Share

ไม่ชอบหน้า

Penulis: Panjaluck
last update Tanggal publikasi: 2026-08-06 16:08:08

ตอนนี้ก็เฉกเช่นเคย เทียนหอมทำงานเสร็จเกือบเช้า ทำให้เธออดหลับอดนอนและตื่นขึ้นมาเรียนไม่ไหว และคาบเรียนของอาจารย์ปวีร์ก็เช้ามากอีกด้วย

" คุณพิจิตรา รบกวนช่วยแจ้งคุณเทียนหอมด้วย ถ้าคาบหน้าหรือคาบต่อๆไปไม่เข้าเรียนให้ตรงเวลา ผมจะไม่ให้ผ่านรายวิชานี้ "

อาจารย์ปวีร์กล่าวเสียงเข้ม ในขณะที่กำลังเลิกคลาสเรียน เขาเรียกให้พิจิตรามาคุยด้วย

" ได้ค่ะอาจารย์ หนูจะแจ้งเทียนหอมให้นะคะ "

พิจิตรารับคำด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก

" แล้วก็ฝากบอกเพื่อนคุณด้วยว่าให้ส่งงานย้อนหลังทั้งหมดภายในอาทิตย์นี้ที่ห้องทำงานผม "

เขาย้ำเสียงห้วน กล่าวจบเขาก็เดินออกจากห้องเรียนไป ทิ้งให้พิจิตรายืนหน้าซีดตัวสั่นอยู่ ตั้งแต่เรียนมาเธอไม่เคยเห็นอาจารย์คนไหนดุเท่าอาจารย์คนนี้เลย

เทียนหอมก็เหอะไหนว่าเธอมีจะตั้งใจเรียนแล้ว ยังมีปัญหาอีกจนได้ อาจารย์คนนี้เหมือนจะไม่ธรรมดาเลย

" ยัยเทียนงานเข้าแล้วค่ะ "

เมื่ออยู่คนเดียวพิจิตรารีบโทรแจ้งเพื่อนรักทันที พอได้ฟังเสียงเทียนหอม พิจิตราได้แต่มองบนเพราะเหมือนว่าอีกฝ่ายเพิ่งจะตื่น น้ำเสียงยังงัวเงีย เธอจึงตัดสินใจเดินทางไปแจ้งเพื่อนรักที่คอนโดเลยดีกว่า

ภายในเวลา 2 วัน เทียนหอมใช้เวลาว่างเคลียร์งานที่คั่งค้างของอาจารย์ปวีร์ทั้งหมด เมื่อตรวจสอบความเรียบร้อยเสร็จสิ้น เธอจึงได้รีบเอางานไปส่งของหลังจบคลาสเรียน เพราะเขาจะอยู่ทำงานเพียงแค่ 1 ชั่วโมงเท่านั้น

' ก๊อก ก๊อก '

หญิงสาวเคาะประตูเสียงเบา

" เชิญ "

เสียงเข้มห้าวเอ่ยขึ้น

เทียนหอมลอบกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก เธอทำใจอยู่นานกว่าจะเดินเข้าไปในห้องของเขา เธอล่ะกลัวสายตาของเขาจริงๆ มันดูเย็นชาและหยาบกระด้างเหลือเกิน

" ติดต่อธุระอะไร "

เขาพูดห้วนเฉกเช่นเคย ดวงตาคู่คมมองไปที่ร่างบางอ้อนแอ้นของสาวน้อยในชุดนักศึกษา เธอสวมเสื้อพอดีตัวและกระโปรงพลีททรงยาวเกือบคลุมข้อเท้าที่ดูทั้งน่ารักและเรียบร้อย ปกติเขามักจะเห็นนักศึกษาแต่งตัวรัดกายและน่ามองน้อยกว่านี้ เขาลอบยิ้มมุมปากด้วยความพอใจกับการแต่งตัวของเธอ

