Home / โรแมนติก / จอมบาป / Ep : 1 - เทือก คลังแสง คอนแวนต์ 1

Share

จอมบาป
จอมบาป
Author: ณิการ์

Ep : 1 - เทือก คลังแสง คอนแวนต์ 1

last update publish date: 2024-12-19 02:43:06

       เพล้ง!

       เสียงแก้วใสๆ ในมือถูกปาลงพื้นอย่างไม่ไยดี พร้อมกับร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สาวเท้าหนักๆ ไปยังเป้าหมายที่ถูกจับกดคุกเข่าอยู่กับพื้นตรงหน้าตัวเอง พอเดินไปถึงก็ใช้เท้าใหญ่ยกขึ้นไปแตะคางเล็กแล้วใช้เท้านั่นดันคางมนให้แหงนเงยขึ้นมาสบตาตัวเอง ดวงตาสีทมิฬจ้องไปมองไปยังดวงตาของกวางน้อยที่นั่งสั่นเทาตรงหน้าตัวเองพร้อมแสยะยกยิ้มสมเพชให้หล่อน

       “คิดผิดแล้วที่มาขโมยของของคนอย่างฉัน” น้ำเสียงแหบกระด้างดังออกมาพร้อมกับเท้าที่ดันคางเล็กยกลง กลับมายืนประคองร่างสูงใหญ่ตัวเอง

       “ฉันไม่ได้ขโมย” หล่อนตอบกลับเสียงสั่น พร้อมกับก้มหลบตาสีทมิฬน่ากลัวคู่นั้นของเขา

       หึหึ

       “บอกมาใครจ้างเธอมาขโมยของฉัน” ยังคงเชื่อ เสียงห้าวดุดันที่ดังในตอนนี้คือเสียงของพระเจ้าของความบาปทั้งปวงบนโลกนี้ นายเทือก คลังแสง คอนแวนต์ วัย 39 ย่าง 40 ปี เจ้าของธุรกิจมืดและทรงอิทธิพลที่สุดของน่านฟ้าเมืองไทยก็ว่าได้ เขามีผับ ซ่อง กาสิโน และค้าขายอาวุธ แม้จะเป็นธุรกิจมืด แต่เขาก็เสียภาษีตามกฎหมาย

       “ไอ้ผาดไอ้ขาบมันติดต่อกลับมารึยัง” เมื่อกวางน้อยไม่ยอมตอบก็ถามคนของตัวเองที่เป็นคนกดไหล่ล็อกตัวสาวเจ้าไว้ทันที

       “ยังครับนาย”

       “มันไปทำงานถึงสเปนรึไงวะ ชักช้า”

สลัดเสียงเดือดดาลใส่ไอ้ผาดคนของตัวเอง แล้วโน้มตัวโค้งลงไปเชยคางมนของกวางสาวให้แหงนเงยขึ้นสบตาตัวเอง และเมื่อได้มองอย่างละเอียดแล้วแม่สาวน้อยคนนี้ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อย่างที่มองตอนแรก

       “เดี๋ยวผมโทรตามมันครับนาย”

       “เออ! สืบประวัติยัยเด็กนี่ด้วยล่ะว่าเป็นใครมาจากไหน”

เอ่ยเสียงเข้มแล้วผละมือจากคางมนออกมา แล้วเช็ดถูกางเกงตัวเองราวกับรังเกียจหญิงสาว ทั้งๆ ลึกๆ นั้นตัวเองชอบดวงตาที่อาบคลอไปด้วยน้ำตาของหล่อนมากตอนนี้ มันน่าสนใจและน่าค้นหา และยิ่งยามเธอนั่งสั่นกลัวยิ่งน่าค้นหา

       “ครับนาย” ไอ้ผาดรับคำแล้วล้วงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสแลคตัวเองออกมาจะกดต่อสายหาไอ้ขาบ แต่ยังไม่ทันได้กดโทรเสียงกัมปนาทก็ดังแทรกขึ้นมาก่อน

       “ไปโทรข้างนอก”

       “ครับนาย แล้วเธอคนนี้” ไอ้ผาดถาม

       “มันไม่หนีไปไหนหรอก ไปสิวะ กูจะซักความแมวขโมยเอง”

