Se connecterPartager
บทที่ 5
Dernier chapitre
คุณชายกลายเป็นคนหน้าเงิน บทที่ 12
มนุษย์มักจะจินตนาการถึงสิ่งที่ตัวเองไม่มีวันได้มาเสมอเสียงของเผยซูเฉินสั่นเครือ “จือสวี่ เงินพวกนั้นของเธอ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะยึดไว้ เพียงแต่เมื่อนานมาแล้ว เธอเคยบอกว่าอยากแต่งงานกับฉัน อยากเก็บเงินค่าสินสอดเอง ฉันกลัวว่าเธอจะเก็บไม่อยู่ เลยอยากช่วยเก็บให้ ฉันไม่ได้คิดจะเอาเงินของเธอเป็นของตัวเอง”“ฉันรักเธอจริง ๆ ฉันจะให้ของที่ดีกว่าหัวใจแห่งมหาสมุทรกับเธอ...”หลินอี้ยืนบังฉันไว้ด้านหลัง สีหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน“ประธานเผย เรื่องระหว่างคุณสองคน ผมก็พอรู้มาบ้าง ผมไม่พูดถึงก็เพราะกลัวว่าจือสวี่จะเสียใจ แต่ถ้าคุณรักเธอจริง คุณคงไม่คิดอยู่ทุกวันว่าเธอเป็นผู้หญิงที่หวังเงินจากผู้ชายหรือเปล่า”“ถึงจะมีคนคอยยุแยง แต่ในงานประมูลวันนั้นก็พิสูจน์แล้วว่า คุณไม่ได้รักเธอ”“ผมให้ของขวัญเธอไม่เคยหวังอะไรตอบแทน ขอแค่เธอมีความสุขก็พอ จะต้องใช้เงินเท่าไรผมก็ยอม ผมแค่อยากเห็นความดีใจของเธอในวินาทีที่ได้รับของขวัญ”“คุณทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะคุณให้ความสำคัญกับเงินมากเกินไป”“ถ้ารักใครสักคนจริง ก็จะมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้เธอ แต่คุณไม่เคยทำ”คำพูดของหลินอี้แต่ละประโยคเหมือนค้อนที่กระแทกใส่หัวใจของ
คุณชายกลายเป็นคนหน้าเงิน บทที่ 11
หลินอี้นี่จริง ๆ เลย พอประหม่าก็จะพูดติดอ่างทันที “รู้แล้ว พรุ่งนี้ฉันจะใส่ชุดที่ฉันชอบที่สุดไป นายอย่าคิดมากนะ ฉันก็ไม่ได้คิดมากเหมือนกัน” 9 เช้าวันต่อมา ฉันมองตู้เสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าที่หลินอี้ซื้อให้ แล้วก็ยกมือกุมหน้าผากพลางยิ้มขำ แล้วตัวไหนกันที่เขาชอบที่สุด ฉันพยายามนึกถึงสีหน้าของเขาทุกครั้งที่ให้ของขวัญ แต่ก็เลือกไม่ออกจริง ๆ เหมือนเขาจะสนใจแค่ว่าฉันชอบหรือไม่ ผ่านไปสามชั่วโมง ในที่สุดฉันก็เลือกได้ ชุดเดรสเปิดไหล่สีน้ำเงินอ่อน ดูเรียบหรู เหมาะจะใส่คู่กับหัวใจแห่งมหาสมุทรมาก หลินอี้ตั้งใจจะมารับฉัน แต่ฉันปฏิเสธ ฉันอยากไปเองคนเดียว เพื่อจะให้เขาเซอร์ไพรส์เล็ก ๆ ใช้การกระทำบอกเขาว่า ฉันชอบของขวัญของเขามาก ทุกชิ้นเลย แต่ไม่คิดเลยว่า ตอนกำลังจะเข้าประตูงาน