บทที่ 109

            ความเสียใจจากชายที่มัฑณาวีหลงรัก ทำให้เธอกลับมาพักอยู่กับคุณยายที่ไร่ห่มรัก แม้จะพยายามทำตัวให้ร่าเริงเหมือนปกติ แต่ก็ยังไม่สามารถรอดพ้นสายตาของคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนอย่างกานดาไปได้ เธอรู้ดีว่าหลานสาวทุกข์ใจเพียงแต่พยายามทำตัวให้ร่าเริง

            เพราะไม่อยากให้เธอต้องทุกข์ใจตามไปด้วย กานดารอคอยให้เวลาผ่านไปสักพักโดยไม่ถามอะไรที่จะไปสะกิดแผลใจของหลาน รอให้สบโอกาสจึงได้เอ่ยปากถาม

            “มัทมีอะไรจะเล่าให้ยายฟังไหมลูก”

            ความเงียบเริ่มเข้าครอบงำ มัฑณาวีไม่อยากโกหกผู้เป็นยาย แต่ก็ไม่อยากเล่าเรื่องทุกข์ใจของตัวเองให้ท่านฟัง ด้วยเกรงว่าท่านจะร้อนใจตามไปด้วย

            “บอกยายได้ไหมว่าอะไรทำให้มัทเศร้าและทุกข์ใจมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน” กานดาเอ่ยถามพร้อมกับลูบผมของหลานด้วยความรักใคร่

            “คุณยายรู้ได้ยังไงคะ” เธอเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา

            “มัทเป็นหลานของยาย ยายเลี้ยงมัทมากับมือ มีหรือที่จะไม่รู้ว่ามัทแปลกไป แม้ว่ามัทจะพยายามทำตัวให้ร่าเริง เพื่อปกปิดเรื่องเศร้าโศกเสียใจของตัวเอง แต่มัทปิดยายไม่ได้หรอกลูก ที่ยายไม่ถามทันทีเพราะอยากให้มัทมีเวลาคิด ทีนี้บอกยายได้หรือยังว่ามัทไม่สบายใจเรื่องอะไร ใครทำให้หลานของยายเสียใจ”

            มัฑณาวีสวมกอดกานดา พร้อมกับเอ่ยปากเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นระหว่างเธอและติณณภพ ตลอดเวลาที่เล่าน้ำตาของหญิงสาวร่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย กานดาสัมผัสได้เป็นอย่างดีว่าครั้งนี้หลานสาวของตนเองเสียใจมากจริง ๆ

            หญิงสูงวัยสวมกอดอีกฝ่ายไว้แน่น พร้อมกับลูบหลังไหล่ของหลานสาวแทนคำปลอบโยน และหวังจะใช้อ้อมกอดที่อบอุ่นนี้บรรเทาอาการเสียใจของมัฑณาวี

            “มัทเสียใจมากเลยค่ะคุณยาย และไม่เข้าใจว่าทำไมติณณ์ถึงทำกับมัทแบบนี้ มัทเจ็บ ๆ เหมือนจะตายเมื่อคิดถึงเรื่องนี้”

            “อะไรที่มันทำให้เราทุกข์ก็อย่าไปนึกถึงมัน ยายอยากให้มัทมองไปข้างหน้า เราจะผ่านเหตุการณ์ร้าย ๆ นี้ไปด้วยกัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคตขอให้มัทรู้ว่า มัทยังมียายที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างมัทเสมอ และยังมีคนอีกหลายคนที่รักมัท”

            “มัทรักคุณยายค่ะ”

            กานดาเช็ดน้ำตาให้มัฑณาวี

            “ไม่ร้องไห้แล้วลูก มัทร้องไห้เสียใจกับเรื่องนี้มามากแล้ว ยายรู้นะว่ามัทนอนร้องไห้ทุกคืน ต่อไปนี้ขอให้เข้มแข็งเพื่อเผชิญกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นตามมา”

            “ตกลงค่ะ มัทจะเข้มแข็งอย่างที่คุณยายบอก” เธอสวมกอดยายอีกครั้ง

            กานดารู้สึกสงสารหลานสาวในอ้อมแขน เพราะรักเขามากจึงเจ็บช้ำมากที่เขาทำเหมือนไม่เชื่อใจเธอ

            ลึก ๆ แล้วกานดาเชื่อว่าติณณภพอาจจะมีเหตุผลที่ทำลงไปอย่างนั้น และคิดว่าตนเองมองคนไม่ผิด สิ่งที่เธอมั่นใจคือติณณภพรักมัฑณาวีจริง ๆ ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ตัดสินใจยกหลานสาวสุดที่รักให้เขาไปง่าย ๆ แน่

            แล้วอะไรล่ะ! ที่เป็นเหตุผลให้ติณณภพทำแบบนี้ มีแต่เขาเท่านั้นที่ให้คำตอบได้

            สัปดาห์ต่อมา...

