คู่ปรับ

วันนี้เป็นวันที่ผลสอบกลางเทอมของวิชาอาจารย์ปวีร์ออก ทุกคนต้องไปดูคะแนนกันที่หน้าห้องทำงานของเขา เพราะหากมีใครมีข้อสงสัยจะได้ถามเขาให้จบเสียตอนนั้น

เทียนหอมเดินไปดูผลคะแนนด้วยความมั่นใจ ผิดกับพิจิตราที่เดินคอตกไป เพราะเทียนหอมเป็นคนหัวดีหากอะไรที่เธอมีความตั้งใจ เธอมักจะทำมันออกมาได้ดี คะแนนเต็ม 50 หญิงสาวมั่นใจว่าอย่างน้อยเธอต้องได้ 40 เพราะคำตอบทุกข้อเธอตอบได้หมด

หญิงสาวมองกลุ่มเพื่อนในคลาสที่ทุกคนมีสีหน้าที่ค่อนข้างโล่งใจ ทุกคนผ่านกันทั้งสิ้นแม้จะมีคะแนนผ่านกันไม่มากนัก ส่วนมากก็จะได้ 25 26 ไม่เกิน 30 ในคะแนนเต็ม 50

" ไหนไหนผลสอบฉันนะ นี่ไง ว้าวผ่านด้วยแหละ "

พิจิตรากระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ เธอมีสีหน้าที่สดชื่นอย่างเห็นได้ชัด คราวแรกเธอคิดว่าเธอไม่ผ่านอย่างแน่นอน

" ทำไมได้คะแนนเต็มเหรอถึงดีใจขนาดนั้น"

เทียนหอมแซวเพื่อนที่กำลังยิ้มเหมือนคนถูกลอตเตอรี่

" ได้ตั้ง 30 คะแนนแก แค่นี้ก็เยอะแล้ว ฟลุคจังว่ะนึกว่าจะไม่ผ่านซะแล้ว "

พิจิตราพูดอย่างอารมณ์ดี ดวงตาเป็นประกาย

" ดีใจด้วยจ้า ไม่ต้องเรียนซ้ำคลาสแล้ว "

เทียนหอมกล่าวยินดีกับเพื่อนอย่างจริงใจ จากนั้นหญิงสาวได้เดินเข้ามาดูคะแนนของตัวเอง

" ไม่จริงอ่ะ ผิดหรือเปล่า "

เทียนหอมหน้าถอดสี คะแนนไม่ได้เป็นดังที่เธอคิดไว้ มันน้อยกว่าที่คิดไว้มาก เธอกันไปมองหน้าพิจิตราราวกับโดนผีหลอก

" ทำไมเหรอเทียน ได้ไม่ถึง 40 หรือจ๊ะ "

พิจิตราเอียงคอถามอย่างสงสัย เพราะเธอคิดว่าเทียนหอมคงได้คะแนนเยอะแน่นอน

" ฉันได้แค่ 25 คะแนน เองจิ๊บ "

หญิงสาวกล่าวเสียงสั่น ใบหน้าเปลี่ยนเป็นเผือดลง

" อาจารย์ใส่คะแนนผิดหรือเปล่า "

พิจิตราไม่เชื่อสิ่งที่เห็น สองสาวมองหน้ากันด้วยความไม่เข้าใจ

" เทียนได้คะแนนน้อยสุดในคลาสเลย ต้องไปถามให้รู้เรื่องแล้ว "

หญิงสาวเม้มปากกำหมัดแน่น เธอปรี่ไปที่ห้องอาจารย์ปวีร์อย่างไม่รอช้า พิจิตราเดินตามเพื่อนเข้ามาติดๆ

' ก๊อก ก๊อก '

เทียนหอมยืนเคาะประตูด้วยความใจร้อน

" เชิญ "

เสียงห้าวเอ่ยขึ้นในไม่ช้า

เทียนหอมเปิดประตูเข้าไปเห็นเขานั่งเอามือผสานไว้ใต้คาง เหมือนกับกำลังรออะไรอยู่

" อาจารย์คะ ผลสอบผิดหรือเปล่า "

เธอถามอย่างร้อนใจ มองหน้าเขาที่ดูไม่ทุกร้อนใดใด

" ของใคร "

เขาเงยหน้ามองอย่างใจเย็น ใบหน้าหล่อดูเยือกเย็นเหมือนแช่แข็ง

" ของเทียนหอมค่ะ "

