LOGINShare
บทที่ 110
publish date:
2026-09-18 00:19:26ติณณภพชวนบิดาและภูมิระพีให้เดินทางไปที่ไร่ห่มรัก เพราะจะไปปรับความเข้าใจกับมัฑณาวี และไม่ลืมที่จะโทรศัพท์ไปบอกภาคินถึงเรื่องนี้
“พิซซี่กับลียาก็กำลังจะเดินทางไปที่นั่น แล้วเจอกัน ยังมีเรื่องที่เราต้องต่อว่าคุณเยอะเลย แต่ตอนนี้มีภารกิจที่สำคัญมากกว่านั้น”
“คุณจะเป็นแนวร่วมให้ผมใช่ไหม”
“แน่นอน แต่คุณต้องสัญญากับพวกเราว่าจะไม่ทำให้มัทเจ็บเจียนตายแบบนี้อีก”
“ผมสัญญา แล้วเจอกันที่ไร่ห่มรักนะครับ”
ระหว่างทางภูมิระพีได้เอ่ยปากขอโทษเพื่อนรัก
“ขอโทษนะที่ฉันเข้าใจนายผิด หลงต่อว่านายเสียตั้งมากมาย แต่ถ้านายเป็นฉัน แล้วเห็นคุณมัทร้องไห้เสียใจมากแค่ไหนกับการกระทำของนาย ๆ ก็คงทำแบบที่ฉันทำเหมือนกัน”
“มัทเสียใจมากเลยเหรอ”
“แค่พูดว่าเสียใจยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ที่ถูกต้องพูดว่าหัวใจแตกสลายมากกว่า เธอร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด แม้แต่คุณพิซซี่ยังบอกว่าตั้งแต่รู้จักกันมา ไม่เคยเห็นคุณมัทเสียใจกับเหตุการณ์ไหนมากเท่านี้มาก่อน นายเตรียมทำใจไว้ได้เลยอะไร ๆ อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด”
“ฉันทำใจไว้แล้ว”
“คิดไว้หรือยังว่าจะง้อคุณมัทยังไง”
“ฉันก็จะบอกความจริงทั้งหมดกับมัท บอกถึงเหตุผลที่ทำให้ฉันต้องเป็นคนใจร้ายแบบนี้ หวังว่ามัทจะเข้าใจและให้อภัยฉัน”
“ขอให้เป็นแบบนั้น ฉันเอาใจช่วย”
“พ่อก็เอาใจช่วย”
“นายน่าจะบอกใบ้กันบ้างไม่ใช่ปล่อยให้ทุกคนเข้าใจผิดแบบนี้”
“เรื่องนี้คนรู้น้อยเท่าไรยิ่งดี จะได้ไม่มีพิรุธให้คนทำผิดรู้ตัว และเผ่นหนีไปก่อนที่เราจะดำเนินการตามกฎหมาย”
“ขนาดพ่อก็ยังไม่รู้เรื่องนี้เลย ปิดได้เงียบมากจริง ๆ”
“เพราะทุกคนไม่รู้จึงแสดงออกมาได้อย่างแนบเนียนอย่างที่ผมต้องการให้เป็น เพื่อลวงให้อดิศรตายใจ คิดว่าทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่เขาวางไว้”
“ฉันนึกว่านายเชื่อจริง ๆ ว่าเป็นฝีมือของคุณมัท”
“ฉันไม่เคยสงสัยในตัวมัทและเชื่อใจเธอเสมอมา ผู้หญิงอย่างมัททำเรื่องแบบนี้ไม่ได้หรอก แต่ที่ไม่เล่าให้ใครฟังเพราะเกรงว่าจะทำให้อดิศรไหวตัวหนีไปก่อนที่ทางตำรวจจะตามไปจับกุมตัว”
“พ่อเอาใจช่วยติณณ์ ขอให้ติณณ์ง้อขอคืนดีกับมัทให้สำเร็จโดยเร็ว ส่วนเรื่องของผู้ใหญ่ก็ไม่ต้องเป็นห่วง พ่อจะช่วยอธิบายให้คุณกานดาเข้าใจอีกแรง”
“ขอบคุณครับพ่อ”
เมื่อไปถึงที่ไร่ห่มรัก ติณณภพได้เข้ากราบขอโทษคุณยายที่สร้างความไม่สบายใจให้แก่เธอ เขาและไตรภพอธิบายทุกอย่างให้เธอฟังตามความจริง ซึ่งกานดาก็เข้าใจและให้อภัย
