ตอนที่ 20 ความทรงจำเลวร้าย

ร่องรอยความทรงจำเก่าไม่เคยจางหาย ภาพบาดตานั้นฝังลึกเกินกว่ากาลเวลาจะเยียวยาให้หายไปได้จนหมด

ในสายตาพิมพ์ดาวมันคล้ายว่าไม่ใช่มีแค่เขา แต่ยังมีภาพผู้หญิงอีกคนทับซ้อนขึ้นมา ภาพริมฝีปากผู้หญิงคนนั้นแนบสนิทอยู่ตรงคางของเขา ภาพที่เธอเกรี้ยวกราดถึงขนาดโยนแจกันลอยหวือไปกระแทกคิ้วของเขาจนเลือดอาบ

พิมพ์ดาวกระโจนเข้าไปจิกหัวผู้หญิงหน้าด้านคนที่เธอไม่รู้หรอกว่าเป็นผีหรือคนลากลงบนพื้นก่อนจะขึ้นคร่อมแล้วฟาดมือรัวไม่ยั้ง

“กรี๊ดดด” เสียงหวีดร้องของไอยวรินทร์ดังลั่นห้อง กระเสือกกระสนจะคลานหนีแต่ไม่พ้น

ครั้นพอหายมึนอชิรวิชย์จึงลุกขึ้นเข้าไปใช้สองแขนสอดเข้าบ่าเล็ก ๆ รั้งตัวภรรยาออกจากการโรมรันพันตู

พิมพ์ดาวสติหลุดไม่ยอม บิดตัวหนีการเกาะกุมจะเอาเรื่องอีผู้หญิงหน้าด้านเข้ามาหยามหน้าเธอถึงในบ้าน อชิรวิชย์ดึงมือ เธอก็ใช้เท้าถีบ ฝ่าเท้าปะทะเข้าหน้าของไอยวรินทร์เต็ม ๆ อีกฝ่ายส่งเสียงหวีดร้อง

“หยุด พิมพ์หยุด”

คนที่ต้องหยุดควรเป็นอีคนไร้ยางอายไม่ใช่เธอ

บิดตัวจนหลุดออกจากแขนแข็งแรงของสามีได้พิมพ์ดาวก็พุ่งเข้าไปคลุกวงในใหม่ ทั้งข่วนทั้งจิกจนหน้าไอยวรินทร์เป็นรอยเล็บแดงเถือก แค่นั้นไม่สะใจพอ หญิงสาวขึ้นคร่อม อชิรว