LOGINEp 14 แส้
“ออกไปนะ ไอ้คริส!”
คริสผลักคนตัวเล็กเข้าไปในห้องแล้วแทรกตัวผ่านประตูเข้ามาอย่างรวดเร็ว มือใหญ่จัดการปิดประตูทันทีพรางย่างสามขุมเข้าไปหาคนตัวเล็ก
ตอนนี้ยอมรับว่าโกรธมาก โกรธที่มายูเล่นอะไรไม่เข้าเรื่องจนทำให้เขาเสียการเสียงาน!
“ไม่ว่าจะเด็กหรือโตนิสัยของมึงก็ยังเหมือนเดิม จองหอง ชอบรังแกคนอื่น กูนึกว่านิสัยมึงจะเปลี่ยนแล้ว แต่ที่ไหนได้คุณหนูมายูก็ยังเป็นคุณหนูมายูนิสัยเสียเหมือนเดิม!” คริสมองด้วยสายตาวาวโรจน์
ตอนเด็กๆมายูชอบรังแกคนที่ไม่มีทางสู้ เธอจะชอบรวมกลุ่มกับเพื่อนแล้วแบนเพื่อนร่วมห้องที่เธอไม่ชอบจนเพื่อนร่วมห้องบางคนร้องไห้ไปฟ้องแม่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะโคฮิระพ่อมายูเป็นหุ้นส่วนของโรงเรียน มายูทำทุกอย่างเพื่อความสะใจโดยไม่คำนึงถึงจิตใจคนอื่น และนี่คือเหตุผลที่ทำไมเขาถึงต้องแกล้งมายู
เพราะเธอทำคนอื่นได้ คนอื่นก็ทำเธอได้เหมือนกัน!
“ออกไปนะ ไม่งั้นฉันจะแจ้งรปภ!”
“เอาสิ! อยากให้รปภมาดูหนังสดก็เชิญ!”
“อย่ามาทำอะไรบ้าๆในห้องฉันนะ!” มายูคว้างแจกันใส่คนตัวสูงที่เดินย่างเข้ามาใกล้เรื่อยๆ แต่ทว่าคริสหลบทัน
ดวงตาคมเหลือบมองเศษแจกันที่กระจัดกระจายอยูบนพื้น เขาก้มลงหยิบมันขึ้นมาด้วยสายตาที่แสนโรคจิต จนมายูหวีดร้องด้วยความกลัว
น่าตาของคริสตอนนี้น่ากลัวเหลือเกิน
“อะ...ไอ้คริส แกจะทำอะไร!” มายูรีบถอยหลังกรู่ด้วยความกลัว เมื่อคริสถือเศษแจกันเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ คนตัวเล็กรีบขว้างสิ่งของที่อยู่ใกล้ๆใส่คริสอย่างเอาเป็นเอาตาย
“หึๆ กูจะดัดนิสัยมึงยังไงล่ะ”
“ไม่นะ! อย่าทำฉัน!!”
พรึ่บบบ!!
ปึก!
“กรี้ดดดดดดด!!!!”
คริสพุ่งเข้าไปล็อคตัวคนตัวเล็กอย่างรวดเร็ว มายูกรี้ดลั่นด้วยความตกใจพรรางสะบัดตัวไปมาเพื่อให้หลุดจากการเกาะกุม ดวงตาเฉี่ยวสั่นระริกด้วยความกลัว เมื่อเห็นดวงตาวาวโรจน์ของคริส
“เก่งนักใช่ไหม!” คริสเค้นน้ำเสียงรอดไรฟัน พรางล็อคข้อมือเล็กไว้เหนือหัว “วันนี้กูจะสั่งสอนมึง!”
“ปล่อยยยย!! อ้ะ!!!”
พลักกกก!!!
ตุบบบบ!!!
คริสผลักคนตัวเล็กล้มลงบนพื้นอย่างแรงจนมายูนิ่วหน้าด้วยอาการจุก มือบางยกขึ้นกุมหน้าท้องไว้ มันจุกจนไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้ ทำได้แค่นอนดิ้นไปมาอยู่บนพื้น ทันทีที่เห็นคริสเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้า เท้าเล็กตะเกี่ยตะกายถอยหลังกรู่ด้วยความกลัว
วันนี้ไอ้คริสน่ากลัวเหลือเกิน!
