LOGINShare
บทที่ 5 ลายเซ็นเฮดว้าก
Last Updated:
2026-01-21 21:08:42“เฟีย โอเคไหม” ปิ่นหันมามองเธอแล้วถามด้วยความเป็นห่วง โซเฟียหลับตาสูดหายใจเข้าแล้วผ่อนออกช้า ๆ เพื่อระงับอารมณ์ร้อนของตนที่กำลังก่อตัวในตอนนี้
“โอเค เราไปกันเถอะ” “ตอนนี้มีพี่โชนแล้ว ดูน่ากลัวกว่าเดิมอีก” “เขาคงไม่ทำอะไรเกินกว่าเหตุหรอก แต่ถ้าทำ เจอแน่” “เฟียจะทำอะไรเขาเหรอ” โซเฟียยกยิ้มมุมปากข้างหนึ่งบาง ๆ ก่อนจะจับมือปิ่นแล้วพาเดินไปหากลุ่มชายหนุ่มผู้น่าเกรงขามด้วยกัน “สวัสดีค่ะ หนูชื่อเฟีย เป็นรุ่นน้องปี 1 มาขอลายเซ็นพวกพี่ค่ะ” “สวัสดีค่ะ.. หนูชื่อปิ่น เพื่อนเฟียค่ะ มาขอลายเซ็นพี่ ๆ เหมือนกันค่ะ” พูดด้วยความเกรงกลัวเล็กน้อย “เอาสมุดเชียร์มา” ภีม พี่ว้ากคนหนึ่งพูดบอก หญิงสาวสองคนจึงยื่นสิ่งในมือให้ “เต้นเพลงวันสงกรานต์ให้ดูหนึ่งเพลงหน่อย” “คะ” ปิ่นร้องถามทวนไป “เพลงวันสงกรานต์ไง เพลงอะไรก็ได้ที่เขาฮิต ๆ เต้นกันตอนสงกรานต์อะ เปิดแล้วเต้นเลย” “…” โซเฟียยืนนิ่ง ก่อนจะใช้โอกาสนี้ค่อย ๆ ก้าวถอยเท้าเล็กน้อย พอให้ห่างจากกลุ่มรุ่นพี่ตรงหน้าซึ่งนั่งเป็นกลุ่มด้วยกันอยู่ กะว่าสัก 5 คนคงจะอยู่ในเฟรมแล้ว จากนั้นก็หันหลังพร้อมยกมือถือขึ้นกดถ่ายภาพเซลฟีทันที “เฮ้ย ทำไรอะ” นัทถาม “เรียบร้อย” โซเฟียอมยิ้มเอ่ยกับตัวเองเมื่อมองดูภาพผลลัพธ์ที่ได้ซึ่งเป็นที่น่าพอใจ แต่แล้วจู่ ๆ สิ่งในมือกลับถูกดึงแย่งไปโดยไม่ทันตั้งตัว “เอ๊ย” หญิงสาวร้องตกใจพลางมองไปที่คนเสียมารยาทนั้น ก่อนจะเห็นว่าเป็นชายคนที่เธอไม่เคยจะยินดีที่ได้เห็นหน้า “อ้อ อย่าบอกนะว่านี่คือรูปเซลฟีพี่ว้ากห้าคนที่ผมตั้งให้เป็นกฎพิเศษ” “ใช่ แล้วไม่ถูกหรือไง คนออกคำสั่งไม่ได้บอกหนิว่าต้องเซลฟีทีละคน บอกแค่ว่าเซลฟีด้วยอย่างน้อย 5 คน นี่ก็เลยเซลฟีทีเดียวให้ครบคนในเฟรมไปเลย” “โกง แบบนี้ใครก็ทำได้” “ไม่นะ นี่พี่ว้ากมองกล้องทุกคนเลย คนอื่นอาจจะทำไม่ได้อย่างนี่ก็ได้” “ก็คุณเล่นชูโทรศัพท์ขึ้นมาไม่บอก พวกผมก็หันไปมองเพราะตกใจสิ” นัทพูดบอก “แล้วไงคะ ห้ามมาตั้งกฎเพิ่มตอนนี้นะ เพราะไม่ทันแล้ว งั้นนี่จะไปฟ้องพี่ปี 4 แน่ว่าพวกพี่ว้ากใจโลเล ขี้โกง เพิ่มกฎทีหลังเพื่อไม่ให้รุ่นน้องผ่านการขอลายเซ็น” กลุ่มพี่ว้ากเงียบกันไป โชนจ้องมองโซเฟียนิ่ง