MasukShare
10.2 ลูกอมรสสตรอว์เบอร์รี
Tanggal publikasi:
2025-11-14 14:24:22“มะ ไม่เอา”
ดวงตาทั้งสองสบกันอยู่ครู่หนึ่ง คำปฏิเสธของพลับจีนทำให้เคนนิ่งชะงักไป พลางยกมือขึ้นเกลี่ยปอยผมทัดหูให้อีกฝ่าย ไล้นิ้วเรียวไปตามกรอบหน้าจนถึงริมฝีปากเล็กที่ตอนนี้ทั้งแดงทั้งบวมจากการกระทำของตนเองอย่างนึกเสียดาย ทั้งที่คิดมาตลอดว่าพลับจีนไม่มีเสน่ห์อะไรเลยสักนิด แต่ทำไมพออยู่ในสถานการณ์แบบนี้กลับน่ามองได้มากขนาดนี้
“ไม่ก็ไม่” เขาไม่ใช่คนที่บังคับฝืนใจใครเรื่องบนเตียงอยู่แล้วหากอีกฝ่ายไม่ยินยอม “วันนี้กลับบ้านไปพักผ่อนได้แล้ว เงินฉันจะโอนเข้าบัญชีให้”
“...”
เคนผละกายออกจากพลับจีน ลุกขึ้นเดินไปหยิบแจ็กเกตที่ราวแขวนมาสวนใส่ ครั้นหันมองหน้าพลับจีนที่ยังมองเขาตาค้างไม่ยอมออกไปจากห้องก็พลันถอนหายใจขึ้นมา
“ไม่อยากกลับหรือไง”
“กะ กลับครับ”
คนตัวเล็กกลอกตาไปมาอย่างเลิ่กลั่ก ปัดหน้าปัดผมเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไปจากห้องทำงานของเคน
วันนี้มันวันอะไรวะ! มีแต่เรื่องอะไรไม่รู้เข้ามาเต็มไปหมด ในเมื่อเคนบอกให้กลับบ้านได้ วันนี้เขาจะกลับก่อนเวลาเลิกงานก็แล้วกัน ถ้าโดนผู้จัดการว่าทีหลังเขาก็จะโบยความผิดไปที่เจ้าของร้านว่าเป็นคนสั่ง
เมื่อกี้เขาเกือบเผลอตัวไปกับอารมณ์ที่เกิดขึ้นชั่วขณะนั้นแล้วแท้ ๆ ดีที่ห้ามตัวเองเอาไว้ทัน ไม่อย่างนั้นคงได้เสียตัวให้เคนเป็นครั้งที่สองแน่ ๆ
ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าเคนคิดอะไรอยู่ ทำไมถึงทำแบบนั้น
...
2 เดือนต่อมา
“ขอบคุณมากนะครับที่มาส่ง”
“ไหนค่าตอบแทนที่ฉันพามาส่ง”
“พลับไม่ได้ขอให้มาส่งสักสักหน่อย”
“แล้วยังไง?” เจ้าของรถไหวไหล่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
“ชิ! แบมือสิครับ”
เคนทำตามอย่างว่าง่าย มองคนตัวเล็กล้วงหาอะไรสักอย่างในกระเป๋าสะพายก่อนจะวางลงบนฝ่ามือ
“ลูกอม?”
“ครับ รสนี้อร่อยนะครับ”
“ใช่รสเดียวกับที่อยู่ในปากเธอหรือเปล่า”
“ใช่ครับ อ๊ะ!”
