Share

ตอนที่3 เลือกเอง nc

last update Tanggal publikasi: 2025-03-26 17:58:16

“แก~ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” เสียงหวานยานครางตะโกนบอกเพื่อนสนิทแข่งกับเพลงอีดีเอ็มดังกระหึ่มในคลับหรู ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปมากกำลังเล่นงานเธออย่างหนักจนสายตาพร่าเบลอ

“ไปคนเดียวได้มั้ยโม~ฉันเดินไม่ไหวอ่ะแก” นิวพูดเสียงอ้อแอ้ฟังแทบไม่ได้ศัพท์ นั่งโงนเงนค้ำศอกลงบนพื้นโต๊ะมือทั้งสองข้างประคองใบหน้าตัวเองไว้

“ฉันด้วย~คืนนี้คงต้องโทรให้พี่พายมารับ~อึก” พะแพงเอ่ยบอกเสียงยานไม่ต่างกัน ปรือตามองเพื่อนสาวด้วยสายตาหวานเยิ้ม

“สบายมาก~” จบคำ โมเอิร์นก้าวเดินฝ่าผู้คนแน่นขนัดไปยังห้องน้ำอย่างยากลำบาก หลังจากเสร็จธุระส่วนตัว ร่างบางเดินโซเซเพื่อกลับมายังโต๊ะ ทว่า ด้วยความมึนเมาที่มีมากจึงไม่ทันระวังตัว

ปึก!

“อ๊ะ!” เสียงหวานหลุดร้องด้วยความตกใจ ใบหน้าสวยชนเข้ากับแผงอกแกร่งของใครบางคนเข้าอย่างจังจนรู้สึกเจ็บ จมูกโด่งเชิดรั้นแนบชิดเผลอสูดดมกลิ่นหอมของชายหนุ่มปะปนกลิ่นบุหรี่จางๆเข้าลึกสุดปอด ให้ความรู้สึกดีไม่น้อย

“จะดมอีกนานมั้ย?!!”

“ขอโทษค่ะ~ ฉัน…” ใบหน้าสวยเงยขึ้นช้อนมองอีกฝ่าย สายตาคู่สวยเพ่งมองใบหน้าหล่อเหลาราวกับต้องมนต์สะกด จนเผลอคิดดังขยับปากออกเสียงให้เขาได้ยิน“หล่อจัง~”

“เดินไม่ดู!!” ร่างสูงเอ่ยดุ มือหนาดันหญิงสาวออกห่างทำให้เขาเห็นใบหน้าเธอชัดเจนขึ้นและจำได้ดี เธอคือคนๆเดียวกับที่เห็นในกล้องวงจรปิดเมื่อสองชั่วโมงก่อน

“รูปหล่อ อย่าดุสิ~ ไปต่อกับฉันมั้ย?” ด้วยความเมาจึงเอ่ยปากชักชวนชายหนุ่มออกไปโต้งๆอย่างนั้นโดยไม่รู้จักเขาเลยด้วยซ้ำ และนี่ไม่ใช่นิสัยของเธอเช่นกัน

“…”สายตาคมกริบมองจ้องร่างบางตรงหน้าตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ด้วยแววตาเรียบนิ่งยากจะคาดเดาความคิด ‘หน้าสวยหุ่นเอ็กซ์ใช้ได้’ ประโยคแรกดังขึ้นในหัวเขา

“ไปมั้ย…ฉันโสด~” เมื่อเห็นเขานิ่งเงียบ ร่างบางไม่วายอวดอ้างสถานะตัวเองให้เขารับรู้เพื่อประกอบการตัดสินใจ

“เธอแน่ใจ?” ร่างสูงเลิกคิ้วถาม

“แน่ใจสิ~ไปเลยมั้ย คลับใกล้ปิดแล้ว”เสียงหวานยานครางฟังแทบไม่ได้ศัพท์เอ่ยบอก มือเล็กคว้าหมับกอดท่อนแขนแกร่งไว้แน่นอย่างถือวิสาสะไม่รอให้อีกฝ่ายตอบตกลง