เขาแอบคิดไปว่านักศึกษาที่ไม่ค่อยได้เรื่องแบบเธอจะแต่งตัวเปรี้ยวเเก่นกว่านี้

ทว่าใบหน้าหล่อเหลาของเขายังคงบูดบึ้งบอกบุญไม่รับ หญิงสาวนึกเสียดายที่เขาหล่อมากขนาดนี้ แต่กลับมีกิริยาท่าทางที่ไม่ค่อยน่าพิสมัยเท่าไหร่นัก

มือหนาถอดแว่นตาออก เธอคิดว่าเขาคงกำลังจะตรวจงานเอกสารอยู่แน่ มีแต่กองเอกสารเต็มโต๊ะ

" ดิฉันมาส่งงานค่ะอาจารย์ "

เขาขมวดคิ้วและทำท่านึกคิดอยู่แป๊บนึง ดวงตาสีนิลหรี่ลง ทว่าท่าทางยังคงสงบเยือกเย็นเหมือนเก่า

" คุณเทียนหอม วงศ์กีรติศักดิ์ "

เขาเงยหน้าขึ้นสบตาและเรียกเธอด้วยชื่อนามสกุลอย่างเต็มยศ หญิงสาวสัมผัสได้ถึงความไม่ชอบมาพาทีในน้ำเสียง

" ใช่ค่ะอาจารย์จำแม่นดีนะคะ "

เธอจ้องตาตอบไม่เกรงกลัว ใบหน้างามน่ารักของเธอปรากฏความว้าวุ่นฉายขึ้น

" นักศึกษาที่ไม่ได้เรื่องแบบคุณก็มีแค่คุณคนเดียวแหละ จำไม่ได้น่ะแปลก "

ดวงตาคมกริบมองเหมือนจะบาดลึกลงไปกลางใจเธอ

เธออ้าปากค้าง หาคำพูดโต้เถียงไม่ออก ตาเธอโตยิ่งกว่าไข่ห่าน

" นี่แหละค่ะดิฉันก็เอางานทั้งหมดมาส่งอาจารย์แล้วค่ะวันนี้ "

เธอกัดฟันพูด พรางหอบกองเอกสารตั้งตรงหน้าเขา จงใจวางให้แรงเพื่อประชดเขา

ชายหนุ่มเอารายงานมาเปิดทีละแผ่นทีละแผ่น เขาใช้มือถูที่คางยังครุ่นคิด

" นี้คุณไปลอกมาจากใครกัน "

เขามองตาเธอยังไม่เชื่อใจ พลางเปิดเอกสารแผ่นอื่นต่อ

" ดิฉันทำด้วยตัวเองค่ะ "

เธอตอบยังไม่สบอารมณ์ นึกเกลียดขี้หน้าเขาที่ทำเป็นเก็กอยู่ได้

ชายหนุ่มไม่ตอบอะไร เขากลับเปิดเอกสารที่ละแผ่นอย่างใจเย็น ปล่อยให้หญิงสาวยืนรออยู่อย่างนั้น

" ดิฉันกลับได้หรือยังคะอาจารย์ "

เทียนหอมอดทนรออีกไม่ไหว ดวงตาคู่งามเป็นประกายมองดูเขานิ่งๆก่อนจะถามขึ้นมา

" เชิญสิ ใครห้ามให้คุณอยู่ล่ะ "

เขาตอบอย่างยียวน พลางผายมือไปที่ประตูเป็นเชิงไล่

ดวงตาคู่งามของหญิงสาวเบิกกว้าง มือชะงักค้าง นึกอยากจะบีบคอเขาเสียให้หัก

" ลานะคะ สวัสดีค่ะ "

ถึงจะเคืองเขา แต่เธอก็ยังมีมารยาทไปลามาไหว้ บิดาสอนมาดีเรื่องมารยาท เดี๋ยวจะเสียชื่อตระกูลหมด

" เดี๋ยวอย่าเพิ่งไป "

ในขณะที่ร่างบางกำลังจะก้าวพ้นประตู ชายหนุ่มก็ได้ห้ามไว้

" มีอะไรหรือคะอาจารย์ปวีร์ "

