นักเขียนตัวร้ายกับนายมาเฟีย

ในบรรยากาศห้องนอนในคอนโดระดับกลาง ภายในห้องตกแต่งด้วยของน้อยชิ้น มีเตียงเล็กๆสำหรับนอนคนเดียว มีมุมโต๊ะทำงานเล็กๆตรงมุมห้อง มีตู้เสื้อผ้าไม้อัดเล็กๆ นอกห้องนอนมีห้องครัวที่แทบจะไม่มีอุปกรณ์ครัว มีเพียงกาน้ำร้อนและถ้วยสองใบเท่านั้น เมฆา เลิศการณ์ นักเขียนนิยายวายที่ไม่ได้ประสบผลสำเร็จมากนัก เขาค่อนข้างเก็บตัว จนบางทีเพื่อนๆต้องวนเวียนมาดูเพราะความเป็นห่วง เมฆา หรือ เมฆ เขาตั้งความฝันกับการเป็นนักเขียนนิยายที่มีชื่อเสียง แต่ด้วยฝีมือยังไม่ถึงขั้น ทำให้นิยายของเขามีทั้งคำชม และ คำติ มากมาย เมฆายังคงจ้องคอมของตนในขณะที่บรรยากาศรอบข้างเงียบสงบ ตอนนี้เขาเขียนเรื่อง ทะลุมิติมาเป็นบอดี้การ์ดของมาเฟีย เป็นเรื่องราวคุณหมอที่ทะลุมิติไปยังโลกโอเมก้าเวิร์ส เป็นบอดี้การ์ดให้กับมาเฟียที่ปิดบังตัวตนว่าตัวเองคือโอเมก้า เรื่องราวความรักของทั้งคู่ถูกเขียนให้เป็นแนวฟิวกู๊ด แต่ดันมีเพื่อนนายเอกที่ไม่รู้ว่านายเอกของเรื่องคือโอเมก้า เขาแอบหลงรักนายเอกทั้งๆที่เข้าใจว่านายเอกคืออัลฟ่า แถมยังเป็นเพื่อนสนิท ความที่เมฆาเขียนคาแรกเตอร์ของเพื่อนพระเอกออกแนวกวนประสาท ทำให้เมฆาไม่ชอบตัวละครนี้ กะจะเขียนให้ตายตั้งแต่

เมฆาเริ่มรวบรวมคำพูดของป้าแม่บ้านและของคนที่ช่วยเหลือ เขาเริ่มคุ้นกับคำว่าโอเมก้า คำว่าปลอกคอ และคำว่ารัฐเมดิเตอร์ นี่มันคำที่เขาใช้แต่งนิยายไม่ใช่หรอ มันจะมีอยู่ในโลกความเป็นจริงได้ยังไงกัน "สรุปคุณจะไปที่ไหน ให้คนของฉันไปส่งก็ได้นะ"เมฆาสะดุ้งกับคำพูดของคนตรงหน้าเพราะเขามัวแต่คิดถึงนิยายที่เขาเขียน"ผมไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน ผมไม่รู้จักที่นี่เลย"พาเวลมองหนุ่มน้อยตรงหน้า ก่อนจะยกกาแฟขึ้นจิบ"สรุปว่าจำทางกลับบ้านไม่ได้?!""ครับ"เมฆาต้องยอมรับไปก่อนว่าจำไม่ได้เพราะว่าถ้าให้เขาออกไปตอนนี้เขาก็ไม่รู้ว่าจะต้องไปที่ไหน "ที่นี่ไม่มีงานอะไรให้นายทำ ไม่ได้ต้องการคนรับใช้ มีตำแหน่งเดียวที่ว่าง คือโอเมก้าในปกครองของฉัน"เมฆาตกใจกับคำว่าโอเมก้าในปกครอง เขาเป็นคนแต่งเองทำไมเขาจะไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไร "ให้ผมไปเป็นคนสวนหรือคนครัวก็ได้ครับ ผมไม่เป็นโอเมก้าในปกครองได้ไหม"พาเวลยอมรับว่าถูกใจโอเมก้าที่ยืนอยู่ตรงหน้า เขารู้สึกว่าเด็กคนนี้ไม่ธรรมดา สายตาดูไม่ยอมคน เหมาะสำหรับการเป็นโอเมก้าในปกครองของเขา มันดูมีอะไรน่าค้นหาดี"ไม่มีตำแหน่งว่าง ถ้าไม่อยากเป็นโอเมก้าในปกครองก็ออกไป!"เมฆายืนเลิ่กลั่ก เขาไ

เมฆาสามารถหนีพาเวลได้ถึง 3 เดือนเต็ม คำอ้างนู่นอ้างนี่ไม่ยอมขึ้นไปรับใช้ ถึงพาเวลจะหงุดหงิดบ้าง แต่เขาก็ยอมให้โอเมก้ามาเสมอ เพราะบางครั้งโอเมก้าก็บอกว่าเป็นช่วงฮีท บางครั้งก็บอกว่าเป็นหวัด บางครั้งก็บอกว่าเป็นภูมิแพ้ สารพัดสารเพในคำกล่าวอ้าง และเป็นเพราะความรักสะอาดของพาเวล ทำให้พาเวลไม่กล้าให้เมฆาขึ้นมารับใช้ แต่พอคำกล่าวอ้างมันมีบ่อยขึ้น พาเวลชักจะรู้ทัน วันนี้มีคำสั่งเด็ดขาดให้โอเมก้าคนใหม่ขึ้นรับใช้นายท่านโดยไม่มีคำกล่าวอ้างใดๆ หากไม่ขึ้นตามคำสั่งสามารถจับมัดแล้วแบกขึ้นไปได้เลย คำสั่งนี้ถูกถ่ายทอดโดยป้ามะลิ ทำให้เมฆาไม่สามารถหาข้ออ้างในการหนีได้อีก"เพราะผมไม่อยากขึ้นไปนี่นาป้ามะลิ""ไปเถอะนะคะ อย่าขัดใจนายท่านเลย คุณก็รู้ว่าการขัดใจนายท่านมันไม่ส่งผลดีกับตัวคุณเอง""ก็นายท่านของป้ามีเมียเป็นร้อย ผมไม่ชอบนี่นา""เมฆขึ้นไปรอบนี้ กว่าจะถึงรอบของเมฆก็อีกตั้งร้อยวัน ไม่ต้องกลัวไปหรอก นายท่านไม่เคยบังคับใคร ถ้าเมฆบอกว่าให้นายท่านอ่อนโยน นายท่านก็จะอ่อนโยน"ป้ามะลิปลอบใจเมฆา แต่เมฆาก็ไม่ได้รู้สึกดีขึ้น เขาไม่ได้ห่วงเรื่องเซ็กส์หรอก นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกของเขาสักหน่อย แต่ที่เขาเกลียดก็คือพ

