Se connecterมือเรียวของหญิงสาวจิกเกร็ง ก้นเด้งลอยแล้วค้างอยู่กลางอากาศ
ปากของพ่อเลี้ยงรณชัยยังประกบแน่นจมูกโด่งเขี่ยเข้าหาเม็ดทับทิมรัว ๆ ลิ้นแทรกเข้าสู่ร่องลึกล้ำ
“คุณพ่อขา หนูเสร็จแล้วค่ะ เสร็จแล้ว”
เสียงของวาวไหมแตกพร่า ร่างกายขับเอาน้ำกามสีขาวขุ่นทะลักออกมาอย่างมากมาย ทว่าถูกทำให้สะอาดเกลี้ยงเกลาด้วยปากของพ่อเลี้ยงรณชัยนั่นเอง เหงื่อผุดพรายออกมาจากใต้ผิวหนังจนชุ่ม จังหวะหายใจกระชั้นถี่แล้วค่อย ๆ สงบลง
พ่อเลี้ยงรณชัยถอนริมฝีปากออก ดวงตาประกายวาวจ้องเขม็งที่เนินสวาทเนียนที่ยังมันวาวของหล่อน
มือของหญิงสาวฉุดร่างของพ่อเลี้ยงให้ขยับขึ้นประกบ พร้อมกับล้วงเข้าหาแกนกายของเขาเพื่อจะปลดปล่อยให้หลุดออกมา
พ่อเลี้ยงรณชัยยินยอม ซิบถูกรูดเปิดออก มือเรียวของวาวไหมล้วงเข้าไป หัวใจของหล่อนเต้นรัวผิดจังหวะ เมื่อได้สัมผัสกับแกนกายที่อยู่ในกางเกงในของพ่อเลี้ยงรณชัย
“ใหญ่จังค่ะคุณพ่อ”
ใบหน้าของหญิงสาวแดงเข้ม อารมณ์กระเจิดกระเจิง ทั้งที่เพิ่งเสร็จไปหยก ๆ หล่อนอยากให้แท่งดุ้นนี้แทรกผ่านเข้ามาในกลีบสวาทของหล่อน แค่คิดก็ชวนให้สะท้านแล้วละ
พ่อเลี้ยงรณชัยอึดอัดเต็มที จึงช่วยถอดกางเกงออก คราวนี้งัดดุ้นของจริงออกมา
ม่านตาของวาวไหมเบิกกว้างเมื่อเห็นเต็ม ๆ สองตา แท่งขนาดลำข้อมือของหล่อน ปลายบานใส เมือกเหนียวเยิ้มจนมันวาว
เอ็นอุ่น ๆ ยามมือเรียวสัมผัส
พ่อเลี้ยงรณชัยเลื่อนตัวขยับขึ้นมาอีก เขากดแท่งสอดเข้าหากลางร่องอกของหญิงสาว ถูไถแท่งผ่านไปมาอย่างเนิบช้า
“อู้ววว์ คุณพ่อขา”
วาวไหมหลุดปากเสียงเครือ ความเสียวซ่านจู่โจมโรมรันทั่วทั้งสรรพางค์
พ่อเลี้ยงรณชัยในยามนี้ ก็คือหนุ่มใหญ่ที่กำลังอยู่ในอารมณ์หื่นกระหาย ไม่มีถ้อยคำใดหลุดออกมาจากปาก นอกจากในยามส่งเสียงคราง
เขาเลื่อนตัวขึ้นไปอีก หญิงสาวคว้าแท่งเอาไว้ ตอนที่พ่อเลี้ยงรณชัยส่งแท่งเข้าใกล้ปาก หล่อนก็เข้าใจได้ว่าเขาต้องการอะไร
ริมฝีปากอวบอิ่มของวาวไหมอ้าออก หล่อนตาเหลือก เมื่อแท่งถูกสอดผ่านกลีบปากอย่างรุ่มร้อน
“โอววว์”
