ฉากร่วมเพศที่โจ่งแจ้งและรุนแรง (Explicit & Rough Sex)

การบังคับหรือกึ่งสมยอม (Dub-con / Dubious Consent)

การใช้คำพูดหยาบคาย (Dirty Talk)

ความสัมพันธ์ที่เป็นพิษ (Toxic Relationship)

พฤติกรรมรุนแรง มีการแสดงออกถึงความก้าวร้าว การทำร้ายร่างกาย และการใช้อำนาจเหนือกว่า

เนื้อหาทั้งหมดเป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียน ไม่ได้มีเจตนาส่งเสริมความรุนแรงใด ๆ

โปรดแยกแยะและอ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น

INTRO 

🦅

• ชั่วคราวหรือค้างคืนตลอดไป •

เงาดำทมิฬคืบคลานเข้ามาหาหญิงสาวอย่างช้า ๆ

ลมหายใจที่อุ่นร้อนพ่นรดที่ปลายคาง

ริมฝีปากหนาที่คลอเคลียใบหน้าของเธอ

มือหนาที่เปรียบเสมือนกรงเล็บแกร่ง บีบขย้ำลำคอของเธออย่างเต็มแรง 

คมเขี้ยวแหลมกัดขย้ำซ้ำลงบนผิวกายจนทั่วตัว

ไออุ่นที่ร้อนแรงดุจเปลวไฟแผดเผาผิวกายของเธอ

ราวกับตกอยู่ในนรกขุมสุดท้าย ร่างทั้งร่างเหมือนถูกตรึงแน่น เธอไม่สามารถขยับตัว หนีจากความเจ็บปวด และฝันร้ายค่ำคืนนี้ได้เลย

“ปะปล่อย..ปล่อย”

🦅

‘บทนิยายของเธอ...มันน่าเบื่อมากเลยรู้มั้ย?'

‘ต่อให้เขียนอีกสิบเรื่อง ก็ไม่มีวันได้รับเลือกหรอก’

‘เลิกฝันที่จะเป็นนักเขียนบทได้แล้ว ของขวัญ’

‘เธอน่ะ ควรยอมรับความจริงสักทีว่า ไม่มีพรสวรรค์ในด้านนี้เลย’ 

เสียงของบรรณาธิการที่เธอเคารพรักดังกังวานในหัว ทุกถ้อยคำมันบาดลึกลงไปถึงกลางใจ ความทุ่มเทที่เธอทำมาตลอดหนึ่งปีเต็มมันไม่ได้ช่วยอะไรเลย เพราะสุดท้ายแล้วผลงานของเธอมันไม่เข้าตากรรมการเลยสักเรื่องเดียว 

ในตอนนี้ความหวังที่จะได้เข้าร่วมแข่งขันในโพรเจกต์ ' Ink Your Dream ปั้นบทนิยายสู่ซีรีส์ฟอร์มยักษ์ ' มันช่างริบหรี่เสียเหลือเกิน

“หรือว่าฉันควรจะยอมแพ้แล้วจริง ๆ กันนะ” คนตัวเล็กเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างไร้ซึ่งจุดหมาย เธอนั่งอ่านทวนนิยายตัวเองอีกครั้ง

เด็กสาวพยายามหาจุดบกพร่องของตัวเอง พยายามปรับพยายามแก้ไข แต่สุดท้ายมันก็ยังไม่ดีพออยู่ดี เพราะว่าเธอไม่มีประสบการณ์ชีวิตที่มากพอ บางอย่างแค่จินตนาการมันก็ไม่พอจริง ๆ นั่นแหละ

คนตัวเล็กเอื้อมไปหยิบขวดยานอนหลับที่วางอยู่ไม่ไกลจากตัวของเธอ ยาเม็ดเล็กสีเหลืองอ่อนสองเม็ดเล็กกลิ้งลงบนฝ่ามืออย่างลังเลใจ การทำงานหนักมาตลอดทั้งปี ทำให้เธอมีภาวะนอนไม่หลับเรื้อรังมานาน และมันไม่ง่ายเลยที่จะหลับสนิทได้เหมือนกับคนอื่น ๆ