เธอหันไปมองเขาแล้วก็ส่งรอยยิ้มและสายตาเย้ยให้บาง ๆ “แต่คุณก็ต้องขอลายเซ็นพวกผมอย่างน้อย 1 คน เพราะผมบอกว่า ถ้าได้เซลฟี ไม่จำเป็นต้องขอลายเซ็นให้ครบ 12 คน ไม่ได้บอกว่า ไม่ต้องขอเลยสักคน” โชนพูดขึ้น “…” “มาสิ จะเถียงอะไรอีกไหม” เธอทำหน้าบึ้งมองเขานิ่งอีกครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา ๆ พลันเปลี่ยนสายตามองไปอีกทาง “ยังไง จะขอผมเหมือนเดิมไหมครับ ไหน ๆ สมุดของคุณก็อยู่ที่ผมแล้ว” ภีมถาม “ค่ะ” “เมื่อกี้ผมสั่งคุณคนนี้ให้เต้นเพลงสงกรานต์คนเดียว ส่วนคุณ ผมขอสั่งให้ไปขอลายเซ็นเฮดว้ากมาให้ผม” “อะไรอะ! ก็ตอนแรกสั่งให้นี่เต้นด้วยไม่ใช่เหรอ” “นี่คือคำสั่ง!!” ภีมขึ้นเสียงกลับด้วยความดังที่มากกว่า “…” “เป็นรุ่นน้องต้องเคารพรุ่นพี่! คุณริอ่านมาตะเบ็งเสียงใส่ผมได้ยังไง!!” “…” “ขอโทษดิ!!” “..ขอโทษค่ะ” โซเฟียพูดพลางก้มหน้าเล็กน้อย “ขอโทษให้มันดังเหมือนตอนที่ขึ้นเสียงเมื่อกี้!” “ขอโทษค่ะ!!!” เธอเอ่ยเสียงดังกว่าเดิมหลายเท่า “ดี ..แล้วตอนแรกผมก็ไม่ได้บอกเลยนะว่าให้คุณทั้งสองคนเต้น ผมบอกแค่ว่าให้เต้นเฉย ๆ ยังไม่เจาะจงว่าใคร” “แต่สายตาพี่มองทั้งปิ่นแล้วก็หนูตอนที่สั่ง” “ยังจะเถียงอีก!” “…” “คุณไปขอลายเซ็นเฮดว้ากมาให้ผมไป จะได้ไม่เสียเวลาไปมากกว่านี้” โซเฟียระบายลมหายใจออกมาบาง ๆ ก่อนจะพลิกตัวมองไปที่โชน หน้าตาเธอแสดงออกถึงความระอา ทว่าก่อนจะก้าวเดินก็หยุดตัวเองชะงักไว้ก่อน “แล้วถ้าหนูขอลายเซ็นพี่ล่ะคะ” เธอหันไปมองเจมส์แล้วถาม “ได้สิครับ แต่ข้อแลกเปลี่ยนพี่ก็คือให้น้องไปขอลายเซ็นเฮดว้ากมาให้พี่เหมือนกัน” “…” “เอาไหมครับ” “แล้วพี่ล่ะคะ” เธอเปลี่ยนไปถามนัท “เหมือนกันครับ” “อะไรอะคะ แกล้งกันชัด ๆ เลยนี่ งี้หนูขอลายเซ็นเฮดว้ากโดยตรงเลยไม่ดีกว่าเหรอ” “ใช่ครับ ดีกว่า” เจมส์ตอบ “…” หญิงสาวนิ่งไป ก่อนจะค่อย ๆ หันไปมองคนที่ตนเองต้องเข้าไปข้องเกี่ยวด้วย เพื่อให้ได้ลายเซ็นพี่ว้ากมาอย่างน้อย 1 คน อุตส่าห์เซลฟีเพื่อจะได้หนีเขาพ้น สุดท้ายก็ต้องเข้าไปยุ่งด้วยอยู่ดี “เอายังไงครับ” ภีมถามการตัดสินใจของเธอ “ขอสมุดเชียร์ของหนูคืนหน่อยค่ะ” บอกเสียงเบาพร้อมกับทำหน้าตาละห้อย ภีมยื่นสมุดเชียร์คืนให้เธอ หญิงสาวจึงรับมาแล้วค่อย ๆ เดินไปหาชายตัวสูง