บทที่ 771

เสิ่นชิงซูนั่งอยู่บนเตียง บนตักวางนิตยสารเอาไว้เล่มหนึ่ง

พอเห็นเขาออกมา เธอก็พูดขึ้นว่า “เป่าผมให้แห้งก่อนค่อยขึ้นไป จะได้ไม่เป็นหวัด”

ฟู่ซือเหยียนขานรับคำหนึ่ง

แต่หลังจากเป่าผมจนแห้งแล้ว เขาก็เดินมานั่งลงที่ขอบเตียง รวบตัวเสิ่นชิงซูมานั่งบนตักของตัวเอง

เสิ่นชิงซูอุทานออกมาด้วยความตกใจ นิตยสารตกลงไปที่พื้น

“ฟู่ซือเหยียน!”

เธอร้อนรนขึ้นมาทันที “คุณยังอยากให้มือหายดีอยู่ไหม?”

ฟู่ซือเหยียนจูบแก้มเนียนละเอียดของเธอเบา ๆ “อาซู ผมขอนอนกอดคุณได้ไหมครับ?”

เสิ่นชิงซูขมวดคิ้ว ใช้มือดันหน้าเขาออกไป “ไม่ได้ค่ะ”

“แค่นอนกอดเฉย ๆ ผมสัญญาว่าจะไม่ทำอะไร”

เสิ่นชิงซูรู้สึกว่าเมื่อดูจากพฤติกรรมบนเตียงของเขาเมื่อก่อนแล้ว คำพูดนี้เชื่อถือไม่ได้เลยสักนิด!

เธอไม่ได้รังเกียจที่จะใกล้ชิดกับเขา

เพียงแต่กังวลเรื่องอาการบาดเจ็บที่มือของเขาเท่านั้น

“ฟู่ซือเหยียน กลับห้องของคุณไปเลย”

“ผมไม่อยากไป” ฟู่ซือเหยียนก้มหน้าลง ซุกใบหน้าเข้ากับซอกคอขาวเนียนนุ่มหอมกรุ่นของหญิงสาว ปลายจมูกอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเธอ

ลูกกระเดือกของชายหนุ่มขยับขึ้นลง น้ำเสียงทุ้มต่ำดึงดูดใจ “เราไม่ได้นอนด้วยกันมาห้าปีแล้วนะ”