“เอ่อ..เอายังไงดีครับนาย” จิมมองหญิงสาวสลับกับเจ้านาย รู้สึกร้อนๆหนาวๆแทนผู้หญิงคนนี้ กล้าดียังไงถึงได้เข้าหาเจ้านายเขาอย่างนี้ เดี๋ยวได้ถูกจับโยนออกไปข้างนอก

“ไปเอารถออก…เปิดห้องโรงแรมที่ใกล้ที่สุด”

“อ้าว… ครับๆ” ผิดคาด เขาคิดว่าเธอจะถูกกระทำเหมือนผู้หญิงคนอื่นที่ผ่านมาซะอีก ไหงเป็นอย่างนี้ไปได้ ‘หรือว่านายโดนของวะ’ ไม่มีเวลาคิดอะไรไปมากกว่านั้นจิมรีบวิ่งนำออกไปยังลานจอดรถทำตามคำสั่งเจ้านาย ขืนชักช้าคงเป็นเขาเองที่โดนลงโทษ

ปึง!

ประตูบานใหญ่หน้าห้องปิดสนิทลงและถูกล็อคอย่างแน่นหนาจากด้านใน ร่างสูงดูดีดันคนตัวเล็กกระทั่งแผ่นหลังขาวเนียนแนบชิดผนังห้องเย็นเฉียบไม่ปล่อยให้เธอได้ตั้งตัว

“ฉันกับนาย~แค่วันไนท์เท่านั้น! ตกลงมั้ย” นิ้วเรียวเล็กชี้เข้าหาตัวก่อนจะเปลี่ยนทิศทางจิ้มลงบนแผงอกแกร่งของชายหนุ่ม ซ้ำๆ ย้ำชัดคำพูดให้อีกฝ่ายเข้าใจตรงกัน

“อืม…”

“นายยังไม่มีเมียใช่มั้ย ฉันไม่อยากแย่งของใคร”

“ไม่มี”

“ก็ดี...นายห้ามรุนแรงนะ อ๊ะ!”

สิ้นเสียงหวาน ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซร้ซอกคอขาว มือหนาเอื้อมไปด้านหลังรูดซิบลงปลดชุดเธอออกทีละชิ้นจนหมด และถอดเสื้อผ้าตัวเองออกอย่างเร่งรีบกระทั่งทั้งสองร่างเปลือยเปล่าไม่ต่างกัน

ท่อนแขนแข็งแรงช้อนอุ้มคนตัวเล็กในท่าเจ้าสาวอย่างที่ไม่เคยทำกับผู้หญิงคนไหน เท้าหนาก้าวเดินไปยังเตียงกว้างขนาดคิงไซส์ก่อนจะโยนร่างบางลงบนเตียงกว้างขนาดคิงไซส์ไม่แรงมากนัก

“อ๊ะ! ห้ามรุนแรงไง อย่ามอง!ฉันอายนะ” ต่อให้เมามากแค่ไหนก็มีสติรับรู้ถึงการกระทำของตัวเองเวลานี้ ไหนๆก็ต้องหมั้นกับคนแปลกหน้าแล้ว งั้นฉันขอมีเซ็กส์ครั้งแรกกับคนที่เลือกเองก็แล้วกัน คิดได้อย่างนั้นร่างบางหลับตาแน่น ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความเร่าร้อนที่เขามอบให้ ร่างสูงเล้าโลมจนเธอควบคุมตัวเองแทบไม่ได้

ทว่า เมื่อปรือตามองไปยังคนบนร่างก็เห็นสายตาคมกริบจับจ้องเรือนร่างเธออย่างหื่นกระหาย ทำโมเอิร์นถึงกับร้อนวูบวาบบริเวณท้องน้อยอย่างบอกไม่ถูก