พูดไม่ทันขาดคำอีกฝ่ายก็รั้งท้ายทอยเข้าไปประจูบพูด ตวัดลิ้นกวาดต้อนช่วงชิงลูกอมรสตรอว์เบอร์รี่เข้าปากตัวเองที ส่งคืนให้พลับจีนที สลับกันไปมาจนมันละลายหายไปจนทิ้งไว้เพียงความหวาน เนิ่นนานหลายนาทีกว่าจะยอมผละออกจากกัน
“อร่อยอย่างที่เธอบอกจริง ๆ”
“คุณเคน! นี่มันที่ทำงานพลับนะ ทำแบบนี้ได้ไงครับ!” กำปั้นเล็กทุบลงที่แขนแกร่งเบา ๆ เป็นการลงโทษที่ทำเรื่องหน้าอายไม่เกรงใจคนที่ขับรถผ่านไปมา
“รถฉันติดฟิล์มหนาขนาดนี้ไม่มีใครเห็นหรอก”
“เอาเถอะครับ พลับไปทำงานก่อน ขอบคุณที่มาส่งครับ” พลับจีนเลี่ยงที่จะต่อล้อต่อเถียงกับเคนต่อ หนีลงจากรถรีบเข้าร้านไม่หันกลับไปมองอีกฝ่ายอีก
ไม่รู้ว่าพลับจีนคิดไปเองหรือเปล่า เดี๋ยวนี้เคนเปลี่ยนไปจากที่เคยรู้จักเยอะพอสมควร เมื่อก่อนกับเขานี่แทบไม่พูดด้วย แต่เดี๋ยวนี้พูดเยอะขึ้นถึงจะแค่นิดหน่อยแต่ก็รู้สึกได้ อีกทั้งยังไปรับไปส่งอยู่บ่อย ๆ วันไหนที่ไปส่งพลับจีนที่ห้องก็มักจะมีข้ออ้างอยู่ต่อ ทั้งที่เคยพูดเอาไว้ว่าไม่อยากอยู่ในห้องรูหนู แต่กลับขลุกตัวอยู่เป็นชั่วโมงกว่าจะกลับไป
วันอาทิตย์ที่พลับจีนต้องไปทำความสะอาดคอนโดฯ เคนก็อยู่ที่นั่นทั้งวันจนพลับจีนกลับ ทั้งที่เมื่อก่อนไม่กลับมาห้องนี้ด้วยซ้ำตอนที่เขาอยู่ แม้จะเป็นเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่พลับจีนกลับสังเกตเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงทั้งเคนและตัวเขาเอง เพราะเดี๋ยวนี้เขาเองก็ดูจะกล้าพูดกล้าเล่นกับเคนมากขึ้นเหมือนกัน
หากยังเป็นแบบนี้ต่อไปไม่รู้ว่ามันจะดีหรือว่าแย่ ทว่าเขากลัวว่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่า กลัวว่าจะเป็นตัวเขาเองที่แย่...
ช่วงบ่ายของวันพลับจีนวุ่นอยู่หลังเคาน์เตอร์ทำออร์เดอร์ที่ลูกค้าสั่งมาให้ไปส่ง เนื่องจากลูกน้องในร้านมีแค่สองคน คนหนึ่งต้องดูแลลูกค้าในร้าน จึงเหลืออยู่คนเดียวที่คอยช่วยหยิบจับของให้พลับจีน
“เอาออร์เดอร์นี้ไปส่งก่อน แล้วค่อยกลับมาเอาอันนี้”
“ครับ”
พลับจีนสั่งเด็กในร้านให้เอาน้ำกับขนมไปส่งที่อยู่ใกล้ ๆ แถวนี้ก่อนกลับมาเอาอีกออร์เดอร์
“พี่พลับค่ะ ชาเขียวร้อนหนึ่ง กินที่นี่ค่ะ”
“รอแป๊บหนึ่งนะ”
“เอ่อ.. ลูกค้าเขาบอกให้พี่พลับไปเสิร์ฟเองค่ะ”
“หือ?” คิ้วสวยเลิกขึ้นด้วยความสงสัย ปกติแล้วใครเป็นคนเสิร์ฟก็ไม่เกี่ยวกับลูกค้าสักหน่อย ทำไมถึงได้เจาะจงให้เขาเป็นคนไปเสิร์ฟล่ะ “โต๊ะไหน เดี๋ยวพี่เอาไปเสิร์ฟเอง”