ผมสีบลอนด์คนเดียวในกลุ่มชายหนุ่ม “มีอะไร” “ขอลายเซ็นหน่อย” “พูดให้มันเพราะ ๆ” “ขอลายเซ็นหน่อยค่ะ” “ขอใคร” “เฮดว้าก” “เฮดว้ากชื่ออะไร” “จิ๊” เธอจิ๊ปากแล้วเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าที่ยังคงมีใบหน้าเรียบนิ่งอย่างที่เป็นอยู่ตลอด “ทำไม” เธอหันมองทางอื่นแล้วถอนหายใจแรงออกมา จากนั้นก็กลับไปมองคู่สนทนาดังเดิม “ขอลายเซ็นหน่อยค่ะพี่โชน” “พูดเสียงดังกว่านี้” “ขอลายเซ็นหน่อยค่ะพี่โชน!!!” “…” คนรอบข้างมองดูคนทั้งสองนิ่ง ไม่มีใครทำอย่างอื่น ตอนนี้ความสนใจอยู่ที่เฮดว้ากและรุ่นน้องปีหนึ่งทรงติ๋มกันทุกคน “เอาสมุดเชียร์มา” โชนบอกกับหญิงสาว เธอจึงยื่นให้ เมื่อรับสมุดมาแล้วชายหนุ่มก็นำมาเปิดดูข้างใน และเห็นว่าเธอขอลายเซ็นรุ่นพี่มาได้ร้อยกว่าลายเซ็นแล้ว “จะให้นี่ทำอะไรคะ” เธอไม่อยากพูดแทนตัวเองว่า ‘หนู’ กับเขา จึงแทนตัวว่า ‘นี่’ ไปแทน โชนดูภายในสมุดอีกครู่หนึ่งแล้วก็ปิดสมุดลง จากนั้นก็กอดอก ทำท่าครุ่นคิด “…” “ให้ทำไม่ยากละกัน แค่ต้องใช้เสียง” “…” “เห็นว่าถนัดหนิ ชอบพูดเสียงดังไม่ใช่เหรอ” “จะสั่งอะไรก็รีบสั่งมาเถอะค่ะ” โซเฟียกัดฟันบอกเสียงแข็ง เขาตั้งท่าเตรียมพูดอย่างดี “คุณไปยืนตรงกลางลานเกียร์นั้นนะ ที่มีคนเดินผ่านไปมาเยอะ ๆ” บอกพลางนำสายตาไป เธอจึงหันไปมองตามสายตาเขา “พอไปยืนแล้ว ก็ตะโกนออกมาดัง ๆ 3 ครั้งว่า เฟียรักพี่โชน” “จะบ้าเหรอ!” พูดขึ้นเสียงดังทันที ก่อนจะเห็นสายตาโชนที่ตำหนิเชิงปราม หญิงสาวจึงหันมองคนรอบข้างแล้วปรับน้ำเสียงตนกระซิบพูดกับเขาเพียงสองคนต่อ “ฉันรู้นะว่านายจำฉันได้แล้วก็แกล้งฉัน แต่ฉันไม่มีวันบอกรักนายเด็ดขาด ชาตินี้อย่ามีหวัง!” โชนได้ยินแล้วจึงยื่นสมุดเชียร์คืนให้เธอ “…” “รับไปสิ ไม่พูดก็แค่ไม่ต้องเอาลายเซ็นผม แล้วคุณก็จะไม่ผ่านภารกิจ โดนตัดสิทธิ์เข้าเชียร์” “…” “ทำไมไม่รับไปล่ะ” เธอรับสมุดเชียร์คืนมาจากมือเขา ก่อนจะพูดบอกด้วยสีหน้าเหวี่ยง “ไว้ครั้งหน้าละกัน ขอไปเตรียมใจก่อน” สิ้นเสียงก็เดินไปหาเพื่อนสาวซึ่งยืนมองมาที่ตนอยู่ “เราจะไปแล้วนะ” “อื้อ เฟียไปเลย เดี๋ยวเราขอเต้นเพลงสงกรานต์แลกลายเซ็นพี่เขาก่อน” “เอาจริงดิ ทำคนเดียวได้เหรอ” “ได้ ฝืนใจเอา แป๊บเดียวแหละ” “โอเค งั้นเราไปนะ” บอกพลางยิ้มให้เล็กน้อย