LOGIN“ท่านเจ้าคุณไปราชการหัวเมืองหรือคะ”
หญิงก้อยเอ่ยถามคุณเตียงตอนที่ช่วยกันทำบัญช
ชายกฤตเห็นใจคุณเตียงมากทีเดียว ด้วยเพราะเธอมิได้เกี่ยวข้องกับความเลวทรามของพี่ชาย อีกทั้งพยายามจะห้ามปรามแล้ว แต่ก็ทำได้สุดกำลังเพียงเท่านี้ คุณเตียงหมดธุระพูดคุย กำลังจะขอลากลับ ทว่าชายกฤตก็เอ่ยเรื่องหนึ่งขึ้นมาเสียก่อน“ผมอยากจะขอให้พระยาธนบดีหย่าขาดกับหญิงก้อยในทันที ทนายของกระผมได้ร่างหนังสือไว้เรียบร้อยแล้ว เนื้อความคือการจากกันด้วยดี ผมมิอยากให้น้องหญิงต้องเสื่อมเสียเกียรติ จะไม่ป่าวประกาศไปทั่ว ขอให้เพียงลงลายมือตกลงว่าไม่มีเรื่องต้องเกี่ยวข้องทั้งทางนิตินัยและพฤตินัยก็พอแล้วครับ”คุณเตียงได้ยินดังนั้นสายตาก็ยิ่งอ่อนล้า มิได้รับคำอันใด แต่หันมองมาทางหญิงก้อย“อาม้าเสียแล้ว เมื่อคืนนี้”คุณเตียงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ หญิงก้อยได้ฟังดังนั้นก็ตกใจนัก แม้ลูกชายของเธอจะเป็นสามีที่เลว ทว่าตลอดระยะเวลาที่หญิงก้อยพำนักอยู่ในฐานะสะใภ้ คุณแม่กิมลั้งก็ดีกับเธออย่างยิ่ง ใส่ใจดูแลอีกทั้งให้เกียรติ มิเคยกดขี่ข่มเหงแม้แต่น้อยแต่เดิมคุณแม่กิมลั้งเป็นหญิงสูงอายุที่แข็งแรงดี ทว่าช่วงหลังมีเรื่องให้หนักใจบ่อยครั้ง สุขภาพจึงทรุดโท
“ฉันอยากมาเจรจาเรื่องท่านเจ้าคุณพี่ชายของฉัน”คุณเตียงเอ่ยออกมาเช่นนั้น ชายกฤตมิตอบอันใด หันไปบอกบ่าวให้เตรียมรับแขก และผายมือเชิญคุณเตียงให้เข้าไปข้างใน“น้องหญิงก็มาฟังด้วยกัน พี่จะคุยเรื่องของเธอด้วย”ชายกฤตบอกแก่หญิงก้อยก่อนจะเดินตามคุณเตียงกับอาเน้ยเข้าไป หญิงก้อยสบตากับนายเด่นที่พยายามจะก้มหน้าเสมองไปที่อื่น แล้วจึงเร่งเท้าตามพวกเขาไป โดยภายในใจคิดว่าเสร็จจากตรงนี้แล้วจะต้องพูดจากับนายเด่นให้รู้เรื่อง“ผมขอให้ทนายอยู่ด้วยได้หรือไม่”เมื่อบ่าวนำน้ำชามารับรองเรียบร้อย ชายกฤตจึงได้เอ่ยขึ้นมาก่อน คุณเตียงได้ฟังดังนั้นก็พยักหน้ามิขัดข้อง“ฉันเข้าใจว่าคุณชายกับทนายกำลังร่างหนังสือเพื่อแจ้งความแก่นครบาลเกี่ยวกับความผิดของท่านเจ้าคุณ ฉันจะมาขอต่อรองในเรื่องนี้”“กระผมคิดว่าเรื่องที่ต่อรองได้มีไม่มาก เพราะที่เหลือคืออาญาแผ่นดินทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสมคบอั้งยี่ ทุจริตเก็บส่วยท่าเรือ นำเข้าของหนีภาษี และค้าอาวุธเถื่อน พวกกระผมเป็นเพียงผู้แจ้ง ส่วนรัฐมีหน้าที่ไปจับกุมดำเนินการขอรับ&