“ผู้หญิงผมยาวริมกระจกค่ะ”
พลับจีนชะเง้อหน้าไปมองตามที่รุ่นน้องบอก ทว่าเห็นเพียงด้านหลังของเธอเท่านั้น
“อือ เราไปทำงานของตัวเองเถอะ”
“ค่ะ”
ถึงจะนึกสงสัยแต่ก็ยังคงก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของตัวเอง แค่ออกไปเสิร์ฟเองไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรเสียหน่อย เมื่อก่อนเขาก็ทำงานหน้าร้านก่อนจะมาอยู่หลังเคาน์เตอร์แบบนี้
ใช้เวลาเพียงไม่นานพลับจีนก็ยกเอาชาเขียนร้อนมาเสิร์ฟให้ลูกค้า ทว่ากลับนิ่งชะงักไปเมื่อเห็นว่าเธอเป็นใคร
“ว่าไงพลับจีน ทำงานอยู่ที่นี่เองหรอกเหรอ”
ผ่านมาสองเดือนกว่าเขาไม่คิดว่าจะได้เจอกับเฟญ่าอีกครั้งที่นี่ ไม่รู้ว่าระยะเวลาที่ผ่านมาเธอตามสืบเรื่องอะไรของเขาไปแล้วบ้างถึงได้รู้ว่าทำงานอยู่ที่นี่ เพราะดูจากท่าทางของเธอแล้วคงตั้งใจมาหาเขาโดยตรงไม่ใช่บังเอิญผ่านมาอย่างแน่นอน
“ชาเขียวร้อนครับ” พลับจีนเลี่ยงที่ตอบกลับ หรือพูดคุยกับเธอ
เคล้ง~
“อุ้ย ช้อนตกแล้วอะ ช่วยเปลี่ยนใหม่ให้หน่อยสิ”
ไม่ทันที่พลับจีนจะเดินออกไป เฟญ่าก็หยิบช้อนปล่อยลงบนพื้นอย่างตั้งใจ พลับจีนจะเดินหนีไปเฉย ๆ ก็ไม่ได้ ต้องจำใจก้มลงไปเก็บช้อน ทว่าไม่ทันระวังคนที่จงใจแกล้งกันก็ปัดแก้วชาเขียวร้อน ๆ ให้ตกลงมาราดแขนพลับจีน
“โอ๊ย!”
คนตัวเล็กสะดุ้งสุดตัว ขยับถอยห่างออกไปยืนกุมแขนตัวเอง แต่เฟญ่ากลับยิ้มร่ามีความสุขพึงพอใจกับสิ่งที่ตนเองทำ ไม่ได้นึกรู้สึกผิดอะไรแม้แต่น้อย
“พี่พลับเจ็บมากไหม ไปล้างแขนก่อนเถอะ ตรงนี้เดี๋ยวฟางเก็บเอง”
“พลับ เกิดอะไรขึ้น”
พลับจีนหันไปมองต้นเสียงคุ้นหู ก่อนจะหลบสายตามองไปทางอื่น เคนมองไปรอบ ๆ ดูแล้วคงมีเรื่องอะไรสักอย่าง พลันสายตาเห็นแขนข้างที่อีกฝ่ายกุมเอาไว้
“โดนอะไร! ใครทำ” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยถามขึ้น พลางตวัดสายตามองไปทางเฟญ่า ทว่าเธอกลับทำทีเป็นไม่รู้ร้อนรู้หนาว
“เดี๋ยวนี้มีคนปกป้องเยอะนะ นึกว่ายังเป็นหมาหัวเน่าเหมือนเมื่อก่อนซะอีก” ครั้งก่อนก็ผู้ชายคนหนึ่ง วันนี้ก็ผู้ชายอีกคน ดีจริง ๆ
“ฟางว่าพาพี่พลับไปล้างแผลก่อนเถอะค่ะ”
สายตาเยือกเย็นของเคนที่มองมาทำเอาเฟญ่ารู้สึกหวั่นใจเล็กน้อย กระนั้นเธอก็ยังยืดอกทำเป็นไม่เกรงกลัว หยิบเงินในกระเป๋าวางไว้บนโต๊ะก่อนจะเดินออกไป