ฉันจะเห็นเผยซูเฉิน เดิมทีฉันตั้งใจจะเดินผ่านไปเร็ว ๆ แต่เขากลับคว้าข้อมือฉันไว้ ฉันสะบัดออกโดยสัญชาตญาณ แล้วมองเขาอย่างระวัง “นายมาทำอะไรที่นี่?” ปฏิกิริยาของฉันทำให้หัวใจของเผยซูเฉินเจ็บแปลบ “จือสวี่ ฉันตามหาเธอมานานมาก ในที่สุดก็สืบข่าวเธอได้ เธอจะยกโทษให้ฉัน แล้วให้โอกาสฉันอีกครั้งได้ไห
คุณชายกลายเป็นคนหน้าเงิน บทที่ 10
ตอนที่ฉันกินไปได้ครึ่งหนึ่ง หลินอี้ก็ยิ้มแล้วพูดขึ้น “อิ่มแล้วเหรอ” ทุกครั้งที่ฉันอิ่ม ความเร็วในการกินจะช้าลง น้ำใจของคนอื่น อย่างไรก็ต้องกินให้หมด ถึงจะอิ่มแล้ว ฉันก็ยังค่อย ๆ กินจนหมด “ถ้าอิ่มแล้วก็อย่าฝืนกินต่อ กินมากไปจะไม่สบายท้อง” ฉันคาบตะเกียบไว้แล้วหัวเราะออกมา “หลินอี้ นายเป็นพยาธิในท้องฉันหรือไง รู้ใจฉันขนาดนี้” “ฮ่า ๆ ก็ช่วยไม่ได้ ความคิดของเธอเขียนอยู่บนหน้า ไม่อยากรู้ก็ยาก” ความคิดซื่อ ๆ งั้นเหรอ นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนใช้คำนี้กับฉัน เผยซูเฉินมองฉันมาตลอดว่าเป็นผู้หญิงเจ้าเล่ห์ที่คอยวางแผนหาเงินจากผู้ชาย ถ้าฉันเป็นแบบที่หลินอี้พูดจริง ทำไมตลอดหลายปีที่ผ่านมา เผยซูเฉินไม่เคยสนใจความรู้สึกของฉันเลย พอเห็นสีหน้าฉันแปลกไป หลินอี้ก็รีบถาม “เป็นอะไรไป? ฉันพูดอะไรผิดหรือเปล่า” ฉันยิ้มแล้วส่ายหน้า สีหน้ากลับเป็นปกติ จากนั้นหลินอี้ก็หยิบกล่องของขวัญออกมาจากด้านหลัง “ลองดูสิ ชอบไหม” ฉันก็ไม่เกรงใจ รับมาแล้วเปิดทันที มันคือหัวใจแห่งมหาสมุทร ของขวัญสำหรับคนที่รักที่สุดเพียงคนเดียว “เดือนที่แล้วฉันได้รับเชิญไปงานแสดงเครื่องประดับ แล้วผู้จัดงานก็ให้
คุณชายกลายเป็นคนหน้าเงิน บทที่ 9
จะบอกว่าไม่ซาบซึ้งก็คงโกหก เขายุ่งขนาดนั้น จะหาข้ออ้างสักอย่างมาปัดฉันก็ได้ ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็ไปที่บ่อปลากับหลินอี้ “บ่อปลาของเธอมีความกว้างประมาณ 12.5 ไร่ ความลึกของน้ำควรอยู่ที่ประมาณ 2.5 เมตร ต้องใช้ปูนขาวราว 4.5 ตันเพื่อปรับสภาพบ่อ ความลึกของบ่อเธอยังไม่พอสำหรับการเลี้ยงปลานะ” ฉันหยิบสมุดออกมาจดไป พยักหน้าไป แล้วรีบถามต่อ “แล้วชนิดของปลามีข้อกำหนดอะไรไหมคะ?” หลินอี้คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบ “โดยทั่วไป บ่อปลาขนาดนี้ควรเลี้ยงปลาคาร์พเงินประมาณ 2000 ตัว ปลาอีคุดครีบยาว 1500 ตัว