INICIAR SESIÓNวาวไหมก้าวเข้ามาในห้องพักของรีสอร์ต ใจไม่ได้นึกสงสัยอะไรแม้แต่นิดเดียว เพราะถึงยังไง พี่ชายก็คือพี่ชายสำหรับหล่อนอยู่วันยังค่ำ ไม่มีเป็นอย่างอื่น ต่อให้เขาเป็นพี่ชายที่ไม่เคยดูดำดูดีอะไรหล่อนมาแต่ไหนแต่ไรก็ตาม
ความคิดอันบริสุทธิ์ของวาวไหมกลับผิดมหันต์ เมื่อพบว่าภายในห้องพักของรีสอร์ต ไม่เจอใครเลย ไม่มีร่างของแม่ที่พี่ชายบอกว่าแม่มารอพบ
หล่อนหันหน้ามาเผชิญกับรัชสิทธิ์
“นี่หมายความว่าไงคะพี่ชาย”
น้ำเสียงของหล่อนสั่นเครือ ยอมรับว่าทั้งโกรธ ทั้งเริ่มรู้สึกหวาดหวั่นอันตราย หล่อนเคยเจอเหตุการณ์ในลักษณะแบบนี้มาแล้ว เพียงแต่ไม่คิดไม่ฝันว่าจะกลับมาเกิดอีกครั้งโดยคนในครอบครัว
หล่อนพยายามทำใจดีสู้เสือ แต่ก็นั่นแหละ ความกลัวมีอำนาจคุกคามจิตใจของหล่อนมากกว่า
“ก็ไม่มีอะไรมากนักหรอก ได้ข่าวว่ามีผัวรวยก็เลย...”
“อะไรกันคะพี่ชาย”
“ใจเย็นดิ”
“จะให้หนูใจเย็นได้ไงคะ นี่มันไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ นะคะ ถ้าหนูหายไป สามีของหนูจะต้องเดือดร้อนแน่”
“ก็อยากให้เดือดร้อนนั่นแหละน่า ถึงบอกให้ใจเย็น”
“พี่กำลังคิดจะทำอะไรกันแน่”
“แค่อยากขอเงินใช้นิดหน่อย”
“เงินอะไรอีกคะ หนูส่งเสียให้แม่ ช่วยใช้หนี้สินที่พี่เป็นคนก่อ แล้วยังจะมาเอาอะไรกับหนูอีก”
“ก็ผัวของน้องมันรวยไม่ใช่หรือ นอกจากรวยยังแก่อีกด้วย อีกหน่อยมันก็ตายแล้ว เพราะงั้นไม่เห็นจะต้องเดือดร้อนอะไรเลย ขอแบ่งมาใช้นิด ๆ หน่อย ๆ จะเป็นไรไป”
“พี่มันเลว”
“ใช่ พี่มันเลว จะด่าว่ายังไงก็ถูกทั้งนั้น แต่พี่ไม่แคร์”
“ปล่อยหนู หนูจะกลับ”
“หยุดเลย หยุดแล้วหุบปากซะด้วย”
ท่าทางของรัชสิทธิ์ขึงขังจริงน่ากลัวจนวาวไหมหน้าเสีย หล่อนจะร้องไห้ ความเสียใจอัดแน่นเต็มอก ถ้าหากเป็นการกระทำของคนอื่นหล่อนจะไม่รู้สึกอะไรถึงเพียงนี้เลย นี่เป็นการกระทำของพี่ชายแท้ ๆ ความรู้สึกจึงคับแน่นเต็มอก
หญิงสาวสะอื้นออกมา
“น้องจะเสียใจอะไรนักหนา ก็แค่ช่วยเหลือพี่หน่อยเดียวเท่านั้น สงบปากสงบคำสักพัก ปล่อยให้พี่ทำตามแผน เรียกเงินจากไอ้แก่ผัวของน้องมาสักก้อน หลังจากนั้นเราก็แยกกัน เห็นไหมล่ะ จบอย่างง่าย ๆ วินวินด้วยกันทั้งสองฝ่าย”
“พี่คิดเอาแต่ได้น่ะสิ คุณพ่อให้อะไรกับหนูมาเยอะแล้ว”