ปากพูดแต่สายตาจับจ้องไปยังร่างเล็กนั่งคุกเข่าสั่นเทาที่พื้น เธอแต่งตัวบ้านๆ สบายๆ ไม่ได้จัดจ้าดเหมือนผู้หญิงที่ผ่านมาของเขา หล่อนแต่งตัวด้วยกางเกงยีนเสื้อยืด

       ไอ้ผาดรู้ได้ทันทีในความหมายของผู้เป็นนาย มันรีบปล่อยมือที่กดไหล่เล็กไว้ออกแล้วหมุนตัวเดินออกไปจากห้องทำงานใหญ่ของเจ้านายอย่างรวดเร็ว ทันทีที่เสียงประตูห้องกระแทกปิดสนิทคนตัวเล็กที่นั่งคุกเข่ากับพื้นก็ถูกกระชากดึงรั้งให้ลุกขึ้น

       ว้าย!

       “อย่าทำเป็นไร้เดียงสาเลยน่า....เธอน่าจะรู้ว่าฉันให้ลูกน้องออกไปทำไม” พอกระชากคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นพร้อมดึงรั้งเข้ามาปะทะอกตนก็ลูบมือสากกร้านไปตามเรียวแขนเล็กขึ้นมายังไหล่มนของหล่อน

       “ฉันไม่รู้ และฉันก็ไม่ได้ขโมยด้วย”

       “ไม่ได้ขโมย แล้วเข้ามาอยู่ในห้องทำงานฉันได้ยังไงล่ะ อย่าบอกว่าเดินหลงทางนะ ที่นี่อยู่ลึกมากยากที่คนจะหลงทางมา” เขารีบบอกหล่อนและสอดมือใหญ่เข้าไปในชายเสื้อยืดของเธอเพื่อไปกอบกุมสองเต้าที่ยั่วยวนสายตาตัวเองในตอนนี้

       “อ่ะ อื้อ เจ็บ!”

รู้สึกเจ็บและไม่คุ้นชินเมื่อโดนมือหยาบกระด้างกอบกุมหน้าอกพร้อมบีบขยำหนักหน่วง มือเล็กยกขึ้นมาจับห้ามมือใหญ่ให้หยุด แต่ยิ่งห้ามมือใหญ่ก็ยิงคลึงเฟ้นเร็วขึ้น

       “อ่า อย่าทำเป็นไร้เดียงสาหน่อยเลย มาถึงที่นี่ได้ก็ไม่เบาเหมือนกันแหละน่า” น้ำเสียงแหบแห้งครางพร่า เพียงแค่ได้กอบกุมอกอวบหยุ่นขนาดพอดีมือ อกที่เป็นเนื้อแท้ไร้การศัลยกรรมมันปลุกเร้าอารมณ์เขาได้ดีเหลือเกินตอนนี้ แค่นี้เขาก็ตื่นตัวปวดร้าวไปทั่วกายเนื้อกลางหว่างขาเสียแล้ว

       “อือ ฉันเจ็บนะไอ้เลว! ”เธอตอกหน้าเขากลับพร้อมกับจับมือเขาให้หยุด แต่มือเขาอีกข้างก็จับมือเธอรั้งไว้

       “เลวได้กว่าที่เธอเห็นอีกเด็กน้อย อายุเท่าไหร่แล้วเธอน่ะ” ถึงจะอยากได้มากแค่ไหนในตอนนี้แต่ต้องรู้อายุของหล่อนก่อน ดูท่าแล้วคงจะยังไม่ถึงยี่สิบปีแน่นอน

       “ยี่สิบสอง” เธอตอบเขาเสียงเบา

       “ยี่สิบสอง ไม่อยากจะเชื่อหน้าเด็กขนาดนี้ยี่สิบสอง”

       “ปล่อยฉันได้แล้ว ฉันไม่ได้มาขโมยของนายจริงๆ ฉันแค่หลงมา”

เธอบอกไปตามจริง เธอมาเที่ยวผับกับกลุ่มเพื่อนที่เพิ่งเรียนจบมาด้วยกัน แล้วเผอิญว่าเห็นเพื่อนเดินหลงมาทางนี้เลยเดินตามหา และมาที่ห้องนี้แหละ ไม่ได้จะมาขโมยของของเขาจริงๆ

       “หลงมาลึกจริงนะ ไม่ต้องพูดมากหรอกฉันจะค้นตัวเธอเอง อายุยี่สิบสองใช่ไหม ก็ถือว่าไม่เด็กแล้ว”

พูดจบก็ไม่รอช้าเพราะตอนนี้ความเป็นบุรุษของเขามันปวดร้าวทรมานจนไม่อยากจะทนอีกต่อไป มือใหญ่กระชากเสื้อยืดขนาดฟรีไซส์ของหล่อนขาดผ่ากลางตัวทันที

       แควก!