เธอเดินตรงไปหาเขาเกือบประชิดโต๊ะทำงาน ใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพง เธอรู้สึกคุ้นกลิ่นน้ำหอมกลิ่นนี้ แต่ไม่รู้ว่าเคยได้กลิ่นมาจากไหน มันหอมสะอาดและสดชื่นในคราเดียว เป็นกลิ่นที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว หากคราวหลังแค่ได้กลิ่นน้ำหอมกลิ่นนี้ เธอคงจะจำได้ทันทีว่าเป็นกลิ่นกายเขา

" ไม่ผิดหรอก อะไรที่ทำให้คุณคิดแบบนั้น "

อาจารย์ปวีร์ตอบเสียงเรียบ ใบหน้าเขายังคงสงบนิ่งไร้ความรู้สึก ผิดกับเทียนหอมที่แทบจะลงไปดิ้นกับพื้นด้วยความร้อนรน

" ดิฉันนั่นใจว่าทำข้อสอบได้เกือบทุกข้อนะคะ แต่ทำไมได้คะแนนแค่ 25 คะแนน "

เทียนหอมหายใจแรงขณะถาม มองใบหน้าที่หล่อจนวัวตายควายล้มของเขาอย่างขุ่นเคือง ถ้าเขาหล่อน้อยกว่านี้เธอคงจะตวาดแว้ดให้แล้ว

" ใช่ ก็ถูกคุณทำคะแนนได้มาก "

เขายิ้มเหมือนเยาะ ใบหน้ายังคงเย็นชาและกวนบาทาในขณะเดียวกัน

" แล้วทำไมได้แค่ 25 คะแนนคะ ทั้งๆที่อาจารย์ก็บอกอยู่ว่าดิฉันได้คะแนนเยอะ  "

เธอรุกเร้า น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด สีหน้าบ่งบอกถึงความไม่พอใจ

" คุณเทียนหอม ถ้าคุณได้เข้ามาเรียนคาบแรกๆ คุณจะรู้ว่าผมแจ้งไว้แล้วว่าคะแนนมิสเทอม จะประกอบไปด้วย คะแนนเข้าห้องเรียน คะแนนเทสท้ายคาบ คะแนนชิ้นงาน คะแนนผลสอบกลางเทอม และสุดท้ายคะแนนจิตพิสัย ทุกอย่างรวมกันจะได้ 50 คะแนนเต็ม "

เขาอธิบายยืดยาว เผยรอยยิ้มเย็นขณะอธิบาย

" คะ "

เทียนหอมยังคงไม่เข้าใจ ใบหน้างามน่ารักปรากฏความยุ่งยากใจ

" คุณพิจิตราจำได้มั้ยครับที่ผมเคยแจ้ง คุณเข้าเรียนทุกคาบนี้ "

สายตาคมปราบมองเกือบทะลุร่างพิจิตรา

" ใช่ค่ะ"

เธอรีบพยักหน้าตอบ ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเหยเกและประหม่า เธอลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไง

" ดิฉันอยากเห็นคะแนนทั้งหมดค่ะ "

เทียนหอมไม่ยอมแพ้ เธอยืนกอดอกมองเขาอย่างไม่เกรงกลัว

อาจารย์ปวีร์หรี่ตาเข้มอย่างไม่สบอารมณ์เช่นกัน แต่กระนั้นเขาก็เอื้อมไปหยิบเอกสารบางอย่างมาให้หญิงสาวได้ดู

" ดูแต่ตา "

เขาพูดเสียงเข้ม เทียนหอมขยับเข้าไปประชิดตัวเขา จนชายหนุ่มต้องถอยออก เพราะเธอแทบจะชนร่างเขาอยู่รอมร่อ

เทียนหอมไล่ดูคะแนนทีละช่องพร้อมกัดปากจนเจ็บ

" คะแนนสอบกลางภาค 40 เต็ม 50 แต่ผมนำมาคิดแค่ 50% ทีเหลือคือคะแนนจากการมีส่วนร่วมในชั้นเรียน  "

เขาอธิบายอย่างใจเย็น ใบหน้าฉายแววพึงใจที่เห็นหญิงสาวเงียบปากได้

เทียนหอมไล่ดูคะแนนทีละช่อง คะแนนส่วนอื่นเธอได้อย่างละ 1 เต็ม 10 และ คะแนนชิ้นงานได้ 3 เต็ม 10 ส่วนจิตพิสัยได้ 0 เต็ม 10

" นี่ขนาดฉันตั้งใจเรียนมากแล้วนะ "

เธอขบปากล่างเบาๆ พยายามไล่ความโกรธเคืองที่แทบจะระเบิดอยู่ในใจ

" ก็ใช่ไง ถ้าคุณได้คะแนนสอบน้อยกว่านี้ คุณคงต้องตกวิชานี้แน่นอน "

