MasukShare
บทที่ 2 แม่ค้าบะหมี่ปากแซ่บ
Terakhir Diperbarui:
2026-01-01 13:31:10บทที่ 2
แม่ค้าบะหมี่ปากแซ่บ
ระหว่างทางไปร้านอาหารมีเสียงจ้อกแจ้กจอแจของผู้คนมากมายกำลังพูดคุยถามสารทุกข์สุกดิบกัน ไม่ว่าจะเป็นลูกค้าจากร้านน้ำชาข้างถนน ร้านเนื้อย่างหรือแม้แต่ร้านบะหมี่ที่นางกำลังจะไปทาน
“อาอี๋ เอาบะหมี่ชามหนึ่งเจ้าค่ะ ขอเกี๊ยวเยอะ ๆ ผักชีเยอะๆ หัวไชเท้าเยอะ ๆ เส้นเยอะ ๆ เอ่อ พอแล้วก็ได้เจ้าค่ะ”
เห็นแม่ค้าส่งสายตาเขียวปัดมาให้ ล่าเจียวเลยหุบปากฉับเดินไปนั่งลงโต๊ะข้าง ๆ ชาวเมืองที่กำลังพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติ
“...เมื่อคืนนี้ล่าซูซู นักรบพเนจรคนงามร่างระหง อกเป็นอกเอวเป็นเอวสามารถเอาชนะเจ้าสามหัวร่างยักษ์ได้ ข้าดีใจจนโปรยเงินทั้งหน้าตักเลย ตั้งใจหาเงินมาก็เพื่อสิ่งนี้”
เมื่อได้ยินชื่ออันคุ้นเคยล่าเจียวจึงเกิดอาการชะงักเล็กน้อย สายตามองไปทิศทางอื่น หูผึ่งรอฟังเรื่องราวจากปากบุรุษหนุ่มผู้นั้น
“สามหัวร่างยักษ์คืออันใด ใช่คนที่มีสามหัวหรือไม่...โอ๊ย!”
คนตั้งคำถามข้างต้นโดนเขกศีรษะทันทีที่เอ่ยถามเช่นนี้ขึ้นมา
“เจ้างั่ง! คนบ้าอะไรจะมีสามหัว ข้าหมายถึงเจ้าพวกร่างยักษ์สามคนรุมสตรีรูปร่างเย้ายวนเพียงคนเดียวต่างหาก ข้าละอยากเขวี้ยงเอี๊ยมบังทรงใส่หน้าพวกมันนัก พอแพ้สตรีเสียราบคาบข้าถึงได้สะใจมาก”
คนโดนเขกศีรษะทำหน้าม่อย “ก็ข้าไม่รู้นี่หน่า” ใช้มือลูบจุดที่โดนเขกป้อย ๆ พร้อมเอ่ยถามอย่างสงสัย “ว่าแต่นางเก่งขนาดนั้นเลยหรือ นักรบพเนจรผู้นั้น ล่าอันใดนะ”
“ล่า-ซู-ซู คือนามของนาง ส่วนนักรบพเนจรเป็นแค่ฉายาเท่านั้น เสียดาย! นางไม่เคยถอดหมวกกับผ้าคลุมหน้าออกเลย แต่ข้าคิดว่านางต้องงามจนแทบหยุดลมหายใจของผู้คนได้แน่ ๆ จึงชอบทำตัวลึกลับเช่นนี้”
ล่าเจียวทำท่าจะอาเจียนออกมาในยามที่ได้ยินประโยคกล่าวชมนี้ ประจวบกับแม่ค้ายกบะหมี่มาให้ลูกค้าทั้งสองโต๊ะพอดี นางจึงได้เห็นท่าทางของล่าเจียวและได้ยินคำพูดของชายหนุ่มอย่างชัดเจน
แต่ใด ๆ แล้ว ท่าทางของล่าเจียวที่แสดงออกมาให้แม่ค้าเห็นก็ไม่ร้ายแรงเท่ากับคำพูดที่นางกล่าวออกมา
“ก็ไม่แน่หรอกพี่ชาย ตัวจริงนางอาจจะหน้าเหี่ยว มันเยิ้มจนใช้แทนน้ำมันได้"
ตึก!