“ทุกอย่างล้วนผ่านไปแล้ว บัดนี้ปัญหากำลังคลี่คลาย ลูกดีใจเหลือเกินที่ได้กลับบ้าน ท่านพ่อกับหม่อมแม่โปรดอย่าได้เป็นทุกข์อีกเลย ต่อไป...วังชินภัทรจะต้องมีแต่เรื่องดีๆเป็นแน่เพคะ”หญิงก้อยยิ้มหวานแล้วเข้าไปสวมกอดคนทั้งสองอย่างคิดถึง เธอมิถือโทษโกรธเคืองพ่อแม่ แม้พวกเขาต้องการให้เธอแต่งงานกับคนมั่งมีเพื่อผลประโยชน์ แต่อย่างไรเสียพวกเขาก็หวังให้เธอมีความสุข ได้ใช้ชีวิตบนกองเงินกองทอง มิได้อยากให้เธอต้องพบเจอความทุกข์เสียเมื่อไหร่ พระยาแก่เจ้าเล่ห์มีแผนการณ์แต่แรก อีกทั้งยังเก่งเรื่องสร้างภาพปิดบัง ย่อมไม่แปลกหากจะถูกหลอกให้ตายใจ“น้องหญิงก้อย ซูบผอมลงไปมาก ดูซิ...มอมแมมเสียด้วย ไปเถอะ...พี่จะพาเธอขึ้นไปข้างบน จะได้อาบน้ำผลัดผ้า พี่ให้บ่าวเตรียมห้องของน้องไว้แล้ว”เป็นหญิงกุ้งที่ช่วยเปลี่ยนเรื่องคลายบรรยากาศ กลัวว่าทั้งหม่อมแม่และท่านพ่อจะพากันโศกจนเป็นลมไปอีก เรียกบ่าวเข้ามาดูแลท่านชายกรเดช แล้วจึงพยักเพยิดพาหญิงก้อยออกไป“แล้วพี่ชายใหญ่กับพี่ชายกฤต ไปไหนเสียล่ะคะ”หญิงก้อยชวนหญิงกุ้งพูดคุยขณะเดินไปยังห้องของเธอ
รุ่งสางหลังมื้อเช้านายเด่นออกไปรอคนที่ท่าน้ำ มีนายเรืองมาอยู่รอเป็นเพื่อน“ไหนเอ็งบอกว่าแถววังมีคนของไอ้พระยาอยู่ ออกไปเช่นนี้ก็มิเท่ากับว่าเข้าถ้าเสือหรอกรึ”“ฉันกำลังรอคนมายืนยันว่าได้จัดการไอ้พวกนั้นแล้ว ต้องแน่ใจว่าไม่มีอันตราย จึงค่อยพาคุณหญิงกลับไป”ชายกฤตตกลงกับนายเด่นว่าเขาจะนำหลักฐานที่รวบรวมเก็บไว้ในที่ปลอดภัยไปหาผู้ใหญ่ที่พอจะเชื่อในตัวเขาเพื่อยืนยันว่าตนนั้นบริสุทธิ์มิได้สมคบอั้งยี่ เป็นพระยาธนบดีพี่เขยต่างหากที่ค้าอาวุธ สมคบอั้งยี่ อีกทั้งใส่ร้ายตน เมื่อทุกอย่างกระจ่างแจ้งเพียงพอ ก็หวังว่าผู้ใหญ่ท่านนั้นจะเชื่อแล้วช่วยเจรจากับนครบาลให้ดำเนินการ และช่วยเก็บกวาดนักเลงหัวไม้ที่คอยรังควาน รวมทั้งคุ้มครองคนที่วังชินภัทรกับพยานปากเอกทุกคนด้วยรออีกพักใหญ่ ในที่สุดก็มีเรือตรงมายังท่าที่พวกเขาอยู่ เป็นเรือที่มีตรากำกับเสียด้วย เมื่อเรือจอดนิ่ง เจ้าหน้าที่คนหนึ่งในชุดสีกากีเอ่ยถาม“นายเด่นใช่หรือไม่”“ขอรับ กระผมเอง”“ท่านสารวัตรให้พวกฉันมาคุ้มครองคุณหญิงหม่อมราชวงศ์กชกรจรัสศรี