ตาเหลือกลาน คับปากจนแทบหายใจหายคอไม่ออก ทว่านั่นคือความเต็มใจของหล่อนเอง ลิ้นเริ่มสัมผัสกับเมือกคาว แต่ยิ่งกระตุ้นหัวใจของหญิงสาวให้ลุกโพลง
“อ๊าสส์”
พ่อเลี้ยงรณชัยบดกรามกรอด ใบหน้าเหยเก มีความรู้สึกเหมือนจะหลั่งน้ำรักออกมาเสียให้ได้ พยายามฝืนเอาตัวรอดจนกระทั่งปล่อยออกมาเพียงเล็กน้อย เป็นเมือกเหนียวเยิ้มและถูกวาวไหมใช้ปากดูดออกจนหมด
วาวไหมใช้มือช่วยขยับรูด ปากดูด พ่อเลี้ยงรณชัยขยับเด้าเอวด้วยอารมณ์อันเหลืออด จังหวะแท่งเอ็นมันวาวไหลเลื่อนผ่านริมฝีปากของหญิงสาว เป็นภาพที่บาดความรู้สึกและอารมณ์ของพ่อเลี้ยงรณชัยอย่างสุด ๆ จนกระทั่งไม่สามารถควบคุมตัวเอง
ซอยรัวสั้น ๆ
“พ่อไม่ไหวแล้ว”
“คุณพ่อขา....อ๊าสสสส์”
พ่อเลี้ยงรณชัยขยับจะดึงออก แต่ไม่ทันเสียแล้ว
น้ำรักน้ำแรกพุ่งทะลัก!
14
ถ้าหากเช้าวันนี้คือวันเริ่มต้นชีวิตใหม่ของวาวไหมกับพ่อเลี้ยงรณชัยก็สามารถพูดได้เหมือนกัน แม้ว่าเมื่อคืนที่ผ่านมา ยังไม่ได้มีอะไรลึกซึ้งระหว่างกัน แค่...ต่างช่วยเหลือกันจนเสร็จสม น้ำรักที่ทะลักออกมาอย่างมากมายเป็นเครื่องการันตีได้
ร่างงามนอนอิงแอบแนบชิดกับร่างกำยำของพ่อเลี้ยงรณชัยทั้งคืน ตอนที่หล่อนตื่นไม่พบเขาแล้ว
วาวไหมสวยน่ารักออกมาในชุดนักศึกษา หล่อนมีเรียนภาคบ่าย
พ่อเลี้ยงรณชัยในชุดลำลอง มีความหล่อสง่า สายตาของพ่อเลี้ยงที่มองมายังหญิงสาวยังคงเดิม ที่มีเพิ่มเติมก็คือแอบหวาน
เพราะแม้ว่าความสัมพันธ์จะเริ่มคืบหน้า แต่ดูเหมือนว่าพ่อเลี้ยงรณชัยยังไม่ต้องการให้โจษจันไปต่าง ๆ นานา
เหมือนต้องการรักษาระยะห่างเอาไว้ก่อน
วาวไหมก็เข้าใจได้
“วันนี้เกียรติไม่อยู่นะ ลากลับบ้านที่ต่างจังหวัดวันสองวัน” พ่อเลี้ยงรณชัยเริ่มต้นทักทายด้วยประโยคบอกเล่า
“ไม่เป็นไรค่ะคุณพ่อ หนูไปเองได้”
“ใครบอกจะให้ไปเอง” เสียงของพ่อเลี้ยงรณชัยมีดุ ก่อนจะมีประโยคหลังตามมา เป็นประโยคที่ทำให้รอยยิ้มของหญิงสาวผุดพรายขึ้นบนริมฝีปาก “พ่อจะไปส่ง”
ใจของหญิงสาวอยากกระโดดกอดเสียเดี๋ยวนั้น แต่ยังสามารถระงับความรู้สึกเอาไว้ได้ อย่างน้อยก็ไม่ได้ทำให้พ่อเลี้ยงลำบากใจ