ปลาซิลเวอร์คาร์พประมาณ 20 ตัว แต่ช่วงเริ่มต้นก็เลี้ยงปลาที่เลี้ยงง่ายและโอกาสรอดสูงก่อนก็ได้” “เรื่องคนงานเธอไม่ต้องกังวล เดี๋ยวฉันแนะนำคนที่มีประสบการณ์ให้สองสามคน” “ส่วนบ่อตกปลาระดับสูงที่เธออยากทำ ต้องแบ่งพื้นที่บ่อ มือใหม่กับระดับโปรห้ามอยู่ที่เดียวกัน มือใหม่ตกไม่ได้ แต่เห็นคนอื่นตกได้จะท้อใจ” “แล้วก็มีบ่อประเภทสังคม ที่ตกปลาไม่ใช่เป้าหมายหลัก เวลาดึงลูกค้าต้องใส่ใจเรื่องเนื้อหาโฆษณา” หลินอี้อธิบายกับฉันอยู่ทั้งบ่าย ตอนแรกฉันคิดว่าเขาเป็นแค่เศรษฐีใหม่ที่รวยจากการเลี้ยงปลา แต่พอ
คุณชายกลายเป็นคนหน้าเงิน บทที่ 8
หน้าประตูศาล ลมพัดจนผมของฉันยุ่งเหยิง ฉันกลับมายังบ้านเกิด เปิดประตูบ้านเล็ก ๆ ที่ครั้งหนึ่งฉันกับแม่เคยพึ่งพาอาศัยกัน กลิ่นอายที่คุ้นเคย ทำให้น้ำตาเอ่อขึ้นมาเต็มดวงตาอีกครั้ง ฉันกอดโกศอัฐิของแม่ไว้แน่น นั่งยอง ๆ อยู่กับพื้นแล้วร้องไห้สะอึกสะอื้น ขอโทษนะ แม่ ที่หนูทำให้แม่ไม่ได้ใช้ชีวิตที่ดี ขอโทษนะ แม่ ที่หนูรวบรวมค่าผ่าตัดไม่ทันในเวลาสำคัญ ขอโทษนะ แม่ ที่หนูทำให้แม่ไม่ได้เห็นวันที่หนูแต่งงาน ...... มีหลายเรื่องจริง ๆ ที่ฉันรู้สึกผิดต่อแม่ หลังจากร้องไห้จนเหนื่อย ฉันก็เห็นเก้าอี้ตัวเล็กในลานบ้าน บนนั้นยังมีรูปหน้ายิ้มที่แม่วาดให้ฉันอยู่ แต่เพราะไม่ได้ใช้มานาน เก้าอี้จึงถูกตะไคร่เกาะเต็มไปหมด ฉันหยิบเก้าอี้ขึ้นมา เดินไปที่ลำธารข้าง ๆ ใช้แปรงขัดคราบสกปรกออกทีละที หน้ายิ้มบนเก้าอี้ก็ค่อย ๆ ชัดขึ้น รอยยิ้มนั้นช่างเหมือนรอยยิ้มของแม่ ฉันยื่นมือไปลูบลายบนเก้าอี้เบา ๆ แล้วพึมพำ “แม่ หนูจะใช้ชีวิตต่อไปให้ดี...” พอพูดจบ น้ำตาของฉันก็หยดลงบนเก้าอี้ ดูเหมือนฉันจะอยู่โดยไม่มีแม่ไม่ได้จริง ๆ หลังจากปรับอารมณ์ได้แล้ว ฉันก็กลับเข้าไปในลานบ้าน ความยุ่งทำให้
คุณชายกลายเป็นคนหน้าเงิน บทที่ 7
แววอาฆาตที่วูบผ่านในดวงตาของเสิ่นเนี่ยนเนี่ยน ถูกเธอซ่อนไว้อย่างรวดเร็ว 6 “พี่ซูเฉิน ถ้าไม่ใช่เพราะพี่ให้โอกาสพี่จือสวี่ทำงาน เธอคงอยู่ในเมืองนี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ” “แม่เธอตายก็ตายไปเถอะ ไม่มีอะไรใหญ่โต ต่อไปก็จะเอาข้ออ้างนี้มาหลอกเอาเงินพี่ไม่ได้อีกแล้ว” “ตอนนี้พี่ไปหาเธอ ก็เท่ากับให้โอกาสเธอได้คืบเอาศอก ผู้หญิงเข้าใจผู้หญิงที่สุดแล้ว พี่จือสวี่กำลังเล่นแง่อยู่นะ” ชั่วขณะหนึ่ง