“ฉันใส่เลยนะ”

“เดี๋ยว!ถุงยางล่ะ ถ้านายไม่มี ฉันมีอยู่ในกระเป๋า”

“...” ร่างสูงดันตัวลุกขึ้นเดินโทงๆออกไปหยิบกระเป๋าที่ว่ากับกางเกงยีนส์ขายาวแล้วเดินกลับมายังเตียงกว้างอีกครั้ง

มือเล็กรับกระเป๋ามาถือไว้ เปิดออกหยิบถุงยางอนามัยไซส์ห้าสิบสองยื่นให้ แต่เขากลับไม่รับไปทำเพียงปรายตามองเท่านั้น

“หึ!เล็กไป ฉันใส่ไม่ได้” ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มมุมปากด้วยท่าทีเย้ยหยัน มือหนาล้วงหยิบซองฟอยล์ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาฉีกออก แล้วสวมเครื่องป้องกันลงบนแก่นกายจนสุดโคน

โมเอิร์นเพิ่งเห็นความเป็นชายชัดๆครั้งแรก ถึงกับเบิกตาโพลงขึ้น แขนเรียวดันตัวถอยหลังด้วยสัญชาตญาณ แต่ขยับได้เพียงน้อยก็ถูกมือหนาคว้าจับลากลงมานอนที่เดิม

“จะไปไหน!”

“นาย ฉะ ฉัน...”

“อ้าขา...จะกลัวอะไร เธอเป็นคนเริ่มไม่ใช่รึไง” น้ำเสียงดุดันบวกกับสายตาแข็งกร้าวของเขาทำให้โมเอิร์นยอมทำตามอย่างว่าง่าย ร่างสูงไม่รอช้าให้เสียเวลา จ่อปลายหัวหยักที่ร่องกุหลาบสีหวานสะโพกหนาออกแรงกดฝังแก่นกายใหญ่โตเข้าไปในตัวเธอ แต่ทว่า กลับไม่เป็นเหมือนทุกครั้ง แท่งร้อนฝ่าเข้าไปได้เพียงนิดเท่านั้นแม้ร่องสวาทจะผลิตน้ำหวานออกมามากก็ตาม

“อ๊ะ! เจ็บ~”

“เข้ายากจังวะ” ความคับตึงทำร่างสูงขบกรามแน่น ก้มหน้ามองจุดเชื่อมสัมพันธ์ยิ่งกระตุ้นอารมณ์กระสันนึกอยากกระแทกตัวตนเข้าไปให้สุดความยาวในคราวเดียว ไวเท่าความคิดมือหนาจับขาเรียวเล็กอ้าออกกว้าง เอวสอบตอกอัดแท่งร้อนเต็มแรงฝ่าความคับแน่นเข้าไปจนสุดทาง

ปึก!

“กรี๊ดด...ฉันเจ็บ~เอาออกไป ไม่เอาแล้ว!” เสียงหวานกรีดร้องออกมาอย่างห้ามไม่ได้ความเจ็บจี๊ดเล่นงานเข้าอย่างจังราวกับว่ากลางกายสาวแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ โมเอิร์นหลับตาแน่นหยดน้ำตาสีใสเอ่อล้นไหลจากหางตาอย่างห้ามไม่อยู่

“เชี่ย!ซิงหรอวะ” กลิ่นคาวเลือดลอยคละคลุ้งเข้าจมูก สายตาคมมองดูเลือดสีแดงสดเปรอะเปื้อนเครื่องป้องกัน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองดวงหน้าสวยเหยเกด้วยความเจ็บปวด

“ฉันบอกให้ทำเบาๆไงเล่า!” ร่างบางเอ่ยเสียงเขียวกระนั้นก็ยังไม่ลืมตาขึ้นมามองคนบนร่างเจ้าของผลงาน

“หึ!ไม่เคย....แต่กล้าชวนฉันขึ้นเตียง” แถมแม่คุณยังพกถุงยางอีกจะไม่ให้ผมคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงกร้านโลกเจนจัดเรื่องอย่างว่าได้ยังไงกัน

ร่างสูงกดแช่แก่นกายไว้อย่างนั้นนานหลายนาทีก่อนจะค่อยๆขยับเอวสอบช้าๆเนิบนาบและไต่ระดับรัวเร็วขึ้น

ตับ! ตับ! ตับ!

