พอเจอ 1.1

### สนามบินประเทศสเปน ###

ณ สนามบินแห่งหนึ่งในประเทศสเปน มีหญิงสาวสวยคม ร่างบางคนหนึ่งที่เร่งฝีเท้าเดินตรงไปยังประตูทางออกเพื่อไปจุดนัดพบหาเพื่อนสนิท

แต่ระหว่างทางที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งอยู่นั้น เธอก็ชนเข้ากับแผ่นอกหนาของชายหนุ่มคนหนึ่งเข้าอย่างจังเพราะความรีบจนเกินไปของหญิงสาว

"โอ๊ย! Sorry" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด

ทันใดนั้นหญิงสาวได้เงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มตรงหน้าและเป็นจังหวะที่ชายหนุ่มก้มลงมามองหน้าหญิงสาวเช่นเดียวกัน

ตึกตัก! ตึกตัก!

เสียงหัวใจเต้นระรัวดังมาจากหญิงสาว เพราะชายที่อยู่ตรงหน้าเธอนั้นมีใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตร ดวงตาคมดุจเหยี่ยวและจมูกโด่งเป็นสันไม่ต่างจากรูปปั้นเทพกรีกที่ถูกปั้นขึ้นอย่างบรรจง

แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดคุยหรือคิดอะไรไปมากกว่านั้น ก็ได้มีเสียงหนึ่งเรียกเธอดังขึ้นมาซะก่อน

"พายอาร์ พายอาร์ ทางนี้!” เสียงเรียกมาจากเพื่อนสนิทของหญิงสาวนั้นเอง ทำให้พายอาร์หันไปมองตามเสียงเรียกจากเพื่อนสาว จากนั้นเธอก็รีบเดินไปหาเพื่อนของตนเองทันทีโดยไม่ได้หันกลับไปมองชายหนุ่มตรงหน้าอีกครั้ง

ทางฝั่งของชายหนุ่มผู้หล่อเหลานั้นได้มองตามหลังของหญิงสาวที่เดินหันหลังจากไปด้วยสายตานิ่งๆ พร้อมได้กลิ่นกายที่หอมอ่อนๆ แบบแป้งเด็กจากตัวของหญิงสาวที่ได้ใกล้ชิดกันเพียงเวลาสั้นๆ ลอยเข้ามาปะทะจมูกของเขา

มาร์ตินเผลอสูดกลิ่นหายใจเข้าเต็มปอดอย่างไม่รู้ตัว เพราะเขาไม่เคยได้กลิ่นแบบนี้จากผู้หญิงคนอื่นมาก่อน ในขณะนั้นเองก็มีชายหนุ่มอีกคนหนึ่งเดินตรงมาหามาร์ติน

"นายครับ เครื่องบินส่วนตัวพร้อมแล้วครับ"

'โทมัส' บอดี้การ์ดมือขวาคนสนิทของมาร์ตินรายงานผู้เป็นเจ้านาย

"อืม" มาร์ติน พยักหน้าเข้าใจแล้วก้าวเท้าเดินตามบอดี้การ์ดออกไปทันที

### บนเครื่องบินส่วนตัว ###

"ทางนั้นเป็นอย่างไงบ้าง ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม" มาร์ตินถามลูกน้องคนสนิทหลังจากนั่งลงเรียบร้อยแล้ว

"เรียบร้อยดีทุกอย่างครับนาย คุณลูก้าได้เตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว รอแค่ให้นายไปเจรจาข้อตกลงการซื้อขายเท่านั้นครับ"

"อืม ดีมาก” มาร์ตินกล่าวอย่างพอใจ

เรื่องที่มาร์ตินคุยกับลูกน้องคนสนิทนั้น คือการซื้อขายอาวุธเถื่อนที่มาร์ตินเป็นเจ้าของในการผลิตสินค้าให้กับผู้มีอิทธิพลทั้งหลายในแต่ละประเทศที่ต้องการซื้ออาวุธจากชายหนุ่ม

มาร์ตินมีธุรกิจมากมายที่กระจายไปทั่วโลก ซึ่งไม่ได้มีเพียงธุรกิจที่ขาวสะอาดอย่างที่ทุกคนเข้าใจกัน แต่เบื้องหลังมาร์ตินนั้นเป็นถึงมาเฟียที่ค้าอาวุธสินค้าเถื่อนมากมายเช่นเดียวกันกับเพื่อนสนิทของเขา

การเป็นมาเฟียที่ทำงานสีเทาของมาร์ตินนั้น มีเพียงแค่พ่อและเพื่อนสนิทเท่านั้นที่รู้ เพราะมาร์ตินไม่ได้เปิดเผยให้คนอื่นได้ทราบถึงเบื้องหลังตัวตนนี้ของเขา

เบื้องหน้าของมาร์ตินที่คนอื่นรู้จัก คือ ชายหนุ่มนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่มีความเพียบพร้อมทุกอย่างไม่ว่าจะความหล่อ ความร่ำรวย และความสามารถในการทำธุรกิจ

มาร์ตินจึงกลายเป็นที่หมายปองของสาวน้อย สาวใหญ่มากมายทั้งประเทศที่อยากเป็นผู้หญิงของมาร์ตินและพร้อมหาโอกาสเข้าหาเขา

.

