登入วาวไหม เจ้าสาวจำเป็น ที่ถูกซื้อตัวมาจากนายหน้าที่กำลังจะพาผู้หญิงเดินทางไปทำงานที่ต่างประเทศ เพื่อให้มาเข้าพิธีวิวาห์กับ ทรงฤทธิ์ ทรงฤทธิ์ บุตรชายเพียงคนเดียวของ รณชัย ผู้ถูกเลี้ยงดูอย่างตามใจ เป็นเพลย์บอย ผลาญผู้หญิงมามากต่อมาก แม้แต่คนรักเก่าที่เตรียมจะเข้าพิธีวิวาห์อยู่แล้วก็ยังตัดสินใจเลิกกลางคัน เพราะไม่สามารถ ทน ได้กับการถูกทำร้าย เงิน สามารถซื้อได้ทุกอย่างก็จริง ยกเว้นหัวใจของผู้หญิง วาวไหม ไม่ได้รักทรงฤทธิ์เลย แต่กลับมีความรู้สึกดี ๆ กับรณชัยมากกว่า รณชัยในวัย 50 เศษ ผู้ครองตัวเป็นโสดมาตลอดยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา เขาไม่ได้โทษใครที่นิสัยใจคอของทรงฤทธิ์เป็นแบบนี้ และได้แต่หวังว่า ทรงฤทธิ์จะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี พ่อเลี้ยงรณชัยเองเหมือนจะพยายามปฏิเสธตัวเองว่า ไม่ได้รู้สึกกับวาวไหมในฐานะสะใภ้!!
查看更多เมื่อเข้ามาในรถตู้ มีสาวประเภทสองอีกสองคนรออยู่แล้ว ทั้งสองช่วยกันจัดการให้วาวไหมสวยที่สุดในชุดเจ้าสาว!
ระหว่างนั้น เอกวินเป็นคนอธิบาย
“วาวไหมจะต้องเข้าพิธีรดน้ำสังข์กับคุณทรงฤทธิ์ ลูกชายพ่อเลี้ยงรณชัย”
“ทำไมถึงต้องเป็นหนูล่ะคะพี่เอก”
“คืองี้ เจ้าสาวตัวจริงหนีไป โชคมันก็เลยตกมาที่วาวไหมไงล่ะ”
“ทำไมต้องหนีด้วยล่ะคะ”
“พี่ไม่รู้หรอกเรื่องนั้น แต่คงมีปัญหาอะไรกันนั่นแหละ เราอย่าไปใส่ใจเลย หน้าที่ของวาวไหมก็คือการเป็นเจ้าสาวให้กับคุณทรงฤทธิ์เท่านั้น อาจจะต้องเข้าหอ อาจจะ...มากกว่านั้นก็ทำไป ทำได้ไหม”
“หนูเลือกแล้วนี่คะพี่เอก”
“ดีจ้ะ พี่ว่าดีกว่าไหมไปเสี่ยงชีวิตในเมืองนอกอีก อย่างน้อย ๆ ที่นี่คือเมืองไทย”
“จริงค่ะพี่เอก แล้วเงินล่ะคะ”
หนึ่งในสองสาวประเภทสองหยิบเงินสดออกมาจากกระเป๋าส่งให้เอกวิน หนุ่มท้วมรับไปนับดูแล้วยื่นในส่วนของวาวไหมให้กับหล่อน
“แสนสามหมื่น พี่ขอเอาแค่สองหมื่นพอ”
เพียงแค่นี้ก็ต้องเรียกว่าได้ใจหญิงสาวไปเต็ม ๆ เงินหนึ่งแสนสามหมื่นใบใหม่เอี่ยมอยู่ในมือของหล่อน สำหรับหล่อน มันเหมือนฝันมากกว่า