“แต่ไม่เกี่ยวกับพี่นี่”
“ขอร้องเถอะค่ะ หยุดความคิดบ้า ๆ ของพี่เถอะค่ะ หนูสัญญาว่าจะไม่เอาเรื่อง”
“น้องจะกล้าเอาเรื่องพี่ชายแท้ ๆ อย่างพี่ได้เหรอ อย่าลืมว่าเราเป็นพี่น้องกันนะ พี่น้องกันก็ต้องสนับสนุนกันสิ”
“หนูไม่เข้าใจพี่จริง ๆ”
“ไม่ต้องเข้าใจหรอกน่า เอาเป็นว่าตามนี้ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น”
ระหว่างนั้นมือถือของวาวไหมดังขึ้น แต่เมื่อเธอหยิบออกมาจากกระเป๋าก็ถูกรัชสิทธิ์กระชากไปกดรับสายด้วยตัวเอง ปรากฏว่าเป็นสายจากพ่อเลี้ยงรณชัย
“หนูอยู่ไหน” เสียงของพ่อเลี้ยงรณชัย
“เธอปลอดภัยดีครับ” รัชสิทธิ์กรอกเสียงลงไป “ตอนนี้เธออยู่กับผม”
“คุณเป็นใคร” พ่อเลี้ยงเสียงเครียดขึ้นมาทันที
“ผมเป็นใครไม่ใช่เรื่องสำคัญ ที่สำคัญก็คือ...ความปลอดภัยของวาวไหม”
“คุณต้องการอะไรบอกมา”
“ก็ได้ ลูกผู้ชายพูดกันตรง ๆ ชัด ๆ ไปเลยดีกว่า” น้ำเสียงของรัชสิทธิ์กระหยิ่มยิ้มย่อง มองเห็นเงินก้อนโตลอยอยู่ในอากาศ มันกำลังจะกลายเป็นของเขาง่าย ๆ “ผมต้องการเงินสักก้อนหนึ่ง แลกกับวาวไหม”
“เท่าไหร่”
“คุณคิดว่าจะต้องจ่ายได้เท่าไหร่ล่ะ”
“แค่คุณบอกมา ผมยอม”
“5 ล้าน”
“ได้ แต่ขอผมคุยกับวาวไหมได้ไหม”
“ได้สิครับ”
รัชสิทธิ์ยื่นโทรศัพท์ไปใกล้หญิงสาว
“คุณพ่อคะ”
คนเป็นพี่ชายรีบดึงมือถือออกมาแล้วพูดกรอกเสียงลงไป “ผมต้องการเงินสด อย่าแจ้งตำรวจเด็ดขาด ไม่งั้นผมไม่รับรองความปลอดภัย”
“ได้ แต่เงินจำนวนมากขนาดนั้นผมจำเป็นต้องใช้เวลารวบรวม”
“ผมให้เวลาได้แค่ 3 ชั่วโมงหลังวางสาย ครบสามชั่วโมงเมื่อไหร่ ผมจะโทรกลับ โอเคนะครับ”
รัชสิทธิ์กดตัดสายทันที
“บ้าที่สุด พี่ทำอะไรลงไปรู้ตัวหรือเปล่า”
“ทำไมจะไม่รู้ นี่คือวิธีการสร้างตัว พี่ได้ห้าล้าน พี่จะไม่ยุ่งกับชีวิตของน้องอีกเลย”
“ชีวิตพี่ทำเรื่องดี ๆ ไม่เป็นบ้างหรือไง”
“หุบปากได้แล้ว เธอไม่ใช่แม่พี่นะ ขนาดแม่พี่ยังไม่เชื่อเลย นับประสาอะไรกับน้องสาว”
“พี่คิดว่าพ่อเลี้ยงจะยอมจ่ายเงินขนาดนั้นเหรอคะ หนูไม่ได้มีค่ามากขนาดนั้น”
“มีหรือเปล่าเดี๋ยวก็รู้”
“ถ้าเขาไม่ยอมจ่ายล่ะ พี่จะทำอะไรต่อไป”
“ไม่ยากหรอก ยังจำเอเย่นต์ค้าผู้หญิงไทยได้หรือเปล่า พี่มีแผนสำรองเอาไว้อยู่แล้ว!”
“เลวที่สุด!”
