مشاركة

บทที่ 772

مؤلف: หรงหรงจื่ออี
อุณหภูมิร่างกายของผู้ชายคนนี้สูงเกินไปแล้ว

“ฟู่ซือเหยียน?”

เสิ่นชิงซูเขย่าตัวฟู่ซือเหยียนเบา ๆ

ฟู่ซือเหยียนนอนหลับอย่างสะลึมสะลือ แว่วเสียงคนเรียกชื่อตัวเอง เขาจึงขานรับคำหนึ่ง

เสิ่นชิงซูพลิกตัวกลับมา แตะหน้าผากเขา “คุณเป็นไข้เหรอ?”

ฟู่ซือเหยียนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เพราะพิษไข้ทำให้สมองตื้อไปบ้าง

เขาจ้องมองเสิ่นชิงซู อยู่ครู่ใหญ่กว่าจะตั้งสติได้

“เป็นไข้เหรอ? งั้นคุณออกไปห่าง ๆ ผมหน่อย” เขาพูดพลางขยับถอยหลังไปเอง พลิกตัวหันหลังให้ “เดี๋ยวจะติดไข้ผม”

เสิ่นชิงซู “...”

ตัวเองทรมานขนาดไหนแล้ว ยังจะห่วงว่าจะติดเธออีก!

เสิ่นชิงซูถอนหายใจ ลุกจากเตียง

หลังจากล้างหน้าแปรงฟันอย่างเร่งรีบ เธอก็หยิบมือถือโทรหาจิ้นหวยหมิน

……

จิ้นหวยหมินฝังเข็มให้ฟู่ซือเหยียน

ได้ผลดีมาก ฟู่ซือเหยียนเหงื่อออก ไข้ลด และได้สติกลับมาแล้ว

เห็นนิ้วมือของฟู่ซือเหยียนพันผ้าก๊อซเอาไว้ จิ้นหวยหมินจึงช่วยดูแผลให้ด้วย

แผลอักเสบแล้ว

เมื่อคืนตอนอาบน้ำเย็นทำผ้าก๊อซเปียก

จิ้นหวยหมินโรยผงยาจีนที่ตัวเองปรุงขึ้นมาใส่แผลให้เขาใหม่ แล้วช่วยพันผ้าก๊อซให้ใหม่อีกครั้งแบบหลวม ๆ

“ยาผงนี้ใช้ได้กับแผลภายนอกทุกชนิด นายเก็บไว้เถอะ”
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 777

    หานหมิงอวี่ล้วงกระเป๋ากางเกงข้างหนึ่ง ยืนห่างจากเตียงคนไข้ไปสามเมตรกว่า เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย มองชีหมิงเสวียนที่อยู่บนเตียงคนไข้ด้วยสายตาจากมุมสูงชีหมิงเสวียนหน้าซีดเผือด ดวงตาคู่หนึ่งจ้องมองเขา ไร้ซึ่งเครื่องสำอางอย่างที่เคย แววตาของเธอจึงดูไม่มีความก้าวร้าวรุนแรงขนาดนั้น ยามมองผู้คน ภายใต้ความสงบนิ่งกลับแฝงความเปราะบางให้เห็นลาง ๆเปราะบางเหรอ?หานหมิงอวี่หัวเราะสองคำนี้ไม่มีทางเกี่ยวข้องกับชีหมิงเสวียนเลย“ชีหมิงเสวียน ผมบอกคุณไปตั้งนานแล้ว ว่าอย่าใช้แผนเจ็บตัวบ่อยนัก เดี๋ยวจะพลาดท่าเข้าสักวัน”น้ำเสียงของชายหนุ่มเยือกเย็น ทุกถ้อยคำล้วนเต็มไปด้วยอคติและความรังเกียจที่มีต่อเธอเมื่อก่อนชีหมิงเสวียนคงจะตอกกลับเขาไปแล้ว ต่อให้ถูกเข้าใจผิด เธอก็ยังคงเป็นคุณหนูผู้ภาคภูมิแห่งตระกูลชี ไม่ยอมอ่อนข้อ ไม่คิดจะอธิบายเพราะเธอรู้มาตลอดว่า การไปโต้เถียงกับผู้ชายที่ไม่ได้รักตัวเอง ซ้ำยังกังขาในนิสัยใจคอของตัวเองมาโดยตลอดนั้น เป็นการลดคุณค่าของตัวเอง!ถึงแม้เธอจะรักผู้ชายคนนี้มาก แต่ก็ไม่เคยละทิ้งศักดิ์ศรีของตัวเองแต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้วตายไปแล้วหนหนึ่งความยึดติดบางอย่าง ในชั่วพร

