All Chapters of คุณอา ที่รัก: Chapter 1 - Chapter 10

" หนูเทียนอย่าเพิ่งมีแฟนนะลูก "ชายสูงวัยกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่สู้ดีนัก ในขณะที่ทุกคนกำลังรับประทานอาหารอยู่ ดวงตาทั้งสองของเขาเหม่อลอย " ค่ะคุณพ่อ ว่าแต่ทำไมเหรอคะ "เทียนหอมรับคำแต่ก็ยังมีความสงสัย สาวน้อยแสนสวยวัย 18 ปีเศษ มองบิดาบุญธรรมด้วยแววตาใสซื่ออย่างรอคอยคำตอบ" ก็พ่อจะให้เธอแต่งงานกับอาก้องหลังเธอเรียนจบนะสิ "ณดานันท์ตอบแทนด้วยน้ำเสียงสูงปรี๊ด ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มแฝงแววเสียดสีอันแสนคุ้นตา ที่เธอรู้ก็เพราะว่าเธอแอบได้ยินบิดาคุยกันเมื่อวันก่อน " น้องชายคุณพ่อเหรอคะ "หากแต่เทียนหอมไม่ได้สนใจคำพูดของอีกฝ่าย เธอหันไปถามบิดาบุญธรรมเพื่อความแน่ใจ ดวงหน้างามหมดจดของเธอซีดเผือด" ใช่ลูก เทียนทำเพื่อพ่อได้มั้ยลูก "ณดลตอบด้วยสีหน้ารู้สึกผิดและละอายแก่ใจ " ถ้าคุณพ่อขอ เทียนก็ทำให้ได้ค่ะ "เทียนหอมยิ้มพรายด้วยความไร้เดียงสา ณดลคลี่ยิ้มบางๆและมองเธอด้วยสายตาอ่อนละมุน เขารู้สึกผิดต่อบุตรบุญธรรมมาก แต่ก็คิดว่านี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว " แหม ลูกสาวที่แสนดี "ณดานันท์ลากเสียงยาว เธอไม่ค่อยชอบเทียนหอมเท่าไหร่นัก" เงียบไปเถอะ ณดา "ผู้เป็นบิดาหันไปเอ็ดบุตรสาวแท้ๆเบาๆ ดวงตาขุ่นเคือง

4 ปีต่อมาเทียนหอมในวัย 22 ปี เธอเติบโตมาเป็นสาวสวยสะพรั่งงามหมดจด รูปร่างดี ผิวพรรณดี มีแต่บรรดาหนุ่มๆมารุมจีบรุมล้อม แต่เธอก็ไม่ได้สนใจอะไรใครเป็นพิเศษ เพราะเธอต้องแต่งงานหลังเรียนจบกับผู้ชายที่เธอไม่เคยเห็นหน้า เธอได้แต่ปลงตกกับเรื่องการที่จะชอบใครเสียแล้ว เพราะถือเป็นเรื่องต้องห้ามสำหรับเธอ ตอนนี้เธอทำได้แค่เพียงใช้ชีวิตวัยรุ่นให้คุ้มที่สุด ตามที่บิดาบุญธรรมได้ขอมาอีกทั้งหญิงสาวก็ยังทราบอีกกว่า เงินทุกบาททุกสตางค์ที่เธอใช้อยู่ในตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นค่าขนม ค่าเทอม ค่าเสื้อผ้า ล้วนแต่เป็นเงินของอาก้องเป็นคนออกให้ทั้งสิ้น เพราะณดลแทบจะไม่มีเงินเหลืออยู่เลย มีแต่หนี้ภาระก้อนโต จึงให้อาก้องเป็นคนจัดการส่งเสียเธอทั้งหมด" เทียน จิ๊บได้ยินมาว่าเทอมนี้จะมีอาจารย์คนใหม่มาสอน ได้ข่าวว่าอาจารย์สอนพิเศษคนนี้หล่อมาก "พิจิตรากระซิบเทียนหอมได้ยินกันแค่สองคน เธอมีท่าทีดี๊ด๊าจนน่าหมั่นไส้ ในขณะที่ทั้งคู่นั่งรออาจารย์คนใหม่มาสอน " หล่อแล้วไงล่ะ จิ๊บมีแฟนแล้ว "เทียนหอมหัวเราะอย่างชอบใจเมื่อเห็นเพื่อนหน้าหงอย อีกทั้งแฟนของพิจิตรายังขี้หึงมากเสียด้วย" โอ๊ยจิ๊บแค่มองก็พอ แต่ที่บอกน่ะเพราะว่าจิ๊บคิดว