“เอาละ ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว เราจะไปจากที่นี่”
“ไปไหนอีก”
“พี่ไม่ยอมเป็นเป้านิ่งให้พ่อเลี้ยงจับได้หรอกน่า ขอร้องว่าอย่าทำให้พี่ลำบากใจ แค่อยู่เฉย ๆ ทำตามที่พี่สั่งแค่นั้น”
รัชสิทธิ์อวดปืนที่เอว เขาเตรียมพร้อมมาแล้วสำหรับการนี้
วาวไหมน้ำตาคลอ นึกสมเพชชีวิตของตัวเอง หล่อนกำลังทำให้ผู้มีพระคุณอย่างพ่อเลี้ยงรณชัยต้องมาเดือดร้อน เขาไม่ควรจะต้องมาสูญเสียเงินจำนวนมากเพื่อหล่อน
ต่อให้พ่อเลี้ยงไม่ยอมจ่าย หล่อนจะไม่มีวันโกรธเขาเด็ดขาด ชีวิตหล่อนจะเป็นยังไงต่อไปก็ช่าง หล่อนไมได้สนใจอีกต่อไปแล้ว
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 7พราวเดือนตัดสินใจที่จะไม่พูดเรื่องของวิษณุให้กับเสี่ยเวทินได้รับรู้ เพราะเกรงว่าจะทำให้เขาไม่สบายใจ อย่างน้อยที่สุด พวกคนงานที่โรงงานต่างก็คอยเป็นหูเป็นตาให้อยู่แล้ว จึงวางใจได้ระดับหนึ่ง เธอไม่คิดว่าวิษณุจะกล้าทำเรื่องไม่เป็นเรื่องหรอก การแอบมาที่โรงงานของเขาอาจเป็นเพียงแค่แวะมาดูความก้าวหน้าธรรมดา ๆ พอได้เห็นว่าโรงงานกลับฟื้นมาอย่างรวดเร็ว ก็อาจจะผิดหวังกลับไปพราวเดือนไม่ได้ปักใจเชื่อหรอกว่าวิษณุจะเกี่ยวข้องอะไรกับไฟไหม้โรงงานที่ผ่านมา เพราะไม่ได้มีหลักฐานอะไรว่าเกิดจากการวางเพลิง เพียงแต่ความไม่ไว้วางใจเกิดจากพวกคนงานมากกว่าสำหรับเธอ ติดใจเขาแค่ในตอนที่เสี่ยเวทินไปขอความช่วยเหลือแล้วถูกเขาปฏิเสธอย่างไม่เหลือเยื่อใย ราวกับว่าเสี่ยเวทินไม่ใช่พ่อผู้มีพระคุณอย่างนั้นแหละ“เหนื่อยหรือเปล่าครับ” เสี่ยเวทินเข้ามาโอบกอดเธอ หลายวันที่ผ่านมา พราวเดือนไปที่โรงงานเพียงลำพัง ส่วนเสี่ยเวทินกำลังเจรจากับกลุ่มทุนรายใหม่ที่จะเข้ามาเสริม เธอไม่ได้รู้เรื่องพวกนี้เท่ากับเขา เพราะฉะนั้นจึงไม่ได้เข้ามายุ่งเกี่ยวด้วยเท่าไรนัก “พ่อรู้ว่าหนูเหนื่อย”“ไม่เลยค่ะ” พราวเดือนตอบ โอบกอดร่
ลองรักพ่อผัวตอนที่ 6ด้วยความที่พราวเดือนยังอยู่เหนือร่างของเสี่ยเวทิน เพราะฉะนั้นเธอจึงขืนตัว ไม่ยอมให้เขาใช้ลิ้นต่อไป ขยับมาถึงกลางลำตัวของเขา กดร่องเข้าหาแกนกายโดยที่แทบไม่ต้องเล็งด้วยซ้ำ เติมน้ำหนักตัว ร่องสามารถกลืนความแข็งแกร่งของเสี่ยเวทินเข้าไปจนหมด 20พราวเดือนฟุบท่อนบนนาบแนบกับลำตัวของเสี่ยเวทิน เขาโอบร่างของเธอเอาไว้แน่น แล้วขยับส่งแท่งลำเข้าหาร่องสวาทฉ่ำ เอวของคนวัยนี้ไม่ได้เป็นอุปสรรคใด ๆ เลยแม้แต่นิดเดียวจังหวะซอยเร้าใจ เสียงร้องของพราวเดือนส่งสัญญาณว่าเธอสุด ๆ ไปกับการกระทำของเขา“คุณพ่อขา”เพียงไม่นาน หญิงสาวก็กระตุกเกร็ง เพียงแต่อารมณ์ของเธอนั้นยังสามารถร่วมรักได้อีกต่อไปอย่างต่อเนื่องจนกว่าเสี่ยเวทินจะถึงจุดหมายปลายทางไม่มีความสุขแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ดังนั้น ผู้มีประสบการณ์มาอย่างโชกโชนอย่างเสี่ยเวทินจึงสามารถยื้อเวลาเอาไว้ได้อีกยาวพราวเดือนเปลี่ยนมาคุกเข่า โดยใช้หมอนรองบริเวณหน้าท้อง สะโพกลอย โชว์กลีบพูย้อยด้านหลังมองเห็นความฉ่ำน่าสัมผัส หญิงสาวหลับตาพริ้มเหมือนเฝ้ารอแกนกายที่จะแทรกเข้ามา ทว่ากลับกลายเป็นลิ้นปาดเลียรัว ๆ เข้ามาแทน“อูยยยย คุณพ่อขา”พราวเดือนสูดปา
