บทที่ 3

            ในเมื่อการได้พูดจิกกัดเพื่อนที่เคยรักอย่างมัฑณาวี โดยเฉพาะการโจมตีจุดอ่อนเรื่องคู่ครองของอีกฝ่าย มันคือความสุขอย่างหนึ่งของเธอ เมื่อใดก็ตามที่ได้เห็นเพื่อนคนนี้โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงกับคำพูดของเธอ มันทำให้เธอยิ้มออกมาอย่างสะใจ ครั้งนี้ก็เช่นกัน

            “แล้ววันนี้ไม่ต้องทำงานหรือไงถึงได้มานั่งอู้อยู่ที่นี่ได้”

            “ฉันลาออกแล้ว”

            “ลาออกหรือโดนไล่ออก ฉันว่าน่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่านะ” น้ำเสียงของหนึ่งฤทัยติดจะเยาะเย้ยอยู่ในที

            “ถ้าเธอไม่พูดก็ไม่มีใครเขาหาว่าเธอเป็นใบ้หรอกนะฤทัย” มัฑณาวีอดรนทนไม่ไหวตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเหวี่ยงวีนไม่แพ้กัน

            “เราไม่ได้เจอกันมานานหลายปีขออัปเดตชีวิตส่วนตัวของเธอหน่อยสิมัท”

            “จำเป็นต้องตอบไหม”

            “ทำไมถึงพูดกับฤทัยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจแบบนี้ เราเป็นเพื่อนรักกันไม่ใช่เหรอ”

            “เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดอย่างเธอฉันไม่ต้องการ”

            “นี่เธอยังไม่หายโกรธฉันเรื่องพี่วุฒิอีกเหรอ เรื่องมันผ่านมานานเกือบสิบปีแล้วนะ อย่าบอกนะว่าเธอยังแอบหลงรักพี่วุฒิของฉัน”

            “ฉันเลิกสนใจเรื่องนั้นมาตั้งนานแล้ว” หญิงสาวชักสีหน้าไม่พอใจเมื่อแผลเก่าถูกเปิดออกอีกครั้งด้วยความตั้งใจของเพื่อนรักที่กลายมาเป็นคู่อริ นับตั้งแต่วันที่หนึ่งฤทัยแย่งชายซึ่งเป็นรักแรกของเธอไปต่อหน้าต่อตาโดยไม่มีความละอาย

            “จริงเหรอ! ไหน ๆ ก็พูดถึงเรื่องนี้แล้วเรามาเคลียร์กันหน่อยดีไหม”

            “ไม่มีเรื่องอะไรจะต้องเคลียร์”

            “มีสิทำไมจะไม่มีก็เรื่องของเรากับพี่วุฒิไง ฉันแค่อยากจะบอกเธอว่า ตอนนั้นฉันพยายามทำหน้าที่แม่สื่อให้เธออย่างเต็มที่แล้ว แต่พี่วุฒิเขาไม่ได้รักเธอ เขาเป็นคนบอกฉันเองว่าเขาสนใจฉัน”

            “เขาคงรักฉันได้ไม่ยากนักหรอกถ้าไม่มีเพื่อนจอมเสี้ยมอย่างเธอ ที่คอยเป่าหูและหว่านเสน่ห์ให้เขาตลอดเวลา ปากก็บอกว่าไม่สนใจแต่สุดท้ายเธอก็แย่งเขาไปครอง”

            “ก็ผู้ชายเขาไม่ได้รักเธอแล้วจะให้ฉันไปบังคับให้เขารักเธอได้ยังไงจริงไหม” หนึ่งฤทัยพูดพร้อมกับยิ้มเยาะด้วยความสะใจ เมื่อเห็นมัฑณาวีชักสีหน้าแสดงถึงความไม่พอใจ

            “เธอก็เลยฉวยโอกาสฉกเขาไปเป็นของตัวเอง”

            “มันไม่ใช่ความผิดของฉันนะ ของแบบนี้ปรบมือข้างเดียวมันไม่ดังหรอก”

            “ก็เธอเล่นทอดสะพานคอนกรีตเสริมใยเหล็กให้เขาเสียขนาดนั้น ผู้ชายที่ไหนจะปล่อยให้ผ่านไปง่าย ๆ จริงไหม”

            “ถึงไม่มีฉันพี่วุฒิเขาก็ไม่สนใจเธอหรอก”