เคนพาพลับจีนเดินไปหลังร้านล้างแขนที่เปื้อนไปด้วยของร้อน ผิวขาวเนียนขึ้นรอยแดงเป็นทาง แม้ว่าจะไม่เยอะมากแต่กว่าจะหายก็คงอีกหลายวัน
“เดี๋ยวออกไปเก็บของ ฉันจะพาไปหาหมอ” ทั้งที่ตั้งใจว่าจะแวะมาหากาแฟกินสักแก้ว แต่กลับต้องมาเจอเหตุการณ์น่าหงุดหงิดแทน
“พลับไม่เป็นไรครับ แค่นี้เอง”
“ไม่ดื้อกับฉันสักเรื่องได้ไหมพลับ”
คนอายุมากกว่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุ ๆ อีกทั้งใบหน้ายังบ่งบอกว่ากำลังไม่พอใจที่เขากำลังขัดใจ ไม่ยอมเชื่อฟัง
“แต่พลับไม่ได้เป็นอะไรมาก”
“เธอนี่ทำให้คนอื่นเขาหงุดหงิดเก่งจริง ๆ นะ” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันขนแทบจะผูกเป็นปม รู้อยู่หรอกว่าไม่ใช่เรื่องของตัวเอง แต่เวลาเห็นสภาพพลับจีนเป็นแบบนี้ทีไรเขากลับมองดูเฉย ๆ ปล่อยผ่านไปไม่ได้สักที
คนถูกตำหนิมองแขนตัวเองที่อีกฝ่ายจับเอาไว้ปล่อยให้น้ำเย็น ๆ ไหลผ่าน เขาไม่ได้อยากจะขัดใจหรอก เพียงแค่ไม่อยากรบกวนมากเกินไป อีกอย่างช่วงนี้เขามีความรู้สึกแปลก ๆ เวลาอยู่ใกล้กับเคน คล้ายกับตอนที่ได้เป็นเพื่อนกับน่านน้ำ หรือเป็นเพราะว่าเราเริ่มใกล้ชิดกันมากขึ้นจนเขาเปิดใจมองเคนเป็นเพื่อนคนหนึ่ง แต่นั่นก็เป็นแค่ความรู้สึกของเขาคนเดียว เคนอาจจะไม่ได้รู้สึกอะไรเลยก็ได้
บางทีคงแค่รู้สึกสมเพชเขาจนทนดูไม่ได้ถึงคอยช่วยเหลืออยู่เรื่อย ๆ ก็แค่นั้น...
“ใช่รสเดียวกับที่อยู่ในปากเธอหรือเปล่า”
tbc.
คุยกับนักเขียน
แหม่คุณพี่ ลูกอมอร่อยมากไหมจ๊ะ หวานฉ่ำเลยเนอะ อยากจะแหม่ให้ยาวไปดาวอังคาร
นังเฟญ่าจำได้เด้อ ทำอะไรกับลูกฉันเอาไว้ ฉันทดเอาไว้แล้วจ้าาาา
Bab terbaru
อย่ารักคุณเคน (Mpreg) ตอนพิเศษ 9
ตอนไหนที่พ่อกับแม่เป็นห่วงลูกที่สุด?เป็นคำถามที่เคนไม่เคยถามตัวเอง และไม่เคยรู้มาก่อน จนกระทั่งได้เป็นพ่อคนถึงได้รู้ว่าเวลาลูกต้องห่างออกไปจากอกเราจะเป็นห่วงและกังวลมากที่สุด เพราะไม่รู้ว่าเขาต้องเจอกับอะไรบ้าง ยามที่อยู่กับเรา เรายังสามารถดูแลเขาได้ แต่เมื่อเขาต้องไปใช้ชีวิตตามช่วงวัยโดยที่ไม่มีเราอยู่ข้าง ๆ ตลอดเวลา คนเป็นพ่อเป็นแม่ถึงได้นึกเป็นกังวล เป็นห่วงจนไม่เป็นอันกินอันนอนเคนแอบมาร้องไห้ในห้องน้ำคนเดียว เพราะพรุ่งนี้ลูกชายต้องไปโรงเรียนวันแรก ความกังวลใจเกิดขึ้นมากมาย กลัวว่าลูกจะเข้ากับเพื่อนไม่ได้ กลัวว่าเพื่อนจะรังแก กลัวว่าคุณครูจะใจร้าย กลัวว่าลูกจะใช้ชีวิตเองไม่ได้ก๊อก ก๊อก ก๊อก!