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 776

    เสิ่นชิงซูยอมตามใจชีหมิงเสวียนในที่สุดตอนที่หานหมิงอวี่มาถึง ก็เป็นเวลาสองทุ่มครึ่งแล้วฟู่ซือเหยียนยืนอยู่หน้าห้องพักผู้ป่วย เสิ่นชิงซูอยู่ข้างในเป็นเพื่อนชีหมิงเสวียนหานหมิงอวี่เห็นเขา ก็ยังคงไม่มีท่าทีดี ๆ ให้เหมือนเดิมนับดูแล้ว พวกเขาคือศัตรูหัวใจกันถึงแม้ว่าสำหรับเสิ่นชิงซูแล้ว หานหมิงอวี่จะถูกคัดออกไปนานแล้วก็ตามหานหมิงอวี่เดินเข้ามา กวาดตามองประตูห้องพักผู้ป่วยที่ปิดสนิท แสยะยิ้มเย็นชา “ฟู่ซือเหยียน ผมประเมินคุณต่ำไปจริง ๆ”ฟู่ซือเหยียนยกยิ้มมุมปากบาง ๆ “ประธานหาน แพ้ให้ผม คุณไม่ต้องเจ็บใจหรอก”“คุณก็แค่อาศัยว่ามีลูกสองคนคอยรั้งอาซูไว้ไม่ใช่หรือไง!” หานหมิงอวี่เหน็บแนม “ฟู่ซือเหยียน ความซาบซึ้งกับความรักมันไม่เหมือนกันนะ ต่อให้อาซูเลือกจะกลับไปคบกับคุณ แต่คุณอย่าได้ใจไปหน่อยเลย ในใจของเธอ ฟู่ซือเหยียนคุณมันก็แค่ไอ้หมาขี้ประจบตัวหนึ่งเท่านั้นแหละ!”ฟู่ซือเหยียนเลิกคิ้ว ไม่สะทกสะท้าน “แล้วไงล่ะ? อย่างน้อยตอนนี้อาซูก็ยอมให้ผมประจบ แล้วคุณล่ะ?”หานหมิงอวี่กัดฟันกรอด“คุณบอกว่าผมอาศัยว่ามีลูกสองคน แล้วคุณล่ะ?” ฟู่ซือเหยียนจ้องหานหมิงอวี่ “คุณเองก็ฉวยโอกาสซ้อนแผนใช้ประ

