ตอนที่ 6

ตอนที่ 6

 “นี่เจ้าพูดอะไรของเจ้าลัยลา! แล้วมูนาน้องข้าน่ะหรือ จะเข้ามาถวายตัวกับองค์รัชทายาท” มีนาตะคอกถาม ดวงตาคมสวยเต็มไปด้วยไฟริษยาแทบจะทันที เมื่อรู้ว่าจะมีผู้หญิงเข้ามาอีกหลายคนเพื่อเข้ามาแย่งชิงตำแหน่งพระชายา ที่ตนหมายปองโดยเฉพาะมูนา แม้นว่ามูนาจะไม่ใช่ผู้หญิงสวยเกินหญิงคนใด อีกทั้งนิสัยก็หาได้เรียบร้อยเหมือนเช่นหญิงอาหรับคนอื่นๆ แต่บางทีความไม่เหมือนใครของมูนาอาจเป็นที่ต้องตาต้องใจขององค์รัชทายาทก็เป็นได้

“ฮึ! เจ้านี่ช่างน่าสมเพชนัก แม้แต่เรื่องน้องตัวเองจะเข้ามาถวายตัวต่อองค์รัชทายาทเจ้าก็ยังไม่รู้”

“ก็วันๆ ท่านหญิงมีนาเอาแต่แต่งตัวสวยแล้วก็คอยชะเง้อคอรอองค์รัชทายาทยังไรเล่าลัยลา ท่านหญิงมีนาถึงไม่รู้ว่าน้องสาวของตัวเองกำลังจะมาแย่งตำแหน่งนางสนมคนโปรดไป” นาดาสาวงามที่เก่งด้านการเต้นระบำจนเป็นที่พออกพอใจขององค์รัชทายาทจนถูกเรียกให้ไปปรนนิบัติอยู่บ่อยครั้ง เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงชิงชังระคนประชดประชัน

“ลัยลา! นาดา! เจ้าทั้งสองเร่งหุบปากของพวกเจ้าเดี๋ยวนี้ หาไม่ ข้าจะให้นางสองคนตบปากพวกเจ้า จนพวกเจ้ากินอะไรไม่ได้อีกเลย” มีนาออกคำสั่งเสียงกราดเกรี้ยว โดยมีเหล่าสาวงามอีกหลายสิบคนคอยมองและพากันส่ายหน้าระอากับนิสัยของมีนา ที่นับวันก็ยิ่งจะไม่กริ่งเกรงผู้ใด

“แล้วเจ้าคิดว่าสาวใช้ของพวกเจ้ามีมือฝ่ายเดียวหรือไงมีนา” สองสาวงามที่ถูกสั่งให้หุบปากส่งเสียงค้านด้วยรอยยิ้มเยาะๆ นั่นเพราะทั้งสองไม่ถูกชะตามีนานานแล้ว ตั้งแต่มีนาเข้ามาอยู่ในฮาเร็มขององค์รัชทายาท

“หยุด! ข้าบอกให้หยุด พวกเจ้าไม่กลัวหัวขาดกันบ้างหรือ ถึงได้ลงไม้ลงมือกันเช่นนี้” จัสมินเอ่ยเตือนด้วยสีหน้าวิตกกังวล เพราะหากท่านฟาติมาเข้ามาเห็นเข้า ไม่แคล้วจะถูกลงโทษกันหมด

“หุบปากเจ้าไปซะจัสมิน หัวคงหัวขาดอะไร ข้าไม่สน นอกเสียจากนังสองคนนี้จะต้องถูกข้าตบจนปากฉีกไปเสียก่อน ในเมื่อพวกนางไม่คิดเกรงใจข้า” มีนาหันไปต่อว่าคนหวังดีเสียงดุดัน แล้วหันกลับมามองสบตาสองสาว โดยมีสาวใช้คนสนิทสองคนคอยคุ้มกันนายสาวอยู่

“เหตุใดข้าต้องเกรงใจเจ้า ในเมื่อข้ากับเจ้าก็มีฐานะเท่าเทียมกัน หรือเจ้าคิดไปเองว่าเจ้าจะถูกเลือกให้ไปเป็นชายาขององค์รัชทายาทกันเล่า ฮ่าๆ ช่างน่าขำนัก เจ้านี่มักใหญ่ใฝ่สูงเกินตนเสียจริง เจ้าคงลืมไปแล้วสินะ ว่าตัวเจ้าก็เป็นแค่ลูกสาวหัวหน้าหมู่บ้านคาเบียนเซีย หมู่บ้านยากจนและไกลโพ้นขนาดนั้น ข้าว่าองค์รัชทายาทคงจะเลือกผู้หญิงอย่างเจ้าเป็นชายาหรอกนะ” ลัยลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงดูแคลน แม้ภายในใจของนางก็แอบหวังตำแหน่งชายาขององค์รัชทายาทอยู่เช่นกัน แต่ไม่คิดแสดงออกให้อีกฝ่ายเห็นจนเกินงามเช่นนี้