จากนั้นก็เดินไป “น้องคนนี้ท่าทางการพูดสวนกับรูปลักษณ์ภายนอกฉิบหาย ปกติเด็กติ๋มมันต้องเรียบร้อย ขี้อายไม่ใช่เหรอวะ นี่โคตรเฟียร์ซ อย่างกับตัวแม่ปลอมตัวมางั้นแหละ” “จริง สายตาที่กลัวพวกเราดูปลอมมาก ตาโคตรดุ” “พวกมึงคิดมาก ยังไงเขาก็รุ่นน้อง อย่าไปอะไรมากเลย” “บางทีที่เด็กติ๋มทำตัวเฟียร์ซ เพราะอาจจะปกป้องตัวเองก็ได้ แบบว่าถูกรังแกมาเยอะงี้” “อ้อ นี่คงเพราะเราเหมือนแกล้งน้องเขา เขาเลยต้องเฟียร์ซใส่เราสินะ” “ตอนนี้ลับสายตาพวกเราอาจจะไปแอบร้องไห้อยู่ก็ได้” “ฮ่า ๆ ๆ” “อย่างยัยนั่นเหรอจะร้อง หึ” โชนพึมพำเบา ๆ เขารู้นิสัยเธอดี เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก กล้าไปหมดทุกเรื่อง อ่อนโยนในบางครั้ง แต่ไม่เคยอ่อนแอ เขาคิดภาพโซเฟียมีน้ำตาไม่ออกเลยว่ามันจะเป็นยังไง โซเฟียเดินออกมา ย้อนนึกถึงเรื่องเมื่อครู่แล้วก็เตะถังขยะใหญ่ข้างกายที่กำลังเดินผ่านพอดี “หึ่ย! หน็อยย แกล้งฉันได้แกล้งฉันดี เป็นรุ่นพี่หน่อยทำเก๋าเชียวนะ ..บอกรักเหรอ ฝันไปเถอะ! ให้บอกรักนาย ฉันบอกรักหมายังจะดีกว่า!” พูดพลันเตะถังขยะไปอีกครั้งหนึ่ง “ใจเย็นครับน้อง นี่ของสาธารณะ เสียหายมาเดี๋ยวจะเป็นเรื่องนะ” ผู้ชายคนหนึ่งเดินมาห้ามเธอไว้ โซเฟียจึงหันไปมองด้วยสายตาขุ่นเคือง ค้างจากอารมณ์เมื่อครู่ “รู้ได้ไงคะว่านี่เป็นน้อง นี่อาจจะเป็นพี่ก็ได้” “เห็นถือสมุดเชียร์น่ะครับ” “…” “ให้พี่ช่วยเซ็นให้ไหม ไม่ต้องทำอะไรแลกหรอก พี่อยากช่วย” “จริงเหรอคะ ขอบคุณนะคะ ดีจัง เตะถังขยะอยู่ดี ๆ ก็มีพี่มาเซ็นลายเซ็นให้ถึงที่” “หึ พี่ชื่อโจนส์ อยู่ปี 3 นะครับ” “โจนส์.. เหรอคะ” “ครับ” “โอเคค่ะ หนูชื่อโซเฟียค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะพี่โจนส์” “น้องโซเฟีย ชื่อน่ารักจัง” “หึ นี่ค่ะสมุดเชียร์ ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ” โจนส์ยิ้มแล้วเปิดสมุดเซ็นให้เธอ เมื่อเรียบร้อยก็ส่งคืนสิ่งในมือให้เจ้าของ “ขอบคุณค่ะ พี่ใจดีมากเลย” “แล้วนี่ น้องจะไปไหนต่อเหรอครับ” “ก็-” “ปิ่นอยากจีบพี่โชน!! ปิ่นอยากจีบพี่โชน!!” เสียงของปิ่นดังขึ้นไกลออกไป โซเฟียจึงหันไปมองทางต้นเสียงทันที ก่อนจะขมวดคิ้วแน่น “เดี๋ยวขอตัวก่อนนะคะ” บอกชายรุ่นพี่จบก็เดินกลับไปที่เดิมซึ่งตนเพิ่งจากมา “มึงให้พูดอะไรเนี่ย” โชนถาม ต้า หนึ่งในกลุ่มพี่ว้าก แต่ยังไม่ทันได้คำตอบโซเฟียก็เดินเร็วมาแทรกวงสนทนาก่อน “ให้เพื่อนนี่พูดอะไรอะฮะ?!! คนเยอะแยะ ใครเขาอยากจะจีบคนบ้าอำนาจอย่างนาย!” “เฮ้ย นี่รุ่นพี่นะ คุณพูดจาให้มันดี ๆ หน่อย” เปปเปอร์บอกกับเธอ “หลายครั้งแล้วนะ ผมว่าผมต้องสั่งสอนคุณหน่อยแล้วล่ะ มานี่” โชนพูดพลันจับข้อมือหญิงสาวจูงพาเดินไป “เฮ้ยนี่! จะพาฉันไปไหน ปล่อยนะ!” “หุบปาก!” “ไม่หุบ! ไอ้ม่อต้อ!!” “ยัยเสาไฟฟ้า!” “อ๊ายย! ไอ้บ้า!! อ๊ะ! ..” ร้องออกมาเมื่อโดนดันให้แผ่นหลังชิดกับกำแพงอาคาร ก่อนจะเห็นชายหนุ่มก้มหน้าลงมาหาจนปลายจมูกโด่งของเขาเกือบสัมผัสกับแก้มของเธอ “ทีนี้จะเงียบได้ยัง” “…” โปรดติดตามตอนต่อไป..
Latest chapter
คุณผู้หญิงวิศวะ บทที่ 12 รู้กันสองคน
เพียงไม่นานโชนก็กดให้เพลงหยุดเล่น ก่อนจะบอกให้รุ่นน้องที่ยืนอยู่นั่งลงได้เมื่อโซเฟียนั่งแล้วก็คิดในใจ ว่ากิจกรรมนี้มันมีเพื่ออะไร แค่ให้เต้น ๆ แล้วก็นั่ง แบบนี้คนที่ไม่ชอบเต้น ขี้อาย ก็คงจะลำบากใจน่าดู มันเป็นกิจกรรมสำหรับคนกล้าแสดงออก ไม่เห็นจะช่วยให้ทุกคนละลายพฤติกรรมตรงไหน..แต่บางที ก็อาจจะทำให้บางคนได้ปลดล็อกอะไรบางอย่างในระยะเวลาสั้น ๆ นี้ก็ได้ ใครจะไปรู้และอย่างน้อย แค่มีเสียงเพลงครึกครื้นดังในห้องใหญ่นี้ ก็ช่วยลดบรรยากาศตึงเครียดไปได้มากแล้วหลังจากจบการเข้าประชุมเชียร์ในวันนี้ โซเฟียก็เดินช้า ๆ ด้วยความตึงขาออกมาจากห้องประชุมใหญ่“โอ๊ย.. ไอ้โชนบ้า สั่งให้ย่อยืดตั้ง 50 ที แค่นี้ขาฉันก็จะฉีกตายอยู่แล้ว” เธอบ่นอุบหลังจากดูแล้วไม่มีใครเดินอยู่รอบตัว สีหน้าแสดงความเจ็บปวดตามอาการ ก้าวเท้าต่อไปไม่นานก็เจอม้านั่งยาวตั้งอยู่ริมทางเดิน จึงเดินไปนั่งพักบนนั้น“ตาย ๆ ๆ หาลายเซ็นรุ่นพี่ 999 คนได้แล้วก็ต้องมาทนโดนลงโทษแบบนี้อีก แล้วต้องโดนแบบนี้ไปอีกเท่าไรก็ไม่รู้ ..อ้อ หนึ่งเทอม เฮ้ออ”นั่งทนเจ็บอยู่คนเดียวอย่างนั้น เพียงครู่เดียวก็ได้ยินเสียงมือถือสั่นดังขึ้น เธอจึงล้วงหยิบจากกระเป๋า
คุณผู้หญิงวิศวะ บทที่ 11 อยากรับผิดชอบ