“พี่เคน เป็นอะไรหรือเปล่า”พลับจีนออกมาตามเคนที่ชั้นล่าง เพราะนอน ๆ อยู่เคนก็บอกว่าจะมาเข้าห้องน้ำ แต่กลับลงมาชั้นล่างทั้งที่ในห้องก็มีห้องน้ำอยู่ในตัว หายไปนานหลายนาทีก็ยังไม่กลับขึ้นมาแกร๊ก!เสียงปลดกลอนประตูดังขึ้น พร้อมกับประตูที่ค่อย ๆ เปิดออก เผยให้เห็นร่างชายหนุ่มวัยสามสิบกว่าที่ยืนตาแดงก่ำ ใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา“เป็นอะไรครับ ร้องไห้ทำไม” พลับจีนเอ่ยถามด้วยความตกใจ“พี่เป็นห่ว
อย่ารักคุณเคน (Mpreg) ตอนพิเศษ 8
หลังจากผ่านพ้นงานวันเกิดลูกชายไปเมื่อห้าเดือนที่แล้ว เคนก็เสนอให้พลับจีนทำขนมมาขายที่ร้าน โดยมีน่านน้ำเป็นคนช่วยอีกแรง มีการปรับปรุงต่อเติมแยกออกมาเป็นเหมือนคาเฟ่เล็ก ๆ ข้าง ๆ ร้านอาหาร ยกเคาน์เตอร์บาร์มาไว้ที่นี่ ส่วนในร้านก็เพิ่มโต๊ะเพื่อรองรับลูกค้ามากขึ้น พนักงานเสิร์ฟลาออกเพราะเรื่องส่วนตัวกระทันหัน วันนี้เคนเลยมาช่วยงานที่ร้าน ส่วนเด็ก ๆ ก็ไปอยู่กับคุณปู่คุณย่า หากพามาที่นี่มีหวังไม่เป็นอันทำอะไรน่านน้ำปลีกตัวไปช่วยเคนรับออร์เดอร์ ส่วนพลับจีนช่วยพนักงานจัดการพวกเครื่องดื่ม เพราะเพิ่งต่อเติมได้ไม่นาน เรื่องของพนักงานเลยยังไม่ลงตัว ตอนนี้ได้มีการประกาศรับสมัครไปแล้ว ระหว่างนี้เจ้าของก็ต้องมาช่วยงานไปก่อนพลับจีนคิดว่าที่ลูกค้าได้เยอะแบบนี้คงเป็นเพราะทำเลที่เคนเลือกดี ป้ายหน้าร้านก็เด่นหรา ใครผ่านไปผ่านมาก็ต้องเห็น แถมระแวกนี้ ไม่มีเสียงรบกวน เหมาะแกการนั่งทานอาหารชิล ๆ ถ่ายรูปสวย ๆ อัปลงโซเชียลในช่วงเช้าพวกกาแฟกับขนมจะขายดี ตอนเที่ยงพวกพนักงานหรือคนที่สัญจรไปมาก็จะแวะพักทานข้าว ตกเย็นก็จะมีเด็กวัยรุ่น หนุ่ม ๆ สาว ๆ มานั่งเล่นทุก ๆ วันที่พลับจีนได้เห็นภาพนี้ไม่เคยรู้สึกเบื่อเลย
อย่ารักคุณเคน (Mpreg) ตอนพิเศษ 7
23 เมษา ชื่อร้านอาหารที่ถูกตั้งขึ้นโดยพลับจีน หลังจากได้ร้านอาหารมาพลับจีนก็ใช้เวลาคิดอยู่ไม่นานก็ได้ชื่อร้านมา ตั้งตามวันเกิดของมาวิน เพราะไม่ว่าอ่านชื่อร้านกี่ครั้งก็จะมีเราทั้งสามคนรวมอยู่ในนั้น มันอาจจะดูลึกซึ้งนิดหนึ่ง แต่ไม่ได้เข้าใจยากเลยสักนิดเปิดร้านมาได้สามดือนกว่า ทุกอย่างก็เข้าที่เข้าทางจนคล่องมือ เคนจ้างพนักงานให้มาคอยช่วยที่ร้าน อีกทั้งยังมีเชฟชื่อดังถึงสองคน