Part : คืนของเพื่อนสาว

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : คืนของเพื่อนสาว

--------------------------------------------------------------------------

ตั้งแต่เปิดร้านมา ยัยโบอาทำจานแตกไปแล้วเจ็ดใบ ฉันเองก็เข้าใจที่เพื่อนอยากจะช่วยงานนะ แต่ถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อจานฉันได้แตกหมดร้านแน่ “พอแล้วโบอา ไม่ต้องล้างแล้ว เดี๋ยวฉันให้ลูกน้องล้างเอง” เสียงนานิพูดห้ามเพื่อนของเธอไว้ ที่ทำท่าจะหยิบจานขึ้นมาล้าง พร้อมกับดึงจานในมือของโบอาออกและลากเธอไปที่หน้าร้านแทน

“คืนนี้เรากินเหล้ากันหน่อยไหม ไม่ได้เจอกันตั้งนาน”

“กินเหล้าเหรอ?” นานิถามย้ำคำพูดของโบอา

“ใช่กินเหล้ากันนะ” หน้ากวน ๆ และท่าทางจริงจังของโบอา แสดงออกชัดเจนว่าเธอนั้นอยากดื่มมากแค่ไหน จนเพื่อนสาวของเธอไม่กล้าที่จะปฏิเสธ

“เอาสิกินเหล้ากัน” เสียงของคนหน้าหวานเอ่ยตอบรับคำขอของเพื่อนเธอเสียงดัง

หลังปิดร้าน...

วันนี้เป็นคืนที่ฉันจะไม่ต้องนอนเหงาเหมือนกับสองคืนที่ผ่านมา เพราะมีเพื่อนสาวของฉันมานอนด้วย และคืนนี้เราสองคนก็คงไม่รีบเข้านอนกันแน่ เพราะคงมีเรื่องมากมายที่อยากจะเล่าให้กันฟัง ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าช่วงที่เราไม่ได้เจอกันเพื่อนของฉันเจออะไรมาบ้าง “ว่าแต่แกกับไอหนุ่มน้อยนั่นยังไงฮะ?” เจ้าของใบหน้าสวยคมเอ่ยถามเพื่อนสาวของเธอถึงเรื่องเด็กส่งข้าวคนนั้น

“น้องปกป้อง ตามจีบฉันมาตั้งแต่ตอนน้องอยู่มอห้า จนตอนนี้ขึ้นมอหกแล้ว ตอนแรกฉันก็ไม่ได้คิดอะไรกับน้องหรอก เพราะเห็นว่าน้องยังเด็ก” สาวหวานที่อยู่ในชุดนอนกระโปรงสีชมพูเอ่ยตอบคำถามของเพื่อนสนิทของเธอ

“แล้วยังไง”

“ก็พอโดนเด็กมันหยอดเข้าทุกวัน ฉันก็เริ่ม ยิ้มเวลาที่เห็นหน้าน้องหรือได้ยินชื่อของน้อง แต่ว่าฉันก็ยังไม่กล้าที่จะแสดงออกเยอะ เพราะด้วยเรื่องอายุนี่แหละ ฉันห่างกับน้องตั้งหกปีแหนะ” ใบหน้าหวานทำหน้ามุ่ย เมื่อพูดถึงเรื่องอายุของเธอกับเด็กหนุ่มคนนั้น

“แกคิดว่าไอเด็กนั่น มันชอบแกจริงๆ เหรอ?” โบอาเอ่ยถามถึงความรู้สึกที่นานิรับรู้ได้ว่าเธอนั้นรู้สึกแบบนั้นจริงหรือเปล่า หรือเพียงแค่คิดไปเองเท่านั้น “ที่ถามเพราะไม่อยากให้แกโดนเด็กหลอกหรอกนะ ดูท่าแล้วเด็กนั่นกะล่อนไม่เบาเลย หน้าตาก็เจ้าเล่ห์” ฉันคิดว่าฉันดูคนไม่น่าพลาด อารมณ์เหมือนผีเห็นผี คนชั่วเห็นธาตุแท้ของคนชั่วอะไรทำนองนั้น

“ไม่รู้สิ แต่ตอนนี้ฉันโดนน้องมันหยอดทุกวัน จนใจฉันอ่อนปวกเปียกไปหมดแล้ว” นานิพูดไปพรางยิ้มเล็กยิ้มน้อยมีความสุขเมื่อคิดถึงหน้าหนุ่มน้อยคนนั้น

ติ๊ง! [นอนหรือยังครับ]

ติ๊ง! [อยู่ร้านหรือเปล่าครับ]

ติ๊ง! [ผมเห็นไฟเปิดอยู่ พี่คนสวยนอนที่นี่เหรอครับ หรือยัยเจ้เพื่อนพี่นอน]

“น้องส่งข้อความมา” นานิลากเสียงยาวดีใจที่เห็นว่าคนที่เธอคิดถึงอยู่ ส่งข้อความมาหา และเธอก็รีบกดตอบกลับในทันที ท่าทางของนานิทำคนที่นั่งมองอยู่ อิจฉากับท่าทางกระมิดกระเมี้ยนเขินอายผู้ชายของเพื่อน และเธอก็ทนดูไม่ไหวจนต้องยกกระดกขวดโซจูที่วางเหงาๆ อยู่เข้าปาก