เกือบ 20 นาทีต่อมา โซเฟียขึ้นลิฟต์มาที่ชั้น 4 ของอาคารซึ่งโชนนัดไว้ เมื่อถึงแล้วก็เดินไปบริเวณหน้าห้องน้ำ เธอมองซ้ายขวาดูคนโดยรอบ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครจึงรีบชะเง้อเข้าไปในห้องน้ำชาย ทว่าก็ไม่เห็นว่ามีใครอยู่ ประตูห้องย่อยก็เปิดหมดทุกห้อง“สุดท้ายก็ไม่รอสินะ เหอะ จะให้มาหาทำไมก็ไม่รู้ ดีนะเนี่ยไม่มีใครยืนฉี่อยู่ งั้นฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน เขาได้นึกว่าโรคจิตแน่ ๆ” พูดพึมพำกับตนเองแล้วก็หมุนตัวเดินไปทางห้องน้ำหญิงต่อ“เฮ้อ” โซเฟียถอนหายใจเบา ๆ เมื่อเข้ามาในห้องสุขาแล้ว เธอเพิ่งเห็นว่ามีห้องหนึ่งที่ประตูปิดอยู่จึงปิดปากตัวเอง ก่อนจะเข้าไปยังห้องที่ว่าง ทว่ากำลังจะปิดประตูก็ได้ยินเสียงคนในห้องนั้นเปิดประตู ก่อนจะมีคนหนึ่งมาดันประตูขณะที่เธอกำลังจะล็อก แล้วใครคนนั้นก็เข้ามาพลันรีบปิดปากคนกำลังจะส่งเสียงร้อง พร้อมกับทำนิ้วให้เธอเงียบเสียงโซเฟียมองคนตรงหน้านิ่ง ดวงตาค่อย ๆ ลดขนาดลงจากการเบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใจเมื่อครู่ หลังจากเห็นชัดแล้วว่าคนที่ปิดปากตนเองอยู่ตอนนี้คือใครโชนยื่นมืออีกข้างไปล็อกประตู จากนั้นก็นำมือที่ปิดปากอีกคนอยู่ออก“นายมารออยู่ในห้องน้ำหญิงเหรอ” ตอนนี้พูดถามได้ เพราะยั
คุณผู้หญิงวิศวะ บทที่ 10 โซเฟีย รหัส 220
“เธอติดกระดุมผิดรู” โชนบอกขณะนั่งดูอีกคนสวมเสื้อนักศึกษาทั้งที่ยังนั่งคร่อมอยู่บนตักตน“ฮะ?”เขาไม่ได้พูดอะไรต่อแล้วยื่นมือไปปลดกระดุมเสื้อให้เธอ เพื่อจะเรียงลำดับการติดใหม่“เฮ้ยทำอะไรของนายเนี่ย”“ก็จะติดกระดุมให้ใหม่ไง เมื่อกี้ถ้าเธอติดต่อนะ เม็ดสุดท้ายไม่มีรูให้เข้าแน่”“…”“โตขนาดนี้แล้วยังติดกระดุมผิดรังดุมอยู่อีก”“นี่ ทุกคนก็ติดผิดได้ไหม ไม่เกี่ยวว่าอายุเท่าไรเถอะ อีกอย่างในนี้ก็มืด รังดุมมันก็เหมือนกันหมด”“ติดกระดุมผิดแค่นี้ ยังจะพยายามพูดให้ตัวเองไม่ผิด”“อ้าว ทำไมพูดงี้อะ เดี๋ยวก็ขย่มให้โจ้ยหลุดซะเลยนี่”“ทำได้เหรอ แค่ตอนนี้ของเธอก็บวมฉีกไปถึงไหนต่อไหนแล้ว”“…”“ทำไมเงียบ ไม่สู้ต่อล่ะ”“ก็เจ็บจริง ที่ฉันพูดเมื่อกี้ก็พูดไปงั้นแหละ ตอนนี้เอาอะไรเข้ามาไม่ได้แล้ว พอเสร็จแล้วก็เริ่มรู้สึกเจ็บขึ้นเรื่อย ๆ เลย น่ารำคาญชะมัด”“…”คนหน้าบูดบึ้งยกมือจะติดกระดุมให้ตัวเอง แต่ชายหนุ่มจับมือเธอห้ามไว้ก่อน“เดี๋ยวฉันติดให้”“ฉันติดเองได้ ไม่ต้องมายุ่ง”“อย่าดื้อ” โชนเอ่ยเสียงเข้มขึ้น เชิงดุ“…” เธอยอมเงียบเสียงแล้วหยุดการกระทำต่อต้านลง“ให้ฉันได้ทำอะไรตอบแทนเธอบ้าง ถึงมันจะเล็กน้อย แต่ฉ