นับวันลูกค้าเริ่มเยอะขึ้น พลับจีนก็ไม่เคยขี้เกียจเลยสักวัน หลังจากส่งเคนไปทำงานแล้ว ก็พาลูกชายมาที่ร้านอาหารขลุกตัวอยู่ที่นี่ทั้งวันจนเลิกงานเคนถึงมารับภายในร้านยังมีมุมเล็ก ๆ ไว้ให้พลับจีนได้นั่งวาดภาพเล่นตามที่เจ้าตัวชอบ เคนทำทุกอย่างไว้ละเอียดตามที่สเก็ตช์ภาพเอาไว้จริง ๆ ส่วนมาวินก็มีเพื่อนเล่นถึงสองคน นอกจากมีคุณแล้วยังมีมีเธอ ลูกชายคนเล็กของน่านน้ำที่มีอายุห่างกับมาวินเพียงปีเดียว แม้ว่ามาวินจะอายุมากกว่ามีเธอ แต่มีเธอมีศักดิ์เป็นพี่เพราะพ่อของมีเธอเป็นพี่ชายของพ่อมาวิน แบบนี้จึงเหมือนกับว่ามาวินเป็นน้องเล็กสุดพี่ชายคนโตอย่างมีคุณนอกจากจะพาน้องเล่นแล้ว ยังต้องคอยดูแลน้อง ๆ ไปด้วย กระนั้นก็ยังมีน่านน้ำที่เป
อย่ารักคุณเคน (Mpreg) ตอนพิเศษ 6
คืนวันผ่านไป ย่างเข้าปีที่สองของอายุลูกชาย เด็กน้อยในวันนั้น ตอนนี้เดินเตาะแตะได้แล้ว แถมยังกินเก่งขึ้นทุกวัน คนเป็นพ่อก็ดูจะเห่อลูกยิ่งกว่าเดิม เมื่อก่อนเคนไม่เคยเข้าใจคินทร์เลยว่าทำไมต้องตามใจลูกทุกอย่างขนาดนั้นไม่ว่าลูกอยากได้อะไรก็หามาให้ พอเจอกับตัวถึงได้รู้ว่าไม่ใช่แค่สิ่งของที่ให้ได้เพราะแม้แต่ชีวิตก็ยอมแลกมันเพื่อลูกได้เช่นกัน“มาวินของป๊า”พอชีวิตเริ่มมีสิ่งที่ต้องรับผิดชอบมากขึ้น เคนจึงผันตัวจากคนรักอิสระมาเป็นหัวหน้าอย่างแท้จริง ผับ Black butterfly ถูกปิดเป็นตัวลง แม้ว่าธุรกิจจะรุ่งเรือง แต่เคนคงทำต่อไม่ได้ คงไม่มีเวลามากพอเข้าไปดูแลที่นั่น เหลือเพียงร้านอาหารที่ขยายสาขาไปแล้วถึงห้าจังหวัดคนที่บอกว่าไม่อยากทำงานบริษัท ไม่อยากรับช่วงต่อจากที่บ้านตอนนี้กลับเริ่มเรียนรู้งานจากพี่ชาย อย่างน้อยก็เป็นอีกทางที่ทำให้มีรายได้อย่างมั่นคง และตอนนี้กำลังวางแผนจะสร้างร้านอาหารให้พลับจีน ซึ่งเป็นความฝันของที่เจ้าตัวเคยพูดเอาไว้กับน้อง เคนเลยอยากเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ความฝันนั่นสำเร็จ“น้ำครับ”“ขอบคุณครับ”ร่างสูงอุ้มลูกชายเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว ก่อนจะรับแก้วน้ำจากคนรักพร้อมทั้งโน้มไปหอม
อย่ารักคุณเคน (Mpreg) ตอนพิเศษ 5