กรี๊ด!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • จอมบาป   จอมโหด 15

    เสื้อผ้าของกัลยาถูกปลดเปลื้องออกโยนทิ้งไปกองกับเตียงนอนตามด้วยเสื้อผ้าของจอมโหดหื่นกามที่ถูกถอดไปกองรวมกัน ทั้งสองโอบกอดโรมรันกันพร้อมจูบปากแลกลิ้นกันหนักหน่วง เอวสอบก็กระแทกเอ็นเนื้ออุ่นร้อนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับคนตัวเล็กใต้ร่าง “อ่า...พี่ขาบไม่ไหวแล้ว คิดถึงเหลือเกิน อื้ม...ลึกๆ อ่า...ลึกอีกค่ะ” พอปากหนาของพ่อของลูกผละออก กัลยาก็สั่งให้เขากระแทกลึกกว่าเดิม ทั้งๆ ที่ก็ลึกจนแทบจะถึงลิ้นปี่อยู่แล้ว สองแขนโอบกอดรัดร่างหนาเหนือร่างแน่นพร้อมจิกทึ้งเล็บสั้นขูดหลังกว้างระบายความเสียวไปด้วย “อ่า...พี่ก็ไม่ไหวเหมือนกันหลิน อ่า...เมียไอ้ขาบแน่นเป็นบ้า อ่า...พี่จะพยายามเบามือไม่ให้ลูกเราได้รับแรงกระแทกเยอะนะทูนหัว อื้ม...” แล้วไอ้ขาบก็ซุกหน้าลงกับสองเต้าอวบใหญ่พร้อมกับเคลื่อนไหวสับสะโพกสอบหนักหน่วงเป็นทำนองเพลงรัก พั่บ! พั่บ! พั่บ! ตอนนี้สอ

  • จอมบาป   จอมโหด 14

    กัลยากลับดึกกว่าทุกวัน เพราะวันนี้เงินเดือนออกเลยไปกินหมูกระทะกับเพื่อนร่วมงาน พอกลับมาก็เห็นร่างสูงใหญ่คุ้นเคยยืนพิงประตูห้องเช่าของตนอยู่ “พี่ขาบ” เธอเรียกเขาพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้ขึ้น “ทำไมไม่อยู่ที่คอนโด” เมื่อคนตัวเล็กเดินมาหยุดตรงหน้าตนเองก็เอ่ยถาม “ที่นั่นไม่ใช่ที่ของหลินนี่คะ ในเมื่อเจ้าของห้องไม่อยู่ ทำไมหลินต้องอยู่ด้วย หลินนึกว่าเรื่องของเรามัน...” เธอยังพูดไม่ทันจบ แต่เสียงเข้มดังแทรกขึ้นมาก่อน “มันจะไม่มีทางจบแน่นอนคนสวย เข้าห้องกันเถอะ” คนชอบออกคำสั่งก็ยังคงสั่งเหมือนเดิม “ทำไมมันจะไม่จบคะ ในเมื่อ...” “พี่บอกว่ามันยังไม่จบก็คือไม่จบไงหลิน เข้าห้องเถอะ แล้วพี่จะบอกทุกอย่างทูนหัว” ท้ายประโยคน้ำเสียงของขาบปรับเป็นโทนนุ่มนวลอ่

  • จอมบาป   จอมโหด 13

    ตั้งแต่ออกจากห้องไปวันนั้น เขาก็ไม่กลับมาที่ห้องอีกเลย หนึ่งอาทิตย์แล้วเขาเงียบหายขาดการติดต่อ เมื่อเขาไม่มา เธอก็ไม่ควรจะอยู่ที่นี่อีก ควรจะกลับไปอยู่ห้องเช่าเล็กๆ ของตนเอง กัลยาเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าแล้วออกจากห้องไปทั้งน้ำตา “อย่าได้เจอะเจอกันอีก” เธอบอกลาคนถ่อยแม้เขาจะไม่ได้ยินก็ตาม แต่เธอก็อยากบอกลาเขาประเทศสเปน ตั้งแต่ออกมาจากห้องวันนั้น ไอ้ขาบก็บินมาสเปนทันที จนตอนนี้สองอาทิตย์แล้วที่เขาไม่ได้ติดต่อคนตัวเล็กที่เมืองไทย เขาหักโหมทำแต่งานและดื่มแล้วก็หลับไป ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด! ไอ้ขาบปรือตาตื่นขึ้นมาในความมืดสลัวแล้วคว้าหยิบโทรศัพท์ที่สั่นไม่หยุดมาดูว่าใครกันโทรมาหาตนเอง พอเห็นว่าเป็นนายของตนก็รีบกดรับสาย ‘ทำอะไรอยู่ไอ้ขาบ?’ คลังแสงกรอกเสียงเข้มส่

  • จอมบาป   จอมโหด 12

    กว่าจะได้กินโครงไก่วุ้นเส้นก็ปาไปสองทุ่มกว่าที่ทั้งสองจะแยกจากกันได้ ไอ้ขาบอุ้มร่างเปลือยเปล่าออกจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำแต่งตัวให้เธอเรียบร้อยแล้วตัวเองก็กลับเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำให้ตัวเองให้เรียบร้อย ส่วนกัลยาแม้จะแข้งขาอ่อนแรงจากการมี ‘เซ็กซ์’ แต่เธอก็ต้องมาเตรียมมื้อเย็นให้เขา และโครงไก่ก็เปื่อยได้ที่พอดี ก็เล่นต้มตุ๋นไปเกือบสองชั่วโมงได้ วันนี้เธอเลิกงานเร็วกว่าปกติเลยได้กลับมาทำมื้อเย็นให้เขาทาน ปกติกลับดึกห้าทุ่มทุกวัน แต่วันนี้มีเพื่อนร่วมงานมาเปลี่ยนเวรกับเธอในช่วงเย็นจึงได้กลับมาเร็ว กัลยาเตรียมโครงไก่วุ้นเส้นใส่ชามให้กับขาบ เขาไม่กินต้นหอม กระเทียมเจียวและพริกไทย เธอจึงไม่ใส่ให้เขา ส่วนชามของตนเองนั้นใส่จัดเต็มทุกอย่าง พอจัดเตรียมเรียบร้อย คนตัวโตก็เดินนุ่งผ้าเช็ดตัวออกมาจากห้องน้ำ เธอรู้แต่ว่างานของเขาออกไปทำกลางคืนตลอด ไปบ้างไม่ไปบ้าง แต่ไม่รู้ว่าเขาทำงานอะไร อยากรู้แต่ก็ไม่กล้าถาม ได้แต่เก็บความอยากรู้สงสัยไว้ในใจ “ไม่

  • จอมบาป   จอมโหด 11

    “อะ...พี่ขาบ” เธอครางเร่าเสียวซ่านเมื่อปลายลิ้นสากอุ่นร้อนของคนหื่นกามเริ่มเคลื่อนไหวลากถูไถตามกลีบสวาทอวบอูมของตนเอง สองมือกำขอบเคาน์เตอร์บาร์แน่นแล้วแอ่นเด้งยกเอวเล็กคอดขึ้นกระแทกเด้งรับแรงดูดของปากหนา “อ่า...น้ำของหลินหวานมาก อื้ม...ชูว์” ไอ้ขาบดูดกลืนกินน้ำเสียวของกัลยาพร้อมกับเรียวลิ้นถูไถขึ้นลงตามซอกหลีบดอกไม้ฉ่ำแฉะของสาวเจ้าและดูดคลึงเม็ดเกสรหนักหน่วง “อะ...อ่อย พี่ขาบหลิน อื้อ...” “อ่า...ครางออกมาดังๆ เมียพี่ขาบ อ่า...เสียวก็ร้องออกมา โอว์...หวานเป็นบ้า เด็กน้อยของพี่ขาบ อื้ม...” ไอ้ขาบพึมพำกับความสวยงามกลางหว่างขาของกัลยาแล้วก็ทแยงลิ้นดุนดันซอยเข้าออกในกายคับแน่นเป็นจังหวะเร่าร้อน “อะ...อื้อ เร็วอีกพี่ขาบ อ่า...หลินจะเสร็จแล้ว อ่า...ซี้ด เสียว เร็วอีกค่ะ ลึกๆ อูว์...” เธอแอ่นเด้งยกเอวเล็กคอดรับปลายลิ้นสากที่กำลังซอยเร็วถี่เข้าออกความฟิตเสียวข