คุณผู้หญิงวิศวะ บทที่ 9 นั่นแหละ ดีมาก NC+++❤️🔥🔥🔥
โชนไล่ฉกชิมความหวานจากเรียวกลีบปากอวบอิ่มของอีกคนพลันส่งลิ้นเข้าไปในโพรงอ่อนนุ่มเพื่อตวัดเก็บกลืนสารคัดหลั่งที่ตนเพิ่งฉีดพ่นเข้าปากเธอไป หญิงสาวเกร็งตัว ไม่ได้ตอบสนองอะไรเขาไปสักทาง เพราะตกใจที่ชายหนุ่มจับมาจูบ และเจ็บตึงอยู่ที่ปากทางเธอทุบอกเขาเบา ๆ เพราะถอยหน้าออกไม่ได้ จากการที่ยังมีมือหนาจับรั้งไว้ตรงหลังคอ เมื่อเก็บความหวานจากโพรงปากเล็กจนพอใจแล้ว โชนจึงยอมปล่อยมือที่เป็นสิ่งกีดขวางความต้องการของคนบนร่างไว้“ทำอะไรของนายเนี่ยฮะ?! ฉันบอกไม่ให้จูบไง!”“ก็ไม่ได้จูบ แค่รับน้ำของฉันต่อจากปากเธอมาอย่างที่เธออยากทำไง”“ปากแตะปากขนาดนี้ ไหนจะลิ้นนายที่เข้าปากฉันมาอีก มันจะไม่เรียกว่าจูบได้ยังไง!”“หึ”“แล้วของนายเนี่ยเมื่อกี้มันเข้ารูฉันมาแล้ว ไม่รู้สึกหรือไงฮะถามจริง? หัวใหญ่มากจนฉันตึงไปหมด”“ก็รู้สึกอุ่น ๆ แล้วก็เหมือนมีอะไรตอด”“รู้แล้วทำไมยังไม่ทำอะไรอีก”“แล้วจะให้ทำอะไร ก็มันเข้าไปแล้ว ของเธอกับของฉันมันคงอยากทักทายกัน เลยเข้ากันได้ตรงล็อกพอดี”“นายนี่มัน”“..แล้วนี่รู้ไหมว่าฉันไม่ได้ใส่ถุงยาง”“รู้”“แล้วทำไมไม่ว่าอะไร”“ฉันฝังยาคุมแล้ว สดได้ เรื่องโรคก็คงไม่น่าเป็นห่วง เพราะนา
คุณผู้หญิงวิศวะ บทที่ 8 เป็นคนแรก NC++❤️🔥🔥
เม็ดเชอร์รีสีหวานอันแข็งขื่นกำลังถูกครอบงำโดยโพรงปากใหญ่ ให้ความรู้สึกกระสันเสียวเมื่อเจ้าของโพรงกว้างออกแรงดูดพลางใช้ลิ้นเลียตวัดสะกิดยอดถันให้สั่นระริกไม่หยุดโซเฟียกัดริมฝีปากล่างก้มหน้ามองการกระทำของอีกคนด้วยสายตาอ้อยอิ่ง ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นแล้วจับรั้งศีรษะเขาให้เข้ามาแนบชิดหน้าอกของตนมากกว่าเดิม จนปลายจมูกสันโด่งจมลงไปในก้อนเนื้ออวบสีขาวเนียนเสียงสูดปากครางในลำคอดังขึ้นจากคนได้รับการปรนเปรอ ทำให้ผู้กำลังทำหน้าที่มอบความรัญจวนใจรู้สึกพึงใจที่ตนทำให้อีกฝ่ายเสียวซ่านได้ เสียงอันเซ็กซี่ของเธอ ส่งผลให้สิ่งแข็งขื่นของชายหนุ่มปวดหนึบมากกว่าเดิมเมื่อดูดเลียยอดถันจนพอใจแล้ว โชนก็ถอยหน้าออกแล้วเลื่อนกลับมากดจมูกลงที่ข้างคอระหง