บทที่ 2

“ท่านพ่อ หม่อมแม่ หญิงมาแล้วค่ะ”

หญิงสาวรีบเดินกลับมาตึกใหญ่ ตรงเข้าห้องโถงใหญ่ที่มีโต๊ะอาหารยาวหรูหราตั้งอยู่ เมื่อตอนที่เธอยังเด็ก ห้องนี้ถูกใช้ในการจัดปาร์ตี้เต้นรำอยู่บ่อยครั้ง สนุกสนานรื่นเริงกันทีเดียว แม้วังชินภัทรแห่งนี้ก็มิได้มีงานเลี้ยงมานานหลายปีแล้ว แต่หญิงก้อยก็ยังรอคอยงานเลี้ยงที่พี่ชายพี่หญิงคนใดอาจจัดขึ้นอยู่เสมอ

“อ้าว หญิงก้อย มาได้เสียที รีบมารับมื้อเช้าเถิดลูก”

หม่อมไฉไลเอ่ยเรียกลูกสาวให้มานั่งข้างกัน หญิงกุ้งพี่สาวคนโตส่งยิ้มให้น้องสาวพร้อมกับรินกาแฟให้ท่านชายกรเดชผู้เป็นพ่อที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ ส่วนพี่หญิงเก๋กับพี่หญิงแก้ม ก็กำลังกำกับบ่าวให้นำซุปหัวหอมที่เพิ่งปรุงเสร็จออกมาตั้งโต๊ะ แจกจ่ายทุกคน

“อ้าว แล้วพวกหลาน ๆ ล่ะคะหม่อมแม่”

“หลาน ๆ ก็ต้องไปโรงเรียนกันแล้วสิจ๊ะ เอ้านี่จ้ะ... ขนมอบของฝาหรั่งที่ลูกหญิงชอบ วันนี้ได้มามากมายเชียว มีพอเวลาน้ำชาตอนบ่ายด้วยนะ”

พอได้ยินหม่อมแม่บอกเช่นนั้น หญิงก้อยคิดในใจ... นี่เธอถูกนายเด่นคนขี้แกล้งหลอกอีกแล้วใช่ไหม เห็นทีคงต้องหาทางเอาคืนเสียบ้าง

มื้อเช้าแบบฝาหรั่งนาน ๆ ถึงจะได้รับประทานสักที ยิ่งวันไหนมีขนมอบหลายแบบ เช่น ขนมปัง ครัวซ็อง เดนิช  หรือพาย หญิงก้อยก็จะรู้สึกรื่นรมย์กับอาหารมื้อนี้เป็นพิเศษ

ทุกคนรับประทานกันไปสักพัก ก็มีบ่าวเข้ามาแจ้งกับท่านพ่อว่าแขกมาถึงแล้ว หม่อมไฉไลจึงให้บ่าวเชิญแขกไปรับรองที่ห้องน้ำชาก่อน

“แขกที่ไหนหรือคะหม่อมแม่ มาแต่เช้าเชียว”

หม่อมไฉไลยิ้มแต่ไม่ตอบคำถามของหญิงกุ้ง แล้วหันไปสบตากับท่านชายกรเดชเล็กน้อยก่อนจะหลุบตาต่ำลง

“เช้านี้มีประชุมที่กระทรวง พ่อต้องรีบไป อ้อ... ไม่ต้องไปส่งกันหรอก รับมื้อเช้ากันต่อเถิด แม่ไฉไลหล่อนก็ดูแลแขกจัดการธุระตามสมควรเถิดนะ”

ทั้งที่อาหารในจานยังเหลือมากมาย ซุปหัวหอมที่โปรดเสมอก็ยังมิได้ชิมสักคำ แต่อยู่ ๆ ท่านชายกรเดชก็ลุกขึ้นเตรียมตัวไปทำงาน ยังไม่ทันที่ลูกทั้งหลายจะได้กราบลาเสร็จเรียบร้อย ท่านพ่อก็เดินดุ่ม ๆ ไปทางประตูใหญ่ ขนาดที่บ่าวติดตามยังแทบซอยเท้าไม่ทัน

หญิงก้อยสงสัยว่าท่านพ่อมีงานอะไรด่วนนักหรือถึงไม่ยอมรับข้าวให้เสร็จเรียบร้อยก่อนค่อยไป อีกอย่าง...ท่านพ่อมิได้เกษียณราชการมาพักผ่อนอยู่บ้านสักพักแล้วหรือ เหตุใดจึงยังต้องไปกระทรวงอีก

กระนั้น หญิงก้อยก็มิได้ติดใจกับความสงสัยนี้มากนัก เพราะมัวแต่สนุกสนานกับการรับประทานไข่ดาวหมูแฮมและเหล่าขนมอบนมเนยมากมายตรงหน้า โดยหารู้ไม่ว่า... หลังจบมื้อเช้า วิถีชีวิตอันแสนมีความสุขในวังชินภัทรแห่งนี้ จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป