LOGIN" สนุกมั้ย " คนตัวใหญ่เอ่ยถามหญิงสาวข้างกายขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่" สุดๆอ่ะ " คนตัวเล็กยิ้มพร้อมกับยกมือขึ้นโอบเอวชายหนุ่ม ทั้งคู่เดินกอดกันไปตามเส้นทางเล็กๆที่เป็นทางลัดไปยังบ้านของชายหนุ่ม บรรยากาศรอบกายที่เต็มไปด้วยทุ่งหญ้าเขียวขจีและดอกไม้ ต้นไม้นานาชนิดทำให้เขาและเธอดื่มด่ำกับความสุขที่เกิดขึ้นในขณะนี้ ไม่มีใครเอ่ยสิ่งใดออกมา เย่วเฟิ่งพึ่งรู้สึกว่าบ้านของเขาน่าอยู่มากขึ้นก็ตอนที่มีเธออยู่ข้างกายนี่แหละ" วันนี้ตอนเย็นชั้นมีนัดกับลูกค้าอีกนะอาจจะไม่ได้อยู่กินข้าวเย็นด้วย " เสียงทุ้มเอ่ย เขาลดมือจากไหล่เล็กมากุมมือซ้ายเธอแทน สองมือเกี่ยวประสานกันและกัน" อึ้ม...ฉันก็กำลังจะบอกนายอยู่เหมือนกันว่าวันนี้จะกลับไปนอนที่คอนโด " ปาลิตาว่า" .... " ชายหนุ่มนิ่งเงียบเมื่อได้ยินเธอบอกเช่นนั้น" อาเย่ว " หญิงสาวกระชับนิ้วมือแน่นเมื่อเขาไม่ได้ตอบกลับ เธอเป็นห่วงความรู้สึกของเขา...ยิ่งตอนนี้เธอมีเรื่องปิดบังอยู่ ในใจก็ยิ่งรู้สึกผิด ปาลิตากลัวว่าตัวเองจะเผลอพูดหรือทำอะไรที่จะเป็นการทำร้ายจิตใจของเขาเข้า" หือ ? " เย่วเฟิ่งเลิกคิ้วสูงเมื่อได้ยินเธอเอ่ยเรียกชื่อ เขาแค่กำลังใช้
" ตาดีใจที่อาเย่วกับหนูคืนดีกันได้ วันที่อาเย่วกลับจากเมืองไทยวันนั้นเค้าไม่ได้แวะเข้ามาหาตาที่บ้านใหญ่เลย...ผ่านไปหลายวันเค้าก็ยังไม่แวะเข้ามา ปกติเวลาที่อาเย่วไปทำงานต่างประเทศหรือเมืองอื่นๆเวลาที่เค้ากลับมาเค้าจะแวะเข้ามาที่นี่เลย มาทักทายตาและแม่ก่อนจะกลับบ้านของตัวเอง ตาเรียกสือม่ามาสอบถามจึงได้รู้ว่าอาเย่วอกหักกลับมา ตาไม่เคยรู้เรื่องระหว่างหนูและอาเย่วมาก่อนจนอาเหลียงเล่าให้ตาฟัง ความจริงเรื่องนี้อาเย่วก็ผิดตั้งแต่ต้น " จบประโยคนี้ผู้เฒ่าจางหยุดพูด ท่านสังเกตปฏิกิริยาคนตรงหน้า" หนูกับอาเย่วตอนนี้เราเข้าใจกันดีแล้วค่ะ เรื่องที่ผ่านมาพวกเราถือว่าเป็นบทเรียน ต่อจากนี้หนูกับอาเย่วจะอยู่เคียงข้างกันและกัน หนูจะไม่ยอมทิ้งเค้าไปไหนอีกและหนูก็เชื่อว่าอาเย่วจะปกป้องจะไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรหนูได้แน่นอนค่ะ "" ตาก็เชื่อว่าอาเย่วจะปกป้องหนูได้ แต่ความจริงหนูคงไม่ยอมให้ใครปกป้องหรอก หนูน่ะเอาตัวรอดได้ดีอยู่แล้ว จริงมั้ย ? "" ฮ่าๆ คุณตาพูดแบบนี้หนูก็ไปต่อไม่เป็นเลยนะคะ " หญิงสาวหัวเราะร่วน" หึ...ตาเองก็แก่แล้ว ไม่รู้จะอยู่ดูลูกๆหลานๆได้อีกนานแค่ไหน ตาจะฝากอาเย่วให้หนูดูแลเค้าแทนตาหน่อย ตั้ง
ปัง...ปัง...ปัง เสียงปืนดังรัว กระนั้นร่างบางที่กำลังเหยียดแขนตรงเล็งปืนไปที่เป้าก็ไม่ได้มีท่าทีหวั่นเกรงอะไร ผู้เฒ่าจางพาปาลิตามายังสนามซ้อมยิงปืนที่อยู่ไม่ไกลจากคฤหาสน์หลังใหญ่นัก ข่าวการดวลปืนของเจ้านายใหญ่และว่าที่หลานสะใภ้แพร่สะพัดออกไปในหมู่บอดี้การ์ดอย่างรวดเร็วไม่ต้องบอกก็รู้ว่าทุกคนอยากชมการแข่งขันนี้มากแค่ไหน...คนที่ไม่ได้เห็นฝีมือการต่อสู้ของเธอในคืนวันนั้นก็รีบขอผลัดเวรกับเพื่อนเพื่อที่ตนจะได้เห็นกับตาว่าเหล่าบอดี้การ์ดวันนั้นไม่ได้พูดเกินจริง" เยี่ยมสุดๆไปเลยค่ะคุณตา " ปาลิตาถอดที่ปิดหูออก เธอหันไปหาคนที่ยืนอยู่ข้างๆพร้อมกับเอ่ยด้วยท่าทางตื่นเต้นทันที" ตาว่าแล้ว ว่าหนูต้องชอบที่นี่ " ชายชรามองคนตรงหน้าด้วยความเอ็นดู ท่านมีแต่หลานชายและหลานทั้งสองก็เป็นคนเงียบขรึม ทั้งเฟิ่งชุนและเย่วเฟิ่งต่างเป็นคนเก็บความรู้สึกเก่ง หากเรื่องนั้นไม่หนักหนาบางครั้งท่านเองก็ยังจับทางหรือจับความรู้สึกของพวกเขาไม่ได้ เด็กสาวคนนี้ทำให้ชีวิตของท่านมีชีวิตชีวาขึ้นผู้เฒ่าจางรู้และเข้าใจแล้วว่าทำไมหลานชายของท่านถึงเปลี่ยนไปหลังจากที่รู้จักกับเธอคนนี้" ชอบค่ะ ชอบมาก สนามนี้โล่งบรรยากาศก็ดีแถมเจ
" มาเดินเล่นไกลจังเลยนะครับ " เสียงทุ้มด้านหลังทำให้ปาลิตารีบหันกลับไป เธอยกมือขึ้นตั้งกาดเตรียมสู้ทันทีหญิงสาวมองชายวัยกลางคนที่สวมชุดสูทสีดำตรงหน้า แววตาของเขาแม้จะดูเรียบนิ่งแต่เมื่อมองดูแล้วก็ไม่ได้เป็นพิษเป็นภัยแต่อย่างใด คนตรงหน้าส่งยิ้มและค่อยๆเดินเข้ามาเธอ" คุณลู่ " ปาลิตาเอ่ย...เธอลดมือลงพร้อมกับส่งยิ้มกลับ หญิงสาวจำได้ว่าเขาคือ ลู่จ่างเฟย บอดี้การ์ดข้างกายของประมุขใหญ่ตระกูลจางซึ่งเป็นพ่อของลู่จื่อเหลียง" อยู่ที่บ้านเบื่อเหรอครับถึงมาเดินเล่นไกลขนาดนี้ " คนตรงหน้าเอ่ยถามอีกครั้ง แม้จะลดมือลงแต่ปาลิตาก็ยังไม่ได้วางใจเสียทีเดียวคนทุกวันนี้รู้หน้าไม่รู้ใจ ดูอย่างแม่ของเขาสิ...เล่นละครตบตาคนอื่นว่าตัวเองเดินไม่ได้ซะเนียนหลายสิบปีเลย แล้วเนี้ย...เธอจะไว้ใจคนบ้านนี้ได้แค่ไหนกัน" ค่ะ...อาเย่วมีนัดกับลูกค้าคนสำคัญ อยู่คนเดียวเบื่อๆก็เลยออกมาเดินเล่นน่ะคะ ไม่คิดว่าเดินไปเดินมาจะหลงทาง " หญิงสาวแกล้งว่า เธอไม่รู้ว่าลู่จ่างเฟยบังเอิญมาเจอเธอหรือว่าแอบย่องตามเธอมากันแน่ ถ้าเป็นอย่างหลังปาลิตาคิดว่าตัวเองคงเจอศึกหนักเข้าให้แล้วภารกิจนักสืบลับเฉพาะกิจของเธออาจจะล้มเหลวเพราะถ้าลู่จ่า
