บทที่ 5 คือเขานั่นเอง

พิธีหมั้นของแคลลี่จะจัดขึ้นที่โรงแรมสตาร์ไลท์  ซึ่งเป็นโรงแรมหรูระดับห้าดาวประจำเมือง เรื่องนี้ฉันไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลย เพราะตระกูลรังสรรค์ไพศาลถือว่าเป็นตระกูลผู้ดีมีชื่อเสียงในกรุงเทพมหานคร คาดว่าคงมีแต่สถานที่หรูหราอลังการแบบนี้เท่านั้นที่จะเข้าตาสองแม่ลูกคู่นี้ 

พวกเธอที่ใช้ชีวิตติดหรูใช้ของแพงของแบรนด์เนมมาโดยตลอด แถมยังพยายามรักษาภาพลักษณ์ของตัวเองเป็นคุณหนูไฮโซคุณนายไฮโซ ไม่มีทางที่สองแม่ลูกคู่นั้นจะเลือกโรงแรมแบบธรรมดาในการจัดงานหมั้น เป็นโรงแรมหรูระดับห้าดาวประจำเมืองหลวงอย่างเช่นโรงแรมสตาร์ไลท์แห่งนี้ นั่นก็ถือว่าสมเหตุสมผลแล้ว

ได้ยินมาว่าคู่หมั้นของเธอคือ ธีร์ ธีระภัทร ทรัพย์วรากรณ์ ประธานบริษัท MOIS กรุ๊ปที่อายุน้อยที่สุด ชายผู้มีวิธีการที่โหดเหี้ยม เด็ดขาด และไร้ความปรานี เขาใช้เวลาเพียงปีเดียวในการนำพา MOIS กรุ๊ปจากที่เกือบจะล้มละลายให้กลับมาฟื้นตัวอีกครั้งและเติบโตได้อย่างรวดเร็ว

การที่ได้เกี่ยวดองกับเขานับว่าเป็นเรื่องที่ดีของวงศ์ตระกูล เพราะผู้ชายอย่างธีระภัทร ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นนักธุรกิจเงินทุนหนา แถมยังเป็นบุคคลที่ร่ำรวยติดอันดับของประเทศ จะสามารถช่วยให้ธุรกิจครอบครัวของตระกูลรังสรรค์ไพศาลที่กำลังแย่ลงเรื่อย ๆ นั้นกลับมาฟื้นฟูได้อีกรอบอย่างแน่นอน

สุขภาพของติณภพแย่ลงทุกปีในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ธุรกิจของตระกูลรังสรรค์ไพศาลก็แย่ลงทุกปีด้วยเช่นกัน ดังนั้นการที่เขาต้องการใช้การแต่งงานเพื่อสร้างสัมพันธ์ทางธุรกิจกับธีระภัทร จึงเป็นสิ่งที่ฉันคาดการณ์เอาไว้แล้วว่ามันต้องเกิดขึ้น

ฉันปฏิเสธความหวังดีของมีอาที่เธอต้องการจะแต่งตัวให้ฉัน และไปที่งานหมั้นของแคลลี่แบบหน้าสดไร้เครื่องสำอางประทินโฉมยังไงซะในสายตาของคนอื่น ฉันก็เป็นแค่คุณหนูรองของตระกูลรังสรรค์ไพศาลที่เอาแต่ใจและไม่เอาไหน บางคนก็แทบจะไม่รู้จักฉันเสียด้วยซ้ำ เทียบกับแคลลี่ที่อ่อนโยนและน่ารักไม่ได้เลยสักนิด

ดูเหมือนแคลลี่จะลืมเหตุการณ์ที่เธอชี้หน้าด่าฉันว่าเลวเมื่อสองเดือนก่อนไปแล้ว พอฉันเดินไปถึงหน้าโรงแรมเธอก็ยิ้มร่าเดินเข้ามาหาฉัน พร้อมกับท่าทางเป็นมิตรที่ฉันก็รู้อยู่แล้วว่านั่นคือการแสดงออกที่เสแสร้งอย่างเธอถนัดทำในทุกครั้ง

 "วาริส ดีใจจริง ๆ ที่เธอมางานหมั้นของฉัน"