พลันที่ขึ้นไปนั่งเคียงข้างกับพ่อเลี้ยงรณชัย และรถหรูหมุนล้อออกจากบริเวณโรงแรมแล้วนั่นแหละ หล่อนก็ยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มเขาเต็มฟอดใหญ่
“อยากให้คุณพ่อมาส่งทุกวันเลยค่ะ”
“หนู บางทีพ่ออาจจะส่งหนูไปเรียนต่างประเทศ”
“จริงเหรอคะคุณพ่อ แค่ในประเทศนี่ก็เกินความฝันของหนูแล้วนะคะ”
“พ่อกำลังเกรงว่าจะรับมือกับทรงฤทธิ์ไม่ได้ พ่อไม่รู้ว่าเขากำลังวางแผนอะไรอยู่ บอกตามตรง พ่อเป็นห่วงหนู”
รอยยิ้มอย่างจางปรากฏบนริมฝีปากของพ่อเลี้ยงรณชัย ไม่เพียงเท่านั้น แววตาก็ดูมีประกายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
“คงไม่ได้หรอก งานพ่อเยอะ”
“ค่า เข้าใจค่ะ หนูแค่สมมติเฉย ๆ เท่านั้นเองค่ะ”
หล่อนคลอเคลียไม่ห่างจนทำให้พ่อเลี้ยงรณชัยรู้สึกคึกคักได้ไม่ยาก เขายังมีเลือดเนื้อความเป็นชายเกินร้อย แข็งแรงกว่าหนุ่ม ๆ บางคนเสียอีก เพราะฉะนั้นคงไม่แปลกอะไร ถ้าหากว่าการคลอเคลียของวาวไหมจะทำให้แกนกายตื่นตัว อีกอย่างภาพเหตุการณ์เมื่อคืนยังเร่าร้อนตราตรึง
ตอนพิเศษการทำกายภาพบำบัดยังต้องดำเนินต่อไป ใจร้อนไม่ได้ ยังดีที่ว่าวาวไหมให้ความร่วมมือดี หล่อนค่อนข้างกระตือรือร้น และยังมีความหวังว่าจะกลับมาเป็นปกติโดยเร็วที่สุดหนึ่งเดือน สองเดือน สามเดือน สี่เดือน...พ่อเลี้ยงรณชัยเข็นวาวไหมบนรถเข็นวีลแชร์ ท่าทางของเขาดูเหมือนจะพึงพอใจกับการได้ทำแบบนี้ ถึงแม้ว่าจะมีการทำกายภาพบำบัด แต่เขาค่อนข้างทะนุถนอมหล่อน ไม่ต้องการให้หล่อนเดินมากเกินไปการเข็นหล่อนออกมารับกับอากาศบริสุทธิ์ข้างนอก มักเป็นภาพที่เกิดขึ้นเป็นประจำเสมอ“คุณพ่อจะให้หนูกลับไปเรียนต่อหรือเปล่าคะ”“ใช่ แต่ไม่ใช่ที่เมืองไทย”“ที่ไหนคะ”“เมืองนอก ที่ไหนก็ได้” พ่อเลี้ยงรณชัยตอบน้ำเสียงจริงจัง “พ่อเป็นห่วงหนู”“พ่อไม่หึงหนูเหรอคะ เผื่อหนูไปเจอต่างชาติตาน้ำข้าว”“ไม่หึงหรอก แต่พ่อจะตามไปแล่เนื้อเถือหนังมันคนไหนที่คิดอะไรกับหนูเกินเลย”“โห”“พ่อพูดเล่น เรื่องแบบนี้พ่อไว้ใจหนูนะ มันไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องไปตามหึงหวง พ่อแค่เป็นห่วงเท่านั้นเอง”“หนูไม่อยากไปไหนไกลหรอกค่ะ ขออยู่กับคุณพ่อ ไม่ได้อยากเรียนต่อด้วย ถ้าอยากให้หนูเรียน ออนไลน์ก็ยังได้นี่คะ ไม่เสียหายอะไร”“ก็ดีนะ”“แสดงว่าจริง ๆ แ
รัชสิทธิ์มองเห็นอยู่แล้วว่าพ่อเลี้ยงรณชัยถึงที่หมาย เขาสั่งผ่านมือถือให้พ่อเลี้ยงหย่อนถุงเงินลงในถังขยะ แล้วให้หมุนร่างกลับได้เสียงของพ่อเลี้ยงรณชัยถามรัวมาตามมือถือ“วาวไหมล่ะ”“ผมต้องได้เงินก่อน คุณจะได้เจอเธอทันที”“โอเค ผมจะกลับไปที่รถแล้วนะ”“ครับ คุณเดินกลับได้เลย”รัชสิทธิ์คอยสังเกตจนกระทั่งมองเห็นว่าพ่อเลี้ยงรณชัยเดินออกห่างจากถังขยะได้สักประมาณร้อยเมตร เขายังสังเกตอีกว่ามีใครผิดสังเกตอยู่ใกล้เคียงหรือเปล่า เมื่อไม่มีก็รีบกลับไปที่รถแต่แล้ว รัชสิทธิ์ก็เบิกตากว้าง เพราะภายในรถไม่มีร่างของวาวไหมอยู่ข้างในอีกแล้ว หล่อนหายไปหายไปไหน?!รัชสิทธิ์ไม่มีเวลาอีกแล้ว รีบขึ้นรถ สตาร์ทเครื่อง บังคับรถพุ่งไปข้างหน้าเพื่อไปให้ถึงถังขยะอันเป็นจุดหมายสำคัญที่สุดของเขาถ้าได้เงินแล้ว อะไรหลังจากนั้นก็ไม่จำเป็นต้องใส่ใจอีกรัชสิทธิ์ยังไม่ถึงจุดหมาย ภาพที่เขามองเห็นก็คือร่างของวาวไหมกำลังวิ่งข้ามถนนเข้าไปหาพ่อเลี้ยงรณชัย“นังนี่จะทำอะไรวะเนี่ย”รัชสิทธิ์คำรามออกมาอย่างหัวเสียหลังจากนั้น ภาพที่เขาเห็นก็คือ พ่อเลี้ยงรณชัยกำลังวิ่งย้อนกลับไปยังถังขยะ ในขณะที่เขาจะต้องยูเทิร์นรถ เสียเวลามากกว่าถึ
พ่อเลี้ยงรณชัยขับรถออกมาจากมหาวิทยาลัย อารมณ์เคร่งเครียด ความจริงในวัยหนุ่มของเขาก็ถือว่าเอาเรื่องเหมือนกัน อารมณ์แบบนั้นถ่ายทอดถึงทรงฤทธิ์ผู้เป็นลูกชายเอาไว้ไม่น้อย เพียงแต่พ่อเลี้ยงรณชัยมีความแตกต่างกว่าตรงที่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองให้อยู่ในขอบเขตได้ ถ้าไม่อย่างนั้น เขาก็คงกลายเป็นบุคคลที่ล้มเหลวในชีวิตไปเรียบร้อยแล้วครั้งนี้ กับผู้หญิงที่เขารัก เขาจะปล่อยผ่านไปได้ง่าย ๆ ได้ยังไง ถึงแม้ว่าอารมณ์ขณะนี้จะเต็มไปด้วยความโกรธแค้นรุนแรงแค่ไหนก็ตาม เขาก็ต้องระวังเงินที่ถูกเรียกมาอาจจะถือว่ามากทีเดียว แต่ต่อให้มากกว่านั้นเขาก็พร้อมจะสูญเสียเพื่อหล่อนถึงจะเป็นการเสียเหลี่ยมของการเป็นพ่อเลี้ยงอยู่ไม่น้อยก็ไม่เป็นไร