" อาหารอร่อยจัง อร่อยทุกอย่างเลย " ปากเล็กเคี้ยวไปก็พูดไป" อร่อยก็กินเยอะๆ แม่สือทำแต่ของโปรดของเธอเลยนะ " ชายหนุ่มนั่งยิ้มมองดูคนรักของตัวเองที่กำลังนั่งเคี้ยวตุ้ยๆอยู่ ปาลิตาเป็นคนชอบกิน เธอมักจะสรรหาของกินที่แปลกๆใหม่ๆ แต่ถึงอย่างนั้นหุ่นของเธอก็ไม่ได้ดูอวบอ้วนอะไรอาจเพราะเธอเป็นคนชอบออกกำลังกายก็เป็นได้" นายเป็นคนบอกท่านใช่มั้ยล่ะ " พูดจบหญิงสาวก็ตักอาหารใส่จานของตัวเองเพิ่มและหลังจากนั้นเธอก็เอื้อมมือไปตักผัดผักรวมมิตรใส่จานให้เขาด้วย" เปล่า...แม่สือน่ะช่างสังเกตจะตาย เธอไม่เห็นเหรอว่าอาหารวันนี้มีแต่อาหารที่ทำในวันก่อนๆตอนช่วงที่เธอมาอยู่ที่นี่ แม่สือเค้าคงจะดูว่าเธอชอบตักอะไรกิน " ชายหนุ่มว่า...เขาลงมือตักอาหารที่อยู่ในจานใส่ปากตัวเองบ้าง ความจริงผัดผักนี่เป็นอาหารที่เขาเกลียดที่สุดเลยก็ว่าได้ แต่เพราะเป็นเธอเขาจึงยอมกินปาลิตาให้เหตุผลว่าผักมีประโยชน์ มีเส้นใยที่ช่วยให้เราขับถ่ายได้ดี วันข้างหน้าหากไม่กินผักลำไส้อาจเน่าจนต้องได้ตัดลำไส้เลยก็เป็นได้ เธอบังคับให้เขากินผักตั้งแต่สมัยที่เรียนด้วยกันที่อเมริกาแล้ว แต่อย่างว่าคนไม่ชอบก็ไม่ชอบอยู่ดี...เขากินมันน้อยมาก" อึ้มม...จร
ผู้หญิงใจดีตรงหน้าเปลี่ยนไปเป็นคนละคนกับที่เธอรู้จัก ในเวลานี้ปาลิตาบอกได้เลยว่าเธอเองก็รู้สึกกลัวอยู่เหมือนกัน...อาเย่วไม่น่าจะโกหกเรื่องที่แม่ของเขาเดินไม่ได้ เธอเชื่อว่าเขาคิดแบบนั้นจริงๆเธอกับเขารู้จักกันตั้งแต่เรียนไฮสคูล...ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่เคยปิดบังเรื่องครอบครัวของตัวเอง เพียงแต่ในตอนนั้นเธอไม่คิดว่าครอบครัวของเขาจะมีอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่แบบนี้เท่านั้น เธอรู้ว่าเขารวย...แต่ก็ไม่คิดว่าจะรวยและมีอำนาจถึงขั้นชี้เป็นชี้ตายชีวิตคนอื่นได้ขนาดนี้" อะ เอ่อ " ปาลิตาไม่รู้จะพูดอะไร" ความลับเรื่องนี้อาเย่ววไม่รู้ " นั่นไง...คิดไว้ไม่มีผิด" และชั้นก็คิดว่าเรื่องนี้ควรจะเป็นความลับไปตลอดกาล แม่ของอาเย่วป่วยเป็นอัมพาตเดินไม่ได้และนั่งอยู่บนรถเข็นเท่านั้น "" ทำไมล่ะคะ " ปาลิตาถามกลับทันที เธอรู้ว่าเขาจะดีใจมากถ้าได้รู้ว่าแม่ของตัวเองสามารถเดินได้" เธอควรรู้แค่นี้ " คำตอบสั้นๆ ที่เอ่ยออกมาจากปากหญิงวัยกลางคน" อาเย่วรักคุณแม่มากนะคะ เขาจะดีใจมากถ้าได้รู้ว่าแม่ของตัวเองเดินได้ " หญิงสาวกลั้นใจพูดประโยคนี้ออกไป เธอเชื่อว่าถ้าเป็นเขา...อาเย่ววก็ต้องถามคำถามเดียวกับเธอ " ทำไมต้องโกหกกันด




![Farm ร้อนซ่อนสวาท [ อีโรติก 18++]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