            “ทำไม! ผู้หญิงอย่างฉันมันเป็นยังไง” มัฑณาวีย้อนถามเสียงขุ่น

            “โถ ๆๆ นี่ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอว่าเธอมันเป็นผู้หญิงจืดชืด ไร้รสนิยม ทีนี้เข้าใจหรือยังว่าผู้ชายส่วนใหญ่เขาจะเลือกใครระหว่างผู้หญิงจืดชืดเป็นน้ำยาเย็นอย่างเธอ กับผู้หญิงที่เซ็กซี่เร่าร้อนดั่งไฟอย่างฉัน ก็ไม่แปลกนักหรอกที่พี่วุฒิเขาจะหลงรักฉันแทนที่จะหันไปสนใจผู้หญิงเฉิ่ม ๆ เชย ๆ อย่างเธอ ทั้งที่ฉันพยายามเป็นแม่สื่อให้แต่ก็ยังไม่ได้ผล แทนที่เธอจะหันไปพิจารณาตัวเองกลับมาโทษว่าเป็นความผิดของฉันเสียนี่ ที่ผู้ชายเขาเลือกฉันแทนที่จะหันไปเลือกเธอ” น้ำเสียงที่หนึ่งฤทัยใช้ติดจะเยาะเย้ยด้วยความสะใจ ที่เป็นฝ่ายชนะได้รุ่นพี่ซึ่งเคยเป็นเดือนของคณะอย่างณัฐวุฒิมาครอบครอง แถมยังได้แต่งงานอยู่กินกับเขาอย่างมีความสุขมาจนถึงปัจจุบัน

            “แล้วยังไง”

            “ตอนนี้ฉันกับเขามีความสุขกันมากเลย พี่วุฒิเขารักฉันมากตามใจฉันทุกอย่าง”

            “มาบอกฉันทำไม ถ้าคิดว่าบอกแล้วจะทำให้ฉันอิจฉาเธอละก็เสียเวลาเปล่า ฉันเลิกสนใจในตัวเขาตั้งแต่เขาหันไปคบกับเธอ”

            “จริงอ่ะ!”

            “ไม่เชื่อก็ตามใจ แล้วเธอแน่ใจเหรอว่าเขายังรักเธอเหมือนเดิม”

            “พูดแบบนี้หมายความว่าไง อย่ามาใส่ความพี่วุฒิของฉันนะ” หนึ่งฤทัยย้อนถามกลับไปด้วยน้ำเสียงติดจะหาเรื่องอยู่ในที

            ถึงทีที่มัฑณาวีจะเอาคืนอีกฝ่ายบ้างแล้ว ใบหน้าของมัฑณาวีปรากฏรอยยิ้มเมื่อเห็นอาการหงุดหงิดของคู่ปรับเก่า

            “ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลยและก็จะไม่พูด ให้เธอไปค้นหาคำตอบเอาเองสนุกกว่า”

            “พี่วุฒิเขาไม่มีวันนอกใจฉันหรอก”

            “มั่นใจอะไรเบอร์นี้ น่าสงสารจริง”

            “เธอจะรู้อะไร” หนึ่งฤทัยกระชากเสียงบ่งบอกถึงความไม่พอใจ

            “ฉันรู้ดีกว่าเธอก็แล้วกัน” มัฑณาวียักคิ้วให้อีกฝ่ายก่อนจะยิ้มเยาะที่มุมปาก

            “พี่วุฒิไม่มีทางนอกใจฉันแน่”

            “ถ้ามั่นใจแล้วทำไมเสียงต้องสั่นแบบนั้นด้วยล่ะ นี่เธอไม่เคยรู้ระแคะระคายอะไรบ้างเลยเหรอฤทัย”

            “เธอรู้อะไรก็บอกฉันมาสิ” หนึ่งฤทัยเริ่มแสดงท่าทีหงุดหงิดเมื่อคู่อริพยายามที่จะพูดปั่นหัวเธอ เพื่อให้เธอเกิดความหวาดระแวงในตัวสามี

            “ทำไมฉันต้องบอก มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน และฉันก็ไม่ชอบยุ่งเรื่องของคนอื่นเหมือนใครบางคน”

            “ที่ไม่บอกเพราะเธอกุเรื่องขึ้นมาเพื่อให้ฉันกับพี่วุฒิมีปัญหากันใช่ไหม”

            “อยากจะเข้าใจแบบนั้นก็ตามใจ”