เสียงกระแทกบะหมี่ลงบนโต๊ะดังขึ้นชนิดที่ว่า หากพัสดุที่ทำชามกระเบื้องเปราะบางไปแค่นิดเดียว มันอาจจะแตกร้าวจนน้ำซุบ เกี๊ยว ผักและเส้น หกเลอะเต็มโต๊ะไปแล้วก็ได้ ยังดีที่ทุกอย่างยังอยู่ในสภาพดี
ส่วนชายหนุ่มทั้งสองสะดุ้งน้อยๆ พวกเขาเกือบจะโวยวายขึ้นมาแล้ว แต่แม่ค้าส่งรอยยิ้มและกล่าวด้วยน้ำเสียงแสนหวานใส่ก่อน ทุกอย่างจึงจบลงด้วยดีจนกระทั่งนางเดินถือชามบะหมี่มาให้ล่าเจียว
ตึก!
“บะหมี่หนึ่งชามของเจ้า! แบบเยอะ ๆ”
เสียงวางชามบะหมี่ดังขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงของแม่ค้าฟังดูกระแทกกระทั้น สายตาที่มองมายังล่าเจียวดูจิกกัดจนนางต้องเผลอยกมือขึ้นมาปิดหน้าตัวเองไว้
“จะตบกันหรือไง” ล่าเจียวถามด้วยสีหน้าหวาดระแวงพลางเอนกายไปด้านหลัง
“เอา! จะถอยหนีไปไหนอีก ยกมาให้ถึงที่แล้ว ถ้าจะกินก็กิน ไม่กินก็จ่ายเงินมาแล้วก็รีบไสหัวไปจากร้านนี้เสีย เกะกะขวางทางลูกค้าคนอื่นเขา”
เจ็บ!
วาจาของแม่ค้าไม่เพียงแต่ทำให้ล่าเจียวรู้สึกหน้าชาเท่านั้น แต่บุรุษอีกสองคนก็รู้สึกไม่ต่างกัน พวกเขาถึงกับอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าสตรีด้วยกันเองจะสามารถกล่าววาจารุนแรงเช่นนี้ใส่กันได้
“ดุจริง แม่ค้าอะไรก็ไม่รู้”
นางล้วงเงินออกมาวางไว้บนโต๊ะเป็นก้วน ยกให้เลยโดยไม่ขอเงินทอน เท่ากับว่าราคาบะหมี่วันนี้แพงที่สุดในเมืองแล้ว
“เชิญลูกค้าเจ้าค่ะ”
หลังจากที่ได้รับเงินเกินจำนวนค่าบะหมี่หนึ่งชามมาหลายเท่า สีหน้าเหวี่ยงวีนของแม่ค้าก็เปลี่ยนไปยิ้มแย้ม นางเก็บเงินเข้าย่ามเล็ก ๆ ของตัวเองไปอย่างอารมณ์ดี พร้อมหันไปโค้งตัวรับลูกค้าคนใหม่ที่เดินเข้ามานั่งในร้าน
“ยัยแก่เอ๊ย อารมณ์แปรปรวนชะมัด!”
แน่นอนว่าคำพูดเช่นนี้ของล่าเจียวต้องเป็นคำที่ด่าหลับหลังอยู่แล้ว เรื่อง ‘แก่’ และ ‘หน้าเหี่ยว’ คงไม่ใช่สิ่งที่สตรีวัยนี้ยินดีที่จะฟัง
Bab terbaru
คุณชายเต้าหู้คุณหนูพริก บทที่ 130 ส้มส้ม(จบ)
บทที่ 130 ส้มส้มโต้วฟุพาภรรยากลับจวนตระกูลไช่ทำการอาบน้ำผลัดเปลี่ยนชุดให้นางโดยไม่เรียกใช้สาวใช้ การกระทำนี้ทำเอาล่าเจียวมีความรู้สึกว่าเขากำลัง ‘ทำดีหวังผล’“พูดมาเถิดเจ้าค่ะฟูจวิน เอาใจข้าเช่นนี้กำลังห(จบวังผลอยู่ใช่หรือไม่”มือที่กำลังนวดผ่อนคลายกล้ามเนื้อให้นางอยู่ชะงัก ใบหน้างดงามเผยรอยยิ้มสมใจที่ต่อให้ล่าเจียวไม่หันไปมองก็รู้ว่าเขาทำสีหน้าเช่นไรอยู่“ต่อให้วันนี้จะได้รับชัยชนะมา แต่ตามเนื้อตามตัวเจ้ามีรอยฟกช้ำแถมมาด้วย ฟูจวินเห็นแล้วปวดใจยิ่ง”คนที่สนับสนุนให้นางเดินทางสายจอมยุทธ์นักประลองมีเพียงล่าซูซูเท่านั้น