เธอเอียงศีรษะให้เขาได้ทำตามใจ มือก็จับขยำกลุ่มผมหนาของชายหนุ่มไปมาตามอารมณ์“นายไม่เคยทำกับใครมาก่อนจริงเหรอ” ถามด้วยเสียงกระเส่าโชนผละหน้าออกมาจากก้านคอของคนบนตัก มองสบตากับเธอก่อนจะเอ่ยตอบ“ปกติฉันทำแต่กับของเล่น ไม่เคยทำกับคนจริง ๆ”“…”“เธอกำลังจะเป็นคนแรกของฉัน”“..รู้สึกพิเศษ แต่คงจะดีกว่านี้ถ้าคนพูดไม่ใช่นาย หึ่ย ขนลุก”“ปากดี”เธอทำปากมุบมิบล้อเลียนคำพูดขอ
คุณผู้หญิงวิศวะ บทที่ 7 แค่กับเธอ
ขณะที่กลุ่มของโชนยังนั่งอยู่ที่โต๊ะเดิม ต้าก็เดินผ่านมา โชนเงยหน้าขึ้นไปเห็นพอดีจึงเรียกเขาไว้“ไอ้ต้า”เจ้าของชื่อหันไปมองตามเสียงเรียก ก่อนจะเห็นโชนพยักหน้าลงครั้งหนึ่งเชิงเรียกให้เดินไปหา ต้าจึงทำตามที่เขาต้องการ“เมื่อวานมึงให้แป้งพูดแบบนั้นทำไม”“เปล่า ก็แกล้งเฉย ๆ”“แล้วเกี่ยวอะไรกับกู”“เฮ้ย มึงอย่าจริงจังดิ” ต้าพูดยิ้ม ๆ กับโชน กลบเกลื่อนความเกรงกลัวเขาที่ตนเองกำลังมี“ไม่จริงจังเหี้ยไร มึงให้แป้งพูดแบบนั้นเสียงดัง คนที่เดินอยู่รอบ ๆ ได้ยินกันหมด กูไม่ได้อะไรหรอกนะ แต่แป้งเสียหาย”“..ขอโทษ”“ไปขอโทษแป้งด้วย ทำอะไรไม่รู้จักคิด เอาแต่สนุก คิดถึงคนอื่นบ้างดิว่าเขาจะเป็นยังไง รู้สึกยังไง”“..แป้งไม่คิดอะไรหรอก ที่ให้พูดก็ไม่ได้พูดชื่อแป้งนี่”“มึงยังจะเถียงกูอีกเหรอ!” โชนลุกยืนพลันโน้มตัวลงไปจับคอเสื้อของต้าซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามบนโต๊ะเดียวกันกระชากขึ้น“เฮ้ย ๆ ๆ โชนมึงใจเย็น” กลุ่มเพื่อนช่วยกันห้ามทันควัน แต่ก็ไม่อาจทำให้มือแกร่งยอมปล่อยออกจากคอเสื้อของอีกคนได้“กูขอโทษ.. ขอโทษจริง ๆ ทีหลังจะไม่ทำแล้ว”โชนยังคงจ้องมองคนตรงหน้าตาเขม็ง เพียงครู่เดียวก็ปล่อยมือจากคอเสื้อโดยดันไปด้
You may also like
แต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI63.6K viewsรักร้ายพี่ชายข้างบ้าน
ดอกอ้อลู่ลม48.9K viewsยัยตัวร้ายกับนายแบดบอย NC18++
Me'JinJIn47.0K viewsนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย146.3K viewsจอมร้าย (4P NC25)
ดากานดา อัคนียา ทิวลม กลีบบัว3.0K viewsน้องสาวมัน(ส์)แซ่บ
เจ้าหมูน้อย813 viewsร่านสวาทเพื่อนพ่อ Nc20++
ลินญาร์3.6K viewsพันธนาการร้าย พ่ายรัก
ฅนหลังเขา1.3K views