“อะ...ออกไปนะ!” เท้าเล็กตะเกี่ยตะกายหนี แต่ทว่าโดนข้อมือหนาคว้าไว้ได้ทัน คริสตวัดล็อคข้อมือเล็กด้วยกุญแจมือที่พกติดตัวมาด้วยเข้ากับขาโต๊ะทันที
ตอนนี้มายูอยู่ในสภาพที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้แล้ว ร่างเล็กสั่นเทาด้วยความกลัวเมื่อเห็นเศษแจกันที่มือของคริส
มันจะเอามากรีดหน้าเธอใช่ไหม!
ฟึ่บบบ!!!
คริสค่อยๆถอยเข็มขัดออกด้วยใบหน้าที่แสนเย็นชา จนมายูเย็นวาบไปถึงไขสันหลัง
“กะ...แกจะทำอะไร~”
“สั่งสอนมึงยังไงล่ะ” คริสกระตกยิ้มมุมปากด้วยท่าทางอันแสนน่ากลัว พรางถือเข็มขัดไว้ในมือ
“ยะ...อย่านะ! ไอ้โรคจิต!!”
“หึๆ เดี๋ยวกูจะทำให้มึงรู้ว่าโรคจิตมันเป็นยังไง”
เปี๊ยะ!!!
“กรี้ดดดดดด!!!”
คริสฟาดเข็มขัดลงพื้นยังแรงจนมันเกิดเสียงดังสนั่นลั่นห้อง มายูกรี้ดจนไม่ลืมหูลืมตา ตอนนี้ยอมรับว่ากลัว กลัวไอ้คริสเหลือเกิน
“มาให้กูลงโทษซะดีๆ” คริสเลียปากด้วยท่าทางอันแสนโรคจิต มือใหญ่ดึงเข็มขัดจนมันตึงแล้วฟาดลงไปที่คนตัวเล็กทันที
เปี้ยยยยยยะ!!!!
“กรี้ดดดดดดด!!!” มายูกรี้ดลั่นเมื่อเกิดอาการเจ็บแสบที่สะโพกด้านซ้าย แต่ยังไม่หนำใจ คริสฟาดเข็มขัดอย่างไม่ยั้ง จนเจ็บแสบทั่วร่างแทบน้ำตาเล็ด
เปี้ยะ! เปี้ยะ!! เปี้ยะ!!!
“อย่าทำ! ฉันเจ็บ!! โอ้ยยยย!!!!” มายูบิดตัวไปมาด้วยความเจ็บแสบ พรางส่งสายตาอ้อนวอน แต่ตอนนี้คริสน่ากลัวเกินไปแล้ว
เพราะสายตาของมัน ไม่มีคำว่าเห็นใจอยู่ในนั้น
“ต้องเจอแบบนี้ใช่ไหมถึงจะจำ!” คริสฟาดเข็มขัดลงไปที่ร่างงามอย่างไม่ยั้งมือซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเนื้อตัวของมายูแดงเถือกไปด้วยร่องรอยของเข็มขัด
เปี้ยะ! เปี้ยะ!! เปี้ยะ!!!
“อ๊ะ! ปะ...ปล่อย!! ฉันเจ็บ!! โอ้ยยยย!!!” มายูดิ้นไปมาด้วยความเจ็บปวดเมื่อคริสฟาดลงมาครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่ปราณี
เสียงกรีดลั่นห้องพร้อมกับเสียงแส้กระทบเนื้อดังจนกลบเสียงเครื่องปรับอากาศ มายูร้องจนเสียงแหบแห้ง ตอนนี้เธอเจ็บแสบเนื้อตัวไปหมด แสบคล้ายกับกำลังมีเลือดซึม เพราะนอกจากพ่อแล้วก็ไม่มีใครกล้าทำร้ายเธอแบบนี้
ปึกกก!