คำถามมากมายผุดขึ้นมาหลังจากนั้น คุณทรงฤทธิ์รูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไรบ้าง ทำไมระดับลูกชายของพ่อเลี้ยงรณชัย เจ้าสาวถึงได้ตัดสินใจหนีจากไป มันต้องมีอะไรซุกซ่อนอยู่อย่างแน่นนอน แน่ละว่ามันไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ
วาวไหมสูดลมเข้าปอด เธอตัดสินใจแล้วจะต้องเดินหน้าต่อไป
“พี่เอกคะ ช่วยจัดการเรื่องเงินให้คุณแม่หนูได้ไหม”
“ได้สิ”
“ขอบคุณมากค่ะ”
เอกวินรับเงินจากมือของวาวไหมอีกครั้ง
“วาวไหมจะไม่เก็บไว้ใช้เองบ้างเหรอ”
“ไม่ค่ะ หนูยังพอมี เงินก้อนนี้อยากให้แม่เก็บไว้ใช้มากกว่า”
“อืม งั้นไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวจัดการให้ เงินถึงมือแม่จะให้แม่โทร.บอกนะ”
“ขอบคุณค่ะพี่เอก”
โรงแรมกึ่งรีสอร์ตหรูหรา
รถยนต์ล้วนแล้วแต่ราคาแพงเกือบสิบคันที่จอดเรียงรายอยู่นั้น พอจะบอกได้ว่า มันมีงานสำคัญที่ถูกจัดขึ้นภายในตัวอาคารหลังใหญ่สุดของโรงแรม
หัวใจของวาวไหมเต้นรัว พยายามระงับความตื่นเต้นเอาไว้ หล่อนตื่นเต้นกว่าเมื่อครั้งที่ตัดสินใจจะออกจากบ้านเสียอีก ไม่เคยคิดและไม่คาดคิดว่าจะต้องมาใส่ชุดเจ้าสาวอย่างฉุกละหุก แค่เห็นชุด หล่อนอดคิดไปไกลลิบไม่ได้
มันเป็นมโน! แต่ใครบ้างล่ะจะไม่คิด ถึงจะรู้ดีว่าหนทางข้างหน้ามันไม่ได้สวยงามสักนิดเดียวเลย การไปต่างประเทศ งานแฝงแท้จริงก็คือขายตัว ส่วนการเป็นเจ้าสาวจำเป็นในไม่กี่นาทีข้างหน้านี้ ชะตากรรมเป็นอย่างไรไม่รู้
แอบถอนใจยาว ทว่าสุดท้ายแล้วหญิงสาวก็เปิดประตูก้าวออกจากรถ
“พี่เอกส่งหนูแค่นี้ก็พอค่ะ อย่าลืมจัดการเรื่องเงินให้แม่ด้วยนะคะ”
“สบายใจได้เลยจ้ะ”
หนุ่มร่างท้วมรับคำหนักแน่น อดนึกทึ่งไม่ได้เหมือนกันกับความเด็ดเดี่ยวของหญิงสาวคนนี้ ก็ได้แต่หวังว่า หล่อนจะไปได้ดี เขาไม่แน่ใจนักว่าเพราะเหตุใดเจ้าสาวของลูกชายพ่อเลี้ยงรณชัยถึงได้ตัดสินใจหนีในวินาทีสุดท้าย
ที่แน่ ๆ มันคงไม่ใช่เรื่องดีงามสักเท่าไหร่หรอก!