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 5รถหมุนล้อออกจากบ้านสิทธิรังสรรค์ในที่สุด โดยเสี่ยเวทินทำหน้าที่เป็นสารถี ไม่มีสักอย่างเดียวที่จะบ่งบอกว่าเขาสูงวัย ประสาททุกสัมผัสยิ่งกว่าหนุ่ม ๆ “วาทิตผิดสังเกตบ้างหรือเปล่าลูก เมื่อคืนนี้”“ไม่ทราบค่ะคุณพ่อ เห็นเขาหลับเป็นตาย”“จริงเหรอ”“จริง ๆ ค่ะ หนูหวั่นใจอยู่เหมือนกันค่ะ”“วาทิตเป็นไงบ้างล่ะ”“เป็นไงนี่คืออะไรคะคุณพ่อ ขอชัด ๆ”“หนูน่าจะรู้นะว่าพ่อหมายถึงอะไร”“แป๊บ ๆ ค่ะ” หญิงสาวตอบเสียงร่วน พร้อมกับหัวเราะออกมา มือเธอซุกซนวางแหมะลงบนขาของเสี่ยเวทิน แล้วเลื่อนเข้าหาเป้ากางเกงก็พบว่า มันผงาดตั้งนานแล้วพราวเดือนหน้าแดง อารมณ์จากเมื่อคืนยังคุกรุ่นไม่หาย “เล่นซนจัง เดี๋ยวก็ได้เปื้อนมือหรอก” เสี่ยเวทินหัวเราะเบา ๆ“อยากเปื้อนจังค่ะ” อารมณ์แบบนี้ช่างแตกต่างจากขณะอยู่กับวาทิตอย่างสิ้นเชิง วาบหวาม มีความปรารถนาล้ำลึกที่พร้อมจะระเบิดออกมาเวลาต้องการ แทบไม่ต้องอธิบายอะไรเหมือนเมื่อคืน“คุณพ่อขา...”“ลูก อย่าเอามันออกมา พ่ออาย”“ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณพ่อจะอายหนู” ยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุ มือเรียวขยำแท่งนั้นจากภายนอกแล้วปลดเข็มขัด ตะขอกางเกง รูดซิบแล้วล้วงเข้าไปงั
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 4ความไม่มั่นอกมั่นใจของพราวเดือนเวลานี้ไม่มีหลงเหลืออยู่อีกแล้ว เมื่อกางเกงชั้นใน ปราการบาง ๆ ชิ้นสุดท้ายถูกเสี่ยเวทินรูดลง นี่ถ้าหากมีแสงสว่างมากพอ คงได้เห็นว่า ใบหน้าของพราวเดือนกำลังแดงเข้มด้วยอารมณ์ปั่นป่วนสุดขีด “คุณพ่อขา...”ลิ้นของเสี่ยเวทินแทรกเข้าไป“อย่า... ได้โปรดเถอะค่ะ อย่าเลียเลยค่ะ”“อืมมม”ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ลิ้นผ่านประสบการณ์รักมาอย่างโชกโชน ซุกเข้าสู่ร่องเบียดสนิทของพราวเดือนอย่างรวดเร็ว“อึ๋ยยยย!” หญิงสาวส่งเสียง สีหน้าเหยเก จะว่าไป... นี่เป็นประสบการณ์จริงจังครั้งแรก ก่อนหน้านี้ แม้ขณะกำลังชื่นมื่นกับวาทิต เขาแทบไม่ได้เล้าโลมอย่างถึงใจแบบนี้มาก่อน อย่างทีแค่จูบนิด ๆ หน่อย ๆ แล้วเดินหน้าเร่งเครื่องทันทีวาทิตไม่ค่อยมีน้ำอดน้ำทน แค่เอาใส่ได้แล้วซอยไม่กี่นาทีก็เสร็จไปแล้ว แตกต่างจากเสี่ยเวทินราวฟ้ากับเหวผู้ชายคนนี้เอาใจใส่กับเรือนร่างของเธอแทบจะทุกส่วนและแน่นอนที่สุดว่า ทุกสัดส่วนล้วนมีความหมายกับผู้หญิงเสมออย่างเวลานี้ ช่องทางรักที่ไม่เคยได้รับความสนใจใยดีจากวาทิตเท่าไรนัก มันเป็นแค่ช่องทางสอดใส่อวัยวะเพศของเขา แต่กับเสี่ยเวทิน... เขาทำ