ดวงตาสุกใสกรอกซ้ายกรอกขวาอย่างรำคาญใจ ที่ยังไม่เสร็จเรื่องกับเขา

" อย่าทำหน้าอย่างนั้นคุณนักศึกษา เชื่อเถอะผมก็เบื่อคุณพอๆกับที่คุณเบื่อผมแหละ ถ้าไม่อยากเห็นหน้าผมนาน รบกวนช่วยเข้ามาเรียนให้ครบทุกคาบ ไม่งั้นจะเห็นหน้าผมไปอีกนาน "

นัยน์ตาสีนิลของเขาเป็นประกายวาววับทำให้คนฟังไม่กล้าสบตา

หญิงสาวเบิกตากว้างอย่างตื่นตะลึง ไม่คิดว่าเขาจะเห็นอาการเธอด้วย และยังไม่คิดว่าเขาจะกล้าพูดออกมาตรงๆ

" รับทราบค่ะอาจารย์ปวีร์ "

เธอเค้นเสียงตอบ ดวงหน้าละมุนแดงก่ำทันตา

เกิดมาเทียนหอมยังไม่เคยเจอผู้ชายคนไหนที่น่าชังได้เท่าเขามาก่อนเลย เธอเดินกระทืบเท้าออกจากห้องเขา ก่อนจะโทรศัพท์ไปหาพิจิตราเพื่อเล่าความอัดอั้นตันใจ

" เขาเป็นพวกเหยียดเพศหรือไงว่ะ ชอบทำหน้าขี้เก๊กด้วย ฉันละเกลียดหน้าหมอนี่จริงๆ"

เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่เบานัก และเทียนหอมไม่รู้เลยว่าประตูห้องของเขายังไม่ปิดสนิท ทำให้ชายหนุ่มได้ยินทุกการสนทนา

" ฉันไม่ได้เหยียดพวกรักร่วมเพศนะแก แต่ฉันว่าไอ้หมอเนี่ยไม่ปกติ "

เทียนหอมยังคงพูดต่อ

" เออเทอมนี้ฉันจะตั้งใจเรียนให้เต็มที่ ได้ไม่ต้องทนเห็นหน้าไอ้หมอนี่ "

หญิงสาวยังคงใส่อารมณ์ไม่หยุด

" แอ้ม "

เสียงกระแอมดังขึ้นที่ด้านหลังของเธอ ทำให้หญิงสาวรีบหันไปตามสัญชาตญาณ ปรากฏว่าอาจารย์ปวีร์ยืนหน้าดำหน้าแดงอยู่ที่ประตู เขายืนกอดอกมองเธอตาเขียวปั๊ด

ไม่ต้องบอกก็รู้เขาคงจะได้ยินทุกการสนทนา

" ฉิบหาย "

หญิงสาวยกมือปิดปาก ดวงหน้าหมดจดของเธอซีดเผือดลงทันที

" แค่นี้ก่อนนะแก งานเข้าแล้วว่ะ"

เทียนหอมรีบวางสายและกึ่งวิ่งกึ่งเดินกลับ ท่ามกลางสายตาที่ต้องการจะกินเลือดกินเนื้อของปวีร์ ดวงตาของเขาคล้ายมีลูกไฟนับพันลูกอยู่ในนั้น ถ้าเป็นซูเปอร์แมนเขาคงจะใช้ตาเลเซอร์ยิงเธอจนตายไปแล้ว หญิงสาวสัมผัสได้ถึงสายตาพิฆาตของเขา

นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เวลาเข้าเรียนคาบของอาจารย์ปวีร์ เทียนหอมและพิจิตรามักจะไปนั่งหลังสุดตลอด เธอพยายามทำตัวดีและไม่มีปัญหา แต่ทว่าปัญหาก็มักจะมาหาเธอเสมอ

" เอาล่ะครับวันนี้ที่อาจารย์ได้สอนไป ไหนอาจารย์ขอตัวแทนนักศึกษาสักคนมาสรุปให้เพื่อนๆได้ฟังหน่อยครับ"