“อ๊ะ! เบาหน่อย จะจุก” เสียงหวานครางกระเส่ายิ่งปลุกอารมณ์ดิบเถื่อนในกายชายให้ลุกโชนขึ้นจนเขาแทบควบคุมไม่ได้ สะโพกหนาตอกกระแทกเน้นหนักทุกการเข้าออกหลงลืมไปว่านี่เป็นครั้งแรกของเธอ ร่างเล็กโยกคลอนไปตามแรงเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องทั่วทั้งห้องสี่เหลี่ยม

“ร่องเธอแม่ง!ตอดโคตรดี อ๊าส์” ใบหน้าหล่อเหลาเชิดขึ้นซู้ดปากราวกับกินของเผ็ดร้อน แก่นกายใหญ่เข้าสุดออกสุดเสียดสีกลีบกุหลาบบวมเปร่งสร้างความเสียวซ่านให้คนทั้งสองมากไม่น้อย

พรั่บ! พรั่บ! พรั่บ!

“อ๊ะ! อื้อ ฉันรู้สึกแปลกๆ มัน....”

“ซี๊ด! จะเสร็จแล้วหรอ” เอวสอบตอกสะบัดเร่งจังหวะถี่รัวถาโถมเข้าใส่เพื่อส่งให้เธอกับเขาถึงจุดหมายพร้อมกัน

“ไม่ไหวแล้ว อ๊ายย~” ร่องสวาทตอดรัดถี่ๆแตะขอบสวรรค์ ร่างบางนอนหายใจเหนื่อยหอบหน้าอกอวบใหญ่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจ

“อ๊าสส..” ร่างสูงปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นข้นใส่เครื่องป้องกันทุกหยาดหยดกดแช่ค้างไว้อย่างนั้นนานนับนาทีแล้วทิ้งตัวลงนอนทาบทับบนกายสาว เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นตามกรอบหน้าคม แม้ภายในห้องจะเปิดเครื่องปรับอากาศอุณหภูมิต่ำกว่ายี่สิบสี่องศา แต่กลับกลายเป็นเพียงลมพัดแผ่วเบาไม่สามารถต้านทานไฟสวาทเร่าร้อนในกายชายหนุ่มได้แม้แต่น้อย

“นาย~ฉันหายใจไม่ออก”

ร่างสูงดันตัวลุกขึ้นส่งผลให้แก่นกายหลุดออกรับอากาศภายนอกอีกครั้ง มือหนารูดถุงยางผูกปมแน่นหนาโยนทิ้งลงพื้นห้องอย่างไม่ใยดี

“ไม่เอานะ...พอแล้ว” เสียงหวานเอ่ยห้ามแต่ไม่เป็นผล ร่างบางถูกจับพลิกคว่ำอยู่ในท่าคลานเข่า คนตัวสูงสอดใส่แก่นกายเข้าร่องสวาทจากทางด้านหลังโดยไร้เครื่องป้องกันให้สัมผัสแปลกใหม่ เขาไม่เคยสดกับใครเธอเป็นคนแรกในเมื่อเธอไม่เคยผ่านมือใครมา เขาก็ไม่จำเป็นต้องป้องกันเสร็จกิจค่อยหายาให้กิน