  • จอมบาป   จอมโหด 10

    ไอ้ขาบพาเชลยสาวของตนเองมาซื้อของที่โลตัสแล้วก็พากลับมาคอนโดหรูของตนเอง เขานั่งมองดูเธอเข้าครัวทำมื้อเย็นแล้วก็รับสายโทรศัพท์ที่สั่นเตือนของตนเอง “ว่าไง?” ขาบกรอกเสียงเข้มห้วนส่งไปในสาย แต่สายตามองดูการเคลื่อนไหวของร่างน้อยที่กำลังทำมื้อเย็นอยู่และยิ้มไปด้วย ‘รบกวนเหรอไอ้ขาบ?’ ไอ้ผาดกรอกเสียงเข้มห้วนกลับมาในสาย “เออ! มีอะไรไอ้ผาด?” ‘คืนนี้ดูแลชั้นใต้ดินแทนกูด้วย พอดีไปไม่ได้ว่ะ’ “อยากเห็นหน้าผู้หญิงของมึงจริงๆ ไอ้ผาด ผู้หญิงแบบไหนทำให้มึงไม่ไปใช้บริการชั้นใต้ดินได้” ‘กูก็อยากเห็นผู้หญิงของมึงเหมือนกันว่าผู้หญิงแบบไหนทำให้มึงไม่เรียกสาวๆ ที่ชั้นใต้ดิน’ ไอ้ผาดตอบ

  • จอมบาป   Ep:3 - ทำไมต้องอยากได้เด็กนั่นอีกด้วยวะ! 1

    ในตอนเที่ยงเกือบบ่ายโยธามาหาองค์อินทร์ที่บ้าน และนำกระเป๋าที่รับปากเพื่อนๆ ว่าจะนำมาให้หญิงสาวมาให้เธอด้วย ปกติเวลามาบ้านจะเห็นองค์อินทร์ช่วยแม่ขายข้าวราดแกงเสมอ ยิ่งเวลาเที่ยงใกล้บ่ายแบบนี้คนยิ่งเยอะ แต่แปลกทำไมไม่เห็นเพื่อนมาช่วยที่ร้านหน้าบ

  • จอมบาป   Ep:2 – จอมบาป 3

    เธอบิดข้อมือเล็กแต่อีกฝ่ายไม่ฟังยังคงลากเธอไป เธอได้แต่เม้มปากเจ็บกลางร่างตัวเองยามขาที่ขยับเดินเสียดสีเบียดกันทำให้เธอรู้สึกเจ็บความเป็นสาวที่ถูกรุกล้ำ คลังแสงมองประตูที่ปิดแนบสนิทพร้อมกับที่มันถูกผลักเปิดเข้ามาอีกครั้ง และครั้งนี้เป็นไอ้ขาบที่เดินเข้า

  • จอมบาป   Ep:2 – จอมบาป 2

    “อ่า ไม่ไหวแล้ว อินทร์ร้อน อื้อ อินทร์ไม่ไหวแล้วนะคะ อ่า อื้อ” “อ่า ผัวรู้ว่าหนูอินทร์ไม่ไหว ตอนนี้คุณเทือกก็จะแตกแล้ว แต่เราจะแตกเสียวพร้อมกันทูนหัว โอว์ เสียว” พั่บ! พั่บ

  • จอมบาป   Ep:2 – จอมบาป 1

    องค์อินทร์นอนนิ่งผ่อนคลายอย่างคนต่ำทรามบอก เธอพยายามไม่สนใจความเจ็บปวดที่สอดแทรกฝากตัวกลางลำตัวของตัวเองในตอนนี้ ทั้งเจ็บทั้งอึดอัดกลางร่าง อยากจะผลักดันเขาหนี ทำไมชีวิตของเธอต้องมาเจอกับอะไรแบบนี้ มาเจอคนเลว มาเจอขยะของสังคม มาเจอคนถ่อยหยาบช้าแบบนี้ “เจ็บ! ” “ชูว์! ผ่อนคลายเด็

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status