เขากวาดตามองไปทั่ว และยืนนิ่งอยู่สักพัก ก็ยังไม่มีใครเสนอตัว เนื่องจากวิชาของเขาเป็นวิชาที่ค่อนข้างจะเรียนยากมาก ทุกคนจึงไม่มีใครสบตาเขา

" งั้นผมขอสุ่มก็แล้วกันนะครับ เชิญคุณเทียนหอม วงศ์กีรติศักดิ์ ออกมาสรุปให้เพื่อนๆครับ "

ดวงตาคู่คมมองมาที่เธอ เขาใช้นิ้วเรียวมาที่เธออีกด้วย

" สุ่มบ้าอะไรนี่มันแกล้งกันแล้ว "

พิจิตราหน้าเสีย เธอหันไปกระซิบกระซาบเทียนหอม เพราะขนาดเธอเองตั้งใจฟังมากก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเนื้อหาสาระเลย

" ฉันก็คิดเหมือนแกว่ะ "

เทียนหอมถอนหายใจยังเหนื่อยล้า

" มีหูไหมครับคุณเทียนหอม "

เขากราบเสียงห้วน ทำให้นักศึกษาทุกคนในคลาสหันมามองเธอบนตาเดียว

" ได้ยินแล้วค่ะอาจารย์ "

เธอยืนขึ้นทางเเสร้งยิ้มหวาน ก่อนจะเดินออกไปสรุปเนื้อหาให้เพื่อนๆฟัง แล้วเธอก็ทำมันได้ดีเสียด้วย เมื่อเธอสรุปเนื้อหาเสร็จเพื่อนๆก็ต่างกันตบมือให้เธอ

" ดีมากครับ คราวหลังผมจะให้คุณเทียนหอมออกมาสรุปอีกครั้งนะครับ วันนี้ขอเลิกคลาสเลยครับ "

เขากล่าวอย่างพึงใจก่อนจะเดินไปจากห้องเรียน

" ซวยแล้วนางเทียน แกโดนกาหัวไว้แล้วแหละ"

พิจิตราให้กำลังใจเพื่อนด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก

" ก็ฉันเคยบอกแกแล้วไง "

เทียนหอมทำสีหน้าปลง แต่ละวันเธอก็เหนื่อยจะตายแล้ว ยังต้องมาเหนื่อยใจกับเรื่องนี้อีก

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • คุณอา ที่รัก   13.พ่อหนุ่มน้อย

    เช้านี้เหล่าอาจารย์และนักศึกษาได้พากันมารับประทานอาหารเช้าที่ข้างนอก ทุกคนได้นั่งรถตู้ที่ได้เช่ามา อาจารย์นั่งมาด้วยกัน เหล่านิสิตนั่งมาอีกคัน อาจารย์กานติมาแต่งกายมาเซ็กซี่เป็นพิเศษ เธอสวมเสื้อสายเดี่ยวสีขาวและกางเกงยีนขาสั้น แต่งหน้าจัดจ้านเฉกเช่นเคย " โอวัลตินร้อนมั้ยคะปวีร์ กานต์จำได้ว่าเมื่อก่อนคุณชอบกินตอนเช้า"อาจารย์กานติมาเคียงคอไปถามอย่างรู้ใจ บรรดาคนที่อยู่แถวนั้นต่างมองตากันอย่างเคอะเขิน ทุกคนแอบเชียร์ให้ทั้งคู่คบกัน" ขอผ่านครับ ผมไม่กินน้ำตาลช่วงนี้ "ไม่ใช่อะไรหรอก เพื่อนหมอของเขาแนะนำว่างดน้ำตาลได้จะดีที่สุด เพราะน้ำตาลเป็นอาหารที่ทำให้คนหน้าแก่ " เหรอคะ รักสุขภาพจังนะคะ "เธอยิ้มหวานประจบ รอยยิ้มของเธอหวานหยดเป็นพิเศษ " เทียนหอมจะเอาอะไรไหม เดี๋ยวเราไปสั่งให้ "นักศึกษาหนุ่มนามว่าแสตมป์เดินมาถามเทียนหอมด้วยน้ำเสียงที่ไม่เบานัก เขาเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีมาก ผิวขาว หุ่นนักกีฬา เขาเป็นนักบาสฝันใจสาวๆ แสตมป์เป็นลูกของพี่สาวอาจารย์กานติมา เขาถึงได้มีโอกาสมาช่วยงานด้วย " เทียนสั่งมาแล้วค่ะ "เธอยิ้มน้อยๆ แววตาอ่อนละมุน" แหม แสตมป์จ๊ะ น้านั่งอยู่ตรงนี้เอง ไม่คิดจะช่วยน้าบ