เผยซูเฉินรู้สึกว่าเสิ่นเนี่ยนเนี่ยนตรงหน้าดูแปลกหน้า เขารู้ดีว่าฉันเก่งแค่ไหน ตลอดหลายปีที่ผ่านมา บริษัทสร้างมูลค่าทางธุรกิจเพิ่มขึ้นไม่น้อยภายใต้การผลักดันของฉัน กลับกัน เผยซูเฉินต่างหากที่คอยกดฉันไว้ลับ ๆ มาตลอด ชีวิตของคนคนหนึ่ง ในปากของเสิ่นเนี่ยนเนี่ยนกลับไร้ค่าเพียงนี้ เมื่อครู่เผยซูเฉินเพิ่งทบทวนความทรงจำระหว่างฉันกับเขาอย่างจริงจัง เขาไม่เคยใช้เงินกับฉันแม้แต่หยวนเดียว และก็ไม่มีเรื่องหน้าเงินอะไรทั้งนั้น เหมือนว่าทุกครั้งที่ฉันเคยระเบิดอารมณ์ ทุกครั้งที่ฉันเคยกล่าวโทษและอธิบาย เผยซูเฉินล้วนถูกคำพูดของเสิ่นเนี่ยนเนี่ยนชักนำ ภาพลักษณ์หน้าเงินของฉันจึงฝังลึกอยู่ในใจเขา สถานการณ์ที่กล
คุณชายกลายเป็นคนหน้าเงิน บทที่ 4
ฉันขมวดคิ้ว ข้อมูลมันเยอะเกินไป จนฉันตั้งตัวไม่ทันในชั่วขณะ อะไรคือโอนเข้าบัตรอีกใบหนึ่ง แล้วฉันมีโบนัสตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่สำคัญที่สุด “ประธานเผย” หมายความว่ายังไง พอเห็นฉันทำหน้างุนงง หัวหน้าก็ทำหน้าสงสัยเหมือนกัน “คุณกับประธานเผยไม่ใช่แฟนกันเหรอ เป็นประธานเผยที่กำชับฝ่ายการเงินเป็นพิเศษ
คุณชายกลายเป็นคนหน้าเงิน บทที่ 3
“พี่ซูเฉิน เดือนหน้าพี่ย้ายออกเถอะนะ จะปล่อยให้คนนอกมาเอาเปรียบพี่ตลอดไม่ได้หรอก” “หรือไม่ก็ให้พี่จือสวี่เขียนใบติดหนี้ให้พี่ แบบนี้ก็ยุติธรรมดีนะ” ถ้าการตบคนไม่ผิดกฎหมาย ฉันคงตบพวกเขาคนละฉาดไปแล้ว แต่ถ้าฉันตบจริง พวกเขาก็คงหาวิธีรีดเงินจากฉันแน่ เกมรสนิยมต่ำ ๆ ที่พวกคนรวยไร้ศีลธรรมชอบเล่นกั
คุณชายกลายเป็นคนหน้าเงิน บทที่ 2
เขาพูดจบ ก็โอนเงินมาให้ฉันผ่านมือถือ จำนวน 9 บาท พร้อมใส่หมายเหตุกำกับการโอน มีหมายเหตุอยู่แค่สองคำ: “ผู้หญิงหน้าเงิน” คบกับเขามาเจ็ดปีเต็ม ฉันไม่เคยใช้เงินของเขาแม้แต่บาทเดียว แม้แต่ในวันเทศกาลหรือวันครบรอบ ฉันยังเป็นฝ่ายเตรียมของขวัญให้เขา เขารับไปอย่างสบายใจ แต่เพราะเขาไม่เคยเตรียมอะไรใ
คุณชายกลายเป็นคนหน้าเงิน บทที่ 1
ฉันเพิ่งเก็บรายการของขวัญกลับไปไว้ที่เดิม ประตูทางเข้าบ้านก็ถูกเปิดออกเผยซูเฉินเดินเข้ามาพร้อมกลิ่นเหล้าอ่อน ๆ แล้วมานั่งลงข้างฉันอย่างไม่เกรงใจ“หายไปตั้งหลายวัน นึกว่าจะมีศักดิ์ศรีพอจนไม่กลับมาอีกแล้วเสียอีก”“สุดท้ายก็ยังขาดฉันไม่ได้ เลยต้องกลับมาอย่างว่านอนสอนง่าย”คำพูดของเขาแทบจะหลุดออกมา