คริสทิ้งเข็มขัดลงบนพื้นเมื่อจัดการลงโทษคนตัวเล็กเสร็จ เนื้อตัวของมายูเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความทารุณ แค่นี้มันยังน้อยไปที่เธอเคยทำกับคนอื่น
“ฮึก!” มายูเจ็บจนน้ำตาซึม พรางก้มลงมองที่เนื้อตัวของตนเอง มันขึ้นรอยนูนสีแดงไปทั่วร่างกาย พร้อมกับความเจ็บแสบที่แผ่ซ่านจนน้ำตาไหล “ฮึก...ฮื้ออๆๆ ไอ้บ้า ฉันเจ็บ!”
“เจ็บหรอ!” คริสตรงเข้าไปคว้ามับเข้าที่แก้มใส จนมายูนิ่วหน้าด้วยความเจ็บเมื่อฝ่ามือใหญ่บีบกระพุ้งแก้มอย่างไม่ปราณี “ร้องไห้หรอ...ร้องออกมาเลย!”
“...” มายูไม่ตอบโต้อะไร เพียงมองคริสด้วยสายตาแสนโกรธแค้น ความจริงไม่ควรมาเสียน้ำตาให้มันเลยด้วยซ้ำ!
“เก่งมาใช่ไหมกับคนอื่น” คริสหัวเราะในลำคอด้วยความสะใจเมื่อเห็นน้ำตาของผู้หญิงจองหองอย่างมายู “เก่งจริงจะร้องไห้ทำไม!”
คริสในตอนนี้ที่ไม่ต่างอะไรจากหมาบ้าจนมายูไม่กล้าต่อกรด้วย
แคว่กกกกกก!!!
“กรี้ดดดดด!!!”
ฝ่ามือหนาฉีกกระชากเสื้อซีทรูของมายูจนมันขาดวิ่นแยกออกจากกัน เผยให้เห็นหน้าอกหน้าใจอันอวบใหญ่เกินเนื้อเกินตัว
คริสหยิบเศษแจกันขึ้นมาท่ามกลางความตกใจของหญิงสาว เมื่อเห็นเช่นนั้นมายูดิ้นพล่านเพื่อเอาชีวิตรอด พรางร้องตะโกนขอความช่วยเหลือ แต่คงไม่มีใครได้ยินเพราะห้องเก็บเสียง
“...” คริสจ้องหน้าของมายูด้วยสายตาที่แสนเย็นชา แล้วใช้เศษแจกันกรีดเข้าไปที่หน้าอกอวบเบาๆจนมันเกิดรอยแดง
“อ๊ะ! ไม่นะ!!!” มายูหลับตาปี๋ด้วยความกลัวสุดขีดเมื่อคริสกำลังเล่นสงครามกับเธอโดยการไล้เศษแจกันทั่วแผ่นหน้าอกจนมันเกิดรอยแดง
“มึงจำได้ไหม ตอนเด็กๆมึงเคยเอาคัตเตอร์กรีดหน้าเพื่อนร่วมห้อง” มายูชะงักไปครูหนึ่ง ก่อนตวัดตามองหน้าคริสด้วยความตกตะลึง ไม่คาดคิดว่ามันจำได้ “และตอนนี้จะเป็นคิวของมึง”
ฉึก!!!