  • คุณอา ที่รัก   12.พักร้อน 2

    ร่างบางถูกดึงเข้าไปปะทะร่างหนาของบุรุษที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ มือใหญ่หนายังคงปิดปากเธอไว้" เงียบก่อน แล้วฉันจะปล่อยมือ "เสียงคุ้นหูกระซิบข้างใบหู หญิงสาวแหงนหน้าขึ้นมองจึงได้สบตากับดวงตาที่แสนคุ้นเคย เธอจึงรีบพยักหน้าเป็นการตอบตกลง" อาจารย์เล่นบ้าอะไรเนี่ย ตกใจเกือบช๊อคตาย "เธอสะบัดมือเขาออก ตะคอกถามอย่างไม่พอใจ ดวงตาคู่สวยมองเขาอย่างอาฆาต ผิดกับคนตรงหน้าที่ยืนมองเธอด้วยความขบขัน" ฉันกำลังเดินกลับที่พัก เห็นเธอเดินกลับเลยเดินตาม แล้วจากนั้นเธอก็วิ่ง ฉันเลยอยากรู้เธอวิ่งหนีฉันทำไม "น้ำเสียงไม่ได้รู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไป " ฉันนึกว่าเป็นคนโรคจิตเดินตามนะสิ "เธอบอกอย่างไม่สบอารมณ์ ผิดกับเขาที่ดูอารมณ์ดีจนน่าหมั่นไส้" ก็ในเมื่อรู้ว่าอันตรายแล้วยังจะเดินกลับคนเดียว ทำไม่กลับให้เร็วกว่านี้ "เขาเอ็ดเสียงขุ่น มองเธอราวกับเด็กไปแอบทำผิดมา" ช่างมันเหอะ ขี้เกียจอธิบาย "หญิงสาวไหวไหล่ทำท่าไม่อยากจะพูดต่อ เธอหมุนตัวเดินกลับไม่สนใจจะยืนคุยกับเขาต่อ เธอรู้สึกหงุดหงิดเมื่อนึกถึงเรื่องที่อาจารย์กานติมาได้เล่าก่อนหน้า ทั้งๆที่มันไม่ใช่กงการอะไรของเธอสักนิด " เดี๋ยวคุยกันก่อน "อาจารย์ปว