ร่างสูงเริงสวาทอย่างเร่าร้อนกระแทกกระทั้นเข้าใส่ไม่ยั้งส่งเธอถึงจุดหมายครั้งแล้วครั้งเล่า กระทั่งคนตัวเล็กหมดเรี่ยวแรงเขาจึงยอมหยุดทิ้งตัวลงนอนผล็อยหลับตามเธอไปด้วยความเหนื่อยล้า

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (1)
goodnovel comment avatar
สวยเลือกได้ ค่ะ
สนุกมาก มาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • คู่หมั้นทายาทมาเฟีย   ตอนที่ 55 แต่งงาน

    ร่างบางจมอยู่กับความคิดจึงไม่ทันสังเกตเห็น เซนโซ่ลุกจากเก้าอี้ก้าวเดินมาหยุดยืนใกล้ๆ พร้อมกับดอกไม้ช่อใหญ่ในมือ“โมเอิร์น”“คะ?”“แต่งงานกับพี่นะ”ร่างบางนั่งนิ่งไม่ขยับเขยื้อนหูดับไม่รับรู้สิ่งรอบข้าง สายตาทอดมองไปยังวิวเมืองยามค่ำคืน คิ้วเรียวสวยได้รูปขมวดมุ่นราวกับไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยิน ร่างสูงทรุดตัวลงคุกเข่าพร้อมกับยื่นดอกไม้ในมือให้ เป็นเวลาเดียวกับโมเอิร์นได้สติกลับคืน หันมาหาชายหนุ่มมองจ้องเธออยู่ก่อนแล้ว“แต่งงานกันนะ” เสียงทุ้มนุ่มเอื้อนเอ่ยประโยคเดิมอีกครั้ง“เอ่อ...คือ” ร่างบางอึกอักไม่ตอบรับด้วยความสับสน การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่เธอจะด่วนตัดสินใจไม่ได้ อย่างน้อยคงต้องรอถามความเห็นผู้เป็นพ่อกับปู่เสียก่อน แต่จะว่าไปท่านทั้งสองคงไม่ขัดอะไรในเมื่อเห็นชอบให้เธอหมั้นหมายตั้งแต่แรก“ว่าไงครับ?” รอยยิ้มที่เคยมีบัดนี้จืดจางลงเพราะเริ่มไม่มั่นใจกับคำตอบของสาวเจ้า กล

  • คู่หมั้นทายาทมาเฟีย   ตอนที่ 54 เซอร์ไพรส์

    ปึก!มือบางปิดแฟ้มงานกระแทกลงบนพื้นโต๊ะเต็มแรงด้วยอารมณ์หงุดหงิดกำลังก่อตัวขึ้น คิดไม่ตกหากสิ่งที่คิดเป็นความจริง“โมให้เวลาแค่คืนนี้ถ้าไม่กลับมาหรือยังติดต่อไม่ได้ เราสองคนก็ทางใครทางมัน” เสียงหวานบ่นพึมพำ พลางเก็บของบนโต๊ะ สายตาเหลือบมองนาฬิกาแขวนผนังห้อง เวลานี้คลับปิดให้บริการยี่สิบนาทีแล้ว โมเอิร์นจึงตัดสินใจกลับไปรอที่เพนท์เฮาส์โดยมีจิมขับรถมาส่งร่างบางระหงในชุดเดรสพอดีตัวสีแดงเลือดนกยืนมองตัวเลขเพิ่มขึ้นเรื่อยๆตามระดับชั้นที่ลิฟท์สี่เหลี่ยมกำลังเคลื่อนตัวผ่านอย่างรวดเร็ว กระทั่งถึงจุดหมายปลายทางประตูเปิดออกกว้าง สองเท้าเล็กก้าวเดินเข้ามาในโถง แต่ก็ต้องแปลกใจเพราะไฟภายในห้องไม่เปิดอัตโนมัติเช่นเคย คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่นด้วยความสงสัยแต่ก็พยายามทำใจดีสู้เสือ ‘ระบบไฟมีปัญหางั้นหรอ’ คิดได้อย่างนั้นมือเล็กเลื่อนหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋า“อุ้ย!ปล่อยฉัน!” โมเอิร์นสะดุ้งเฮือก จู่ๆก็มีมือปริศนาโอบกอดเอวบางจากทางด้านหลัง แต่ทว่าสัมผัสอบอุ่นและกลิ่นน้ำหอมคุ้นเคยทำให้เธอรู้ได