“ยายเข้าใจ แต่ไม่รู้ว่ามัทจะยอมเข้าใจและให้อภัยติณณ์ไหม ติณณ์คงต้องไปอธิบายและไปปรับความเข้าใจกับมัทเอง สิ่งหนึ่งที่ติณณ์ต้องรู้การตัดสินใจของมัทคือการตัดสินใจของยายด้วยเช่นกัน จะคบกันต่อหรือพอแค่นี้ ไม่ว่าคำตอบจะออกมาเป็นอย่างไร ยายก็จะยึดตามนั้น”
“ผมไม่ยอมให้มัทเดินออกไปจากชีวิตผมหรอกครับคุณยาย ไม่ว่ายังไงผมก็จะต้องง้อขอคืนดีกับมัทให้ได้ ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ ผมขอตัวขึ้นไปปรับความเข้าใจกับมัทก่อนนะครับ”
กานดาพยักหน้าแทนคำอนุญาต ติณณภพจึงปลีกตัวเดินขึ้นไปยังห้องนอนของมัฑณาวี โดยมีสายตาของทุกคนมองตามไป
“คุณมัทจะยอมคืนดีกับติณณ์ไหมครับคุณยาย”
“ใครจะรู้ดีไปกว่าเจ้าตัว ยายบอกภูมิได้แต่เพียงว่ามัทเสียใจมากกับเรื่องนี้ และนั่นเป็นเพราะมัทรักติณณ์มาก ก็ได้แต่หวังว่าความรักที่ทั้งคู่มีให้แก่กันจะนำพาให้พวกเขาลงเอยกันได้ด้วยดี กองเชียร์อย่างเราคงทำได้เพียงแค่รอฟังคำตอบของพวกเขาเท่านั้น”
“ผมต้องขอโทษคุณกานดาแทนติณณ์ด้วยนะครับกับเรื่องที่เกิดขึ้น”
กานดายิ้มให้ไตรภพก่อนจะพูดให้เขาสบายใจ
“ฉันเชื่อจริง ๆ นะคะคุณไตร ว่าติณณ์น่าจะมีเหตุผลอะไรบางอย่าง ที่ทำให้เขาตัดสินใจทำลงไปอย่างนั้น และคิดว่าตนเองมองคนไม่ผิด”
“เราทุกคนล้วนถูกติณณ์หลอกครับคุณยาย ไม่มีใครรู้เรื่องนี้มาก่อนยกเว้นคุณอาทร เพราะเขาเป็นคนรับคำสั่งโดยตรงจากติณณ์ และติณณ์ก็ต้องการให้เป็นแบบนั้น เขาจึงต้องทนรับฟังคำติหนิติเตียนจากเราโดยไม่ปริปากบอกความจริง เพื่อให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้”
ภาคินและฬียากรมาถึงในเวลานั้นเอง พวกเขาทำความเคารพผู้ใหญ่ทั้งสองอย่างอ่อนน้อม จากนั้นภาคินก็หันไปเอ่ยถามภูมิระพี
“เพื่อนคุณเล่นอะไรน่ะคุณภูมิ”
“เราทุกคนโดนติณณ์ต้มจนเปื่อย เขาไม่เชื่อคำพูดของอดิศรตั้งแต่แรกแล้ว แต่ที่ต้องทำแบบนั้นก็เพื่อให้ฝ่ายโน้นตายใจ”
“แล้วตอนนี้พี่ติณณ์อยู่ที่ไหนคะ” ฬียากรเอ่ยถาม
“ขึ้นไปง้อคุณมัทข้างบนครับ”
“เริ่มภาวนากันได้เลย ขอให้คุณติณณ์ทำสำเร็จ” ภาคินกล่าว
Latest chapter
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 113
พระเจ้า...เธอช่างหอมหวาน...