ตอนที่ 14

หลังทานข้าวจ่ายเงินเสร็จสรรพ เต้เป็นคนจ่ายไปก่อน เดี๋ยวจะเคลียร์กันทีหลัง มาลย์บอกว่าส่วนของยอดตอง เธอจะเป็นคนจ่าย ชายหนุ่มบอกไม่เป็นอะไร เธอยังยืนยันคำเดิม เขาถึงไม่พูดอะไรอีก ข้าวมื้อเดียวมันจะไปพออะไร คนโลภคิดในใจ

“ตองมายังไง” เต้ถามขึ้นหลังจากทุกคนออกมาจากร้านอาหาร

“นั่งแกร๊บคาร์มา”

โกหกหน้าตาย สายตามองไปยังถุงที่แสนดีกับกาบี้ช่วยถือ

“เดี๋ยวกูไปส่ง” เตเต้บอกออกไปก่อนจะคิ้วขมวด

เมื่อยอดตองกะพริบตาใส่เขาอยู่ ไอ้นี่มันจะเคลมใครในกลุ่มเพื่อนเขาอีกละ เลือกดี ๆ นะมึง อย่ามาทับทางกูเข้าก็แล้วกัน เต้ยังจ้องมองตากันกับยอดตองเหมือนจะคุยกันผ่านจิตได้อย่างไรอย่างนั้น

“เออ ลืมไป ไม่ว่าง ต้องรีบกลับบ้าน” 

“อ้าว เรากับกาบี้ว่าจะขอติดรถเต้กลับด้วย”

แสนดีเงยหน้ามองเพื่อนที่ยืนอยู่ข้างเธอ เต้สูงกว่าเธอมาก หัวของแสนดีอยู่เพียงช่วงอกของเต้

พอได้ยินแบบนั้น คนรีบกลับบ้านก็คิ้วกระตุก ช่วยแต่คนอื่น ลืมช่วยตัวเอง พอหันไปสบตายอดตอง สื่อสารทางจิตว่าใช่สองคนนี้ไหมที่มันเล็งไว้ ยอดตองทำเป็นยกมือขึ้นลูบท้ายทอยส่ายหัวให้เพื่อน เต้รู้ทันทีก่อนจะหันไปมองมาลย์ที่ยืนหันไปคุยกับกาบี้อยู่ ไอ้นี่เล่นของยาก

“ไปส่งได้ ทางผ่าน มาเถอะ มาลย์ไปส่งยอดตองให้หน่อยนะ ไปนะ ไว้เจอกัน” เต้หันไปพูดกับแสนดี มือคว้าข้อมือเธอมาจับไว้

ดึงถุงของยอดตองออกจากมือแสนดีและกาบี้ไปยัดใส่มือมาลย์ ก่อนจะลากเพื่อนสองคนออกมา มาลย์ยังไม่ทันตอบอะไร เพื่อนก็เดินไปไกลแล้ว ตอนนี้ถึงได้เหลือแค่เธอกับยอดตอง

“ถ้ามาลย์ไม่สะดวก ไม่ต้องไปส่งเราก็ได้ เดี๋ยวเราเรียกแกร๊บ”

ยอดตองหันไปพูดกับคนตรงหน้า มือยื่นไปหวังจะเอาถุงของใช้จากมือเธอมาถือไว้ แต่คว้าได้แค่ลมเมื่อคนตรงหน้าถอยมือหนี

“เดี๋ยวเราไปส่ง... อันนี้เดี๋ยวถือให้”

เธอพูดทั้งยิ้มให้เขา แค่ไปส่งเอง แต่ยอดตองเอาของไปถือเองแล้วเดินนำหน้าเธอไป

พอมาถึงลานจอดรถ ยอดตองเอาของไปเก็บหลังรถ ก่อนจะเดินมาเปิดประตูขึ้นไปนั่งข้างคนขับ มาลย์สตาร์ตรถรอไว้แล้ว

เธอหันไปมองว่าเขายังไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัยหรือจับไม่ถนัด ยอดตองหันมามองหน้าเธอ คิ้วเลิกขึ้นเป็นเชิงถามว่าทำไมไม่ขับรถออกไป เห็นมาลย์ปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากตัวเองแล้วยื่นแขนโน้มตัวมาดึงสายเข็มขัดนิรภัยฝั่งยอดตองคาดให้เขาเร็ว ๆ 

ชายหนุ่มนั่งตัวเกร็งแข็งทื่อ ฉิบหาย ไม่ได้แข็งแค่ตัว แต่มันแข็งไปทุกส่วนทั้งลำ ตอนเธอโน้มตัวมา เส้นผมยังปัดผ่านปลายจมูกเขาบางเบา โคตรหอม ถ้ามาลย์ค้างนานกว่านี้อีกนิด เขาคงยื่นจมูกไปสัมผัสแก้มหอม ๆ ของเธอแน่