  • คู่หมั้นทายาทมาเฟีย   ตอนที่ 53 หวาดระแวง

    “แบบไหนคะ อื้อ...” ไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กสงสัยนาน ริมฝีปากหนาประกบจูบริมฝีปากบางทันที บดจูบดูดดื่มแฝงไปด้วยความเร่าร้อนชนิดที่ว่าไม่เปิดโอกาสให้คนใต้ร่างได้ตั้งตัวไม่เว้นช่วงให้หายใจ จนร่างบางร้องท้วงในลำคอปานจะขาดใจมือเล็กทุบแผงอกแกร่งราวกับกำลังร้องขอชีวิตกระทั่งคนตัวสูงยอมผละออกอย่างอ้อยอิ่ง“แฮ่ก! แฮ่ก! พี่โซ่ โมเกือบตายแหนะ” เมื่อได้รับอิสระโมเอิร์นรีบโกยอากาศเข้าปอดด้วยอาการเหนื่อยหอบจนตัวโยน ‘ให้ตายเถอะ เขาจะฆ่ากันรึไง’“เด็กดื้อก็ต้องถูกลงโทษ ห้ามงอแงครับ” ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงคลอเคลียซอกคอขาว ขบเม้มทิ้งรอยแดงสีกลีบกุหลาบเอาไว้บนเรือนร่างบางหลายต่อหลายจุดแสดงความเป็นเจ้าของ คืนนี้เขาจะลงโทษเมียเด็กให้หลาบจำ เสร็จจากบนเตียงค่อยย้ายไประเบียง โซฟา เคาน์เตอร์บนโต๊ะอาหารก็ดีไม่น้อย ต่อไปเธอจะได้ไม่กล้าขัดคำสั่งเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องทั่วทั้งเพนท์เฮาส์สุดหรูตามจังหวะตอกอัดของคนตัวสูงกระแทกกระทั้นเข้าใส่อย่างไม่ออมแรง ดังประสานกับเสียงครางกระเส่าของคนทั้งสองที่กำลังเสพ

  • คู่หมั้นทายาทมาเฟีย   ตอนที่ 52 ลงโทษแบบฉบับเซนโซ่ nc

    เวลาผ่านไปจนถึงช่วงค่ำ หลังจากโทรนัดแนะกับเพื่อนสาวทั้งสองคนรวมถึงน้องรหัสไม่ได้เจอกันนาน คืนนี้จึงถือโอกาสนัดมานั่งดื่มด้วยกัน“ทางนี้ครับพี่โมเอิร์น” เฟิร์สโบกมือเรียกเมื่อเห็นพี่รหัสเดินฝ่าผู้คนจำนวนมากเข้ามา“เฟิร์สมาถึงนานรึยัง”“ไม่นานครับ นี้แก้วเหล้าพี่ มาเหนื่อยๆน่าจะคอแห้ง”“โอ้โห...ทั้งโต๊ะนั่งกันแค่สองคนรึไงยะ” พะแพงว่าด้วยท่าทีหมั่นไส้ เบะปากมองบนอย่างไม่จริงจังนัก ก่อนจะคว้าแขนเฟิร์สกอดไว้แน่นเผื่อว่าคืนนี้เธอจะได้ชิมเด็ก เฟิร์สเองก็ไม่ได้ขัดขืน ออกจะขบขันด้วยซ้ำที่เห็นรุ่นพี่ลุกหนักขนาดนี้“น้อยๆหน่อยยัยแพงสงสารน้องมัน” นิวถึงกับส่ายหน้าให้กับความเจนจัดของเพื่อน ทำเป็นล่าเหยื่อพอเอาเข้าจริงก็ไม่กล้า นี่แหละนิสัยพวกเธอ“มาๆดื่มๆ คืนนี้ไม่เมาไม่กลับ” เป็นไปตามคำพูดโมเอิร์นไม่มีผิดเพี้ยน เพราะยิ่งดึกก็ยิ่งชนแก้วถี่ขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่มีใครห้ามใคร กระทั่งเวลาห้าทุ่มครึ่งเห็นจะได้ ทุกคนในโต๊ะเมามายไม่ต่างกันชนิดที่ว่ายืนแทบไม่อยู่“เอ่อ...คุณโมเอิร์