ปัญหาของเขาตอนนี้ก็มีเพียงแค่จะรวบรวมเงินจำนวน 5 ล้านจากที่ไหนภายในเวลาอันจำกัดแต่ความกว้างขวางของเขาก็มีมากพอพ่อเลี้ยงรณชัยรวบรวมสติ โทรหยิบยืมเพื่อนฝูง 3 คน แล้วเงินจำนวนนั้นก็อยู่ในมือของเขาภายในกำหนดเวลา 3 ชั่วโมงตามที่คนร้ายให้เวลาเอาไว้รถของพ่อเลี้ยงรณชัยจอดกึกริมบาทวิถีของเมือง เฝ้ารอโทรศัพท์ที่จะติดต่อกลับมาการรอคอยเป็นอะไรที่ทรมานหัวใจของพ่อเลี้ยงรณชัยในเวลานี้อ
วาวไหมก้าวเข้ามาในห้องพักของรีสอร์ต ใจไม่ได้นึกสงสัยอะไรแม้แต่นิดเดียว เพราะถึงยังไง พี่ชายก็คือพี่ชายสำหรับหล่อนอยู่วันยังค่ำ ไม่มีเป็นอย่างอื่น ต่อให้เขาเป็นพี่ชายที่ไม่เคยดูดำดูดีอะไรหล่อนมาแต่ไหนแต่ไรก็ตามความคิดอันบริสุทธิ์ของวาวไหมกลับผิดมหันต์ เมื่อพบว่าภายในห้องพักของรีสอร์ต ไม่เจอใครเลย ไม่มีร่างของแม่ที่พี่ชายบอกว่าแม่มารอพบหล่อนหันหน้ามาเผชิญกับรัชสิทธิ์“นี่หมายความว่าไงคะพี่ชาย”น้ำเสียงของหล่อนสั่นเครือ ยอมรับว่าทั้งโกรธ ทั้งเริ่มรู้สึกหวาดหวั่นอันตราย หล่อนเคยเจอเหตุการณ์ในลักษณะแบบนี้มาแล้ว เพียงแต่ไม่คิดไม่ฝันว่าจะกลับมาเกิดอีกครั้งโดยคนในครอบครัวหล่อนพยายามทำใจดีสู้เสือ แต่ก็นั่นแหละ ความกลัวมีอำนาจคุกคามจิตใจของหล่อนมากกว่า“ก็ไม่มีอะไรมากนักหรอก ได้ข่าวว่ามีผัวรวยก็เลย...”“อะไรกันคะพี่ชาย”“ใจเย็นดิ”“จะให้หนูใจเย็นได้ไงคะ นี่มันไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ นะคะ ถ้าหนูหายไป สามีของหนูจะต้องเดือดร้อนแน่”“ก็อยากให้เดือดร้อนนั่นแหละน่า ถึงบอกให้ใจเย็น”“พี่กำลังคิดจะทำอะไรกันแน่”“แค่อยากขอเงินใช้นิดหน่อย”“เงินอะไรอีกคะ หนูส่งเสียให้แม่ ช่วยใช้หนี้สินที่พี่เป็นคนก่อ แล้วย
“อยากให้คุณพ่อเอาจังค่ะ”ฟังแค่คำพูดของหล่อน พ่อเลี้ยงรณชัยก็แทบจะกระฉูดออกมาเสียเดี๋ยวนั้น มือนุ่มรวบขยับ เปลือกถูกรูดเข้ารูดออก ปลายบาน เมือกเหนียวเยิ้มวาวไหมกระถดตัวลงไปข้างล่าง ใช้ปากจนกระทั่งพ่อเลี้ยงส่งเสียงออกมาอย่างเหลืออด แต่ก่อนที่ความสุขจะทะลักออกมา พ่อเลี้ยงก็รั้งร่างของหล่อนให้ขึ้นมาบนโซฟา