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 775

    ผู้ดูแลหญิงกำลังป้อนน้ำอุ่นให้ชีหมิงเสวียน พอเห็นเสิ่นชิงซูกับฟู่ซือเหยียน เธอก็ทักทายว่า “คุณเสิ่น คุณฟู่”เสิ่นชิงซูพยักหน้านิดหนึ่ง เดินไปที่เตียง มองดูชีหมิงเสวียน “ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้างคะ?”ชีหมิงเสวียนหมดสติไปนานกว่าครึ่งเดือน ร่างกายซูบผอมลงไปมาก เพิ่งฟื้นขึ้นมาเรี่ยวแรงยังไม่ฟื้นตัว แต่สติสัมปชัญญะแจ่มชัดดีเธอมองเสิ่นชิงซู ริมฝีปากซีดเซียวยกยิ้มมุมปาก “ฉันเล่นงานคุณขนาดนั้น แต่คุณกลับทำดีด้วย จ่ายเงินจ้างผู้ดูแลให้ฉัน แถมยังช่วยเลี้ยงลูกชายให้ฉันอีก เสิ่นชิงซู มีใครเคยบอกไหมว่าคุณใจอ่อนเกินไป?”เสิ่นชิงซูยิ้มบาง ๆ “พูดรวดเดียวได้เยอะขนาดนี้ ดูท่าคงไม่เป็นไรแล้วจริง ๆ”ชีหมิงเสวียนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมา หันไปมองฟู่ซือเหยียนที่ยืนอยู่ข้างกายเสิ่นชิงซู “ฟู่ซือเหยียน เธอรู้จักใช้ความอ่อนโยนสยบความแข็งกร้าวเก่งนะเนี่ย คุณน่ะ รอโดนเธอปราบได้เลย”ฟู่ซือเหยียนยกยิ้มมุมปาก “อาซูพูดถูกแล้ว”ชีหมิงเสวียนมองพวกเขารับลูกกันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ก็หลุดขำออกมา “รู้น่าว่าพวกคุณถ่านไฟเก่าคุโชนกำลังตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋ แต่ต่อหน้าคนเจ็บอย่างฉัน ช่วยเพลา ๆ หน่อยเถอะ”ความจริงแล้

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 774

    ถนนหนทางพลุกพล่าน ช่วงเวลาหนึ่งทุ่มกว่า เป็นชั่วโมงเร่งด่วนของเมืองพอดีรถเบนท์ลีย์สีดำแล่นไปอย่างช้า ๆภายในรถเปิดดนตรีฟังสบายคลอเบา ๆ แม้เสิ่นชิงซูจะเลิกงานแล้ว แต่ตลอดทางที่ผ่านมาไม่ถึงสิบนาที เธอรับสายไปแล้วถึงสามสายล้วนเป็นเรื่องงานทั้งสิ้นพอวางสายที่สาม ฟู่ซือเหยียนก็ชำเลืองมองเธอ “ช่วงนี้ฮ่วนซิงผลประกอบการดีขนาดนี้เลยเหรอ?”“ลงทุนสร้างภาพยนตร์สารคดีเรื่องหนึ่ง ถ่ายทำที่ภูเขาหิมะ อยู่ในช่วงเตรียมงาน รายละเอียดเยอะมากต้องคอยตรวจสอบค่ะ” เสิ่นชิงซูนวดต้นคอ “บทก่อนหน้านี้ไม่ผ่านการพิจารณา วันนี้เพิ่งจะหานักเขียนบทดี ๆ ได้คนหนึ่ง”ฟู่ซือเหยียนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “คนที่เพิ่งแอดแชตคุณเหรอ?”“อื้ม” เสิ่นชิงซูขานรับ พอพูดถึงหนานจื่ออี้ แววตาของเธอก็ฉายแววชื่นชมออกมาอย่างอดไม่ได้ “โครงเรื่องและการวางพล็อตของเขาประณีตมาก ได้ยินว่าเขาเริ่มมาจากการเขียนนิยายออนไลน์ หาได้ยากอยู่นะคะ”ฟู่ซือเหยียนเม้มปาก มือที่จับพวงมาลัยกระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย “คุณชื่นชมเขาขนาดนี้เลย”“เขาขยันมาก แล้วก็ถือว่ามีพรสวรรค์ค่ะ” เสิ่นชิงซูไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติของฟู่ซือเหยียน เพียงแค่รู้สึกว่าหาได้ยา