  • คู่หมั้นทายาทมาเฟีย   ตอนที่ 51 ตั้งใจตกให้รักแต่ดันรักซะเอง

    “พี่ว่าชุดมันสั้นมากขึ้นทุกวัน” คิ้วหนาขมวดเป็นปมอย่างไม่พอใจ ไหนจะเสื้อนักศึกษาพอดีตัวนั่นอีก รัดจนกระดุมแทบกระเด็นไม่อึดอัดบ้างรึไง“ปกตินะคะ...”โมเอิร์นเอ่ยตอบพลางจัดแจ้งชุดให้เรียบร้อยหมุนซ้ายหมุนขวาหน้ากระจกเงาบานใหญ่ภายในห้องแต่งตัวโดยมีร่างสูงมองดูไม่ห่าง หลายวันมานี้เขาพูดเรื่องชุดทุกวันจนคนตัวเล็กชินเสียแล้ว จึงไม่ได้ตอบโต้อะไรให้มากความแต่กลับรู้สึกดีด้วยซ้ำที่เขาหึงหวงหลังจากมาส่งโมเอิร์นที่มหาลัยเซนโซ่ก็ไปทำงานเฉกเช่นทุกวันโดยมีจิมเป็นคนขับรถ“ไอ้ฟาโรเคลื่อนไหวบ้างรึเปล่า” เซนโซ่เอ่ยถามลูกน้องคนสนิททั้งที่สายตาคมยังคงจ้องมองหน้าไอแพดนั่งเอนหลังพิงเบาะท่าสบาย ช่วงเวลาเร่งด่วนบนถนนกลางกรุงการจราจรติดขัดทำให้ต้องใช้เวลาเดินทางมากกว่าปกติกว่าจะถึงโกดังชานเมือง“ยังส่งออกสินค้าปกติครับ ผมสืบรู้มาว่าคุณลูกตาลมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับฟาโรแต่ไม่ได้เปิดเผยครับ ก่อนหน้านี้ที่พยายามเข้าหานายคงเป็นเพราะผลประโยชน์ที่ฟาโรเสนอให้”“อืม..จับตาดูไว้” ผมคิดแล้วไม่มีผิด ผมกับลูกตาลเป็นเพื่อนกันก็