ปากและลิ้นของพ่อเลี้ยงก็ละเลงเข้าหากลางลำตัวของหญิงสาวเจอเข้าแบบนี้ ทำเอาสะโพกของวาวไหมยกลอย น้ำหวานทะลักฉ่ำเยิ้มเต็มร่องสวาท อารมณ์คุกรุ่นรุนแรงเพียงใด พ่อเลี้ยงรณชัยก็ยังไม่ยอมล่วงเกินยังไม่มีการสอดใส่ แต่ยังสามารถปรนเปรอรักให้แก่กันจนชุ่มฉ่ำทุกครั้ง“ทำไมคุณพ่อไม่ทำล่ะคะ”“พ่ออยากรอ”“รออะไรคะ หนูพร้อมเต็มที่แล้ว”“พ่อรักหนูจริง ๆ นะ อยากครองคู่ตลอดไป พ่ออยากรอให้หนูเรียนจบ แต่งงานกับหนู หลังจากนั้นค่อยมีความสุขตอนเข้าหอ”“หนูสิคะ จะรอไม่ไหม แต่หนูจะทำให้ได้ค่ะ”“ต้องงี้สิ”ใครจะคิดว่า วาวไหมจะสามารถเข้ามานั่งในหัวใจของพ่อเลี้ยงรณชัยได้แบบนี้หนทางข้างหน้าของหล่อน สวยสดงดงามจนน่าอิจฉาหล่อนใช้เวลาเรียนแค่สามปีครึ่ง ก็คว้าปริญญาเกียรตินิยมมาให้พ่อเลี้ยงรณชัยชื่นชมได้สำเร็จ“ตอนนี้ค
วาวไหมเสียงเครือ หล่อนยังหาทางออกให้กับตัวเองอย่างมีสติมากกว่าเดิม จะเอาแรงสู้คงไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้วและคำพูดของหล่อนดูเหมือนสามารถ ‘หยุด’ พ่อเลี้ยงเชิดเอาไว้ได้“เธอก็บอกมาสิว่าชอบแบบไหน”หญิงสาวซ่อนยิ้ม“ไม่ใช่แบบที่พ่อเลี้ยงทำกับหนูในเวลานี้แน่ค่ะ”“แล้วแบบไหน”“หนูไม่ชอบถูกกระทำ มันไม่มีอารมณ์ หนูชอบขึ้นเองต่างหากล่ะคะ”“ฉันจะไว้ใจได้ไง”“ก็แล้วแต่พ่อเลี้ยงสิคะ”“ฉันต้องแน่ใจก่อนว่า เธอพร้อมจะมีอะไรกับฉันจริง ๆ”พ่อเลี้ยงเชิดซุกใบหน้าเข้าหาซอกคอของหญิงสาวอีกครั้ง และคราวนี้จงใจเล้าโลมอารมณ์ของหล่อนอย่างมาดหวังเขาคงไม่รู้หรอกว่า ยิ่งกระทำ ความรู้สึกของผู้หญิงยิ่งเลวร้าย เกลียดชัง เพราะวาวไหมคือผู้หญิงในชีวิตจริง ๆ ไม่ใช่ในหนังเอวี อารมณ์พิศวาสไม่มีทางเกิดขึ้นได้ง่าย ๆมันเป็นเรื่องของความรู้สึก วาวไหมดูเป็นคนเซ็กซ์จัดก็จริง แต่นั่นต้องเริ่มจากความรู้สึกดี ๆ กับผู้ชายที่หล่อนพึงพอใจแต่แรกด้านนอกเวลานั้น รถเก๋งหรูทะยานเข้ามาจอด ประตูเปิดออก ร่างของพ่อเลี้ยงรณชัยก้าวออกมาไม่ทันได้ขยับก้าว คนของพ่อเลี้ยงเชิดเข้ามาขวางทาง เหมือนพยายามจะอธิบายพลันนั้นเอง กำปั้นของพ่อเลี้ยงรณชั