“คืนนี้สองเม็ดไม่น่าอยู่แน่ ๆ” เธอพึมพำกับตัวเอง พร้อมกับหยิบยานอนหลับเพิ่มมาอีกเท่าตัว เพราะเธอต้องการที่จะหลับให้สนิทมากที่สุด และไม่สะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกเหมือนคืนก่อน ๆ อีก

 คนตัวเล็กกลืนยานอนหลับลงไปสี่เม็ดก่อนจะตามด้วยน้ำเปล่า แล้วค่อย ๆ ล้มตัวลงนอนบนโซฟา ขณะที่มือยังคงถือปากกา เตรียมจะอ่านและแก้หนังสือนิยายในมือของเธอต่อ ทันทีที่ยานอนหลับเริ่มออกฤทธิ์ สติที่มีค่อย ๆ เลือนรางจางหายไป และไม่กี่นาทีหลังจากนั้น

ฟุ่บ!! หนังนิยายเล่มหนาที่ยังเขียนไม่จบดี หลุดหล่นตกลงไปที่พื้น เหลือเพียงลมหายใจเข้าและออกสม่ำเสมอของร่างบางที่นอนหลับสนิท และไม่รับรู้เรื่องราวใด ๆ 

____________________

ค่ำคืนที่มืดมิดไร้ซึ่งแสงดาว

ติ๊ด... เสียงคีย์การ์ดแตะที่บานประตูหนา ใน

กลอนประตูหมุนบิดเปิดออก ฝ่าเท้าหนักยกขึ้นถีบประตู และเดินเซ ๆ เข้าไปในห้องราวกับทรงตัวได้ไม่ค่อยดีเท่าไรนัก รองเท้าผ้าใบสีดำสนิทถูกถอดทิ้งระเกะระกะอย่างไร้ซึ่งทิศทาง

บทสนทนาทางโทรศัพท์ระหว่างไคเลอร์กับไลออน ( เพื่อนสนิทของเขา)

(ปีนี้กูเตรียมของขวัญวันเกิดสุดพิเศษเอาไว้ให้มึงด้วยนะ...ยังไงก็อย่าลืมใช้ให้คุ้มล่ะ) 

“อืม” กลิ่นเหล้าผสมกลิ่นบุหรี่ลอยเข้ามาพร้อมกับลมหายใจที่ร้อนผ่าว

(ให้กูร้องเพลงแฮปปีเบิร์ธเดย์มึงก่อน เย...) ปลายสายยังคงพูดเสียงพร่า ก่อกวนไม่เลิกรา

“ไม่ต้องเสือก!” ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตหลุดลุ่ย เดินลากเท้าเข้ามาอย่างเหนื่อยล้าหลังจากที่ดื่มมาอย่างหนักหน่วง

(มึงนี่แม่ง...ฮ่า ฮ่า งั้นตอนมึงแกะของขวัญจากกู อย่าลืมถ่ายคลิปมาแบ่งปันกูดูด้วยนะว่า เด็ดจริงมั้ย?) เพื่อนสนิทของเขายังคงพูดจาเมามายไม่ได้สาระอะไรเลยนอกจากจงใจโทร. มากวนประสาทเขา ทั้ง ๆ ที่เพิ่งจะแยกจากกันได้ไม่ถึงสิบห้านาทีเลยด้วยซ้ำไป

“…” ใบหน้าของเขาเรียบเฉยก่อนที่มือหนาเสยผมขึ้น ริมฝีปากหนายังคงคาบบุหรี่ร้อนและพ่นควันออกมาจนคละคลุ้ง

“ถ้าเงี่ยนมาก ก็เปิดเว็บโป๊ดูสิไอ้สัส” เขาสบถด่ากลับไปด้วยความเอือมระอาเต็มทน

(ไอ้ไคเลอร์ ไอ้เวรนี่ กูอุตส่าห์หา... (ตู๊ด ๆ ๆ)) 