เมื่อขวดแรกและขวดสองผ่านไปสติของพวกเธอก็ยังดีอยู่ แต่หลังจากเข้าขวดที่แปดก็เหมือนว่าสองสาวจะเริ่มเล่าความลับให้กันและกันฟังจนหมดเปลือก

“ฉันน่ะ ชอบน้องปกป้องแล้วทำไงดี~” นานิพูดเสียงยานเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป

“ถ้าชอบ แกก็คบไปเลยสิ” เสียงโบอาพูดตอบเพื่อนสาวไม่เป็นคำ

“แต่ว่าน้องยังเด็กอยู่เลยอ่ะ” คนสวยเอ่ยพูดไปพรางทำหน้าหงอย ๆ

“เด็กแล้วยังไงล่ะ” คนสวยยื่นปากเข้าไปใกล้ใบหูของเพื่อนสนิทก่อนจะกระซิบบอกความลับของเธอกับนานิ “ฉันน่ะ...มีผัวพร้อมกันถึงสองคนเลยนะ แล้วทั้งสองคน ก็เป็นเพื่อนสนิทกันด้วย”

“ฮะ! พูดจริงหรือเปล่าเนี่ย” นานิเอ่ยถามโบอาเสียงดังด้วยความตกใจในสิ่งที่เธอเพิ่งพูดบอก

“จริงสิ!” โบอาตะโกนตอบเพื่อนสาวของเธอด้วยเสียงหนักแน่น เพราะเธอไม่สามารถควบคุมอารมณ์และโทนเสียงของตัวเองได้แล้ว “แต่ว่าตอนนี้ ฉันบอกเลิกพวกเขาไปแล้วล่ะ ฉันถึงได้เร่ร่อนไม่มีที่อยู่แบบนี้ไง”

“แล้วแกบอกเลิกเขาทำไมล่ะ?”

“เพราะพวกเขาเปลี่ยนไปไง เขาไม่รักฉันเหมือนเมื่อก่อน เหมือนตอนที่ฉันยังเป็นคุณหนูของพวกเขา คงเพราะตอนนี้ฉันเหลือแต่ตัวล่ะมั้ง”

“ตอนเป็นคุณหนูของพวกเขาเหรอ? อย่าบอกนะว่าพี่ชายที่มากับแกวันนั้นงั้นเหรอ?'' นานิพูดพรางคิดถึงหน้าผู้ชายที่ยืนดูดบุหรี่หน้าร้านของเธอ วันนั้นที่โบอาเคยบอกว่าเป็นพี่ชาย

“ฮ่าๆ นั่นแหละผัวคนแรก เอ่อ ไม่ใช่สิ พี่วอมเป็นผัวคนที่สอง แต่ว่าฉันรักเขาเป็นคนแรก แล้วเขานี่แหละที่เปลี่ยนไปสุด ๆ เปลี่ยนไปจนฉันทนอยู่มองความเปลี่ยนแปลงที่เขาเป็นไม่ไหว”

“งั้นหาผัวใหม่เลยไหม?” นานิพูดหยอกโบอาที่ดูมีท่าทางจริงจัง

“โอ๊ยเดี๋ยวสิ ตอนนี้ฉันยังไม่อยากหาเหาใส่หัวหรอก ฉันอยากจัดการบางอย่างให้เสร็จก่อน”

“เรื่องพ่อแกเหรอ?”

“ใช่ ฉันต้องหาตัวคนที่สร้างเรื่องยัดคดีให้พ่อฉันให้ได้ มันต้องชดใช้ในสิ่งที่มันทำ” ว่าแล้วโบอาก็กระดกขวดโซจูจนหมดขวดเพื่อล้างความแค้นในใจของเธอ

ครืดด~

“ฮัลโหล” คนหน้าหวานรีบกดรับสายทันทีเมื่อเห็นว่าหนุ่มน้อยของเธอโทรมาหา

“นอนหรือยังครับ?” เสียงนุ่มของเด็กหนุ่มเอ่ยถามหวานใจของตน

“ยังค่ะ ปกป้องยังไม่นอนอีกเหรอ ดึกแล้วนะ” คนสวยพยามรวบรวมสติพูดตอบกลับเด็กหนุ่มให้เป็นประโยค และเข้าใจได้ แต่เหมือนว่ายิ่งพยามจะยิ่งทำให้คนที่ได้ฟังนั้นรู้ถึงอาการมึนเมาของเธอ

“เมาเหรอครับ ทำไมเสียงเป็นแบบนั้น” เด็กหนุ่มเอ่ยถามด้วยความสงสัยเมื่อได้ยินเสียงพูดของปลายสาย

“เอ่อ..นิดหน่อยค่ะ พี่นั่งดื่มอยู่กับเพื่อนบนห้องน่ะ” นานิพูดบอกเด็กน้อยของเธอด้วยคำพูดหวานหูเหมือนกับใบหน้าหวานๆ ของเธอ

“ผมไปหาพี่ที่ร้านได้ไหมครับ” เด็กหนุ่มเอ่ยถามหวานใจของเขาด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง

“ตอนนี้เหรอ?”

“ครับ ผมคิดถึงพี่นานิ อยากเจอหน้าตอนนี้ได้ไหมครับ” เด็กหนุ่มพูดออดอ้อนคนปลายสาย ด้วยความปรารถนาบางอย่างในใจของเขา

“งั้น...เจอกันที่หน้าร้านนะ เดี๋ยวพี่ลงไปหา” เสียงหวานตอบรับคำขอของเด็กหนุ่มอย่างเขินอาย

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~