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 773

    ไม่นาน เดือนพฤษภาคมก็สิ้นสุดลงต้นเดือนมิถุนายน อุณหภูมิที่เมืองเป่ยสูงขึ้นวันนี้ ฟู่ซือเหยียนเลิกงานแล้ว ก็ขับรถตรงไปรับเสิ่นชิงซูที่ฮ่วนซิงทันทีเสิ่นชิงซูยังต้องใช้เวลาอีกสักพัก หลังจากคุยโทรศัพท์กับเขาเสร็จ ฟู่ซือเหยียนก็จอดรถรอเธอที่ใต้ตึกบริษัทผลปรากฏว่า ผู้หญิงที่บอกว่าอีกสักพัก ดันลากยาวไปจนพระอาทิตย์ตกดิน ความมืดเข้าปกคลุมฟู่ซือเหยียนรู้ว่าเธอกำลังทำงานอยู่ จึงไม่ได้โทรไปเร่งจนกระทั่งหนึ่งทุ่ม ในที่สุดเขาก็เห็นเสิ่นชิงซูเดินออกมาจากตึกและด้านหลังเธอ มีชายหนุ่มอายุน้อยคนหนึ่งกำลังเรียกเธออยู่เสิ่นชิงซูหยุดเดิน หันกลับไปมองชายหนุ่มคนนั้นหนานจื่ออี้ นักเขียนบทหนุ่มวัยยี่สิบแปดปีเสิ่นชิงซูชื่นชอบบทละครของเขามาก วันนี้จึงนัดเขามาคุยเรื่องสัญญา การพูดคุยถือว่าราบรื่นและเป็นที่น่าพอใจเซ็นสัญญากันได้อย่างราบรื่นหนานจื่ออี้เดินมาตรงหน้าเธอ ยกมือเกาท้ายทอยเขาสวมแว่นกรอบดำ หน้าตาเป็นประเภทสุภาพเรียบร้อยและหล่อเหลาเสิ่นชิงซูมองเขาเหมือนมองน้องชาย รู้ว่าคนคนนี้ขี้อายอยู่บ้าง เธอยิ้มบาง ๆ “ไม่เป็นไรหรอก มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ ได้เลย”“ประธานเสิ่น ผมชื่นชมคุณมากครับ!”

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 772

    อุณหภูมิร่างกายของผู้ชายคนนี้สูงเกินไปแล้ว“ฟู่ซือเหยียน?”เสิ่นชิงซูเขย่าตัวฟู่ซือเหยียนเบา ๆฟู่ซือเหยียนนอนหลับอย่างสะลึมสะลือ แว่วเสียงคนเรียกชื่อตัวเอง เขาจึงขานรับคำหนึ่งเสิ่นชิงซูพลิกตัวกลับมา แตะหน้าผากเขา “คุณเป็นไข้เหรอ?”ฟู่ซือเหยียนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เพราะพิษไข้ทำให้สมองตื้อไปบ้างเขาจ้องมองเสิ่นชิงซู อยู่ครู่ใหญ่กว่าจะตั้งสติได้“เป็นไข้เหรอ? งั้นคุณออกไปห่าง ๆ ผมหน่อย” เขาพูดพลางขยับถอยหลังไปเอง พลิกตัวหันหลังให้ “เดี๋ยวจะติดไข้ผม”เสิ่นชิงซู “...”ตัวเองทรมานขนาดไหนแล้ว ยังจะห่วงว่าจะติดเธออีก!เสิ่นชิงซูถอนหายใจ ลุกจากเตียงหลังจากล้างหน้าแปรงฟันอย่างเร่งรีบ เธอก็หยิบมือถือโทรหาจิ้นหวยหมิน……จิ้นหวยหมินฝังเข็มให้ฟู่ซือเหยียนได้ผลดีมาก ฟู่ซือเหยียนเหงื่อออก ไข้ลด และได้สติกลับมาแล้วเห็นนิ้วมือของฟู่ซือเหยียนพันผ้าก๊อซเอาไว้ จิ้นหวยหมินจึงช่วยดูแผลให้ด้วยแผลอักเสบแล้วเมื่อคืนตอนอาบน้ำเย็นทำผ้าก๊อซเปียกจิ้นหวยหมินโรยผงยาจีนที่ตัวเองปรุงขึ้นมาใส่แผลให้เขาใหม่ แล้วช่วยพันผ้าก๊อซให้ใหม่อีกครั้งแบบหลวม ๆ“ยาผงนี้ใช้ได้กับแผลภายนอกทุกชนิด นายเก็บไว้เถอะ”

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status