสมกับความตื่นเต้นและความอยากรู้อยากเห็น
ชลวางถ้วยน้ำลงบนโต๊ะจับกระถางชาเบา ๆ ก่อนจะพูดเสียงเรียบแต่ฟังแล้วสบายใจ
“ดื่มเถอะ…คงเหนื่อยจากการเดินเท้ามาถึงโรงพยาบาล”
คริสพยักหน้าดวงตาเป็นประกายเขามองหมอชลทุกจังหวะ แววตาเต็มไปด้วยความสนใจและความเอาใจใส่ ราวกับอยากเก็บทุกการเคลื่อนไหวของหมอชลเอาไว้ในใจ
ความเงียบระหว่างกันไม่ได้อึดอัดแต่กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก ใจของคริสเต้นแรงแต่เขาก็พยายามสงบรอคอยช่วงเวลาเล็ก ๆ เหล่านี้ที่จะได้ใกล้ชิดหมอชล
ผ่านไปสักพักคริสนั่งเอนตัวกับพนักโซฟาสายตายังคงกวาดมองไปทั่วห้องที่กว้างขวาง หรูหราและเงียบสงบต่างจากโลกที่เขาเพิ่งเดินออกมาจากผับอย่างสิ้นเชิง ความเหนื่อยผสมความเมาเล็กน้อยทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายเกินคาด จนเผลอยกยิ้มมุมปากกับตัวเอง
“แม่ง…สบายฉิบหาย” คริสพึมพำเบา ๆ แต่แล้วสายตาที่กำลังเพลิดเพลินกับบรรยากาศกลับสะดุดทันที เมื่อได้ยินเสียงประตูห้องนอนเปิดออก คริสหันไปมองอย่างไม่ตั้งใจก่อนร่างกายจะชะงักแข็งทื่อ
หมอชลเดินออกมาด้วยสภาพมีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวพันเอวต่ำไว้ ผมเปียกชื้นยังมีหยดน้ำเกาะส่งกลิ่นสบู่อ่อน ๆ ลอยออกมาพร้อมไออุ่นจากร่างกาย กล้ามหน้าท้องเรียงเป็นลอนชัดจนแสงไฟสะท้อนเล่นเงาทุกจังหวะที่ก้าวมั่นคงและสง่า
ดวงตาคมใต้แพขนตาชื้นเหลือบขึ้นมามองตรง ทำให้หัวใจคริสเต้นโครมครามเหมือนกำลังถูกบีบแน่น นี่เขากำลังเสียอาการกับการที่ได้เห็นเรือนร่างของหมอชลอย่างนั้นเหรอ
“เหี้ย…” คริสอุทานในใจใบหน้าร้อนผ่าวราวกับเพิ่งถูกใครเอาไฟมาจ่อ
“ทำไมดูหล่อจังวะ”
ภาพของหมอชลในความรู้สึกเขาเปลี่ยนไปแทบจะทันที จากหมอหน้านิ่งที่ดูห่างไกล กลายเป็นชายหนุ่มที่น่าดึงดูดจนเขาไม่อาจละสายตาได้เลย
หมอชลชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นสายตาที่คริสจ้องมาอย่างไม่ปิดบัง เขาเลิกคิ้วเล็กน้อยเสียงทุ้มเรียบเอ่ยถามด้วยความสงสัยปนเอ็นดู
“มีอะไร…หรือเปล่า” คริสรีบส่ายหน้าแรงจนหัวแทบหลุด มือยกขึ้นเกาหัวแก้เก้อ แต่อีกฝ่ายกลับไม่ละสายตาออกไปง่าย ๆ
“ปะ…เปล่า ไม่มีอะไรครับ” เขาเสียงสั่นรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกมองทะลุจนใจสั่นไปหมด
ทว่าไม่ทันตั้งตัวหมอชลกลับก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าวทีละก้าว เสียงฝีเท้าในห้องเงียบ ๆ ทำเอาคริสแทบกลั้นหายใจจนตัวแข็งทื่อ
ระยะห่างระหว่างกันค่อย ๆ สั้นลงเรื่อย ๆ จนในที่สุด หมอชลโน้มตัวลงมาใกล้หยุดห่างจากใบหน้าเขาแค่คืบ ลมหายใจอุ่นรินรดข้างแก้มความเงียบงันกดทับจนหัวใจคริสเต้นแรงแทบทะลุอก
แววตาคมของหมอชลที่เคยมองเรียบเฉยตอนนี้กลับกดลึกและจริงจังจนทำให้คริสไม่กล้าขยับไปไหน ริมฝีปากหยักเอ่ยแผ่วเบาใกล้หูเขาราวกับเป็นคำกระซิบที่เจาะตรงลงไปถึงหัวใจ
“อยากได้ฉันเหรอ…ก็เอาสิ”
Latest chapter
คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน ตอนพิเศษ 5 ความสุขของสองเรา NC
ผ่านไปสามอาทิตย์หลังจากคืนดีกันชีวิตคู่ของหมอชลกับคริสก็ยังคงเต็มไปด้วยความอบอุ่นเหมือนเดิมทั้งเสียงหัวเราะในทุกเช้า การงอนง้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่กลายเป็นเรื่องน่ารักประจำวันและการใช้เวลาอยู่ด้วยกันจนกลายเป็นความเคยชินที่แสนหวานเช้าวันนี้เป็นวันหยุดยาวที่ทั้งสองคนรอคอยหมอชลลางานไว้ล่วงหน้าเพื่อพาคริสไปเที่ยวพักผ่อนที่ภูเก็ต ทริปนี้เขาตั้งใจจัดการทุกอย่างด้วยตัวเองตั้งแต่จองตั๋วที่พักจนถึงร้านอาหารที่อีกฝ่ายเคยพูดว่าอยากลองบรรยากาศในสนามบินตอนเช้ายังคึกคักผู้คนเดินขวักไขว่ เสียงประกาศจากลำโพงดังเป็นระยะ ๆ สลับกับเสียงพูดคุยของนักท่องเที่ยวที่ต่างถือกระเป๋าเดินทางคนละใบคริสยืนรออยู่หน้าประตูเช็กอินในชุดลำลองสบาย ๆ เสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขายาวผ้าฝ้าย ดวงตาเปล่งประกายเหมือนเด็กได้ไปเที่ยวครั้งแรกเขามองไปรอบ ๆ อย่างตื่นเต้น ทุกอย่างดูน่าสนใจไปหมด“ไม่ได้ไปเที่ยวมานานแล้วนะเนี่ย” เขาพึมพำกับตัวเองก่อนจะยิ้มกว้างออกมาโดยไม่รู้ตัว มือถือหมวกปีกกว้างที่เพิ่งซื้อมาใหม่หมาด ๆ แกว่งไปมาเบา ๆ ตามจังหวะความตื่นเต้นระหว่างที่รอเขาก็เหลียวซ้ายแลขวามองหาของกินเพราะเสียงท้องร้องเริ่มดังแข่งกับเสียงประก
คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน ตอนพิเศษ 4 หมอดุจัง NC
สวบ!!!“อ๊ะ อ๊ะ อื้อ” คริสครางออกมาขณะที่ค่อยๆ กดปากทางของเขาสอดรับความแข็งขืนของหมอชล"อาส์ แน่นจัง..." หมอชลครางยาว กลั้นความอยากที่จะกระแทกสวนขึ้นรับการกดลงลของคริส สองมือของหมอชลจับเอวคริสแน่น“ขอบคุณครับที่รัก” หมอชลเอ่ยขอบคุณคริสอย่างจริงใจ ในขณะที่หมอชลคิดว่าคริสจะทำสิ่งที่เขาต้องการตั้งแต่แรก แต่เมื่อครู่คริสกลับเลือกทำอีกอย่าง"อ่า... อ๊ะ...อื้อ " คริสครางแทนคำตอบ เขากดรับความแข็งขืนเข้าไปจนสุด นั่งนิ่งชั่วครู่เพื่อปรับตัว ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกขึ้นลงช้าๆใบหน้าของคริสในตอนนี้ช่างเย้ายวน แก้มแดงระเรื่อด้วยความเร่าร้อน ริมฝีปากเผยอ ดวงตาเยิ้มหวาน หมอชลมองคริสที่ขยับตัวอยู่เหนือร่างยิ่งน่ารักน่าหลงไหลจนหมอชลอดไม่ไหวที่จะชมออกมา"คริส สวยมาก" หมอชลพึมพำ มือลูบไล้จากเอวไปยังหน้าอกของคริส"อ๊ะ อ๊ะ อาส์..." คริสขยับสะโพกเร็วขึ้น แรงขึ้น จนความรู้สึกอ่อนไหวเริ่มเอ่อล้นหมอชลไม่สามารถทนต่อความอยากที่ต้องการกระแทกสวนขึ้นไปได้ เขาจับเอวของคริสแน่น ก่อนจะกระแทกสวนสะโพกขึ้นรับจังหวะ แรงและเร็วยิ่งขึ้น คริสเหมือนจะโกรธที่หมอชลแย่งการควบคุม แต่ความรู้สึกดีเกินกว่าจะต่อต้าน ยิ่งหมอชลกระแทกต
คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน ตอนพิเศษ 3 ชอบจัง Pre NC