————————————
Special part 2 - Ep 3 ผู้ชายในอุดมคติ“วันนี้คิดยังไงไม่พาลูกมาด้วย” “แหม๋ ตั้งแต่คลอดลูกมาฉันไม่เคยอยู่กับเธอสองต่อสองเลยนะ ขอฮันนิมูนซักวันหน่อยสิ” คริสเอื้อมมือไปโยกศีรษะภรรยาเบาๆ วันนี้เขาฝากน้องเดซี่ไว้กับแม่เพราะอยากพาภรรยามาฮันนิมูนสองต่อสองบ้าง “ขอมือหน่อยครับ”“ขับรถก่อนค่ะ ถึงค่อยจับก็ได้ฉันไม่หายไปไหนหรอก”“เอางั้นก็ได้” คริสอมยิ้มแล้วฮัมเพลงด้วยความอารมณ์ดี ตั้งแต่ตกลงปลงใจคบกันมาไม่มีวันไหนเลยที่ไม่มีความสุข จากคนที่ไม่ชอบกันมาก่อนแต่พอรักก็จะรักกันมากเหมือนโบราณว่าในที่สุดคริสก็พาภรรยามาถึงที่ที่เขาจองไว้ มันเป็นเกาะแห่งหนึ่งที่มีความสวยงามและความหลากหลายของธรรมชาติ“มาครับ” คริสเปิดประตูให้ภรรยาอย่างเบามือ ก่อนเอื้อมมือไปประคองเธอด้วยความเป็นห่วงเพราะตอนนี้อายุครรน์สามเดือนแล้ว“รอท้องโตกว่านี้ค่อยประคองก็ได้ค่ะคุณพ่อ” มายูจึงเคลื่อนมือไปกุมมือใหญ่แทน มันอบอุ่นหัวใจจนตื้นตัน “คุณพาฉันมาเที่ยวทะเลหรอคะ”“อืม อยากเปลี่ยนบรรยากาศนิดหน่อยน่ะ ปะไปกันเถอะ” คริสจองห้องพักที่ดีที่สุดของเกาะไว้ซึ่งมีความเป็นส่วนตัวสูงมาก เพราะเขาอยากอยู่ตามลำพังกับภรรยาสองคน“ชอบไหม” คริสเดิน
Special part 2 - Ep 2 คุณพ่อคุณแม่ป้ายแดง@วันเลี้ยงรุ่นมายูสูดลมหายใจเข้าลึกๆเมื่อยืนอยู่หน้าโรงแรมชื่อดังของกรุงโตเกียว วันนี้เป็นวันเลี้ยงรุ่น ซึ่งทุกคนที่เคยเรียนด้วยกันจนถึงเกรดสามจะมารวมตัวกันที่นี่“อายหรอ” คริสอุ้มลูกสาวลงมาจากรถก่อนเดินมาลูบศีรษะคนเป็นภรรยา รู้ดีว่ามายูค่อนข้างอายเพื่อน“นิดหน่อยค่ะ มาๆ มาหาแม่มา” มายูรับน้องเดซี่ไปอุ้มในขณะที่คริสเป็นคนถือกระเป๋าขวดนมและผ้าอ้อม ช่างเป็นครอบครัวที่แสนน่ารักแก่ผู้พบเห็น“มัมๆมาาา~”“ข๋าาาา~” มายูยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ลูกสาวตัวน้อยจึงใช้มือหยิบแก้มคนเป็นแม่เบาๆ“มาถ่ายเซลฟี่ก่อน” คริสยกมือถือขึ้นถ่ายรูปครอบครัวเพื่ออัพลงโซเชียลให้เพื่อนหลายๆคนอิจฉาแช้ะ~ แช้ะ~“คิกๆ ดูหน้าน้องเดซี่สิ” มายูหัวเราะคิกคักเมื่อน้องเดซี่ยิ้มให้กล้องด้วยท่าทางน่ารัก คริสจึงก้มหอมแก้มลูกสาวหนึ่งฟ๊อด แล้วเดินโอบไหล่ภรรยาเข้าไปข้างใน“วู้หู้วววววว ข้าวใหม่ปลามันมาแล้วโว้ยยย!!”“กรี้ดดดดดด!! คู่รักมาถึงแล้ว”“อยากเห็นหน้าน้องเดซี่จังเลยยย~”“อ่ะ...เอ่อสวัสดี” มายูยิ้มแห้งๆให้กลุ่มเพื่อนแล้วยกมือทักทาย ทุกคนกรู่เข้ามารุมล้อมเธอเพราะอยากเห็นหน้าลูกสาวตัวน้อ