  • คุณอา ที่รัก   11.พักร้อน

    เทียนหอมเดินมาสมทบบ้านพักที่มีสระน้ำ เธอมาถึงเป็นคนสุดท้ายเพราะเผลอหลับจนลืมเวลา หญิงสาวเดินไปนั่งข้างพิจิตรา ซึ่งอีกฝ่ายกำลังนั่งหัวเราะกับเรื่องเล่าตลกของอาจารย์กานติมาที่กำลังเล่ากันอย่างออกรส " อ้าวเทียนมาเลทจังนะ "อาจารย์กานติมาติอย่างไม่จริงจัง ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์" ขอโทษทีค่ะ แล้วนี้คุยอะไรกันอยู่คะ เสียงหัวเราะลั่นเชียว "เทียนหอมถามขณะที่นำน้ำโค้กขึ้นมาดื่ม เธอไม่แตะต้องแอลกอฮอล์เลย " คุยกันเรื่องตอนสาวๆนะจ๊ะ "อาจารย์กานติมาเอ่ยขึ้น ขณะหันไปสบตาอาจารย์ผู้หญิงอีกคนที่มาทำงานด้วย" แหม ตอนนี้ก็ยังสาวและสวยนะคะ "หนึ่งในนิสิตผู้หญิงกล่าวเยินยอ ทำเอาอาจารย์กานติมายิ้มไม่หุบ" ไหนๆก็พูดถึงเรื่องตอนสาวๆแล้ว เธอเล่าตอนที่อาจารย์ปวีร์เคยจีบเธอหน่อยสิ "อาจารย์เกตุแก้วใช้ข้อศอกกระทุ้งอย่างสนใจอยากรู้ เธอกระซิบเสียงเบาในขณะที่กวาดตาหาอาจารย์ปวีร์ว่าอยู่แถวนี้หรือเปล่า" จะดีเหรอ อาจารย์ปวีร์รู้เข้าโกรธแน่ "อาจารย์กานติมามีท่าทีกระดากอาย " เล่าหน่อยค่ะ อยากรู้เหมือนกัน "" เล่าหน่อยอาจารย์กานต์ อาจารย์ปวีร์ไม่ได้อยู่แถวนี้ "บรรดานักศึกษาต่างส่งเสียงเชียร์ให

  • คุณอา ที่รัก   10.พักร้อน

    " มาแค่ 3 วัน แกเตรียมชุดเหมือนกับมา 3 อาทิตย์นะจิ๊บ" เทียนหอมมองเพื่อนตาโตเมื่อเห็นกระเป๋าสัมภาระที่เพื่อนขนมา มันเยอะมากจนแทบเหมือนคนกำลังย้ายบ้านมากกว่าทั้งคู่ได้นอนพักห้องเดียวกัน เทียนหอมยืนคุยงานกับเพื่อนๆที่มาด้วยกันที่ห้องรับแขก ในขณะพิจิตราเดินเข้าห้องมาก่อนเลยได้จัดห้องก่อน ตู้เก็บเสื้อผ้าและโต๊ะกระจกเต็มไปด้วยข้าวของเครื่องใช้ของพิจิตราทั้งนั้น " ก็ใช่นะสิ ฉันจะอยู่ต่ออีกหลังจบงานนี้ "พิจิตรกระซิบเสียงใส ดวงตาแพรวพราว ริมฝีปากเผยรอยยิ้มซุกซน" ที่บ้านยอมให้อยู่เหรอ "เทียนหอมเอียงคอถามอย่างใคร่รู้ ที่บ้านเพื่อนสาวเคร่งครัดจะตายไป ไม่น่าจะปล่อยให้ลูกสาวเที่ยวเล่นนานแน่" ทำไมจะไม่ยอม ก็ฉันบอกว่ามากับเทียนไง "เธอเฉลยอย่างอารมณ์ดี ใบหน้าเต็มใบด้วยรอยยิ้มอวดดี" หึ โกหกใส่ฉันเฉย ฉันอยู่แค่สามวันจ๊ะ "หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธ โบกมือเป็นพัลวัน" รู้ไงเลยชวนนาธานมาด้วย อิอิ "พิจิตราพูดอย่างอารมณ์ดี ใบหน้าน่ารักแดงซ่านขึ้นทันที เธอไม่เคยได้อยู่กับแฟนหนุ่มตามลำพังแบบนี้มาก่อน เมื่อมีโอกาสเธอจึงรีบฉวยโอกาสนี้ไว้" อ้าว แล้วนาธานจะมาวันไหน "เทียนหอมถามในขณะที่จะเอากระเป๋าออกมาจัด