หวานไปทั้งเนื้อทั้งตัว ริมฝีปากเธอแยกออกเล็กน้อย แต่ความเคลื่อนไหวนั้นบอกความลังเล ราวกับว่าเธอยังคงกำลังตัดสินใจ ติณณภพดึงเธอเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น เขาจุมพิตเธอเนิ่นนานพร้อมกับสอดแขนใต้เข่าและแผ่นหลังเธอ อุ้มเธอขึ้นมาอย่างงายดายก่อนจะวางตัวเธอลงบนเตียงนอน ตรึงข้อมือเธอไว้อย่างอ่อนโยน ใช้เพียงริมฝีปากเพื่อทำให้เธอตื่นเต้น เขาและเล็มใบหูและซอกคอหอมกรุ่นนุ่มละมุนเรื่อยมาจนถึงฐานลำคอ เสียงครางด้วยความสุขติดอยู่ในลำคอของเธอ ความรู้สึกของมัฑณาวีหมุนคว้าง แต่ก็รับรู้ถึงแรงสั่นสะท้านที่แล่นลงสู่ทุกเส้นประสาทของเรือนกาย ทั้งหมดนี้เกิดจากสัมผัสรักที่เขามอบให้ เธอต้องหยุดเขาก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดมากไปกว่านี้ “เราทำแบบนี้ที่นี่ไม่ได้นะคะติณณ์ คุณยายอยู่ที่นี่ด้วย” ติณณภพผละจากร่างบางไปนอนหงายอยู่ข้างตัวเธอ ไม่ง่ายเลยที่จะสะกดกลั้นความต้องการของตัวเอง “จริงของคุณ ทุกคนกำลังรอเราอยู่ พ่อผมก็ด้วย” “คุณพ่อก็มาที่นี่ด้วยเหรอคะ” “ผมชวนท่านมาเอง ป่านนี้ทุกคนคงรอกันแย่แล้ว”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 112
หลังจากที่ได้ระบายความอัดอั้นในใจออกมาจนหมดสิ้น เธอก็ยอมที่จะฟังคำแก้ตัวจากปากของเขา ยอมให้เขาได้อธิบาย “ก็อธิบายมาสิว่าคุณมีเหตุผลอะไรที่ทำให้คุณไม่เชื่อใจฉัน” “ไม่ใช่ผมไม่เชื่อใจคุณนะมัท ผมเชื่อใจคุณมาตลอด ไม่มีสักครั้งที่ผมจะสงสัยในตัวคุณ เพียงแต่ผมต้องทำแบบนั้นเพื่อให้อดิศรตายใจ เขาจะได้ไม่ไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะดำเนินการตามกฎหมาย” “คุณรู้ว่าเขาเป็นคนยักยอกเงินบริษัท” “และก็รู้ด้วยว่าเขาสร้างหลักฐานเท็จมาใส่ร้ายป้ายสีผู้หญิงที่ผมรัก” “แต่คุณก็ยังทำเหมือนว่าเชื่อคำพูดของเขาและปรักปรำผู้หญิงที่คุณบอกว่ารัก” “มันจำเป็นน่ะมัท ถ้าผมไม่ทำแบบนี้อดิศรก็อาจจะหลุดรอดไปได้เหมือนอย่างคราวที่แล้วอีก” “ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน” “ถ้าผมบอกคุณ ๆ ก็อาจจะทำพิรุธให้อดิศรสงสัย เขาอาจจะไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะมีหลักฐานไปจับตัวเขาไว้ได้ หรือไม่เขาก็อาจจะจับตัวคุณไว้เพื่อมาต่อรองกับผม และไม่ว่าเขาจะเรียกร้องอะไรผมคงยอมทุกอย่างเพื่อแลกกับตัวคุณ ผมรักคุณนะมัท รักมาก และจะไม่ยอมเสียคุณไปเด็ดขาด”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 111
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ติณณภพเดินเข้าไปในห้องนอนของหญิงสาวที่เขารัก โดยไม่ได้ทำเสียงกระโตกกระตาก เขาพบว่าเธอกำลังยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง และยังไม่มีทีท่าจะรู้ตัวว่ามีคนบุกรุกเข้ามาภายในห้อง ติณณภพเดินตรงเข้าไปสวมกอดมัฑณาวีไว้จากทางด้านหลัง พร้อมกับจูบไซ้ซอกคอเธอด้วยความคิดถึง หญิงสาวตกใจที่ถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน แต่เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนทำก็รีบสลัดตัวออกจากอ้อมกอดเขา พร้อมกับหันมายืนเผชิญหน้า เธอจ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ “คุณเข้ามาได้ยังไง ใครให้คุณเข้ามาที่นี่” “คุณยายอนุญาตผมแล้ว และห้องของคุณก็ไม่ได้ล็อคผมก็เลยเดินเข้ามา” “ออกไป” เธอเอ่ยปากไล่เขาซึ่งหน้า “ไม่” “ฉันบอกให้คุณออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้” เพราะความโกรธทำให้เธอเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้แทนตัวเอง “ผมจะไม่ยอมก้าวออกไปไหนทั้งนั้นถ้าเรายังคุยกันไม่รู้เรื่อง” “ความจำเสื่อมหรือไง เราเลิกกันแล้ว ระหว่างเราไม่มีอะไรต้องคุยกัน ถ้าไม่ออกไปอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “เอาเลยมัท อยากทำอะไรก็ทำเลย แต่ผมจะไม่ยอมก้า
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 110
ติณณภพชวนบิดาและภูมิระพีให้เดินทางไปที่ไร่ห่มรัก เพราะจะไปปรับความเข้าใจกับมัฑณาวี และไม่ลืมที่จะโทรศัพท์ไปบอกภาคินถึงเรื่องนี้ “พิซซี่กับลียาก็กำลังจะเดินทางไปที่นั่น แล้วเจอกัน ยังมีเรื่องที่เราต้องต่อว่าคุณเยอะเลย แต่ตอนนี้มีภารกิจที่สำคัญมากกว่านั้น” “คุณจะเป็นแนวร่วมให้ผมใช่ไหม” “แน่นอน แต่คุณต้องสัญญากับพวกเราว่าจะไม่ทำให้มัทเจ็บเจียนตายแบบนี้อีก” “ผมสัญญา แล้วเจอกันที่ไร่ห่มรักนะครับ” ระหว่างทางภูมิระพีได้เอ่ยปากขอโทษเพื่อนรัก “ขอโทษนะที่ฉันเข้าใจนายผิด หลงต่อว่านายเสียตั้งมากมาย แต่ถ้านายเป็นฉัน แล้วเห็นคุณมัทร้องไห้เสียใจมากแค่ไหนกับการกระทำของนาย ๆ ก็คงทำแบบที่ฉันทำเหมือนกัน” “มัทเสียใจมากเลยเหรอ” “แค่พูดว่าเสียใจยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ที่ถูกต้องพูดว่าหัวใจแตกสลายมากกว่า เธอร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด แม้แต่คุณพิซซี่ยังบอกว่าตั้งแต่รู้จักกันมา ไม่เคยเห็นคุณมัทเสียใจกับเหตุการณ์ไหนมากเท่านี้มาก่อน นายเตรียมทำใจไว้ได้เลยอะไร ๆ อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด” “ฉันทำใจไ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 109