พ่อเลี้ยงรณชัยยกข้อมือมองเวลาอย่างกระวนกระวายใจ แต่เมื่อลูกน้องคนสนิทที่สามารถจัดการปัญหาให้ได้ทุก ๆ เรื่องก้าวเข้ามากระซิบ สีหน้าก็เปลี่ยนไป
“เจ้าสาวมาแล้วครับ”
“อย่าทำให้ฉันขายหน้านะ”
“รับรองครับ แม้แต่คุณทรงฤทธิ์อาจจะตกตะลึง”
“ก็ดี จะได้เริ่มพิธีเลย เกรงใจผู้หลักผู้ใหญ่จะแย่อยู่แล้ว”
พ่อเลี้ยงรณชัยเดินเข้าไปหาลูกชายที่กำลังนั่งอัดควันบุหรี่อยู่ในห้องน้ำ ต่อให้โกรธลูกอย่างไร เขาก็คือสายเลือดเพียงหนึ่งเดียว
ถอนใจยาว แล้วขยับก้าวเข้าไปหา เอื้อมมือตบไหล่นั้นเบา ๆ
“ไปเถอะทรงฤทธิ์ เจ้าสาวมาแล้ว”
“คุณพ่อหมายถึง...”
“ชั่วคราวน่ะ ให้พิธีผ่านไปก่อน”
“ผมขอโทษครับ”
“อืม”
พ่อเลี้ยงรณชัยจัดแจงขยับเสื้อผ้าของทรงฤทธิ์ด้วยตัวเอง หลังจากนั้นสองพ่อลูกก็ก้าวออกมาพร้อมกัน
ณ ห้องโถงพิธี
สองพ่อลูกเดินเข้าไป ยกมือไหว้แขกผู้ใหญ่คนสำคัญฝ่ายเจ้าบ่าวที่มารอเป็นสักขีพยานแล้วนั่งรออยู่ เพียงครู่เดียว คนสนิทของพ่อเลี้ยงรณชัยก็ก้าวออกมาจากอีกด้าน แต่ที่ทำให้ทั้งหมดในนั้นให้ความสนใจไม่ใช่คนสนิทของพ่อเลี้ยงรณชัย หากเป็น...หญิงสาวในชุดเจ้าสาวมากกว่า
ทรงฤทธิ์ตาโตขึ้น แม้ว่าความสวยของเจ้าสาวกำมะลอ จะทำให้เขาหวั่นไหวอยู่บ้าง แต่ก็คิดแบบเหยียด ๆ ตามประสาว่า สวยขนาดนี้ น่าจะผ่านมาร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำแล้ว
สำหรับเจ้าสาวจำเป็นอย่างวาวไหม พอได้มาเห็นว่าห้องโถงนั้นเตรียมการรอพิธีหมั้นหมายดูเป็นทางการ มีแขกผู้ใหญ่หลายคนเป็นสักขีพยาน เธอก็ยิ่งประหม่าจนไม่กล้าสู้สายตาของใคร
“หนู” เสียงทุ้มของใครคนหนึ่งดังขึ้นดึงสติของหญิงสาวให้กลับคืนมาบ้าง
“คะ” หญิงสาวแทบไม่ได้ยินเสียงของตัวเองด้วยซ้ำ
“ฉันชื่อรณชัยนะ เป็นพ่อของทรงฤทธิ์ ขอบใจหนูมากนะ” นั่นคือการแนะนำตัวครั้งแรกที่ทำให้หญิงสาวรู้สึกดีขึ้น ในท่ามกลางคนแปลกหน้าทั้งหมด
หล่อนไม่ได้นึกอดสูใจเท่าไรนัก แม้ว่าในความเป็นจริง หล่อนจะถูกซื้อตัวมาในราคาหลักแสน คนเสียเงินจะทำอย่างไรกับหล่อนก็ได้
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 16“อย่าสนใจเลยค่ะป้า เรื่องในครอบครัว”“อ้อ ป้าเข้าใจแล้ว”“หนูอยู่ด้วยสักพักนะคะ”“จะไปยากอะไรคะ เดี๋ยวป้าจัดห้องให้”“ขอบคุณค่ะ”“คุณหนูมาอยู่นี่ก็ดีเหมือนกันค่ะ ระยะหลังออร์เดอร์เข้าเยอะเหลือเกิน คนงานทำโอทีแทบไม่ได้พักได้ผ่อน”“จริงค่ะ หนูว่านะคะ ในวิกฤตมีโอกาสจริง ๆ นะคะป้า”“ใช่ค่ะคุณหนู”พราวเดือนดูจะมุ่งมั่นกับการทำงาน