  • คู่หมั้นทายาทมาเฟีย   ตอนที่ 50 อย่าหาว่าไม่เตือน

    ปึก!“อ๊ะ!” หัวสมองมัวแต่ครุ่นคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นจึงไม่ทันระวังตัว ร่างสูงข้างหน้าหยุดเดินกะทันหันทำให้โมเอิร์นชนเข้ากับแผ่นหลังหนาอย่างจัง มือบางยกขึ้นลูบจมูกปรอยๆ ยู่หน้าให้อย่างเง้างอน“หึ!เมื่อไหร่จะเลิกซุ่มซ่าม” มือหนาเชยคางเล็ก โน้มหน้ามองดูจมูกเชิดรั้นแดงก่ำ ก่อนโอบไหล่เล็กให้เธอเดินเคียงข้างเขาเข้าไปในโกดังที่มีอีกฝ่ายรออยู่ก่อนแล้ว“มาแล้วหรอ.....” ทว่า เสียงทุ้มของฟาโรต้องหยุดไว้แต่เพียงเท่านั้นเมื่อหันกลับมามองคนมาใหม่ ที่จริงเขารู้อยู่แล้วว่าโมเอิร์นคือคู่หมั้นของเซนโซ่เพียงแต่ไม่คิดว่าจะพาเธอมาด้วย เขาสืบรู้มาว่าทั้งสองไม่ได้รักกันแต่ต้องอยู่ด้วยกันเพราะพันธสัญญาหมั้นหมายที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายเป็นคนกำหนด ที่ผ่านมาเซนโซ่ไม่เคยเปิดตัวเธอ แม้แต่งานหมั้นก็ถูกจัดขึ้นอย่างเงียบๆ ครั้งแรกที่ได้เจอโมเอิร์นเขารู้สึกถูกชะตาอย่างบอกไม่ถูกจึงพยายามเข้าหาเธอและส่งคนสืบประวัติจึงได้รู้ความจริงไม่เพียงแต่ฟาโรที่แปลกใจ โมเอิร์นเองก็ยืนมองอย่างอึ้งๆไม่ต่างกัน มันเก

  • คู่หมั้นทายาทมาเฟีย   ตอนที่ 34 เข้าใจผิด

    “รถคุณโมเอิร์นหยุดเคลื่อนที่แล้วครับนาย แต่ตำแหน่งเครื่องติดตามที่สร้อยอยู่คนละที่...เหมือนจะหยุดอยู่ที่โรงพยาบาลครับ” จิมนั่งเบาะข้างคนขับมองดูหน้าจอโทรศัพท์มือถือแสดงพิกัดของโมเอิร์น และเอ่ยรายงานเจ้านาย“เกิดอะไรขึ้นวะรีบไปโรงพยาบาลเร็ว ส่งคนไปดูรถด้วย”&l

  • คู่หมั้นทายาทมาเฟีย   ตอนที่ 33 เกิดอุบัติเหตุ

    “เข้ามา!! ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญพวกมึงเตรียมตัวตายได้เลย” เสียงทุ้มตวาดลั่นอย่างไม่สบอารมณ์ มีนตรานั่งอยู่ใกล้ถึงกับสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ“มีอะไรไอ้จิม!”ทันทีที่เห็นว่าคนมาใหม่เป็นใครเซนโซ่เอ่ยถามเสียงดุดัน ดันเก้าอี้ถอยหลังเล็กน้อยเว้นระยะห่างจากเจ้าหล่อน&ld

  • คู่หมั้นทายาทมาเฟีย   ตอนที่ 32 ดูแลรับผิดชอบทุกอย่าง

    “ฉันจะพาไปหาป๊า”“ไปหาป๊าหรอคะ?” โมเอิร์นทวนคำพูดด้วยท่าทีตกใจเล็กน้อย พลันก้มลงมองนิ้วเรียวไร้แหวนหมั้นทำให้คนตัวสูงมองตาม“สวมแหวนซะ...” เอ่ยบอกพร้อมกับจับมือเล็กอย่างถือวิสาสะสวมแหวนเพชรน้ำงามให้“...ถ้ากลัวลืมท

  • คู่หมั้นทายาทมาเฟีย   ตอนที่28 ชิมหน่อยไหม nc

    “....” ไม่ทันได้โต้แย้ง เซนโซ่ลุกขึ้นยืนเคียงข้างคว้าแขนเรียวเล็กรั้งให้เธอเดินตามเข้าไปในห้องนอนใหญ่ตรงไปยังห้องน้ำ ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มมุมปากด้วยท่าทีเจ้าเล่ห์โดยที่โมเอิร์นไม่ทันสังเกตเห็น“ถอยเสื้อผ้าให้หน่อย ฉันถอดไม่ถนัด” พูดบอกพร้อมกับหมุนตัวหัน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status