คำตอบเขาเกินความคาดหมาย เขาไม่คิดจะช่วยเธอแม้แต่น้อย

" นี้มันแกล้งกันชัดๆ "

เธอมองหน้าเขาอย่างแค้นเคือง แต่ก็ทำอะไรเขาไม่ได้

" ผมเคยเตือนคุณแล้ว ถ้าขาดเรียนแค่คาบเดียว ผมให้ตก และจากพฤติกรรมที่ผ่านมาของคุณ จิตพิสัยเป็น 0 "

เขาพูดอย่างไร้ความปราณี

" ขอบคุณค่ะ "

เธอกัดฟันตอบ มองเขาราวกับจะทะลุร่าง แต่ก็ทำได้แค่นั้น ร่างสูงไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน แต่เหมือนเขาจะสะใจลึกๆด้วยซ้ำ เทียนหอมแอบสังเกตเห็นประกายความสาแก่ใจในแววตาคู่นั้น

" แล้วคุณพิจิตรามีอะไรข้องใจหรือเปล่า อ๋อ ผมให้จิตพิสัยคุณเต็มเลยนะ  "

เขาพูดพร้อมยิ้มมุมปาก นับเป็นรอยยิ้มแรกที่ทั้งคู่ได้เห็น เทียนหอมเกลียดรอยยิ้มนั้นจับใจ เพราะมันเป็นรอยยิ้มหยันให้กับตัวเธอ

" ไม่ค่ะ อาจารย์ ขอบพระคุณมากค่ะ "

พิจิตราพอจะกะคร่าวๆได้ว่าถ้าไม่ได้คะแนนพิเศษนี้เธอคงตกวิชานี้แน่นอน

เทียนหอมจ้องหน้าเขาสลับกับพิจิตรา กับเธอได้ 0 กับพิจิตราได้เต็ม แสดงว่าอาจารย์ปวีร์คนนี้คงจะเกลียดเธอมาก็เป็นพิเศษ

" จำไว้นะคุณเทียนหอม โลกไม่ได้ใจดีกับคนหน้าตาดีหรอกนะ โลกของผมจะใจดีเฉพาะคนที่ทำตัวดีดี "

เทียนหอมขมวดคิ้วมึนงง เธอเคยได้ยินคำพูดนี้เมื่อนานมาแล้ว แต่จำไม่ได้ว่าจากใคร

" เฮ้ อาจารย์ปวีร์ติดธุระอยู่เหรอคะ "

อาจารย์กานติมาเปิดประตูพรวดพราดเข้ามา ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางหนาเตอะรู้สึกอับอายเล็กน้อย

" กำลังจะเสร็จแล้วครับ อาจารย์กานต์มีอะไรหรือครับ "

เขาหันไปกล่าวกับผู้มาใหม่เสียงนุ่มหู ผิดกับที่พูดกับเทียนหอมที่แข็งกระด้างหาความดีไม่เจอ

" กานต์จะชวนไปกินข้าวค่ะ ร้านนั้นมีของโปรดอาจารย์ปวีร์เยอะแยะเลยค่ะ "

อาจารย์กานติมามีท่าทีเขินอาย ยามเงยหน้าสบตาของอาจารย์ปวีร์ คำพูดของทั้งคู่พอจะทำให้เข้าใจว่าทั้งคู่อยู่ในช่วงจีบกัน

เมื่อเห็นว่าหมดธุระ เทียนหอมมองตาพิจิตราและพากันเดินออกไป

" เดี๋ยวก่อนคุณเทียนหอม "

เขาเรียกเสียงเข้มจนเทียนหอมเผลอกรอกตามอง

" คะ "

เธอหันไปมองอย่างไม่เต็มใจ

" หวังว่าจะไม่มีอะไรคาใจแล้วนะ "

เขาถามเสียงเย็น

" ตามนั้นค่ะ "

เธอตอบน้ำเสียงกระแทกกระทั้น ไม่สนใจอาการตกใจของอาจารย์กานติมาและพิจิตราแม้แต่น้อย หากแต่อาจารย์ปวีร์กลับลอบยิ้มอย่างชอบใจที่ทำให้เธอโกรธได้

''โรคจิต "

เทียนหอมแอบด่าเขาในใจ หญิงสาวเปิดประตูออกไปโดยครั้งนี้เธอตั้งใจไม่ไหว้เขา เพราะเธอเริ่มจะแอบเกลียดขี้หน้าเขามากขึ้นแล้ว