เธอเริ่มรู้แล้วละว่าความสุขที่แท้จริงของเธอมากจากการทำงานนี่เอง ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะอะไรก็ตามเธอนึกถึงช่วงเวลาที่โรงงานกำลังเจอวิกฤตถึงสองครั้งสองครา โดยเฉพาะครั้งหลังสุดแทบจะสิ้นเนื้อประดาตัว เธอจึงได้เห็นการลุกขึ้นมาใหม่ ความสำเร็จของโรงงานมาจากกำลังคนส่วนหนึ่งนั่นเองพราวเดือนยังเป็นคุณหนูของพวกคนงาน พวกเขาได้เห็นเธอมาร่วมสุขทุกข์ โดยเฉพาะในเวลาทุกข์ เพราะฉะนั้นสถานะของพราวเดือนในความคิดของคนงาน เรียกว่าอยู่เหนือบรรดาลูก ๆ ของเสี่ยเวทินด้วยซ้ำ เสี่ยเวทินยังหายหน้าไป ไม่ได้แวะเวียนเข้ามาวิษณุ วรเดช หรือแม้แต่วาทิต ก็เริ่มหายหน้าไปทีละคน พวกเขาไม่ได้ถนัดในสายงานนี้ แต่ละคนย้อนกลับเข้าบ้านสิทธิรังสรรค์ เพียงเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวเท่านั้น
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 15พลัน ร่างของอ้อมก็ถูกกอดกระหวัดลงไปอยู่เบื้องล่าง กางเกงในตัวสุดท้ายหลุดลุ่ยออกไปตั้งนานแล้ว เพียงแค่ปลายเท้าของเธอขยับออกห่างจากกันเท่านั้น ก็มองเห็นรอยยิ้มจากกลีบดอกไม้ที่เผยออกห่างจากกันเสี่ยเวทินยังก้มเข้าหาหัวนม ดูดจนแก้มตอบ เสียงลมหายใจฟืดฟาดกระเส่าเร่าร้อน ความปรารถนาล้นปรี่มือของอ้อมจับเอ็นล้นมือของเสี่ยเวทิน ส่งนำทางเพื่อให้เข้ามายังช่องทางรักเมื่อตรงแล้วก็โอบรอบเอวของเขาแล้วสูดปากยาวเหยียด“คุณพ่อขา เอาเลยค่ะ”นักรักอย่างเสี่ยเวทินมีหรือจะอดทนกดน้ำหนักแทรกเข้าทันที!ความฉ่ำเยิ้มเต็มรู กลีบเนื้อแม้จะฟิตเปรี๊ยะ แต่มันก็พร้อมแล้วสำหรับความเป็นชายที่กำลังแทรกตัวเข้ามา“คุณพ่อขา อ๊อยย”เสี่ยเวทินกดเข้าไปจนมิดลำ!สะใภ้คนกลางร่างอวบถึงกับผวา ดวงตาเบิกกว้างขึ้น เพราะตั้งแต่ได้กับวรเดชผู้เป็นสามี ยังไม่เคยถูกแกนกายฝังได้ลึกล้ำขนาดนี้มาก่อนเสียวจนน้ำตาคลอ ช่องทางตอดรัวไม่หยุด ทั้ง ๆ ที่เสี่ยเวทินยังไม่ได้ขยับเอวซอย สองมือของเธอโอบรอบเอวของเขาเอาไว้แน่น ราวกับเกรงว่าเขาจะเปลี่ยนใจ เรียวขาก็เกี่ยวรอบสะโพกของเขาเอาไว้“เข้าลึกจังค่ะคุณพ่อ อู๊ยย...”เสี่ยเวท