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 3อารมณ์ที่เก็บกดมานานระหว่างทางขับรถกลับบ้าน เสี่ยเวทินคว้ามือของพราวเดือนมากุม หญิงสาวที่ยังขับรถอยู่ไม่ชักมือกลับ มือของเสี่ยเวทินกลับทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาดอาจเป็นเพราะ ระยะเวลาที่ผ่านมา ถ้าหากจะนับตั้งแต่วาทิตหอบเสื้อผ้าออกจากบ้าน เธอกับเสี่ยเวทินค่อนข้างใกล้ชิดกัน ต่อสู้กับอุปสรรคปัญหาต่าง ๆ แต่ไม่มีเรื่องอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องตั้งแต่เธอเคยใช้มือช่วยให้เขาเสร็จสม นั่นเป็นครั้งแรกและครั้งเดียว ยังไม่มีครั้งต่อมาพราวเดือนแทบจะลืมไปแล้วละว่าเธอรู้สึกเสียใจอย่างไรกับเรื่องของวาทิต เขาไม่เคยมีบทบาทอะไรเลย นับตั้งแต่ธุรกิจของครอบครัวเริ่มมีปัญหา หนำซ้ำยังมาทำนิสัยแบบนี้อีก เธอจึงไม่เหลือศรัทธาใด ๆต่างจากเสี่ยเวทินอย่างสิ้นเชิงไม่แปลกอะไร ถ้าหากเธอจะมีใจกับเสี่ยเวทิน ผู้ยังมีสถานะเป็นพ่อผัวของเธอ มันช่วยไม่ได้จริง ๆ“หนู จะว่าอะไรพ่อไหม ถ้าพ่อจะ...”“อะไรคะคุณพ่อ”“พ่อจะหื่นกับหนู”พราวเดือนถึงกับหัวเราะออกมา พอจะอ่านออกว่าเสี่ยเวทินกำลังรู้สึกอย่างไร ยิ่งระยะหลังร่างกายของเขาเข้าที่เข้าทาง แข็งแรงออกขนาดนี้ มีหรือจะไม่มีอารมณ์ทางเพศ มันคือสัญลักษณ์ของ
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 2“คุณหนู อย่าทิ้งพวกเราไปนะครับ...นะคะ...”คนงานในโรงงานเล็ก ๆ ซึ่งเป็นที่พึ่งสุดท้ายของครอบครัวสิทธิรังสรรค์ ต่างพากันมารอพบพราวเดือน เพื่อขอร้องเธอแต่ละคนพร้อมจะต่อสู้เคียงข้างไปกับเธอ พวกเขาเรียกพราวเดือนว่าคุณหนู ตั้งแต่แรก ๆ ทั้ง ๆ ที่พราวเดือนมีฐานะเป็นแค่สะใภ้เล็กของบ้านเท่านั้นอาจเป็นเพราะ เธอไม่ค่อยถือเนื้อถือตัว เป็นกันเองกับพวกเขาตั้งแต่แรก เธอจึงได้รับความเมตตาจากคนเก่าคนแก่ทุกคน“หนูสัญญาค่ะ”พราวเดือนเอ่ยอย่างมั่นใจ เธอตัดสินใจแล้วไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม จะอยู่ต่อไปเพื่อช่วยให้เสี่ยเวทินสามารถพลิกฟื้นกิจการทั้งหมดให้กลับคืนมาอีกครั้งมันอาจไม่ใช่เรื่องง่ายนัก แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ในเมื่อ...เสี่ยเวทินมีพื้นฐานดีมาก เขาเป็นนักธุรกิจที่ตรงไปตรงมา คำไหนคำนั้นหนี้สินที่มีอยู่อาจจะมหาศาลก็จริง แต่ยังมีโอกาส และจะว่าไปแล้วช่วงเวลานี้คือการพิสูจน์ตัวเองอีกครั้งก็ว่าได้ยังมีโรงงานเล็ก ๆ ยังมีคนงานที่พร้อมจะร่วมหัวจมท้ายไม่เห็นจะต้องกลัวอะไรอีกแล้ว“ถ้าพ่อไม่ได้หนู ป่านนี้ไม่รู้จะเป็นไงบ้าง”เสี่ยเวทินเอ่ยกับพราวเดือน ขณะที่เธอมาช่วยทำกายภาพบำบัด ทุกอย่