พอคาดเข็มขัดนิรภัยให้ยอดตองเรียบร้อย มาลย์กลับมานั่งที่เดิม ยิ้มให้เขา ถึงได้ขับรถออกไป บรรยากาศในรถไม่ได้เงียบชวนอึดอัด มาลย์คอยถามทางไปบ้านยอดตองตลอด ชายหนุ่มเองก็บอกทางปกติ มีแต่จิตใจข้างในนี่แหละที่มันคิดชั่วอยู่ตลอด

ขับรถมาจอดหน้าบ้าน ประตูรั้วกำแพงสีขาวสะอาดตา ยอดตองลงจากรถไปเปิดประตูบ้านออกกว้างให้ มาลย์ขับรถเข้าไปจอดใต้ต้นไม้ บ้านดูร่มรื่นมากเพราะปลูกต้นไม้เขียว ๆ เต็มไปหมด มีที่จอดรถยนต์ แต่ไม่มีรถจอดสักคัน เธอก็ไม่ได้เอะใจอะไร คนที่บ้านเขาน่าจะขับไป

จะมีได้ไงล่ะ ก็คนที่บอกนั่งแกร๊บไปห้างฯ มันทิ้งรถไว้นู่นเพื่อให้เธอมาส่ง

มาลย์เปิดประตูลงมาช่วยยอดตองถือของเข้าบ้าน เขาให้เธอถือถุงเดียว ที่เหลือเขาเอาไปถือเองหมด มาลย์เดินตามยอดตองเข้าไปด้านใน บ้านโทนสว่าง มีโซฟาตัวใหญ่วางอยู่หน้าทีวี ถัดไปเป็นโต๊ะทานข้าวสี่ที่นั่ง ด้านในลึกเข้าไปคงเป็นโซนครัวเพราะมองเห็นตู้เย็นหลังใหญ่ตั้งอยู่

“วางตรงนี้ก็ได้” ยอดตองบอกก่อนจะวางของลงบนโต๊ะกระจกหน้าโซฟา มาลย์วางของลงตามเขาบอก

“งั้นเรา...” 

“อยู่ก่อนได้ไหม” มาลย์พูดยังไม่ทันจบประโยคดี ยอดตองก็พูดขึ้นเสียก่อน

“ทำไม” น้ำเสียงราบเรียบของหญิงสาวพูดขึ้น

ไม่มีเหตุผลอะไรที่เธอจะอยู่ต่อ แล้วยอดตองก็เดินหน้าเข้ามาหาเธอ มาลย์ถอยหลังไปหลายก้าวจนชิดกับโซฟา ดีที่ไม่หงายหลัง

เธอถอยอีกไม่ได้แล้ว เขาเองก็หยุดอยู่ตรงหน้าเธอในระยะที่ใกล้มาก พอเงยหน้าสบตาคนตัวโต กลับเห็นสายตาระยิบระยับมองมาที่เธอ อะไรของเขา 

ยอดตองอยากลองใจหญิงสาวตรงหน้าดู ถ้าเขาต้อนเธอจนจนมุมแล้ว แม่คุณจะทำอย่างไร

แต่แม่ง อยู่ใกล้แบบนี้ ได้มองแบบนี้ ทำไมสวยจังวะ ตัวโคตรหอม หอมมาก ขอสักฟอดแล้วจะเป็นคนดี

อย่าว่าแต่สักฟอดเลย สักฟาดน่าจะได้อยู่ ดูจากหน้าเธอแล้ว อีกนิดคือยกมือฟาดหน้าเขาแล้ว

“ไม่รู้สิ แค่อยากอยู่กับมาลย์” ยอดตองพูดออกไปแบบที่ใจนึกคิด แล้วก็อยากรู้ด้วยเธอจะว่าอย่างไร

“เราว่าตองเข้าใจผิดนะ เราทำดีด้วยแค่อยากรับผิดชอบในสิ่งที่เราทำกับตอง” 

“ก็รับผิดชอบให้จบสิ”

“แล้วเหลืออะไร รถเราก็เคลมให้ ค่าโรงพยาบาลเราก็จ่าย จะเอาอะไรอีก”

“เอามาลย์” 

“แต่เราไม่อยากเอาตอง” คนถามถามไม่คิด คนตอบไม่มีสักเสี้ยววินาทีที่จะคิดเช่นกัน

“อืม... จะเชื่อก็ได้ แต่หลังจากนี้”

พูดจบยอดตองคว้าเอวบางคนตรงหน้า ดันแผ่นหลังเธอเข้าหาตัวเองจนแนบอก โน้มใบหน้าประกบริมฝีปากลงบนริมฝีปากอวบอิ่มทันที