Special part 2 - Ep 1 พ่อแม่ลูก“ที่รัก...พ่อกลับมาแล้ว” ทันทีที่เปิดประตูห้องเข้ามาคิ้วเข้มถึงกลับขมวดด้วยความแปลกใจเพราะไม่เจอเมีย เจอแต่แม่นั่งอยู่บนโซฟา “เมียผมไปไหนครับ”“เข้านอนแล้ว”“ลูกผมล่ะ”“นอนแล้วเหมือนกัน”“ทำไมวันนี้แม่ถึงมาหาผม” คริสย่นคิ้วด้วยความแปลกใจ นึกว่าแม่กลับอังกฤษไปแล้วซะอีก“จะไม่ให้แม่มาหาหลานหน่อยหรอ”“ผมนึกว่าแม่กลับอังกฤษแล้วซะอีก” คริสวางกระเป๋าลงบนโซฟาตามด้วยเสื้อสูท เขาก้าวขึ้นมาเป็นนักธุรกิจแนวหน้าของญี่ปุ่นอย่างเต็มตัวด้วยวัยเพียง 27 ปี“ตอนแรกก็ว่าจะกลับแต่หนูมายูโทรไปบอกว่าเวียนหัวแม่เลยรีบมาดู”“ตายจริงเมียผมเป็นอะไร!”“ขึ้นไปถามเองเถอะ แม่กลับละ” คุณหญิงยิ้มอย่างมีเลศนัยในขณะที่ลูกชายรีบวิ่งปึงปังขึ้นไปบนบ้านทันทีเพราะเป็นห่วงเมียแอ๊ดดดดดด~คริสค่อยๆเปิดประตูเข้าไปพบว่าเมียกำลังนอนกอดลูกน้อยอยู่บนเตียง ชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปหอมแก้มลูกสาวเบาๆเด็กหญิงเดซี่วัย 1 ขวบ“กลับมาแล้วหรอ” มายูสะลึมสะลือตื่นขึ้นแล้วค่อยๆขยับตัวนั่งพิงหัวเตียงเพราะกลัวลูกน้อยตื่น ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มเมื่อสามีกลับมาถึงบ้านแล้ว“ขอโทษนะที่กลับมาช้า พอดีฉันเจอเพื่อนเก่าสมัยอยู่เ
Special part 1 - Ep 4 หวนกลับมาเจอกัน@หลายปีต่อมา“นั่นไงลูกสาวของผมมาแล้ว มายูมานี่ซิ” คนเป็นพ่อกวักมือเรียกทันทีที่เห็นลูกสาวเดินเข้ามาในบ้าน ชื่อของมายูส่งผลให้ชายหนุ่มที่นั่งหันหลังให้หัวเราะในลำคอ “คะ” เธอเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างหลังของผู้ชายคนหนึ่งซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นแขกของพ่อ เขาเป็นผู้ชายตัวสูงมาก แผ่นหลังกว้าง มองข้างหลังยังรู้เลยว่าหล่อ“นี่คือผู้ร่วมลงทุนคนใหม่ของพ่อ”“...”“สวัสดีเขาสิ” โคฮิระคลี่ยิ้มก่อนผายมือไปยังชายหนุ่มซึ่งนั่งหันหลังให้ เขาคืออดีตเพื่อนร่วมห้องของมายูนั่นเอง“สวัสดะ...คริส!!!” ดวงตาเฉี่ยวเบิกโพลงเมื่อผู้ชายที่หันหน้ามาคือคริส อดีตเพื่อนร่วมห้องซึ่งเป็นไม้เบื่อไม่เมาของเธอ แม้จะไม่เจอกันมานานหลายปีแต่เธอก็ยังจำสายตาคู่นั้นได้ จำได้ว่านี่คือไอ้คริสที่เคยเปิดกระโปรงของเธอ!“ขอบคุณที่ยังจำได้” คริสกระตุกยิ้มมุมปากต่างจากอีกคนที่ตกใจจนกระเป๋าหล่นจากมือ คริสปรายตามองการแต่งตัวของมายูก่อนแสยะยิ้มด้วยความสมเพช “ไม่ได้นะคะ ทำไมพ่อต้องลงทุนกับมันด้วย คนอื่นมีก็เยอะแยะ!”“มายูอย่าเสียมารยาท!” โคฮิระเฮ็ดลูกสาว ก่อนหันไปขอโทษขอโพยชายหนุ่มที่กำลังจะร่วมลงทุนด้วย “ข