วันนี้มารดาของนางไม่ได้มาชมการประลองด้วยเพราะฮุ้ยจื้อมีสอบหน้าพระที่นั่ง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ล่าเจียวประลองยุทธ์ ต่อให้บิดามารดาไม่มาให้กำลังใจนางก็พอเข้าใจได้“กำลังจะขอให้ข้าเลิกการประลองยุทธ์ใช่หรือไม่เจ้าคะ”ล่าเจียวเข้าสู่สายจอมยุทธ์มาได้สองปีแล้ว ประลอง 12 ครั้งชนะรวด ใช้ทั้งอาวุธธรรมดาไปจนถึงท่าไม้ตาย‘ไม้ตาย’ ที่ว่าเป็นการแช่แข็งตัวคู่ต่อสู้ให้ไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้ นานทีนางจะแสดงวิชานี้ต่อหน้าผู้คน ถือว่าเป็นจุดขายที่ทำให้คนตีตั๋วเข้าชมเต็มทุกรอบ สร้างรายได้ให
คุณชายเต้าหู้คุณหนูพริก บทที่ 129 เมื่อห้าปีผ่านไป
บทที่ 129เมื่อห้าปีผ่านไปทุกคนมีสิ่งที่ต้องการทำในอนาคต ฮุ้ยจื้อเตรียมตัวสอบขุนนางในปีนี้ โต้วฟุเตรียมตัวขึ้นรับตำแหน่งผู้นำตระกูลไช่แทนไช่หลุนซึ่งจะต้องรับตำแหน่งผู้นำเมืองตงไฮ้ต่อจากบิดา ส่วนล่าเจียวนั้น...“และผู้ชนะในวันนี้ก็คือเถี่ยล่าเจียวเจียว~”“เฮ!”เป็นจอมยุทธ์สาวผู้เลื่องชื่อ!เมื่อประกาศชัยชนะ เสียงผู้คนโดยรอบก็เฮสนั่นด้วยสมใจเป็นอย่างยิ่ง นาทีนี้ไม่มีใครไม่รู้จักเถี่ยล่าเจียวเจียว จอมยุทธ์สาวที่สามารถแช่แข็งคู่ต่อสู้ได้ด้วยการซัดลมปราณใส่“เฮ ท่านแมะ…” คำว่า ‘แม่’ หายไปในทันทีเมื่อถูกมือใหญ่ของผู้เป็นบิดาปิดปากเอาไว้ใบหน้างดงามกระซิบลงข้างหูเล็กของบุตรชายที่มีหน้าตาละม้ายคล้ายเขาถึงเจ็ดส่วน“ถังถั่ง อยู่ตรงนี้เรียกแม่ไม่ได้นะ”เด็กน้อยวัยสี่หนาวเชื่อฟังบิดายิ่งแล้ว ยกมือเล็กปิดปากตนเองไว้ พยักหน้าเชื่อฟังบิดาแต่โดยดี“ขอรับ ถังถั่งจะไม่เรียกว่ามะ…จอมยุทธ์เจียวเจียวเก่งที่สุดเลย”โต้วฟุเอ็นดูลูกน้อย หอมแก้มซาลาเปาฟอดใหญ่ แววตาที่มองร่างเล็กจ้อยมีแต่ความรักใคร่ฉายอยู่ในนั้น“เก่งมาก ให้กำลังใจเจียวเจียวอยู่ตรงนี้นะ เดี๋ยวเจียวเจียวก็ขึ้นมาแล้ว เมื่อนั้นถังถังจะเรียกเสียง
คุณชายเต้าหู้คุณหนูพริก บทที่ 128 คุณสามีคุณภรรยา
บทที่ 128คุณสามีคุณภรรยาเช้านี้เป็นเช้าแรกที่ล่าเจียวรู้สึกไม่อยากตื่นขึ้นมานั่ง ไม่อยากเดิน ไม่อยากขยับร่างกายเยอะ ด้วยเมื่อคืนเพิ่งผ่านประสบการณ์สุดวาบหวามกับสามีเขาไปหาเวลาศึกษาท่วงท่ามาจากไหน เหตุใดจึงเก่งกาจเพียงนี้“ตื่นแล้วหรือ…ฟอด~”ถามภรรยาด้วยเสียงนุ่มนวลก่อนที่จะก้มลงหอมแก้มนางฟอดใหญ่ แขนแกร่งสอดเข้ากับเอวเล็กดึงนางเข้ามาใกล้มากขึ้น แนบกายเปลือยเปล่าเข้ากับร่างบาง ก่อนที่จะจุมพิตบนเปลือกตากลมโต“เหนื่อยเจ้าค่ะ”ดวงตากลมโตจับจ้องไปยังร่างกายท่อนบนของเขา หากไม่ได้เป็นสามีภรรยากัน