“นังลัยลา! พวกเจ้าสองคนไปจับตัวนังคนปากเสียเอาไว้ วันนี้ข้าจะตบสั่งสอนนางให้หลาบจำ” มีนาชี้นิ้วสั่งสาวใช้ เพียงไม่กี่นาทีสองสาวใช้ก็กรูเข้าไปจับตัวของลัยลาเอาไว้ได้ แม้ฝ่ายลัยลาจะดิ้นรนขัดขืนแต่ไม่อาจสู้แรงของสองสาวใช้ได้ ทำให้ถูกมีนาฟาดฝ่ามือลงบนแก้มไม่ยั้ง

“พวกเจ้าทำอะไรกัน!” เสียงกัมปนาทก้องไปทั่วสวนดอกไม้หลากหลายสายพันธุ์ พร้อมร่างของฟาติมาผู้ดูแลฮาเร็มขององค์รัชทายาทฟาเดลก็เดินเข้ามา เหล่าสาวงามต่างพากันหลีกทางให้ท่านฟาติมาเข้าไปห้ามทัพสองสาวทันที

“ท่านฟาติมา ช่วยข้าด้วยเถิด มีนาเข้ามาหาเรื่องข้า แล้วก็ตบตีข้าจนข้าเจ็บไปทั้งตัว” ลัยลาถลาเข้าไปกล่าวฟ้องพร้อมเสียงสะอื้นไห้ ทั้งที่เมื่อครู่ไม่มีน้ำตาแม้สักหยด

“นังโกหก! เจ้าอย่ามาแสร้งบีบน้ำตาใส่ร้ายข้า” มีนาชี้หน้าต่อว่าด้วยความขุ่นเคืองใจ

“ก็เจ้ามาหาเรื่องข้าก่อน ใครๆ ก็รู้ก็เห็น แล้วเจ้าจะกล่าวหาว่าข้าใส่ร้ายเจ้าได้อย่างไรกันเล่ามีนา”

“เจ้านี่มันดีแต่เสแสร้ง ถ้าหากเจ้าไม่ส่งเสียงดังแล้วก็พูดจาเยาะเย้ยข้าก่อน มีหรือที่ข้าจะทำร้ายเจ้า นังผู้หญิงหน้าไหว้หลังหลอก คนอย่างเจ้ามันไม่ไว้ใจไม่ได้ แสร้งตีหน้าซื่อๆ แต่ใจของเจ้ามันคดดั่งอสรพิษที่ฆ่าได้แม้กระทั่งคนที่ชุบเลี้ยงเจ้ามา” มีนามองคนโปรดอีกคนขององค์รัชทายาทด้วยสายตาชิงชังและขุ่นแค้นจนแน่นอก หากแต่ลงมือทำอะไรนางไม่ได้ เพราะนางกำลังให้คนโปรดของพระชายาแห่งองค์ฟาตินคอยปกป้อง

“มันจะมากไปแล้วนะมีนา เจ้ามีสิทธิ์อะไรมากล่าวหาข้าเช่นนี้ แล้วข้าจะบอกให้เจ้ารู้ไว้ ว่าทุกคนในที่นี่รู้ดีว่าคนที่เสแสร้ง ไว้ใจไม่ได้คือเจ้าต่างหาก ไม่ใช่ข้า” ลัยลาหันหน้าไปออเซาะท่านฟาติมา ที่ยืนฟังคำโต้เถียงของสองสาวอยู่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย หากแต่แววตาของนางแข็งกร้าวจนเหล่าสาวงามคนอื่นๆ พากันยำเกรง แต่เห็นจะมีเพียงมีนาและลัยลาสองคนที่ไม่คิดยำเกรงท่านฟาติมา เพราะต่างก็ถือว่าตนเป็นคนโปรดขององค์รัชทายาท

“ฮึ! คนอย่างข้าไม่เคยคิดเสแสร้งต่อหน้าใคร แล้วข้าก็ไม่คิดจะวิ่งโร่ไปฟ้องใครเพื่อให้ตัวเองพ้นผิดเช่นเจ้าหรอกลัยลา หากข้าผิดก็ยินดีรับผิด” มีนาเหยียดปากยิ้มเยาะลัยลาที่นั่งอยู่แทบเท้าของท่านฟาติมา