แคลลี่ทักทายเมื่อเห็นฉัน เธอกอดแขนฉัน แสดงท่าทางราวกับว่าเราเป็นพี่น้องที่รักใคร่กันมาก แต่ฉันก็ชักมือออกอย่างไม่เกรงใจ และพูดด้วยสีหน้าเย็นชาว่า

"เธอน่าจะเข้าใจผิดแล้ว ฉันมาที่นี่ก็แค่ต้องการดูว่าการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจครั้งนี้มันคุ้มค่าหรือเปล่า ก็แค่นั้นเอง ไม่มีอะไรไปมากกว่านั้น"

แคลลี่ไม่ใช่คนโง่ เธอเข้าใจความหมายในคำพูดของฉันอย่างแน่นอน

"เด็กสารเลว! กล้าพูดกับพี่สาวแบบนี้ได้ยังไง? ดูการแต่งตัวของเธอสิ! คนอย่างฉัน ติณภพคนนี้ จะมีลูกสาวแบบเธอได้ยังไง!"

ไม่ได้เจอกันตั้งนาน นิสัยของติณภพก็ยังคงหุนหันพลันแล่นเหมือนเดิม พอเห็นฉันก็โกรธจนแทบจะกินเลือดกินเนื้อ เขาต้องเป็นพ่อแบบไหนกัน หลงใหลแต่ลูกคนอื่นแต่กลับไม่ใส่ใจลูกแท้ ๆ ของตัวเอง ก็เพราะเขาเป็นแบบนี้ไง ฉันจะเกลียดเขามันก็ไม่แปลก เพราะไม่ใช่เพียงว่าเขาเห็นลูกของคนอื่นดีกว่าลูกแท้ ๆ ของตัวเองเท่านั้น แต่มันยังเป็นเพราะเขาเป็นคนที่ทำร้ายแม่และทำลายความสุขของครอบครัวของเราจนมันพังทลายลง

อารยาที่แต่งตัวอย่างหรูหรารีบออกมาไกล่เกลี่ย เมื่อเห็นว่ากำลังจะมีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งเกิดขึ้น

"คุณคะ ใจเย็น ๆ สิ วาริสยังเด็ก ไม่รู้จักโลก ดังนั้นการพูดจาจึงไม่ค่อยระมัดระวัง แต่ฉันเชื่อว่าเธอไม่ได้ตั้งใจ คุณใจเย็นก่อนนะ"

"ใช่ค่ะพ่อ วาริสเป็นน้องสาวของหนู ไม่ว่ายังไง หนูก็จะไม่เอาเรื่องกับเธอหรอกค่ะ"

ความสามารถที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสองแม่ลูกคู่นี้ก็คือการเสแสร้งแกล้งทำเป็นคนใจดีและมีเมตตา กลับขาวเป็นดำต่อหน้าติณภพ นี่ถือว่าเป็นสกิลขั้นเทพของนางจิ้งจอกสองแม่ลูกคู่นี้เลยก็ว่าได้ เล่นละครตบตาได้ทุกบทบาท โดยเฉพาะบทบาทที่สวมรอยเป็นคนดีมีจิตใจเมตตาโอบอ้อมอารีกับผู้อื่น ฉันเห็นแบบนี้แล้วแทบจะอยากมอบรางวัลตุ๊กตาทองให้นางจิ้งจอกสองแม่ลูกคู่นี้ไปครอบครองซะเลย

เล่นละครเก่งชะมัด!

"พ่อ พ่อไปต้อนรับแขกก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวหนูจะพาวาริสไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเอง"

แคลลี่คงกลัวว่าฉันจะพูดอะไรที่ทำให้ตระกูลรังสรรค์ไพศาลเสียหน้า เธอจึงลากแขนฉันเข้าไปในห้องแต่งตัวโดยไม่พูดอะไร 

เมื่อไม่มีคนนอกแล้ว แคลลี่ก็ไม่จำเป็นต้องเสแสร้งอีกต่อไป เธอสะบัดมือฉันออก และพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยการข่มขู่

"วาริส ที่ฉันให้เธอมางานหมั้นของฉันกับคุณธีร์ ก็ถือว่าให้เกียรติเธอมากแล้วนะ ไม่ใช่เธอบอกว่าฉันจะมีอนาคตที่ไม่ดีเหรอ? ฉันจะทำให้เธอได้เห็นว่าชีวิตฉันมีความสุขและสวยงามแค่ไหน! แต่ฉันเตือนเธอไว้ก่อนนะ ถ้าเธอกล้าสร้างปัญหาล่ะก็ ฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้แน่"

"โห! ใครบอกว่าไก่ป่าบินขึ้นไปบนกิ่งไม้แล้วจะกลายเป็นหงษ์ไม่ได้? ฉันว่าตอนนี้เธอก็ดูเหมือนนะ"

ฉันเป็นคนที่ชอบพูดจาเสียดสีโดยเฉพาะกับคนหน้าไหว้หลังหลอกแบบนี้

"เธอ!"