Special part 1 - Ep 3 วันจบการศึกษา@วันจบการศึกษา (เกรด 3)“เด็กๆทุกคนมายืนเรียงแถวตรงนี้เร็ว” เสียงอาจารย์ประจำห้องดังขึ้น เด็กๆที่ยืนรออยู่ข้างหลังรีบวิ่งเข้ามายืนเรียงแถวหน้ากระดาน “คนสูงไปยืนข้างหลัง ส่วนคนที่อยู่ข้างหน้าให้ย่อเข่าลง”“มายืนตรงนี้ดีกว่ามายู” เอริดึงแขนมายูกับอาคิโกะไปยืนริมแถวเพราะไม่ชอบเบียดกับใครเมื่อเห็นถึงความวุ่นวายคุณครูจึงเข้ามาจัดแถวช่วยนักเรียน โดยแบล็คกราวน์ด้านหลังเป็นต้นซากุระที่กำลังออกดอกสีชมพูบานสะพรั่ง เมื่อเห็นว่าแถวมันไม่สมดุลกันคุณครูจึงจับเด็กชายคนหนึ่งไปยืนอีกฝั่งข้างๆมายู หญิงสาวตวัดมองด้วยความไม่พอใจเพราะคนที่คุณครูจับมายืนข้างๆคือคริส เด็กชายคริสยักคิ้วให้ด้วยท่าทางกวนประสาทก่อนเสียงคุณครูจะดังขึ้นอีกครั้ง“อ่าว นักเรียนทั้งหมดมองมาที่กล้อง...แล้วยิ้ม”แช้ะ~ แช้ะ~“เปลี่ยนท่าๆ ทำมินิฮาร์ท”แช้ะ~ แช้ะ~“เรียบร้อย”“ฟู้ววว~” มายูพ่นลมหายใจแล้วเขยิบตัวให้ห่างจากคริส เพราะเธอไม่ชอบขี้หน้าคริสเหลือเกิน ทำไมต้องมายืนถ่ายรูปข้างมันด้วย!“รูปนี้ครูจะนำไปติดที่บอร์ดเพื่อเป็นที่ระลึก” คุณครูคลี่ยิ้มให้เด็กๆแล้วเก็บกล้องไว้ในกระเป๋า “เอาเป็นว่าครูขอ
Special part 1 - Ep 2 ทัศนศึกษาอลวน@กลางภาคเรียน (เกรด 3)“เด็กๆทุกคนพร้อมแล้วใช่ไหม” “พร้อมครับ/ค่ะ!!” “เด็กๆทุกคนเชิญขึ้นประจำที่นั่ง” คุณครูประจำชั้นประกาศหน้าห้อง วันนี้นักเรียนเกรด 3 ทุกคนมีทัศนศึกษานอกพื้นที่ เด็กๆดูตื่นเต้นเพราะการไปทัศนศึกษาไม่ต่างอะไรจากไปเที่ยว“ให้พวกฉันขึ้นก่อน!” เอริกระตุกชายเสื้อของนักเรียนขึ้นหนึ่งที่กำลังจะก้าวขาขึ้นรถบัส ทุกคนในห้องรู้ดีว่ากลุ่มของมายูต้องเป็นคนเลือกที่นั่งก่อนเท่านั้น นักเรียนคนนั้นรีบลงมาจากรถทันทีพรางก้มหน้าหงุด มายูตวัดมองเพื่อนร่วมห้องแล้วรีบขึ้นไปบนรถเพื่อเลือกที่นั่ง โดยเธอกับเพื่อนอีกสองคนเลือกที่ดีที่สุด“เหอะ!” คริสที่ยืนอยู่ท้ายแถวกระตุกยิ้ม เมื่อเห็นแกงซ์ของมายูลากนักเรียนคนดังกล่าวลงจากรถเมื่อทุกคนนั่งประจำที่ครบแล้วรถบัสค่อยๆเคลื่อนตัวออกจากโรงเรียนทันที เด็กๆทุกคนดูตื่นเต้นกับธรรมชาติสองข้างทางทุกคนส่งเสียงเฮฮากันใหญ่ จู่ๆผมของมายูกลับโดนใครบางคนดึงจนหน้าหงายปึก!“อ้ะ!” มายูลุกขึ้นตวัดมองเบาะข้างหลังด้วยความไม่พอใจแต่ก็ต้องตกใจเพราะคนที่นั่งอยู่ข้างหลังคือไอ้คริสไม้เบื่อไม้เมาประจำห้อง! คริสนั่งทำหน้าเฉไฉราวกับไม่ไ