ตื่นเช้ามาพลับจีนก็เห็นเคนกำลังนั่งทำอะไรสักอย่างที่ตู้เสื้ออยู่นานสองนาน ก่อนจะเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตา ออกมาก็ตรงไปที่เคนนั่งอยู่“ทำอะไรอยู่ครับ”ครั้นลุกขึ้นเดินไปดูก็เห็นว่าอีกคนนั่งดูรูปคู่ของเจ้าตัวกับเพื่อนสนิท หรือที่ไม่เคยพูดคำนั้นออกมาเลย เพราะยังไม่ลืมรักแรก เผลอ ๆ คงยังรักอีกฝ่ายอยู่หรือจริง ๆ เขาไม่ควรหวังอะไรไปตั้งแต่แรก ในเมื่อเคนก็เคยพูดว่าจะทำหน้าที่พ่อให้ลูก มันก็คงจะแค่นั้น ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้นได้คนตัวเล็กเดินกลับไปอุ้มลูกชายที่ตื่นแล้วลงไปด้านล่าง ปล่อยให้เคนมองตามหลัง เมื่อรู้สึกตัวก็รีบตามลงมา“พลับ”“หิวแล้วครับ รบกวนตั้งโต๊ะให้หน่อย”พลับจีนอุ้มลูกมานั่งที่โต๊ะกินข้าว เลิกเสื้อขึ้นเพื่อให้ลูกกินนม ส่วนตัวเองก็นั่งรอเคนเอาข้าวต้มที่ตื่นมาทำตั้งแต่เช้ามาให้คนที่รู้ตัวว่าทำให้อีกฝ่ายระแคะระคายใจพยายามที่จะอธิบาย ทว่าพลับจีนไม่แม้แต่จะมองหน้ากัน เพียงแต่ตักข้าวกินเงียบ ๆ ทั้งที่บอกว่าหิวแต่กินไปไม่กี่คำก็วางช้อนไปเสียแล้ว ก่อนจะอุ้มลูกชายไปอยู่ที่ห้องนั่งเล่น เคนหยิบเอาถ้วยไปจัดการล้างเสร็จเรียบร้อยถึงได้ตามมานั่งอยู่ใกล้ ๆ“พลับ”“...”“เธอโกรธฉันเหรอ”“เปล
อย่ารักคุณเคน (Mpreg) ตอนพิเศษ 4
มาวิน เมธาวิน วิรุฬห์โยธิน เด็กน้อยที่เพิ่งลืมตาออกมาดูโลกเป็นวันแรกในวันที่ 23 เมษายน 2566 หลานชายคนที่สองของตระกูล ทุกคนดูจะเห่อหลานไม่ต่างจากคนแรก แม้แต่มีคุณเองก็ดูจะตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตัวเองได้น้องชาย จะได้มีเพื่อนเล่นเพิ่มตั้งแต่ออกจากห้องคลอดพลับจีนก็สลบไสลไปเพราะความเจ็บ โดยที่มีพ่อของลูกนั่งอยู่ข้าง ๆ ไม่ห่าง ฝ่ามือใหญ่วางลงบนหน้าท้องพลับจีนแผ่วเบาเกลี่ยนิ้วลูบผ่านเสื้อ น้ำตาเอ่อรื้นขึ้นมาด้วยความสงสาร แผลผ่าคลอดคงทำให้พลับจีนเจ็บมากถึงได้นอนหลับไปนานจนพยาบาลเอาลูกมาให้ พลับจีนก็ยังไม่ตื่นขึ้นมา“คืนนี้เดี๋ยวน่านเฝ้าพลับให้เองครับ”“ไม่เป็นไร เฮียอยู่ได้ เฮียอยากอยู่กับพลับ”“เอางั้นเหรอครับ แล้วเฮียจะดูลูกได้เหรอครับ”“อือ พยาบาลสอนไว้แล้ว เฮียทำได้”“ก็ได้ครับ แต่ถ้าไม่ไหวรีบโทรหาน่านนะ”“ครับ”น่านน้ำนึกเป็นห่วง ไม่รู้ว่าเคนจะทำได้อย่างที่พูดจริง ๆ หรือเปล่า แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่อยากขัดใจคนเป็นพ่อ“งั้นกลับกันก่อนดีไหมครับป๊าม๊า พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่”“ถ้าอย่างนั้น ป๊ากับม๊ากลับก่อนนะเคน”“ครับ”“พรุ่งนี้ปู่กับย่ามาหาใหม่นะครับมาวิน”หญิงชราเอ่ยกับหลานชายด้วยใบหน้าอิ่มเอ