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 14ในฐานะประมุขของสิทธิรังสรรค์ ยังมีหลายเรื่องต้องจัดการ เสี่ยเวทินจะล้มอีกไม่ได้แต่เอาเข้าจริง ๆ กลับดูเหมือนจะเลวร้ายกว่าเก่า เพราะไม่นานนัก วาทิตก็ย้อนกลับเข้ามาอยู่อีกคน โดยไม่ได้พาเมียใหม่เข้ามาด้วย ราวกับว่าเขาจะมาทวงสิทธิ์ในฐานะสามีของพราวเดือนอย่างนั้นแหละทุกคนล้วนนำพาความทุกข์อันหนักหน่วงมาสู่ประมุขแห่งสิทธิรังสรรค์...แม้แต่พราวเดือนก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเผชิญหน้ากับมัน เวลาที่ครอบครัวนี้อยู่พร้อมหน้ากัน ไม่แปลกหรอกที่เธอจะรู้สึกเหมือนเป็นคนแปลกหน้า เพราะไม่สามารถแสดงท่าทีที่สนิทสนมกับเสี่ยเวทินได้เหมือนในขณะที่อยู่กับเขาตามลำพังเสี่ยเวทินเป็นแค่พ่อสามี ไม่ใช่สามีต่อหน้าคนอื่น ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ควรอยู่แล้วนี่คือความทุกข์มหันต์ที่พราวเดือนกำลังได้รับอีกครั้งหนึ่ง แต่ครั้งนี้เธอบอกตัวเองว่าจะไม่มีทางหนีอีกแล้ว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตามสถานการณ์ของพราวเดือนเหมือนหลังพิงฝานั่นเอง เป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเธอประสบการณ์บอกให้พราวเดือนรู้ว่า ไม่มีใครเป็นที่พึ่งให้กับเธอได้อีกแล้ว ไม่ว่าเสี่ยเวทินจะเป็นคนยังไงก็ตาม เขาก็คือผู้ชายเพียงคนเดียวที่ใ
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 13“โถ...” เสี่ยเวทินรั้งร่างของพราวเดือนเข้ามาสวมกอด เพราะเขาเป็นฝ่ายซักถามเธอถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัวเธอทั้งหมด พราวเดือนจึงจำเป็นต้องเล่าแล้วสรุปว่า “หนูจะไม่หนีไปไหนอีกแล้ว”“พ่อเป็นห่วงหนูแทบจะบ้า แต่พอติดต่อหนูได้ พ่อก็สบายใจขึ้นมาบ้าง ยังคิดอยู่เลยว่าถ้าหนูยังไม่กลับมาจะต้องบอกสื่อให้ช่วยกันตามหาอีกแรง”“มันจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้วค่ะ หนูสัญญา”“พ่อรู้เรื่องที่วรเดชพูดกับหนูแล้วนะ เขาสัญญาว่าจะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวอีกแล้ว ตอนนี้เมียของเขามารับกลับบ้านไปเรียบร้อย”พอเสี่ยเวทินพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ความรู้สึกของพราวเดือนสะดุดไปนิดหนึ่ง ใช่ว่าจะไม่เชื่อคำพูดของเขา เพียงแต่...เธอบอกตัวเองว่าควรจะเผื่อใจเอาไว้มากกว่าอย่างน้อยที่สุด พวกเขาก็คือพ่อลูกกัน เธอยังไม่เชื่อนักหรอกว่าจะสามารถตัดความสัมพันธ์ได้อย่างไม่เหลือเยื่อใย ส่วนตัวเธอเองเป็นเพียงคนนอกธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้มีหลักประกันอะไรเลยว่าวันหนึ่งวันใดข้างหน้า ความสัมพันธ์จะไม่เปลี่ยนแปลงเป็นอย่างอื่นพราวเดือนจึงมีความคิดใหม่ว่า เธอควรเผื่อหัวใจเอาไว้ดีกว่า จะได้ไม่ผิดหวังมาก“วาทิตล่ะ โทรหาหนูบ้างหรื