คืนนี้อยากเสียเวอร์จิ้น! 4

“ทุกคนล้วนมีความรับผิดชอบที่ต่างกัน สำนึกก็ต่างกัน ผมไม่รู้ว่าคุณพูดถึงใคร แต่ผมมองว่าเรื่องแบบนี้เป็นความรับผิดชอบส่วนบุคคลมากกว่า ถ้าเรารู้ตัวว่าดื่มมากแล้วทำให้คนอื่นเดือดร้อนก็ต้องพิจารณาตัวเอง แต่จะมาโทษว่าทุกคนที่ดื่มเป็นคนไม่ดี อันนี้ ผมไม่เห็นด้วยเท่าไหร่” เวทัสพูดพร้อมกับยิ้มเบาๆ ให้หญิงสาว

“ฉันเห็นด้วยกับคุณค่ะ แต่ฉันยังมีเรื่องสงสัยอีกค่ะ” เมรีญาพูดพร้อมกับโน้มตัวมาเท้าข้อศอกลงกลางโต๊ะตรงหน้า จนเวทัสเผลอมองหน้าอกอวบที่ตอนนี้เกยล้นอยู่ตรงขอบโต๊ะ ไม่อยากจะคิดเข้าข้างตนเองว่าหญิงสาวทำแบบนี้เหมือนกำลังจงใจจะยั่วเขาชัดๆ!

“ถ้าลูกค้าขอให้ออกไปต่อด้วย…ได้ไหมคะ” เธอเอ่ยถามพร้อมกับจงใจทำสีหน้ายั่วยวนเขา

“ลูกค้าที่ว่านี่หมายถึงคุณหรือเปล่าครับ” เวทัสถามด้วยใจที่เต้นรัว เขาคงประเมินสาวน้อยหน้าใสคนนี้ต่ำไป เพราะแท้จริง เธอเองก็คงร้ายไม่เบา!

“ฮะๆ ฉันยังไม่ทันพูดเลยนะคะ แค่อยากรู้ว่าปกติแล้วพวกคุณไปต่อได้ไหม” เมรีญาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี หญิงสาวตั้งใจจะชวนคุยเขาต่ออีกนิดหน่อยเท่านั้นแล้;จะกลับไปเผชิญชะตากรรมของตัวเองเพียงลำพัง แต่สัญชาตญาณผู้หญิงบอกให้รู้ว่าเวทัสเองก็สนใจเธอไม่น้อยเช่นกัน

“ก็ไม่รู้นะครับว่าคนอื่นยังไง แต่ผมไม่เคย”

คุณหมอหนุ่มพูดเสียงเรียบ พร้อมกับจ้องลึกไปในดวงตาของหญิงสาวอย่างสื่อความหมาย และมันได้ผล! เวทัสแอบเห็นแววตาหวาดหวั่นของเธอ

“งั้นเหรอคะ ทำไมล่ะ” เธอทำใจดีสู้เสื้อ พร้อมกับถามชายหนุ่มไปนิ่งๆ และด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ตอนนี้ก็เริ่มทำให้มึนเต็มที่แล้ว

“เพราะผมไม่ได้ร้อนเงิน” ตอบกลับเสียงเรียบเช่นกัน เพราะเขาเองก็อยากจะรู้ว่าหญิงสาวตรงหน้าจะมาไม้ไหนกันแน่

“แล้วถ้าออกไปกับฉันล่ะคะ คุณจะโอเคไหม” เมรีญาไร้เรี่ยวแรงจะพูดคุยต่อ อย่างไรเสียคืนนี้เธอต้องการปิดดีลให้ได้ไวๆ

“ไปกับคุณ? ถ้าคุณหมายถึงเรื่องอย่างว่าละก็ อย่างที่บอกว่าผมไม่ได้ร้อนเงิน”

แม้จะถูกตาต้องใจแค่ไหน แต่เวทัสก็พยายามครองสติให้มากขึ้น เพราะอดแปลกใจไม่ได้ที่จู่ๆ หญิงสาวตรงหน้าจะมาชวนเขาไปต่อข้างนอกอะไรแบบนั้น ซึ่งเป็นที่รู้กันว่า ‘แบบนั้น’ คือแบบไหน

“แล้วถ้าฉันบอกว่าสิ่งที่ฉันจะให้คุณไม่ใช่เงินล่ะคะ” เมรีญาเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับยิ้มบางๆ

“มีอะไรมีค่ามากกว่าเงินด้วยเหรอครับ” เขาตอบกลับไปอย่างไว้เชิง ทั้งที่ในใจนั้นตื่นเต้นกับคำเชิญชวนของหญิงสาวเสียยิ่งกว่าอะไร