อย่ารักคุณเคน (Mpreg) 6.1 แค่คำขอบคุณไม่พอ
เจ้าของร่างสูงยืนพิงหน้าต่างมองดูคนหมดสภาพที่นอนอยู่บนเตียง หลังจากถูกราดน้ำเรียกสติอยู่พักใหญ่กว่าจะหมดฤทธิ์ถึงได้หลับไป ปล่อยให้เคนจัดการเปลี่ยนผ้าให้ทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่เลยสักนิดความต้องการของคนที่กินยาปลุกเซ็กซ์เข้าไปคือการที่มีความต้องการทางเพศ ซึ่งเคนไม่ได้อยากมีอะไรกับคนที่ขาดสติ วิธีที่พอจ
อย่ารักคุณเคน (Mpreg) 5.2 อย่าให้มีปัญหา
หลังจากผ่านพ้นความอึดอัดบนโต๊ะอาหารมาได้ กลับต้องมากระอักกระอ่วนต่อในรถ เพราะน่านน้ำเป็นห่วงเขาจนจับยัดใส่รถคุณเคนให้พามาส่งที่บ้าน ประจวบเหมาะกับเวลาช่วงทุ่มครึ่งแบบนี้ท้องถนนเต็มไปด้วยรถ ติดไฟแดงยาวเหยียดกว่าจะได้ขยับเขยื้อนพลับจีนถอนหายใจแล้วถอนหายใจอีก ครั้นจะลงจากรถตอนนี้ก็ทำไม่ได้ ยังดีหน่อยท
อย่ารักคุณเคน (Mpreg) 5.1 ความรู้สึกอึดอัด
สารนิโคตินถูกสูบเข้าไปเต็มปอดก่อนจะพ่นควันในปากออกมายาวเป็นสายให้มันค่อย ๆ จางหายไปในอากาศทิ้งไว้เพียงกลิ่นเฉพาะตัวที่คนสูบคุ้นเคยเป็นอย่างดีดวงตาคมเรียบนิ่งยากจะคาดเดา เลื่อนสายตาจากทิวทัศน์นอกหน้าต่างมามองคนบนเตียง ร่างกายขาวเนียนบอบบางซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม คงจะเหนื่อยจากกิจกรรมที่ทำด้วยกันเมื่อคื
อย่ารักคุณเคน (Mpreg) 4.2 เบาหน่อยเดี๋ยวข้างห้องได้ยิน
“เจ็บไหม” คนตัวเล็กเอ่ยถามเสียงเบา“ฉันจะทำเบา ๆ”คำถามนี้ของพลับจีนพอจะเป็นคำตอบได้หรือเปล่าว่าไม่ปฏิเสธ ไม่รู้เป็นเพราะบรรยากาศมันพาไปหรือว่าความต้องการอยากรู้อยากลองของพลับจีนเองที่ทำให้ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้ารับเกิดมายี่สิบหกปีพลับจีนไม่เคยผ่านมือชายใด หรือนัวเนียกับสาวคนไหนมาก่อน นี
Anda juga akan menyukai
lost my love
เพลิงนารา/zabzeed/Smeraldo_k2.2K Dibacaลมหนาว เหมันต์
น้ำหมึกใสใส1.8K Dibacaขย่มตอคุณพ่อของเพื่อน
กาสะลอง4.2K Dibacaมือปืนเกิดใหม่ในร่างทาสผู้ตํ่าต้อย
otata2.6K Dibacaนกตัวนี้ ไม่มีอกหัก
มีแค่เคะ93 Dibaca#แมวของขุนเขา
อยากลาออก192 DibacaMy Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ
Night Starry260 DibacaDestiny Project โปรเจกต์ Wellness แห่งรัก
Phamm Mori252 Dibaca