พาเวลมาหาเซฟที่บริษัท เขาค่อนข้างอารมณ์เสียที่โอเมก้าขัดใจเขา แต่เขาก็ยังวางมาดทำเหมือนไม่สนใจทั้งๆที่ในใจร้อนรุ่ม "ลมอะไรหอบคุณมึงมาหากูแต่เช้าครับ""กูมีอะไรจะปรึกษามึงหน่อย""ว่ามา"พาเวลนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับเซฟ ก่อนที่จะเริ่มเล่าเรื่องของโอเมก้าเมื่อคืนให้เซฟฟัง โดยเว้นบางช่วงบางตอน"เขาทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอวะ""ก็ใช่น่ะสิ ไม่เคยมีเซ็กส์แบบนี้มาก่อนเลย แม้งโคตรน่าตื่นตาตื่นใจ แต่พอกูขอให้เขาลัดคิวให้ขึ้นมาอีกรอบ เขาปฏิเสธว่ะ เขาไม่ยอมรับของที่กูจะให้เลย จะทำยังไงดีวะ"เซฟมองเพื่อนสนิท พาเวิลไม่เคยเป็นถึงขนาดนี้ โอเมก้าคนนี้มีความน่าสนใจที่สามารถทำให้พาเวลร้อนลุ่มใจได้ถึงขนาดนี้"มึงลองคุยกับเขาดีๆหรือยัง""คุยแล้วโว้ย เขาไม่สนใจอะไรเลย เงินทองของแบรนด์เนม เขาไม่สนสักอย่างเลยว่ะ""นี่มึงหลงในเซ็กส์ของเขา หรือมึงหลงเขาว่ะ ไอ้พาเวล"พาเวลชะงักกับคำพูดของเพื่อน เขาเองก็รู้สึกแปลกๆ ตอนที่โอเมก้าคนนั้นปฏิเสธ ยอมรับว่าอารมณ์เสีย สมองมันตื้อ คิดแต่ว่าจะทำยังไงให้โอเมก้าคนนั้นยินยอม"คิดดีๆนะไอ้พาเวล ถ้าเขาไม่ยอมมึงก็ไม่มีสิทธิ์ไปบังคับเขานะเว้ย เขาไม่ยอมก็คือเขาไม่ยอม จะมานั่งหาว

"เป็นอะไรครับคุณเพื่อน โมโหอะไร"เซฟเปิดประตูเข้ามาก็อดแซวเพื่อนไม่ได้ ไอ้หมอนี่มันหึงแรงจริงๆ"กูไม่ได้เป็นอะไร มึงเถอะจะคุยไหมถ้าไม่คุยก็กลับไปกูจะนอน!""คุยสิ แต่เป็นคุยที่สวนได้ไหมล่ะ คืนนี้ข้างนอกอากาศดี"ทุกครั้งที่เซฟมาที่บ้านของพาเวล เขาทั้งสองคนชอบไปนั่งคุยงานกันในสวน พาเวลพาเซฟมานั่งยังสวน โดยมีป้ามะลิยกกาแฟและของว่างมาให้ พร้อมกับยืนดูแลอยู่ไม่ห่าง"ผู้ช่วยของป้าไปไหนแล้วล่ะไม่มาเฝ้าไอ้เซฟอีกเหรอ!"ป้ามะลิถึงกับถอนหายใจ เมฆาดูสนใจคุณเซฟมากจริงๆ"เมฆกำลังทำขนมมาเสริฟให้คุณๆค่ะ"พาเวลหน้าตึงมากกว่าเดิม นี่ถึงขนาดไปทำขนมมาเสิร์ฟให้ไอ้เซฟ เคยคิดบ้างหรือเปล่าว่าเป็นโอเมก้าในปกครองของเขา"มาคุยเรื่องธุรกิจกันดีกว่าไอ้พาเวล กูจะได้รีบกลับ เดี๋ยวมันดึก"พาเวลและเซฟนั่งปรึกษากันเรื่องธุรกิจจนถึงเวลาดึก เซฟขอตัวกลับโดยที่คนของพาเวลไปส่ง พาเวลยังคงปฏิเสธที่จะรับโอเมก้า เขาให้เหตุผลกับป้ามะลิว่าเขาเหนื่อยอยากพักผ่อน "ป้าให้โอเมก้าไปรออยู่ที่ห้องแล้วค่ะ แต่ถ้านายท่านไม่อยากให้รับใช้ก็บอกให้กลับลงมาได้เลยค่ะ"พาเวลพยักหน้าก่อนที่จะเดินขึ้นชั้นบน เขาเปิดประตูเข้าไปดูโอเมก้านั่งอยู่ที่ปล