LOGIN“งานแต่งของเราเธออยากจัดที่ไหน แบบไหนที่เธอชอบ” รามยอมละริมฝีปากจากการคลอเคลียออกมาเอ่ยถาม “อืม…” คนถูกถามจึงทำท่านึกคิด ถึงเธอจะเคยวาดฝันถึงงานแต่งของตัวเองบ่อยครั้ง ทว่าแต่ละครั้งก็ช่างต่างออกไปตามแต่จินตนาการในตอนนั้น จะจัดที่โรงแรม ริมทะเลหรือว่าสวนดอกไม้อะไรก็แล้วแต่ ขอแค่เจ้าบ่าวเป็นเขาค
“สัด กูช้ำในตายก่อนได้แต่งเมียพอดี” รามหัวเราะเสียงฉุนไม่ได้ถือสาเพื่อนที่เล่นแรงแต่อย่างใด “คืนนี้ต้องฉลองหน่อยไหม เพื่อนจะมีเมียเป็นตัวเป็นตนทั้งที” น้ำเสียงกระดี๊กระด๊าที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวเพลย์บอยหนุ่มอย่างเสือเอ่ยขึ้น ทว่าในเวลาต่อมาก็ต้องถูกเสียงราบเรียบรู้ทันของเพทายพูดขัด “ไม่ต้
บัดนี้หน้าจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บริเวณข้างสนามจับภาพใบหน้าของหญิงสาวไว้ที่เดียว ริศาเริ่มรู้ตัวแล้วว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น หัวใจดวงน้อยที่เต้นเป็นปกติเหมือนกับคนธรรมดาทั่วไปในตอนแรกก็พลันเปลี่ยนเป็นเต้นโครมครามยิ่งกว่าจังหวะสามช่าหน้ารถแห่ การปรากฏตัวของนักร้องชื่อดังที่เธอชื่นชอบอาจจะทำให้เ
“งานนี้ถ้าสำเร็จมึงต้องตบรางวัลใหญ่ให้เมียกูแล้วนะราม” มือหนาตบเข้าที่บ่าเพื่อนแรงๆอย่างให้กำลังใจ เพทายมั่นใจในความฉลาดไม่แพ้ใครของคนรักของตัวเองยิ่งกว่าอะไรเสียอีก “กูก็หวังให้เป็นแบบนั้น หวังว่าเมียมึงจะเดาใจเมียกูถูก” “เอาน่า มันก็ไม่ได้มีอะไรเสียหายนี่ ยังไงริศาก็รักมึงอยู่แล้วจะกลัว
2ปีต่อมา… “อื๊อ~” เสียงร้องประท้วงในลำคอเล็กถูกเปล่งออกมา พร้อมกับมือบางที่พยายามดันแผ่นอกกว้างของคนเอาแต่ใจออกไป นานกว่าหลายนาทีแล้วที่เขาตะกละตะกลามระดมจูบและดูดดึงกลีบปากของเธอไม่หยุด ทั้งที่ตอนแรกชวนเธอเข้ามานั่งในรถคันใหม่ที่จะนำลงแข่งเพื่อลองเครื่อง ทว่าลงสนามมาได้ไม่เท่าไหร่เขากลับจอ
“ก็รู้ว่านานๆที แต่เราก็ต้องดูกำลังตัวเองด้วย ดื่มก็ใช่ว่าจะเก่งอยู่แล้ว ยังไปทำตามไอริสมันอีก” ทำเป็นส่งเสียงดุใส่ ทว่าจริงๆก็นึกเอ็นดูคนตัวเล็กที่กำลังกอดโถสวมแน่นเพราะความมึนเมาอยู่ไม่น้อย ตอนแรกคงคิดได้ใจที่พวกเพื่อนเขาให้ท้ายด้วยการให้ดื่มเยอะๆและไม่ต้องกลัวว่าเขาจะดุ แต่หารู้ไม่ว่าตัวเองกำลังโ
น้ำเสียงสั่นเครือเอ่ยเรียกชื่ออีกคนด้วยความรู้สึกอยากที่จะให้เขาอยู่ตรงนี้ และพอได้ยินเสียงของปลายสายที่ตอบกลับมาหัวใจดวงน้อยๆของริศาก็กระตุกวูบทันทีที่ได้ยิน… (เปิดประตูให้หน่อย ฉันเองที่อยู่ข้างนอกรถเธอ) ใบหน้าสะสวยที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาไม่รอช้าที่จะมองออกไปข้างนอกตัวรถ “พี่รามจริงๆนะคะ”
“กลับกันเถอะ นี่ก็ดึกมากแล้ว” “อืม” มะนาวที่เมามากแต่ยังคงมีสติถูกริศาประครองเดินไปยังรถของเตมินทร์ที่ขับมาจอดรออยู่ และพอทั้งสองเดินไปถึงรถ “เมาขนาดนั้นเลย?” ดวงตาคมเอาแต่จ้องมองแฟนสาวที่ยืนแทบจะไม่ตรงอย่างดูไม่ชอบใจนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้ว่าหรือบ่นอะไรไปมากกว่านั้น เตมินทร์ทำแค่เพียงเดินเข้า
@หอพักริศา… “ขอบคุณนะคะที่มาส่ง แล้วก็…ขอบคุณที่เข้าไปช่วยริศาไว้” “แค่นั้นเหรอ” “คะ?” เจ้าของใบหน้าสะสวยหันไปมองคนด้านข้างอย่างอยากจะถามว่าต้องการอะไรจากเธออีก “ริศา” และเขาก็หันมามองหน้าเธอเช่นกันก่อนจะเอ่ยเรียกชื่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง “กลับมาเป็นคู่หมั้นฉันได้ไหม” “…”
หลายวันต่อมา… “คุณน้าคะ วันนี้ป้าไม่มาขายกล้วยทอดเหรอคะ” เสียงใสของริศาเอ่ยถามกับเจ้าของร้านข้าวมันไก่ที่อยู่ข้างๆกันกับร้านกล้วยทอดที่เธอแวะมาหาประจำทว่าวันนี้มาแต่ดันไม่เจอ “ยายใจแกป่วยเข้าโรงพยายาบาลหยุดขายมาหลายวันแล้วหนู” “อ้าว! เป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ” คนตัวเล็กรีบถามกลับด้วยความ







