ตอนที่ 11

“นี่เบอร์เรา มีอะไรก็โทร.มานะ” ทั้งสองคนมองหน้ากันนิ่ง

ทำไมมันเหมือนฉากในละครที่พระเอกกับนางเอกกำลังจีบกันเลยนะ หญิงสาวรู้สึกใจกระตุกแปลก ๆ

“อะ... โอเค มีอะไรเราจะโทร.หา”

มาลย์พูดผ่านโทรศัพท์ออกไปกับคนตรงหน้า ฉีกยิ้มให้เขา แล้วบอกขอตัวกลับจริง ๆ

มาลย์เดินออกมาปิดประตูห้องพักคนป่วยลง มือเล็กยกขึ้นกุมตรงอกข้างซ้าย เป็นอะไรหนักหนาวันนี้ เต้นแรงเกินไปแล้ว ที่นี่โรงพยาบาลนี่ ตรวจสักหน่อยดีไหม มาลย์คิดเล่น ๆ พอจังหวะหัวใจกลับมาเต้นปกติ ถึงได้เดินออกมา ตรงไปรถยนต์ ขับกลับคอนโดฯ ตัวเอง

ส่วนคนในห้อง พอหญิงสาวออกไปแล้ว ยอดตองผ่อนลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ สายตามองหน้าจอโทรศัพท์ มุมปากยกยิ้มกว้าง เขาเมมเบอร์ของเธอไว้เสร็จสรรพ

“ยัยคู่กรณี”

ยอดตองรู้จักมาลย์มาตั้งแต่เรียนปีหนึ่งเพราะเป็นเพื่อนของเพื่อน ไม่ได้สนิทกันมาก แต่พอรู้ว่าเธอเป็นอย่างไร จริง ๆ เขาสนใจมาลย์อยู่บ้างเพราะเธอเป็นคนสวย มองไม่เบื่อ เก่ง แกร่ง ไม่ยอมคน ไม่ยุ่งกับใครโดยเฉพาะผู้ชาย รวมถึงเขาด้วย

เขาไม่เคยทำอะไรรุ่มร่ามหรือแสดงออกว่าสนใจเธอมากนัก แค่มอง พอมีโอกาสได้สบตากัน หญิงสาวทำเพียงยิ้มบาง ๆ ให้เขาเท่านั้น

ที่ยอดตองเรียกหญิงสาวว่า ‘ยัยมาลย์หัวใจ’ เพราะหลายครั้งที่เขาไปเที่ยว กำลังจะยืนหล่อ ๆ ให้สาวได้นัวเนียเล่นสักหน่อย มาลย์ก็โผล่มาเห็น

บางทีเขากำลังจะจูบสาวสวย เธอก็มาเจอ วันต่อมาแค่กำลังถูกสาว ๆ ลากออกจากโต๊ะ ดันชนเข้ากับเธอพอดี มาลย์ไม่ได้พูดหรือทักอะไรและไม่เคยเอาไปพูดถึงเมื่อเจอหน้า

ทุกอย่างที่ยอดตองกำลังคิดจะทำเป็นอันต้องหยุดลง เห็นหน้าเธอแล้วเขาไม่มีอารมณ์ ไม่ใช่ว่าเขาตายด้าน ยอดตองไม่มีอารมณ์กับผู้หญิงคนอื่น แต่ดันมีอารมณ์กับเธอ ผู้หญิงที่ชื่อ ‘มาลย์ นวารา’ แม่ดอกกุหลาบมาลย์ซ่อนหนามซ่อนรูป คนที่ไม่เคยสนใจเขา

ยอดเตยกลับมาจากคอนโดฯ ธารนานแล้ว หลังจากพิทย์กลับมา เธอแวะไปซื้อของ กว่าจะมาหาพี่ชายก็ค่ำ มาถึงห้องพักฟื้นคนป่วย รีบถามพี่ชายทันที

“พี่ตองกินอะไรหรือยัง” คนน้องถาม สายตามองเห็นผลไม้กับกระเช้าแบรนด์บำรุงร่างกายเต็มโต๊ะ สงสัยมีคนมาเยี่ยมพี่ชายเธอ

“เหลือแต่จะออกมาทางเดิม” น้องสาวทำหน้าครุ่นคิด

“ไปกินอะไรมา อิ่มขนาดนั้น”

ปกติพี่ชายไม่ชอบทานกับข้าวโรงพยาบาล เธอรู้ดี ข้าวต้มที่เธอทำมาหมดแล้วเพราะแบ่งไปให้เพื่อนเขาช่วงเย็น

“อิ่มอกอิ่มใจ”

คนบอกพูดยิ้ม ๆ ไม่ได้หันมามองหน้าน้อง คนน้องยิ่งฟังยิ่งงง อะไรของพี่เธอ

“อย่าเล่นเกมเยอะ แขนยิ่งเจ็บอยู่ เดี๋ยวหายช้ากันพอดี” พี่ไม่ตอบ เธอก็ไม่เซ้าซี้ ขี้เกียจพูดด้วย ถึงได้เดินไปนั่งเล่นโซฟาหน้าทีวี