อีกแล้ว....ทั้งสัมผัส ทั้งความรู้สึก แปลกใหม่สำหรับหญิงก้อยอีกแล้ว ความเสียดเสียวทำให้ท้องน้อยของเธอต้องบิดเกร็งเป็นระยะ อยากจะขยับหนีไปเสียให้พ้น ทว่ามือหนาก็รั้งตรึงเอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหนได้ตามอำเภอใจ“พอเถิด อื้อออ!”กระทั่งอารมณ์ไต่เกือบถึงขีดสุด อาการคล้ายมีกระแสไฟแล่นไปทั่วร่างผุดขึ้นมาอีกครา หญิงสาวจึงอ้อนวอนขอ ด้วยเพราะว่าสัมผัสนั้นทำให้เธอทั้งเกร็งทั้งกระตุกมิอาจจะบังคับตัวเองได้ ทว่าชายหนุ่มอยากจะเย้าหญิงสาวให้หนักขึ้น จากแผ่วเบา ก็เปลี่ยนมาระรัวถี่ยิบ“อ๊ะ! อย่าทำเช่นนั้น... นายเด่น... อ๊า!”สัมผัสทุกสิ่งผสานเคล้าจังหวะ หญิงสาวสุขสมปนทรมาน ตัวบิดกระเส่าเข่าแทบจะหนีบเข้าหากัน ทว่าชายหนุ่มก็คอยแต่จะแยกออกให้กว้างขึ้น มือของเธอปัดป้องพยายามจะดันหัวของเขาออกให้พ้นจากหว่างขา ทว่าเขากลับจะไสหน้าไสลิ้นเข้ามาให้หนักขึ้น เขาก็ช่างรู้ไปหมดว่าตรงไหนจุดไหนต้องทำอย่างไรที่จะทำให้เธอไปถึงจุดสุดยอดหญิงสาวต้านทานไม่ไหว กระตุกเกร็งตัวก่อนจะหายใจหอบ บัดนี้ผ้าถุงที่เจิ่งนองหาได้เพราะเป็นเพียงแต่น้ำจากโอ่งไม่ เมื่อเธอได้สุขสมดั
“แล้วนายเด่นเล่า... รักฉันหรือไม่”หญิงสาวถามกลับ สายตาจ้องมอง ชายหนุ่มเคยเอ่ยให้เธอฟังตอนหลับเพราะมิกล้าเอ่ยคำนั้นต่อหน้า ไม่คิดเลยว่า กลับเป็นเธอที่คาดคั้นให้เขาต้องพูดออกมาเสียนี่ นายเด่นยิ้มอ่อนให้แก่หญิงอันเป็นที่รัก เป็นครั้งแรกที่เขาแพ้ทางให้แก่เธอ“รักเสมอ รักมาโดยตลอด รักเสียยิ่งกว่าชีวิตของตนเอง”หญิงสาวได้ยินดังนั้นก็ยกยิ้มละมุน นำมือสวยไปประคองหน้าชายหนุ่ม แล้วขยับเอื้อมตัวขึ้นไปจุมพิตอย่างอ่อนหวานหญิงก้อยทำให้ชายหนุ่มใจเต้นระทึกนัก เธอช่างน่ารักช่างเอาใจอะไรเช่นนี้ นายเด่นกำลังจะโถมจูบกลับไป ทว่า....โครกกก... ครากกกเสียงท้องดังลั่นไปทั้งเรือน ทำเอาหญิงก้อยหัวเราะเสียงดัง นอกจากน้ำแล้วก็มิได้มีสิ่งใดตกถึงท้องตั้งแต่บ่าย ไหนจะต้องวิ่งหนีเตะต่อยใช้แรงไปอีกมากโข ถ้าไม่หิวก็คงแปลกยิ่งนักหญิงก้อยลุกขึ้นไปจัดแจงสำรับให้เขา ตนเองก็ยังไม่ได้กินเช่นกัน สำรับเย็นวันนั้นที่ประกอบไปด้วยแกงส้มผักบุ้งกับปลาย่าง จึงได้หมดลงไปอย่างรวดเร็วหญิงก้อยเก็บของแล้วก็คิดจะไปอาบน้ำ ผลัดผ้านุ่งกระโจมอกไปย