เช้าในครัวของคอนโดห้องเดิมที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ วันนี้กลับเงียบสงบมีเพียงเสียงขยับมีดกระทบเขียงดังเบา ๆ เป็นจังหวะไม่สม่ำเสมอคริสในเสื้อยืดตัวหลวมจนไหล่ตกข้างหนึ่งกับกางเกงขาสั้นที่ใส่จนยับเดินง่วนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มจับจ้องสูตรอาหารในมือถือสลับกับก้มมองแฮมตรงหน้าเหมือนเด็กกำลังตั้งใจทำการบ้านที่ไม่ถนัดนัก“ใส่เกลือ...นิดนึง แล้วก็หั่นแฮม...” เขาพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความพยายาม เขาอยากลองมีโมเมนต์แบบที่เห็นในซีรีส์ทำอาหารเช้าให้แฟนตื่นมาเห็นก่อนออกไปทำงาน มันดูเรียบง่ายแต่อบอุ่นเหลือเกินมือข้างหนึ่งจับมีดอีกข้างคอยหมุนมือถือดูสูตรแต่เพราะสายตาไม่อยู่กับของตรงหน้า จังหวะต่อมาจึงได้ยินเสียงเฉาะพร้อมความแสบวาบที่ปลายนิ้ว“เฮ้ย!” คริสร้องลั่นดึงมือนั้นขึ้นมาดูเลือดซึมออกจากรอยบาดเป็นเส้นบาง ๆ สีแดงสด เขารีบวิ่งไปเปิดน้ำล้างแผลทันทีน้ำเย็นจัดกระทบเนื้อสด ๆ จนเขาสูดปาก“โธ่...ซวยฉิบหาย! แค่จะทำอาหารเช้าให้สักมื้อ ยังพังเลย” ดวงตาเขาไหววูบด้วยความผิดหวังปนหงุดหงิดมุมปากเบะน้อย ๆ เหมือนเด็กโดนดุทั้งที่ตั้งใจดีเสียงเปิดประตูจากห้องนอนดังขึ้นเบา ๆ หมอชลในเสื
คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน ตอนพิเศษ 2 ฉันก็ยอมให้นายได้นะ
บ่ายแก่ ๆ แสงอาทิตย์สีทองเริ่มอ่อนแรงแสงลอดผ่านต้นไม้ใหญ่ที่ปลูกเรียงรายหน้าอาคารของโรงพยาบาลส่องต้องพื้นจนเกิดเงาทอดยาวคริสในชุดลำลองง่าย ๆ เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาวกับกางเกงยีนส์สีซีดยืนพิงกำแพงข้างประตูทางออก มือหนึ่งถือโทรศัพท์อีกมือซุกกระเป๋ากางเกงไว้คล้ายคนที่พยายามไม่ให้ตัวเองดูใจร้อนปลายนิ้วกดเช็กเวลาในหน้าจอทุก ๆ สองนาทีทั้งที่รู้ดีว่าหมอหมอชลยังไม่ถึงเวลาออกเวรเสียด้วยซ้ำ แต่หัวใจกลับเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่ความรู้สึกตื่นเต้นแบบคนรอใครสักคนที่สำคัญเต็มไปหมดในแววตาสายลมอ่อนพัดผ่านปลายผมของเขาให้ไหวเบา ๆ ดวงตาคมทอดมองประตูอัตโนมัติที่เปิดปิดอยู่เรื่อย ๆ ทุกครั้งที่มีคนเดินผ่าน เขาจะเงยหน้าขึ้นมองแทบทุกครั้ง เหมือนหวังว่าครั้งต่อไปที่บานประตูเลื่อนออกจะปรากฏร่างคุ้นตาของใครคนนั้นริมฝีปากคลี่ยิ้มบางโดยไม่รู้ตัวแววตาเต็มไปด้วยความอบอุ่นและรอคอย มันเป็นภาพเรียบง่ายของคนที่อยู่ในช่วงความรักอิ่มตัวไม่ต้องหวือหวาแค่ได้เจออีกคนก็เพียงพอแล้วระหว่างที่กำลังเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ดูเวลาอีกครั้ง จู่ ๆ ก็มีแรงชนจากด้านข้าง คริสเซไปเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาด้วยความตกใจ“อ้าว ขอโทษครับ” เสีย
คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน ตอนพิเศษ 1 พลอดรัก
ช่วงชีวิตหลังแต่งงาน แสงแดดยามสายค่อย ๆ สาดลอดผ่านผ้าม่านบาง ๆ เข้ามาในห้องนั่งเล่น เสียงนกร้องแผ่วเบาอยู่ข้างนอกทำให้บรรยากาศในบ้านเช้าวันนี้เงียบสงบและอบอุ่นเป็นพิเศษคริสยืนพิงประตูห้องครัวในสภาพชุดนอนขาสั้นเสื้อยืดตัวโคร่งที่หลวมจนไหล่หล่นไปข้างหนึ่งผมยุ่งนิด ๆ จากการเพิ่งตื่น ใบหน้าขาวซีดมีร่องรอยความง่วงปรากฏชัด ดวงตาปรือราวกับคนที่ฝืนตื่นมาเพราะรอใครบางคนเขากอดอกมองร่างสูงที่เพิ่งเดินเข้ามาในคอนโดหมอชลในชุดทำงานของโรงพยาบาล เสื้อกาวน์ถูกพาดไว้บนแขนใบหน้ายังดูมีความเหนื่อยล้าหลงเหลืออยู่แต่ดวงตากลับอบอุ่นทุกครั้งที่มองคริส“ทำงานเหนื่อยไหมอะ...” คริสพูดเสียงงัวเงียคล้ายคนยังอยู่ในโลกกึ่งหลับกึ่งตื่นหมอชลหันมามองดวงตาคมที่มักดูดุในยามปกติกลับอ่อนลง เขาเดินเข้ามาใกล้ ลูบหัวคนง่วงเบา ๆ อย่างเอ็นดู“ไปนอนต่อเถอะ วันนี้ไม่มีธุระที่ไหนไม่ใช่เหรอ”คริสเงยหน้าขึ้นมองด้วยดวงตาครึ่งปิดครึ่งเปิดพยักหน้าช้า ๆ ก่อนยกตัวปลายเท้าขึ้นหอมแก้มอีกฝ่ายเบา ๆ แบบคนขี้อ้อน กลิ่นสบู่จาง ๆ บนตัวหมอชลแตะจมูกจนรู้สึกผ่อนคลาย“งั้น...ไปนอนก่อนนะ” เขาพูดงึมงำแล้วหมุนตัวเดินเข้าห้องไปอย่างช้า ๆ ผ้าพันคอเส
คาสโนว่าตัวร้ายพ่ายรักสามีหมอหน้าหวาน ตอนที่ 30 วันแต่งงานของเรา
ซุ้มดอกไม้สีขาวนวลประดับประดาอยู่รอบ ๆ สถานที่จนกลายเป็นฉากหลังที่สมบูรณ์แบบสำหรับวันสำคัญที่สุดในชีวิตของคริสแสงอาทิตย์อ่อน ๆ สาดส่องลงมาทำให้ใบหน้าของเขาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นและตื้นตัน ใจเต้นแรงกับภาพตรงหน้าที่เกิดขึ้นจริงเขายืนตัวตรงยิ้มบาง ๆ แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลายทั้งตื้นตันดีใจและความประหม่าเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ตั้มและวินยืนอยู่ข้าง ๆ กอดคอเพื่อนพร้อมหัวเราะล้อคำพูดของตั้มยังดังก้องในหูคริส“ไม่คิดว่าคริสจะได้แต่งงาน เพราะเป็นคนควงไปเรื่อยมาตลอด” คริสได้แต่หัวเราะรับ แบบเขิน ๆ ทั้งความอายและความสุขปะปนกัน รอยยิ้มของเขากว้างขึ้นทุกครั้งที่ได้ยินเสียงหัวเราะของเพื่อน ๆบรรยากาศรอบ ๆ เต็มไปด้วยความสุขเสียงเชียร์และคำแสดงความยินดีดังขึ้นจากเพื่อน ๆ และญาติผู้ใหญ่ทุกคน ทุกสายตาจับจ้องมาที่คู่รักตรงหน้า แสงแดดที่สาดส่องมากระทบดอกไม้กับใบหน้าทำให้ช่วงเวลานี้ดูอบอุ่นและเป็นเรื่องราวที่น่าจดจำคริสหันไปมองชลที่ยืนรอยยิ้มอบอุ่นอยู่ข้างหน้าท่าทางสงบและมั่นคงของชลทำให้หัวใจเขาสั่นระรัว แม้สายตาจะเต็มไปด้วยความรักแต่ก็มีความสุขและความอบอุ่นที่ปลอดภัยอยู่ในนั้น ชลมองคริส
You may also like
วิศวะขอรักคุณหมอ Mpreg
กุหลาบดิน2.2K viewsสี่หนิงเหออนุภรรยาท้ายเรือน
จิ่วเทียนอี้อี3.7K viewsอุบัติรักฟีโรโมน [Omagaverse]
Gukak3.4K viewsอย่าดื้อกับผมนะขอรับคุณสิงหล
One of สายหมอก1.3K viewsผมไม่ได้ยั่ว เสี่ยต่างหากที่ห้ามใจไม่ได้[Mpreg]
หย่งฟู่1.2K viewsคู่พันธะอันเลือนลาง(Omegaverse)
Melmee1.0K viewsลูกอนุ
รวิวร, จุฑารัตน์1.7K viewsสามีของตัวร้าย น่ารักเหมือนกันนะ (ภาค 1-2)
ฮาจิฮาจิ860 views