ตอนนี้ก็เฉกเช่นเคย เทียนหอมทำงานเสร็จเกือบเช้า ทำให้เธออดหลับอดนอนและตื่นขึ้นมาเรียนไม่ไหว และคาบเรียนของอาจารย์ปวีร์ก็เช้ามากอีกด้วย " คุณพิจิตรา รบกวนช่วยแจ้งคุณเทียนหอมด้วย ถ้าคาบหน้าหรือคาบต่อๆไปไม่เข้าเรียนให้ตรงเวลา ผมจะไม่ให้ผ่านรายวิชานี้ "อาจารย์ปวีร์กล่าวเสียงเข้ม ในขณะที่กำลังเลิกคลาสเรียน เขาเรียกให้พิจิตรามาคุยด้วย " ได้ค่ะอาจารย์ หนูจะแจ้งเทียนหอมให้นะคะ "พิจิตรารับคำด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก " แล้วก็ฝากบอกเพื่อนคุณด้วยว่าให้ส่งงานย้อนหลังทั้งหมดภายในอาทิตย์นี้ที่ห้องทำงานผม "เขาย้ำเสียงห้วน กล่าวจบเขาก็เดินออกจากห้องเรียนไป ทิ้งให้พิจิตรายืนหน้าซีดตัวสั่นอยู่ ตั้งแต่เรียนมาเธอไม่เคยเห็นอาจารย์คนไหนดุเท่าอาจารย์คนนี้เลย เทียนหอมก็เหอะไหนว่าเธอมีจะตั้งใจเรียนแล้ว ยังมีปัญหาอีกจนได้ อาจารย์คนนี้เหมือนจะไม่ธรรมดาเลย " ยัยเทียนงานเข้าแล้วค่ะ "เมื่ออยู่คนเดียวพิจิตรารีบโทรแจ้งเพื่อนรักทันที พอได้ฟังเสียงเทียนหอม พิจิตราได้แต่มองบนเพราะเหมือนว่าอีกฝ่ายเพิ่งจะตื่น น้ำเสียงยังงัวเงีย เธอจึงตัดสินใจเดินทางไปแจ้งเพื่อนรักที่คอนโดเลยดีกว่า ภายในเวลา 2 วัน เทียนหอมใช้เวลาว่

" มองอะไร บอล ฉันเห็นแกมองไปทางนั้นบ่อยนะ "ณดานันท์กระชากเสียงถามแฟนหนุ่มด้วยสีหน้าบูดบึ้ง ซึ่งเขากำลังมองไปมุมสาวเสิร์ฟยืนอยู่" คนนั้นหน้าคล้ายน้องสาวคุณนะ "อิศเรศชี้ไปที่สาวเสิร์ฟหลายคนกำลังยืนกันอยู่ ณดานันท์มองตามไปทันที หญิงสาวหรี่ตามองอยู่ครู่หนึ่ง เพราะมุมนั้นค่อนข้างสลัว ไม่นานเธอก็พบร่างคุ้นตาของเทียนหอม" อีนั่นมันไม่ใช่น้องฉัน"เธอพูดด้วยสีหน้าและแววตาเกลียดชัง" เห็นวันก่อนยังมาบอกผมว่าเป็นลูกสาวคุณพ่อคุณอยู่เลย "อิศเรศหยามหยัน หากแต่ในตาของเขาแฝงไปด้วยรอยยิ้ม" มันเป็นลูกติดของเมียใหม่คุณพ่อ "เธอเชิดหน้าตอบอย่างเย่อหยิ่ง ความไม่พอใจเด่นชัดในน้ำเสียง" ผมเห็นมันวางตัวอย่างกับเป็นคุณนายเจ้าของบ้าน "เขาตอบพลางกลั้วหัวเราะอย่างชอบใจ" มันก็เป็นอย่างนั้นของมันอยู่แล้ว ชอบชูหน้าชูคอ ทำไมถึงได้ถามถึงมันละ ชอบมันเหรอ "หญิงสาวตะเบ็งเสียงถาม ไฟแห่งความหึงหวงส่งผลทำให้ใบหน้าเธอแดง" ใครจะบ้าตาต่ำไปชอบผู้หญิงแบบนั้นล่ะครับ คุณณดาออกจะสวยและเพียบพร้อมอย่างนี้"เขาพูดประจบสอพลอ พลางใช้ปากไซ้ไปที่ลำคอของเธอราวกับหลงใหลหนักหนา" ก็แล้วไป"ณดานันท์ยิ้มด้วยความเขินอาย เธอพอใจกับคำต

ปวีร์เดินออกมาจากห้องพักโดยปล่อยให้หญิงสาวจัดการธุระส่วนตัวให้เสร็จก่อน" ผมจัดการพามันไปส่งโรงพยาบาลแล้วครับเจ้านาย "ชายหนุ่มอายุสามสิบต้นๆ ผิวค่อนข้างคล้ำใบหน้าค่อนข้างดุ แต่หน้าตาคมเข้มดูดี ปราชญ์ลูกน้องคนสนิทของปวีร์รีบรายงานเมื่อเห็นเจ้านายหนุ่มเดินออกมา เขาได้รอเจ้านายอยู่ข้างนอกตั้งแต่จัดการตัวปัญหาจบ" อาการมันเป็นยังไง "น้ำเสียงทุ้มต่ำแสดงถึงความไม่พอใจ" น่าจะซี่โครงหักและต้องนอนให้น้ำเกลืออีกนานครับ มันคงจะไปทำเรื่องชั่วๆ ไม่ได้อีกนาน "เขาเน้นเสียงเข้ม คำตอบทำเอาคนฟังถึงกับลอบยิ้มอย่างพึงพอใจ ใบหน้าหล่อฉายแววความสาแก่ใจ ความจริงเขาอยากจะให้มันตายๆ ไปด้วยซ้ำ " เออ ดีมาก ตั้งแต่ต่อไปนี้ จัดคนให้ดูคุณเทียนหอมตลอด 24 ชม.นะ "ปวีร์กำชับลูกน้องเสียงเข้ม ดวงตาสีดำสนิทดูน่ากลัวยิ่งนัก เขาไม่อยากจะคิดถ้าเขาและลูกน้องมาช้าว่านี้สักนิดหญิงสาวจะโดนอะไรมากกว่านี้ หากเธอเป็นอะไรไปเขาคงรู้สึกผิดมาก อีกอย่างเขาก็โกรธเธอไม่ลง เธอยังคงเด็กและอ่อนต่อโลกเป็นอย่างมาก" ครับ ผมจะดูให้ดีขึ้นกว่านี้ครับ "ลูกน้องพยักหน้ารับคำ เขารับรู้ถึงความไม่สบายใจของเจ้านายเป็นอย่างดี เขาทำงานติดตามปวีร์มา