  • คุณอา ที่รัก   9.จัดการปัญหา

    ปวีร์เดินออกมาจากห้องพักโดยปล่อยให้หญิงสาวจัดการธุระส่วนตัวให้เสร็จก่อน" ผมจัดการพามันไปส่งโรงพยาบาลแล้วครับเจ้านาย "ชายหนุ่มอายุสามสิบต้นๆ ผิวค่อนข้างคล้ำใบหน้าค่อนข้างดุ แต่หน้าตาคมเข้มดูดี ปราชญ์ลูกน้องคนสนิทของปวีร์รีบรายงานเมื่อเห็นเจ้านายหนุ่มเดินออกมา เขาได้รอเจ้านายอยู่ข้างนอกตั้งแต่จัดการตัวปัญหาจบ" อาการมันเป็นยังไง "น้ำเสียงทุ้มต่ำแสดงถึงความไม่พอใจ" น่าจะซี่โครงหักและต้องนอนให้น้ำเกลืออีกนานครับ มันคงจะไปทำเรื่องชั่วๆ ไม่ได้อีกนาน "เขาเน้นเสียงเข้ม คำตอบทำเอาคนฟังถึงกับลอบยิ้มอย่างพึงพอใจ ใบหน้าหล่อฉายแววความสาแก่ใจ ความจริงเขาอยากจะให้มันตายๆ ไปด้วยซ้ำ " เออ ดีมาก ตั้งแต่ต่อไปนี้ จัดคนให้ดูคุณเทียนหอมตลอด 24 ชม.นะ "ปวีร์กำชับลูกน้องเสียงเข้ม ดวงตาสีดำสนิทดูน่ากลัวยิ่งนัก เขาไม่อยากจะคิดถ้าเขาและลูกน้องมาช้าว่านี้สักนิดหญิงสาวจะโดนอะไรมากกว่านี้ หากเธอเป็นอะไรไปเขาคงรู้สึกผิดมาก อีกอย่างเขาก็โกรธเธอไม่ลง เธอยังคงเด็กและอ่อนต่อโลกเป็นอย่างมาก" ครับ ผมจะดูให้ดีขึ้นกว่านี้ครับ "ลูกน้องพยักหน้ารับคำ เขารับรู้ถึงความไม่สบายใจของเจ้านายเป็นอย่างดี เขาทำงานติดตามปวีร์มา

  • คุณอา ที่รัก   8.กับดักรัก

    วสันต์อุ้มร่างบางมายังโรงแรมม่านรูดไม่ไกลจากร้านเหล้าเท่าไหร่นัก อิศเรศไม่ได้ตามมาด้วยเนื่องจากไม่อยากให้ณดานันท์เกิดความไม่พอใจเขาบรรจงวางร่างเนียนนุ่มลงบนเตียงกว้าง " วาสนากูจริงๆ "วสันต์กล่าวพลางเอามือลูบปากอย่างย่ามใจ ชายหนุ่มถอดเสื้อออก จากนั้นเขาเดินไปตั้งกล้องที่ปลายเตียงเพื่ออัดวิดีโอการกระทำที่กำลังจะเกิดขึ้น เขามองดวงหน้างามหมดจดด้วยความหลงใหล ไม่คิดเลยว่าอะไรๆจะง่ายขนาดนี้ เขากำลังจะได้เชยชมผู้หญิงแสนสวยคนนี้ เขาลงมือถอดเสื้อและกางเกงยีนของเธอออกด้วยความชำนาญการ " ทำไมเนื้อตัวหอมขนาดนี้ เป็นนางฟ้าหรือไง "เขาสูดดมกลิ่นกายหญิงสาวเหมือนคนโรคจิต ไม่ทันจะได้ทำอะไร เสียงประตูโครมคราม ตามมาด้วยกลุ่มชายแปลกหน้า 4 คน พังประตูเข้ามา" มึงทำอะไรเทียน ไอ้สวะ "หนึ่งในนั้นปรี่เข้ามากระชากวสันต์จนตัวลอย ก่อนจะตะบันหมัดใส่หน้าเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว ใบหน้าของชายแปลกหน้าดูน่ากลัวราวมัจจุราชที่จะเอาวิญญาณจากเขา ส่วนผู้ชายที่เหลือช่วยกันกระทืบวสันต์จนเขาไม่มีโอกาสจะได้ตอบโต้ใดใด" ปล่อยผมนะ ผมยังไม่ได้ทำอะไรมันเลย "วสันต์ยกมือไหว้อ้อนวอนขอชีวิต ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยเลือดแดงฉาน ใบหน้าบูด

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status