ยังไม่ทันที่ปลายสายจะพูดจบดี ร่างสูงก็กดตัดสายไปทันทีด้วยความรำคาญเต็มทน พร้อมกับโยนโทรศัพท์ลงบนโต๊ะภายในห้องรับแขกอย่างไม่ได้ใส่ใจอะไร

ฟุ่บ มือหนากระชากถอดแจ็กเก็ตหนังสีดำออก โยนลงที่พื้นด้วยความเมาจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่แล้ว ทว่าในขณะที่สายตาของเขาพร่ามัวไปหมดเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มมา 

เปลวไฟจากปลายมวนบุหรี่ร้อนที่ริมฝีปาก กลับทำให้สายตาที่คมคายของเขาเหลือบมองเห็นร่างบางของใครบางคนที่นอนหลับสนิทอยู่บนโซฟาตรงหน้า 

ร่างสูงเดินตรงเข้าไปจ้องมองหญิงสาวที่นอนขดตัวเล็ก ๆ ในชุดนอนกระโปรงยาวสีชมพู ปลายผมเป็นลอนยาว ใบหน้าของเธอเนียนใส และไร้ซึ่งการแต่งเติมใด ๆ 

“นี่น่ะเหรอ...ของขวัญ?” เสียงทุ้มต่ำลอดออกมาจากลำคอของชายหนุ่ม สายตาของเขามองเธอด้วยความรู้สึกแปลกใจไม่น้อยเลย เพราะลักษณะของเด็กสาวคนนี้มันขัดแย้งกับสิ่งที่ไลออนพูดออกมาอย่างสิ้นเชิงเลยแทบจะทุกอย่าง

ร่างสูงยังคงยืนมองสำรวจร่างกายของคนตรงหน้า พลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทีละเม็ด ๆ ก่อนที่เขาจะโน้มทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา และใช้ฝ่ามือรั้งข้อเท้าของเธอ และออกแรงกระชากเรียวขาของเธอเข้ามาปะทะแผ่นอกแกร่งของเขาแบบจัง ๆ 

 แต่ทว่าร่างบางยังคงนอนแน่นิ่งไม่ขยับตัว หรือลืมตาตื่นใด ๆ ทั้งที่โดนกระชากจนโซฟาโยกไปตามแรงนั้น

“หึ...หลับ?” เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย เพราะคิดว่าอีกฝ่ายคงจะแกล้งหลับเพื่อสร้างบรรยากาศซะมากกว่า

 มือของเขาลูบผ่านสะโพกเล็กแน่นของเธอเบา ๆ ไล่ขึ้นไปยังเอวบาง ก่อนจะหยุดตรงหน้าอกที่สะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหายใจ

ก่อนจะกระชากฉีกชุดนอนสีชมพูอ่อนของเธอจนขาดวิ่นไม่เหลือชิ้นดี

“ชุดบ้าอะไร สีโคตรทุเรศ” เขาพึมพำเบา ๆ ดวงตาที่เย็นชา สะท้อนเปลวไฟจากปลายบุหรี่ที่ยังไม่ดับสนิท 

“เธอ...” ร่างสูงเอ่ยเรียกเธอเบา ๆ แต่อีกฝ่ายไม่มีท่าทีจะตอบกลับใด ๆ

“หึ!” เขากระตุกยิ้มมุมปาก พลางดับบุหรี่ร้อนลงกับชายกระโปรงสีชมพูที่เธอสวมใส่อย่างไม่สนใจไยดีอะไร 

เปลวร้อนสัมผัสผิวกายของเธอจนผิวสีขาวเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานแบบทันทีทันใด ทว่าใบหน้าของคนตัวเล็กยังคงนิ่งเฉย และหลับตาสนิทไม่ได้ไหวติงใด ๆ เลยแม้สักนิด

“เงียบให้ได้ตลอดแล้วกัน” เจ้าของใบหน้าที่เย็นชาค่อย ๆ เหยียดยิ้มมุมปากเล็กน้อย 

เปลวไฟจากปลายบุหรี่ดับลง เหลือเพียงกลิ่นไหม้จาง ๆ และความเงียบที่ถูกกลืนด้วยลมหายใจของเขาและเธอ

...

...

...

สวบบบบบ!!