นางก็คงไม่ทราบว่าภายใต้อาภรณ์เนื้อดีนั้นมีมัดกล้ามแข็งแกร่งซ่อนอยู่ที่สำคัญคือเขายังโตได้อีก ไม่อยากจะคิดสภาพตัวเองเมื่อถึงยามนั้น ยามค่ำคืนที่เขา…“หน้าแดงเชียว คิดอะไรทะลึ่งอยู่ใช่หรือไม่”โดนเขาจับได้ไม่พอยังโดนอีกฝ่ายพลิกตัวให้ขึ้นมานอนบนร่าง ล่าเจียวหลุดเสียงกรี๊ดออกมาแผ่วเบา แต่หลังจากนั้นเสียงก็เงียบหายไปเมื่อโดนริมฝีปากของสามีกลืนกินเสียงไปทั้งหมดแล้วเช้าวันนี้คู่ข้าวใหม่ปลามันก็ทำกิจกรรมบนเตียงกันต่อโดยไม่สนใจเลยว่าหน้าเรือนหอนั้นกำลังมีบ่าวรับใช้ถืออ่างน้ำรออยู่ ติงตงที่มาหาเจ้านายแต่เ
คุณชายเต้าหู้คุณหนูพริก บทที่ 127 วิวาห์สายฟ้าไม่ฟาด
บทที่ 127วิวาห์สายฟ้าไม่ฟาด“หนึ่ง....คำนับฟ้าดิน สอง....คำนับบิดามารดา สาม....คำนับกันและกัน ส่งตัวเข้าห้องหอ!”เพียงจบประโยคนี้เท่านั้นล่าเจียวก็มีชีวิตที่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ร่างเล็กในชุดเจ้าสาวถูกพาตัวมาในห้องหอรอเจ้าบ้านร่ำสุรากับแขกเหรื่อ ปรกตินางไม่สวมเครื่องประดับหนักศีระอยู่แล้ว เมื่อสวมมงกุฏเจ้าสาวน้ำสามกิโลกรัมพลันมีความรู้สึกว่า…หัวจะแตกวันนี้ให้ได้เลยใช่ไหม หนักเว้ย!ป๋องแป๋ง ป๋องแป๋ง~“อันใดกัน บ่าวสาวยังไม่ทันได้เข้าห้องหอเลย มีคนมาก่อกวนแล้วเช่นนั้นหรือ”สาวใช้ตัวน้อยที่ถูกเลือกให้เป็นสาวใช้คนสนิทของฮูหยินน้อยคนใหม่เอ่ยขึ้นมาด้วยความฉงนการละเล่นอีกอย่างหนึ่งในพิธีแต่งงานคือการก่อกวนห้องหอของบ่าวสาว ทว่าตอนนี้เจ้าบ่าวยังไม่ได้เข้าห้องหอก็มีคนมาคอยแกล้งแล้ว หากสาวใช้นางนี้จะรู้สึกแปลกใจก็ไม่ผิดหรือเกอเกอสั่งให้คนมาแกล้งไปตามธรรมเนียมก่อน เข้าห้องหอจริง ๆ จะได้ไม่่โดนขัดจังหวะล่าเจียวเพิ่งมาตกผลึกได้ว่าสามีป้ายแดงของนางนั้นเจ้าเล่ห์ชอบวางแผนเป็นที่สุด เขาตบตาทุกคนไม่เว้นแม้แต่ท่านย่าของเขา การที่นางได้เข้าพิธีแต่งงานกับเขาในวันนี้แท้จริงแล้วคือความมุมานะของเขาทั้งส
คุณชายเต้าหู้คุณหนูพริก บทที่ 126 สิ่งที่อยากจะทำเมื่อเป็นผู้ใหญ่แล้ว
บทที่ 126 สิ่งที่อยากจะทำเมื่อเป็นผู้ใหญ่แล้วหลังจากที่ร่วมรับประทานอาหารกับแขกเหรื่อเสร็จ ญาติผู้ใหญ่ของโต้วฟุและล่าเจียวก็ทำการพูดคุยเรื่องพิธีสำคัญที่เชื่อมสองตระกูลเอาไว้ด้วยกัน ส่วนเจ้าของงานทั้งสองคนนั้นได้เดินจับมือกันมานั่งเล่นที่เรือนไผ่ สถานที่โปรดของคนทั้งสอง“เกอเกอรู้สึกอย่างไรบ้างเจ้าคะ กับการเป็นผู้ใหญ่สมบูรณ์แบบตามที่สังคมกำหนดเอาไว้”โต้วฟุยิ้ม เอ่ยตอบอย่างที่ใจรู้สึกมาตลอด“รู้สึกดีเป็นที่สุด เรื่องดีของการได้สวมกวานแล้วคือแต่งเจ้าเข้าจวนได้ ตรงข้ามกัน