.

.

ทางด้านพายอาร์นั้น หลังจากที่เธอเดินมาหาเพื่อนสนิทตามเสียงเรียก ทั้งสองสาวเพื่อนสนิทก็โผเข้ากอดกันด้วยความคิดถึงหลังจากที่ไม่ได้เจอกันมานาน

"ฉันคิดถึงแกที่สุดเลยนะพาย"

'วิว' เพื่อนสนิทของพายอาร์พูดด้วยความดีใจและกอดเพื่อนแน่น

"ฉันเองก็คิดถึงแกมากๆ เหมือนกันนะวิว"

ทั้งสองสาวเพื่อนสนิทมองหน้ากันพร้อมด้วยน้ำตาคลอเบ้า

"มาๆ ฉันช่วยถือกระเป๋า รถฉันจอดอยู่ทางนั้น พวกเราไปกันเถอะ" วิวชี้ไปยังจุดที่เธอจอดรถ ก่อนจะเดินนำพายอาร์ไปรถยนต์ของเธอ

"ขอบใจนะวิว" แล้วทั้งสองก็ได้พากันขึ้นไปนั่งในรถแล้วขับตรงไปยังที่พักทันที

"ด้วยความยินดีจ้า แล้วก็ยินดีต้อนรับสู่ประเทศสเปนนะพาย" วิวกล่าวต้อนรับเพื่อนสาวคนสนิทเมื่อทั้งสองมาถึงห้องพักกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

"จ๊า ขอบใจนะ” แล้วพายอาร์ก็ส่งยิ้มหวานให้กับเพื่อนสนิทของเธอ

จากนั้นทั้งสองก็ได้พูดคุยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบของกันและกันตลอดระยะเวลาที่ทั้งสองไม่ได้เจอกัน 2 ปี

ช่วง 2 ปีที่ผ่านมานั้น " วิว" ไม่ได้กลับไปเยี่ยมครอบครัวที่อยู่ไทยเลย ด้วยความที่ติดงาน ติดเรียน และต้องช่วยพี่สาวดูแลร้านขนมไทย เพราะพี่สาวเพิ่งคลอดหลานชายในช่วงนั้นพอดี เธอจึงไม่มีเวลากลับไปเยี่ยมครอบครัวที่ไทยเลย ใน 2 ปีที่ผ่านมา เป็นเหตุให้สองสาวเพื่อนสนิทไม่ได้เจอกันเป็นเวลานาน

แต่ก่อนที่วิวจะไปอยู่ที่ประเทศสเปน พายอาร์กับวิวเป็นเพื่อนสนิทที่อยู่และเรียนมาด้วยกันตั้งแต่เด็กๆ จนโต เรียกได้ว่าทั้งสองโตมาพร้อมกันก็ว่าได้ เพราะบ้านอยู่ซอยเดียวกันในหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่จังหวัดภูเก็ต

แต่หลังจากที่พี่สาวของวิวได้แต่งงานกับชายชาวสเปน ทำให้วิวตัดสินใจย้ายมาเรียนต่อที่ประเทศสเปนในช่วงมหาลัย ส่วนพายอาร์นั้นก็เรียนมหาลัยในตัวเมืองจังหวัดภูเก็ตแล้วจบด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1

"งั้นวันนี้พายพักผ่อนให้หายเหนื่อยตามสบายก่อนนะ พรุ่งนี้เช้า 8:00 โมงค่อยเริ่มงานวันแรก" วิวบอกกับพายอาร์ด้วยรอยยิ้มที่สดใส

"วิวได้เตรียมของใช้ต่างๆ กับของกินไว้ในห้องให้แล้วนะ"

"" พายอาร์พูดด้วยรอยยิ้ม

"ถ้าพายต้องการหรือขาดเหลืออะไรบอกวิวได้เลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ เราพักอยู่ที่ห้องข้างๆ นิเอง"

"ขอบใจแกมากๆ เลยนะวิว ที่อุตส่าห์เป็นธุระและจัดเตรียมให้เราทุกอย่างไว้เป็นอย่างดีแบบนี้ พายเกรงใจวิวมากเลย" พายอาร์รู้สึกซึ้งในน้ำใจของเพื่อนสาวคนนี้ที่สุด

"ไม่ต้องเกรงใจอะไรเลย วิวเต็มใจทำให้กับพายเสมอ" วิว ตอบด้วยรอยยิ้ม

"งั้น เจอกันอีกทีตอนเย็นเลยนะพาย วิวต้องไปดูความเรียบร้อยที่ร้านให้พี่สาวก่อน"

"ไว้เจอกันจ้ะ" พายอาร์ตอบเพื่อนสนิท

หลังจากที่วิวเดินออกไปจากห้อง พายอาร์ก็นึกขึ้นได้ว่าเธอต้องโทรศัพท์หาที่บ้านเพราะรับปากครอบครัวไว้แล้วว่าจะโทรหาทันทีที่ลงจากเครื่องบิน แต่ตอนนี้ เวลากลับได้ล่วงเลยมานานเป็นชั่วโมงแล้วหลังจากที่ถึงสเปน

### นางเอกกับพระเอกเราเจอกันแป๊บเดียวเอง ###