“คุณชอบผู้หญิงเวอร์จิ้นไหมคะ”

คำถามของเธอทำเอาเขาถึงกับไปต่อไม่ถูก และไม่เข้าใจว่าเพราะอะไรสาวเจ้าถึงมาถามเรื่องนี้

“ไม่รู้สิ ผมไม่เคยคิด” เวทัสพูดอย่างใจคิด เพราะเขาไม่เคยให้ค่าผู้หญิงที่ความบริสุทธิ์ หากคนคนนั้นเป็นคนจิตใจดีก็ไม่สำคัญเลยว่าเธอเคยผ่านผู้ชายคนไหนมาบ้าง

“งั้นเหรอคะ งั้นฉันคงต้องหาเป้าหมายใหม่” เมรีญาพูดพร้อมกับทำท่าจะลุกเดินจากไป แต่กลับถูกดึงรั้งแขนเอาไว้เสียก่อน

“คุณเมามากแล้ว ให้ผมไปส่งไหม” เวทัสพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง เขามั่นใจว่าอาการของเธอไม่สามารถกลับบ้านเพียงลำพังได้แน่นอน

“ถ้าคุณคิดจะแค่ไปส่งฉัน อย่าดีกว่าค่ะ เพราะคืนนี้ ฉันไม่อยากกลับบ้าน”

หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงมาดมั่น คืนนี้ เธอต้องการนอนกับใครก็ได้ และเวทัสก็คือ ‘ตัวเลือก’ ที่ดีที่สุดของเธอ หากเธอต้องสูญเสียสิ่งที่เฝ้าหวงแหนมาตลอดให้ใครสักคน มันก็คงจะไม่ได้รู้สึกแย่มาก หากต้องเสียให้กับชายที่มีใบหน้าตรงตามสเปกของเธอทุกอย่าง แถมยังพูดคุยถูกคอ

เมรีญาดูแล้ว บาร์เทนเดอร์หนุ่มหล่อไม่น่ามีพิษมีภัยอะไรจึงเลือกเขาเป็นคู่นอนในคืนนี้ แต่ในเมื่ออีกฝ่ายปฏิเสธมัน เธอก็คงต้องหาเป้าหมายใหม่

“แล้วคุณจะไปไหน” เวทัสเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าสาวสวยตรงหน้าทำท่าทางเหมือนมองหาใครอยู่

“ฉันก็จะไปหาคนที่คืนนี้ให้ฉันไปนอนด้วยได้น่ะสิ” หญิงสาวกล้าพูดอะไรแบบนั้นออกมาอย่างหน้าไม่อาย ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเริ่มจางลงแทนที่ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์

“นี่คุณบ้าไปแล้วเหรอ”

เวทัสไม่รอช้า รีบออกมาจากเคาน์เตอร์บาร์ ก่อนจะเดินไปหาหญิงสาวซึ่งตอนนี้แทบจะยืนทรงตัวไม่ถูก

“เดี๋ยวผมไปส่ง”

ชายหนุ่มพูดพร้อมกับดึงร่างบางมายืนข้างหาย หน้าอกอวบของเธอปะทะเข้ากับแขนแกร่ง นาทีนั้นเอง คุณหมอหนุ่มเริ่มเสียสติเช่นกัน เขาพยายามวางมาดตนเองให้เป็นหนุ่มเงียบขรึมและไม่โอนอ่อนให้สาวคนไหนง่ายๆ แต่กลับต้องมาใจสั่นเพราะหญิงสาวตรงหน้าอย่างง่ายดาย

“บอกว่าไม่ต้องไง ฉันไม่อยากกลับบ้าน” เมรีญาทำท่าจะผลักร่างสูงออก แต่เวทัสกลับไม่ยอม และแน่นอนว่าไม่มีการ์ดคนไหนกล้าเข้ามายุ่งกับผู้หญิงที่เจ้าของร้านเช่นเขากำลังดูแลอยู่

“คุณอยากนอนกับใครก็ได้ใช่ไหม” เมื่อเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้ายังคงดื้อด้านอยู่แบบนี้ ความอดทนและความปรารถนาของเวทัสก็สิ้นสุดลงเช่นกัน

“ใช่ คืนนี้ ฉันอยากเสียตัวกับใครก็ได้ที่ทำให้ฉันสบายใจ”

คำพูดของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มมั่นใจที่จะตัดใจสินใจทำอะไรบางอย่าง

“ได้! งั้นคุณไปกับผม!”