วันนี้ยอดเตยจะนอนเฝ้าเขา ให้ตายอย่างไร เธอก็จะไม่กลับ คนเป็นพี่ไม่คิดจะขัดใจ แล้วแต่น้อง

ยอดตองนั่งเล่นเกมอยู่บนเตียงด้วยมือเดียว ปากยังด่าคนในเกมไม่หยุดว่ากากบ้างแหละ ทิ้งทีม ไม่ช่วยทีมบ้างแหละ แล้วไอ้คนที่มันโยนทั้งเกมทั้งโทรศัพท์ทิ้งแล้วแกล้งหลับเพราะสาวมาเยี่ยมเรียกว่าอะไร

ผ่านมาเกือบสัปดาห์

ยอดตองออกจากโรงพยาบาลมาพักฟื้นที่บ้าน พ่อกับแม่เข้ามาอยู่ด้วยสองวัน วันที่เหลือเป็นเพื่อนเขาที่แวะเวียนกันมา

ยอดเตยไปเข้าค่ายคุณธรรมของทางมหา’ลัยจัดขึ้นเพื่อให้น้องเฟรชชีปีหนึ่งไปทุกคน อุตส่าห์ไปนั่งนับลมหายใจ เดินย่อง ๆ กำหนดการเดินทุกย่างก้าว ขัดเกลาจิตใจอยู่ตั้งหลายวัน กลับมาพี่ชายอย่างเขาหวังเป็นอย่างยิ่งว่าน้องสาวสุดที่รักจะสงบปากสงบคำ เลิกบ่นเลิกด่าเรื่องนั้นเรื่องนี้พี่สักที

ด้านมาลย์ วันนี้เธอตื่นเช้า อาบน้ำ แต่งตัวเพื่อไปมหา’ลัย นัดกับกลุ่มเพื่อนไว้จะปรึกษากันเรื่องโครงการทำวิจัยเพื่อส่งให้อาจารย์พิจารณาช่วยในวันเปิดเรียนสัปดาห์หน้า

เธออยู่ปีสี่แล้ว ปีสุดท้ายต้องทำโครงการวิจัยเกี่ยวกับการตลาดส่งเพื่อเป็นโพรเจกต์จบ เข้ามหา’ลัยวันธรรมดาหรือไม่มีเรียน สามารถใส่ชุดลำลองได้

หญิงสาวอยู่ในชุดกางเกงสแล็กส์ทรงกระบอกผ้าทิ้งตัวสีครีม เสื้อเชิ้ตขาวพับแขนขึ้นถึงข้อศอก คอเสื้อทรงกว้างโชว์สร้อยคอประจำตัวเธอ รองเท้าผ้าใบสีขาวตัดขอบดำให้ความทะมัดทะแมง ผมยาวถูกรวบไว้ด้วยที่เก็บผมอันใหญ่ ปอยผมตกคลอเคลียลำคอขาว ใบหน้าอ่อนใสแต่งแต้มน้อยนิด

ขับรถออกจากคอนโดฯ ใช้เวลาไม่นานก็ถึงมหา’ลัย วันนี้ผู้คนดูครึกครื้นหลังจากปิดเทอมใหญ่

สัปดาห์หน้าจะเป็นวันเปิดเรียนจริง ๆ ขับรถผ่านคณะอื่นเห็นรุ่นพี่ของแต่ละสาขากำลังช่วยกันเตรียมงานรับน้อง บางคนเป็นสตาฟไปดูแลน้องปีหนึ่งที่ค่ายคุณธรรม มาลย์เป็นรุ่นพี่ปีสุดท้าย ไม่ต้องทำอะไรมาก จะเข้าไปดูตอนที่มีกิจกรรมสำคัญเท่านั้น

หลังจากวันนั้นที่ไปเยี่ยมยอดตองที่โรงพยาบาล เธอไม่ได้ไปหาเขาอีก ทำเพียงส่งข้อความหาเขาทุกวัน ถามถึงอาการป่วยของยอดตองเท่านั้น ยอดตองเองก็ตอบกลับมาปกติ ข้อความไม่มีอะไรนอกเหนือจากนี้

เธอรู้เพียงว่าเขาออกจากโรงพยาบาลกลับมาพักฟื้นที่บ้านแล้ว ดูเหมือนอาการเขาจะดีขึ้นมาก เหลือแค่แขนที่ยังใส่เฝือกอยู่ ยอดตองบอกอีกสามสี่วันก็คงได้ถอดเฝือก มาลย์เองยุ่งเรื่องจัดของที่ย้ายคอนโดฯ ให้เข้าที่ พอเสร็จก็ต้องมานั่งเรียบเรียงหาข้อมูลเพื่อทำโครงการวิจัย 

หญิงสาวขับรถเลี้ยวเข้าจอดข้างตึกสูง ป้ายหน้าตึกตัวอักษรขนาดใหญ่แสดงให้เห็นว่า คณะบริหารสาขาการตลาด เปิดประตูลงรถ คว้ากระเป๋าแล็ปท็อปเดินเข้าไปในตึก