Mag-log in“งานแต่งของเราเธออยากจัดที่ไหน แบบไหนที่เธอชอบ” รามยอมละริมฝีปากจากการคลอเคลียออกมาเอ่ยถาม “อืม…” คนถูกถามจึงทำท่านึกคิด ถึงเธอจะเคยวาดฝันถึงงานแต่งของตัวเองบ่อยครั้ง ทว่าแต่ละครั้งก็ช่างต่างออกไปตามแต่จินตนาการในตอนนั้น จะจัดที่โรงแรม ริมทะเลหรือว่าสวนดอกไม้อะไรก็แล้วแต่ ขอแค่เจ้าบ่าวเป็นเขาค
“สัด กูช้ำในตายก่อนได้แต่งเมียพอดี” รามหัวเราะเสียงฉุนไม่ได้ถือสาเพื่อนที่เล่นแรงแต่อย่างใด “คืนนี้ต้องฉลองหน่อยไหม เพื่อนจะมีเมียเป็นตัวเป็นตนทั้งที” น้ำเสียงกระดี๊กระด๊าที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวเพลย์บอยหนุ่มอย่างเสือเอ่ยขึ้น ทว่าในเวลาต่อมาก็ต้องถูกเสียงราบเรียบรู้ทันของเพทายพูดขัด “ไม่ต้
บัดนี้หน้าจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บริเวณข้างสนามจับภาพใบหน้าของหญิงสาวไว้ที่เดียว ริศาเริ่มรู้ตัวแล้วว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น หัวใจดวงน้อยที่เต้นเป็นปกติเหมือนกับคนธรรมดาทั่วไปในตอนแรกก็พลันเปลี่ยนเป็นเต้นโครมครามยิ่งกว่าจังหวะสามช่าหน้ารถแห่ การปรากฏตัวของนักร้องชื่อดังที่เธอชื่นชอบอาจจะทำให้เ
“งานนี้ถ้าสำเร็จมึงต้องตบรางวัลใหญ่ให้เมียกูแล้วนะราม” มือหนาตบเข้าที่บ่าเพื่อนแรงๆอย่างให้กำลังใจ เพทายมั่นใจในความฉลาดไม่แพ้ใครของคนรักของตัวเองยิ่งกว่าอะไรเสียอีก “กูก็หวังให้เป็นแบบนั้น หวังว่าเมียมึงจะเดาใจเมียกูถูก” “เอาน่า มันก็ไม่ได้มีอะไรเสียหายนี่ ยังไงริศาก็รักมึงอยู่แล้วจะกลัว
2ปีต่อมา… “อื๊อ~” เสียงร้องประท้วงในลำคอเล็กถูกเปล่งออกมา พร้อมกับมือบางที่พยายามดันแผ่นอกกว้างของคนเอาแต่ใจออกไป นานกว่าหลายนาทีแล้วที่เขาตะกละตะกลามระดมจูบและดูดดึงกลีบปากของเธอไม่หยุด ทั้งที่ตอนแรกชวนเธอเข้ามานั่งในรถคันใหม่ที่จะนำลงแข่งเพื่อลองเครื่อง ทว่าลงสนามมาได้ไม่เท่าไหร่เขากลับจอ
“ก็รู้ว่านานๆที แต่เราก็ต้องดูกำลังตัวเองด้วย ดื่มก็ใช่ว่าจะเก่งอยู่แล้ว ยังไปทำตามไอริสมันอีก” ทำเป็นส่งเสียงดุใส่ ทว่าจริงๆก็นึกเอ็นดูคนตัวเล็กที่กำลังกอดโถสวมแน่นเพราะความมึนเมาอยู่ไม่น้อย ตอนแรกคงคิดได้ใจที่พวกเพื่อนเขาให้ท้ายด้วยการให้ดื่มเยอะๆและไม่ต้องกลัวว่าเขาจะดุ แต่หารู้ไม่ว่าตัวเองกำลังโ
“พี่รามคะ!” แต่ดูเหมือนบาปกรรมเล็กๆที่เขาทำไว้จะไล่ตามมาทัน เมื่อถูกเสียงหวานคุ้นเคยที่ไม่ได้ยินมาหลายวันลอยมากระทบหู พร้อมกับร่างเล็กที่เดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขาและผู้หญิงอีกคน “ริศา พี่กำลังถามถึงเรากับรามอยู่พอดีเลย” “สวัสดีค่ะ พี่ไอริส” ริศายกสองมือขึ้นไหว้สาวรุ่นพี่เหมือนเช่
“รับลูกค้าหน่อยจ้าริศา อย่ามัวแต่เหม่อคิดถึงใครอยู่นะ” ปลีกตัวออกมาเพราะความเขินได้ไม่นานไม่วายเสียงเจ้าของร้านก็ลอยมาแซวซ้ำอีกครั้งในขณะที่มีลูกค้าคนหนึ่งเปิดประตูร้านเข้ามา ริศาจึงละมือจากทุกอย่างที่ทำอยู่และคว้าเมนูเพื่อที่จะเดินไปรับออเดอร์กับลูกค้า “รับอะ…อ้าว! สวัสดีค่ะ” ทว่าพอได้เห็นหน้า
ปึก! ปึก! ปึก! “อื้ม ซื๊ด~~” จวบจนความพลุ่งพล่านจากภายในของทั้งคู่ทะยานมาถึงจุดสูงสุด ความต้องการที่จะปลดปล่อยก็ควบคุมเอาไว้ไม่ไหว สุดท้าย… “อ่า~~” / “อ๊าย~~” ทั้งคู่ก็ได้ขึ้นไปแตะขอบสวรรค์ชั้นที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ร่วมกันฟุ๊บ! “แฮ่ก” เสียงหอบเหนื่อยยังคงดังอยู่ต่อเนื่องแม่ว่าทั้งสองร่า
ภายในห้องน้ำกว้างรามยังคงกอดรัดร่างริศาไว้แน่น ในขณะเดียวกันปากที่ช่ำชองของเขาก็ยังคงทำหน้าที่บดเบียดละเลียดลิ้นร้อนชอนไชควานหาความหอมหวานในโพรงปากไม่หยุด นานกว่าหลายนาทีที่คนตัวเล็กยืนให้เขาปล้นจูบอยู่อย่างนั้นโดยที่ขัดขืนอะไรไม่ได้เลย จนเมื่อสังเกตเห็นว่าเธอเริ่มจะหายใจติดขัดนั่นแหละเขาถึงได้ละริม