            ดิเอ็มไพร์กรุ๊ปได้เชิญนักข่าวมาร่วมเป็นสักขีพยาน ในการเซ็นสัญญาร่วมกันสามฝ่าย เพื่อลงทุนสร้างห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่และดีที่สุดของเมืองไทย

            การเซ็นสัญญาดังกล่าวผ่านไปได้ด้วยดี โดยไม่มีอะไรติดขัด และวันนี้อีกเช่นกันที่จะเป็นวันที่ติณณภพจะจัดการกับคนโกง ที่ยักยอกผ่องถ่ายเงินของบริษัทไปเข้ากระเป๋าตัวเองและพรรคพวก แถมยังทำเอกสารปลอมมาใส่ร้ายป้ายสีผู้หญิงที่เขารัก

            หลังจากการเซ็นสัญญาผ่านพ้นไป นักข่าวก็ได้กรูกันเข้าไปขอสัมภาษณ์ซีอีโอหนุ่มหล่อของดิเอ็มไพร์กรุ๊ป เกี่ยวกับเรื่องที่เคยเป็นข่าว ซึ่งถ้าเป็นเมื่อก่อนก็คงจะไม่มีโอกาสได้สัมภาษณ์เขาอย่างใกล้ชิดเหมือนเช่นในวันนี้

            “คุณติณณ์คะเป็นความจริงไหมคะ ที่จับได้ว่ามีคนยักยอกเงินบริษัทไปเป็นจำนวนมาก”

            นักข่าวสำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่เอ่ยถามในประเด็นที่กำลังเป็นที่สนใจของคนในสังคม

            “จริงครับ”

            “ทราบหรือยังคะว่าเป็นฝีมือใคร” นักข่าวแต่ละสำนักต่างก็สลับกันเอ่ยถามถึงประเด็นที่ทุกคนอยากรู้

            “ทราบแล้วครับ”

            “แล้วมีมาตรการอย่างไรกับคนที่ทำผิดคะ”

            “คนทำผิดก็ต้องรับโทษตามความผิดที่ก่อไว้”

            “จริงไหมคะที่มีข่าวว่าคุณมัทณาวีเป็นคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้”

            “ถ้าหมายถึงมัทเป็นคนยักยอกเงินบริษัทล่ะก็ไม่ใช่เรื่องจริงครับ”

            “แต่มันมีข่าวออกมาก่อนหน้านี้ว่าทางบริษัทสงสัยว่าคุณมัทจะเป็นคนยักยอกเงินของบริษัท”

            “มัทจะทำอย่างนั้นไปเพื่ออะไรครับ อีกไม่นานเราสองคนก็จะแต่งงานกัน อะไรที่เป็นของผมก็ต้องเป็นของเธออยู่ดี แล้วเธอจะยักยอกไปเพื่ออะไรจริงไหม” ติณณภพตอบทุกคำถามของนักข่าวด้วยรอยยิ้ม

            “แล้วทำไมถึงมีข่าวลือนี้หลุดออกมาครับ”

            “เข้าใจคำว่าแผนลวงสังหารไหมครับ คาดว่าบ่ายนี้ทางภูเก็ตก็น่าจะมีการนำเสนอข่าว เกี่ยวกับการจับตัวการใหญ่และพรรคพวกที่ทำการยักยอกเงินของดิเอ็มไพร์กรุ๊ปครับ ขอตัวก่อนนะครับ”

            นักข่าวต่างพากันติดต่อสายข่าวที่ภูเก็ตกันให้วุ่น เพื่อให้ไปเตรียมทำสกู๊ปพิเศษ นำเสนอข่าวใหญ่ที่อาจจะมีขึ้นในไม่ช้านี้ที่สำนักงานของดิเอ็มไพร์ภูเก็ต มิฉะนั้นอาจจะตกข่าวสำคัญนี้

            ทุกคนได้เห็นข่าวการให้สัมภาษณ์ของติณณภพเกี่ยวกับเรื่องนี้ ยกเว้นก็แต่มัฑณาวีที่ปิดการติดต่อสื่อสารทุกชนิด ทำให้เธอพลาดโอกาสสำคัญ ภาคินรีบโทรไปหาฬียากรทันที

            “ลียาเห็นข่าวหรือยัง”

            “เห็นแล้วค่ะ พี่ติณณ์ไม่ได้สงสัยในตัวพี่มัทมาตั้งแต่ต้น”

            “นั่นสิ แผนลวงสังหารของคุณติณณ์ ทำให้มัทเจ็บเจียนตายได้เหมือนกัน เตรียมตัวไว้นะลียาเดี๋ยวพี่จะขับรถไปรับที่บ้าน เราจะไปหามัทกับคุณยายที่ไร่ห่มรักด้วยกัน”

            “ตกลงค่ะ ลียากำลังคิดถึงคุณยายกับพี่มัทอยู่เลย จะได้ไปกอดพวกเขาให้หายคิดถึง”

            “ไปพร้อมกับข่าวดีเลยล่ะ คุณติณณ์นะคุณติณณ์ทำกันได้ แทนที่จะกระซิบบอกว่าเป็นแผนลวงสังหาร แค่นี้ก็ไม่ต้องหน้าดำคร่ำเครียดใส่กันและกันแล้ว เดี๋ยวเจอกันลียา” จากนั้นก็วางสาย