การเติบโตเป็นผู้ใหญ่ก็ทำให้รู้สึกว่าไหล่ทั้งสองข้างหนักมาก”ล่าเจียวพยักหน้าเข้าใจไม่แปลก กิจการร้านค้าเยอะขนาดนี้แต่ช่วยกันดูแลไม่กี่คนเท่านั้น หรือข้าจะต้องมีลูกให้เขาเยอะ ๆ แต่ว่าหากมีลูกเยอะแล้วจะแย่งสมบัติกันเองไหมนะท่าทางครุ่นคิดของล่าเจียวทำหว่างคิ้วทั้งสองมุ่นเข้าหากัน โต้วฟุจึงยื่นมือไปช่วยคลายปมตรงหว่างคิ้วให้“คิดอันใดอยู่ เหตุใดทำหน้าเครียดเชียว”“อ้อ แค่กำลังคิดเจ้าค่ะว่าจะมีบุตรให้ท่านกี่คนดี ต้องสอนลูกอย่างไรลูกถึงจะได้ไม่ทะเลาะกัน”นางก็วางแผนถึงอนาคตของเราหรือนี่“สองคนดีหรือไม่ ชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง บ
คุณชายเต้าหู้คุณหนูพริก บทที่ 125 สวมกวานครั้งแรก
บทที่ 125สวมกวานครั้งแรกสามเดือนผ่านไปพิธีการที่โต้วฟุเฝ้ารอมาตลอดสุดท้ายก็มาถึง โดยปรกติแล้วฝ่ายชายมักรอฝ่ายหญิงปักปิ่น มีเพียงล่าเจียวเท่านั้นที่รอฝ่ายชายเข้าพิธีสวมกวานในห้องโถงยามนี้มีญาติผู้ใหญ่ของโต้วฟุอยู่รายล้อม ล่าเจียวและครอบครัวตระกูลช่านได้รับเกียรติให้อยู่ในพิธีการนี้ด้วย ผู้ที่จะทำการสวมกวานให้แก่โต้วฟุคือเจ้าเมืองไช่ช่านจิ่งผู้เป็นบิดา“คุณชายเล็กมาถึงแล้ว”ทุกคนอยู่ในความสงบ สายตามองไปยังประตูรอรับการมาของเจ้าของงานในวันนี้ ฝ่าเท้าภายใต้รองเท้าปักเย็บเป็นลวดลายเต่าสัญลักษณ์ประจำตระกูลไช่ไม่นานร่างสูงในชุดสีดำปักดิ้นลายเมฆาก็ได้ก้าวเข้ามาในห้องโถงเต็มร่าง ดวงตาคู่งามกวาดสายตามองคนในห้องโถง“เจอแล้ว” ก่อนที่สายตาจะมาหยุดอยู่ที่สตรีใบหน้าน่ารักในชุดสีชมพูอ่อนดูน่ารักสมวัยเมื่อเห็นชายหนุ่มมองมา ล่าเจียวก็ส่งยิ้มหวานให้เขา ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลเจินที่เห็นเช่นนั้นก็กลอกตามองไปทางอื่นเพียงแค่นึกถึงถ้อยคำด่ากราดอย่างรุนแรงของพี่สาวเมื่อสองเดือนก่อน ใจก็ร้อนรุ่มดังถูกไฟสุม ยามนั้นนางมาหาพี่สาวที่จวนตระกูลไช่เพราะได้ยินฮูหยินผู้เฒ่าประกาศว่าคุณชายเล็กมีคู่หมายอย่างเป็นทางการ
Anda juga akan menyukai
ข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ป่าดอกท้อ35.6K Dibacaฮูหยินใหญ่
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้25.0K Dibacaชายาอัปลักษณ์ของท่านอ๋องรูปงาม
จันทร์ส่องแสง43.0K Dibacaอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน40.1K Dibacaหาญท้าชะตาเน่าๆ
จันทร์ส่องแสง444 Dibacaทะลุมิติมาเป็นนักกายภาพบำบัดของท่านแม่ทัพ
โหย่วหยวนเชียนหลี่1.2K Dibacaฝ่าบาท ท่านช่วยไปไกลๆข้าที
หมอนบนโซฟา3.2K Dibacaสตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
ลัยลา4.8K Dibaca