แน่นอน แคลลี่โกรธจัดจนยกมือขึ้นจะตบหน้าฉัน แต่น่าเสียดาย ฉันไม่ใช่วาริสคนเดิมที่ยอมให้พวกเขารังแกอีกต่อไปแล้ว เมื่อก่อนฉันอาจจะยอมให้นางจิ้งจอกสองแม่ลูกนี้รังแกและทำร้ายโดยที่ไม่ตอบโต้ แต่ตอนนี้อย่าหวังเลยว่ามันจะเป็นเหมือนเดิม ฉันไม่ใช่วาริสคนเดิมที่อ่อนแออีกต่อไปแล้ว ฉันจับข้อมือแคลลี่ไว้แน่น และยิ้มเยาะอย่างพอใจ

"ทำไม? เธออยากให้พี่เขยในอนาคตของฉันเห็นว่าคู่หมั้นของเขาดุร้ายแค่ไหนงั้นเหรอ? ทะเลาะกับน้องสาวของตัวเอง ถึงขั้นต้องลงไม้ลงมือ?"

ใบหน้าของแคลลี่เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ แต่สุดท้ายเธอก็ยอมถอยและหันมามองฉันด้วยความโกรธแค้น

 "วาริส วันนี้ฉันจะไม่เอาเรื่องกับเธอ แต่เธออย่าคิดว่าฉันกลัวเธอนะ ถ้าเธอยังยืนกรานที่จะต่อต้านฉัน ฉันจะทำให้เธอเสียชื่อเสียงและอับอาย!"

มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

"แคลลี่ เธออยู่ในนั้นไหม?"

น้ำเสียงทุ้มนุ่มและมีเสน่ห์ ทำให้รู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาดแคลลี่จ้องมองฉันอย่างดุร้าย ก่อนจะวิ่งไปเปิดประตู

"ธีร์คะ ทำไมคุณถึงมาที่นี่ล่ะ ฉันกำลังจะพาน้องสาวไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่เธอก็ไม่ยอม..."

ฉันอยากจะรู้ว่าผู้ชายตาบอดคนนั้นหน้าตาเป็นยังไง ทำไมถึงได้เลือกผู้หญิงอย่างแคลลี่มาเป็นคู่ครองจึงเงยหน้าขึ้นดู แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ฉันก็ถึงกับต้องตกตะลึง

คู่หมั้นของแคลลี่ กลายเป็นเขา!

คือเขา!

คือเขางั้นเหรอ!

จริงเหรอเนี่ย!!

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!

ผู้ชายที่ฉันเข้าใจผิดคิดว่าเป็นของขวัญวันเกิดที่มีอาได้เตรียมไว้ให้ ผู้ชายที่ฉันนอนด้วยแล้วเขาก็เสนอที่จะเลี้ยงดูฉัน คนคนนั้น....

เขาคือธีระภัทร ทรัพย์วรากรณ์!

โอ้แม่เจ้า!!

นี่มันเรื่องบังเอิญอะไรกัน!!

ฉันตกใจจนอ้าปากค้าง  พยายามคิดวนไปวนมากับเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้น นี่มันบังเอิญอะไรขนาดนี้ คู่หมั้นของแคลลี่กลายเป็นผู้ชายคนนั้นยังไม่พอ แต่วันนี้ฉันยังต้องมาเจอเขาอีกครั้งในสภาพที่ตัวเองยังไม่พร้อมทั้งด้านหน้าตาและการแต่งกาย นี่มันแย่ชะมัด ทำไมฉันถึงไม่เชื่อฟังในสิ่งที่มีอาเพื่อนสนิทของฉันได้บอกตั้งแต่แรกกันนะ