ความเสียใจจากชายที่มัฑณาวีหลงรัก ทำให้เธอกลับมาพักอยู่กับคุณยายที่ไร่ห่มรัก แม้จะพยายามทำตัวให้ร่าเริงเหมือนปกติ แต่ก็ยังไม่สามารถรอดพ้นสายตาของคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนอย่างกานดาไปได้ เธอรู้ดีว่าหลานสาวทุกข์ใจเพียงแต่พยายามทำตัวให้ร่าเริง เพราะไม่อยากให้เธอต้องทุกข์ใจตามไปด้วย กานดารอคอยให้เวลาผ่านไปสักพักโดยไม่ถามอะไรที่จะไปสะกิดแผลใจของหลาน รอให้สบโอกาสจึงได้เอ่ยปากถาม “มัทมีอะไรจะเล่าให้ยายฟังไหมลูก” ความเงียบเริ่มเข้าครอบงำ มัฑณาวีไม่อยากโกหกผู้เป็นยาย แต่ก็ไม่อยากเล่าเรื่องทุกข์ใจของตัวเองให้ท่านฟัง ด้วยเกรงว่าท่านจะร้อนใจตามไปด้วย “บอกยายได้ไหมว่าอะไรทำให้มัทเศร้าและทุกข์ใจมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน” กานดาเอ่ยถามพร้อมกับลูบผมของหลานด้วยความรักใคร่ “คุณยายรู้ได้ยังไงคะ” เธอเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา “มัทเป็นหลานของยาย ยายเลี้ยงมัทมากับมือ มีหรือที่จะไม่รู้ว่ามัทแปลกไป แม้ว่ามัทจะพยายามทำตัวให้ร่าเริง เพื่อปกปิดเรื่องเศร้าโศกเสียใจของตัวเอง แต่มัทปิดยายไม่ได้หรอกลูก ที่ยายไม่ถามทันทีเพราะอยากให้มัทมีเ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 108
“ตอบพ่อมาตามความรู้สึกที่แท้จริงของติณณ์ ลูกเชื่อจริง ๆ เหรอว่ามัททำ” “ผมกำลังตรวจสอบอยู่ครับ” “ไม่เอาการตรวจสอบ พ่ออยากรู้ความรู้สึกของติณณ์” ติณณภพนิ่งไปพักใหญ่ ใช่ว่าเขาเองไม่เสียใจแต่จำเป็นต้องทำ แม้ไม่มีใครเข้าใจก็ไม่เป็นไร เมื่อความจริงถูกเปิดเผยทุกคนก็จะรู้เอง เขาได้แต่หวังว่าเมื่อเวลานั้นมาถึง คนที่เคยโกรธเคืองเขาจะยอมเข้าใจและให้อภัย เขาสบตาบิดาก่อนจะเอื้อนเอ่ยวาจา “ผมยังยืนยันที่จะทำให้ความจริงปรากฏ และไม่ว่าใครก็ตามที่ทำผิดก็ต้องได้รับโทษตามกฎหมาย” ติณณภพยังคงปากแข็งอยู่ดี แต่แววตาของเขาบ่งบอกให้ไตรภพรู้ว่าลูกเองก็ทุกข์ใจกับเรื่องนี้ ความรู้สึกที่ติณณภพมีก็คงจะไม่แตกต่างไปจากที่มัฑณาวีรู้สึก คือเสียใจและทุกข์ใจไม่ต่างกัน “พ่อจะบอกอะไรให้นะติณณ์ คนรักกันจำเป็นจะต้องมีความไว้เนื้อเชื่อใจกัน นั่นคือสิ่งสำคัญ ถ้าไม่มีสิ่งนี้ชีวิตรักก็จะไปกันไม่รอด ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจติณณ์ก็ได้ทำให้มัทรู้ว่าติณณ์ไม่เชื่อใจเธอ คนเราถ้าสูญเสียความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมีต่อกันไปแล้ว มันก็ยากที่จะประส
You May Also Like
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.1K viewsเพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง163.0K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)68.9K viewsขย้ำรักเลขา NC-20
C552.5K viewsแอปฯรักษาใจ
นิมิตจันทร์82 viewsเด็กเลี้ยงของแทนคุณ
Melyssa339 viewsจะเขียนคำว่ารักให้เธอรู้ ( Aimaun )
อิ่มอุ่น ยิปซี27 viewsหย่าร้อยรอยทราย
สายลมละเมอ81 views
