Accueil / รักโบราณ / จันทราพยัคฆ์จอมนางรัตติกาล / ตอนที่ 9 น้อมรับสิ่งที่มิใช่ของตนเอง

Partager

ตอนที่ 9 น้อมรับสิ่งที่มิใช่ของตนเอง

last update Date de publication: 2025-12-06 00:05:12

 หมู่บ้านแห่งนี้… ยังคงสงบสุขดั่งเช่นทุกวัน ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า ณ ที่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ลี้ สัตว์อสูรระดับตำนานได้ล่มสลายไปแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าในช่วงเวลาเดียวกันนี้ เหล่ายอดฝีมือกำลังหวาดกลัวกับตัวตนปริศนาที่แข็งแกร่งเกินกว่าผู้ใดจะหยั่งถึงที่มุมหนึ่งของหมู่บ้านซึ่งถูกบดบังจากสายตาของผู้คน ร่างของหญิงสาวในชุดขาวบริสุทธิ์ค่อยๆ ปรากฏขึ้น

มือเรียวค่อยๆ ยกขึ้นแตะหน้ากากที่ปิดบังใบหน้าปลายนิ้วสัมผัสกับผิวเย็นของหน้ากากก่อนจะถอดมันออกอย่างเชื่องช้า

ใบหน้างดงามไร้ที่ติเผยออกมาสู่แสงแดด ไป๋เสวี่ยหรง แม้ว่านางเพิ่งสังหารจักรพรรดิแมงมุมอสูรในพริบตา แม้ว่านางเพิ่งสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วใต้หล้า แต่สีหน้าของนางกลับสงบนิ่ง ราวกับว่า… สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย

ไม่มีความตื่นเต้น ไม่มีความภาคภูมิ ไม่มีแม้แต่ความกังวลว่าใครจะรู้ตัวตนของนาง ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น… เป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิตของนางเท่านั้น

ไป๋เสวี่ยหรงทอดสายตามองรอบตัว บ้านไม้เก่าแก่หลังเดิม ถนนดินที่คดเคี้ยวไปตามแนวเขา เสียงพูดคุยของชาวบ้านที่ยังคงดำเนินไปเช่นทุกวัน ที่นี่… ยังคงเป็นหมู่บ้านจิ่วอันที่เงียบสงบเช่นเคย ราวกับว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกภายนอก ไม่มีวันแตะต้องที่นี่ได้

"ลูกแม่… เจ้าไปไหนมา?" เสียงของไป๋จิงซูเต็มไปด้วยความห่วงใย ไป๋เสวี่ยหรงหยุดยืนอยู่ตรงหน้าแม่ของนาง สีหน้าของนางสงบนิ่งราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น มือเรียวยกขึ้นปัดฝุ่นออกจากแขนเสื้ออย่างไม่รีบร้อน

"ข้าเพียงแค่เดินทางไปส่งเหล่าตัวแทนผู้มีพรสวรรค์ของหมู่บ้านก็เท่านั้น" เสียงของนางเรียบเฉย ฟังดูไม่ต่างอะไรจากการเดินเล่นในป่าธรรมดาๆ หากนางไม่ได้กำจัดจักรพรรดิแมงมุมอสูร…เหล่าเด็กหนุ่มและหญิงสาวแห่งหมู่บ้านจิ่วอันคงถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นๆ ไปแล้วยอดฝีมือมากมายที่เดินทางมาด้วย คงไม่มีแม้แต่โอกาสจะเอ่ยคำร้องขอชีวิตเลือดคงไหลนองไปทั่วเส้นทางขบวนรถม้าคงเหลือไว้เพียงซากพังทลาย

ไป๋จิงซูจ้องมองบุตรสาวของนาง ราวกับต้องการจับสังเกตสิ่งใดบางอย่าง "เดินทางไปส่งผู้คนงั้นหรือ?" ดวงตาของนางสะท้อนความสงสัย แต่ก็ไม่ได้เอ่ยถามมากไปกว่านั้น ไป๋เสวี่ยหรงเป็นเด็กสาวที่เติบโตมาเงียบขรึมเสมอ แม้ว่านางจะรักและดูแลบุตรสาวคนนี้ดั่งแก้วตาดวงใจ แต่ก็รู้ดีว่ามีหลายสิ่งที่บุตรสาวของนาง มิได้บอกกล่าวออกมานางทำได้เพียงส่งยิ้มให้อย่างอ่อนโยน ก่อนจะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

"เช่นนั้นก็ดีแล้ว… ไปล้างหน้าล้างตาเถอะ เดี๋ยวแม่จะเตรียมอาหารให้เจ้า" ไป๋เสวี่ยหรงพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านของนาง ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ผู้คนที่รอดชีวิต ยังคงอื้ออึงไม่หายพวกเขาเพิ่งพ้นจากขุมนรก ได้หายใจอีกครั้งทั้งที่ไม่คิดว่าตัวเองจะรอดมาได้

แต่ในขณะเดียวกัน… สิ่งที่พวกเขาได้พบเจอ ก็มิใช่สิ่งที่สามารถลืมเลือนได้ง่ายๆ จักรพรรดิแมงมุมอสูรสิ่งมีชีวิตในตำนานที่แม้แต่เซียนยังต้องหวาดกลัว ถูกสังหารลงอย่างง่ายดายต่อหน้าต่อตาของพวกเขา

โดยสตรีปริศนาในชุดขาว ผู้ที่ราวกับเทพเซียนจากฟากฟ้า! ชายชราผู้เป็นยอดฝีมือสูงสุดของขบวนนี้ แม้เขาจะเคยเห็นยอดฝีมือมากมาย เคยต่อสู้กับศัตรูผู้แข็งแกร่งมานับไม่ถ้วน แต่วันนี้… เขากลับหวาดกลัวจนขนลุก! เพราะสิ่งที่เขาได้พบเห็น มิใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาควรได้เห็น มิใช่พลังที่มนุษย์ธรรมดาจะครอบครองได้

"ฝังร่างของผู้เสียชีวิต ส่วนร่างของจักรพรรดิแมงมุมอสูร... เราจะนำมันกลับไปที่เมืองหลวง!" น้ำเสียงของชายชราหนักแน่น แต่หากฟังดีๆ จะสัมผัสได้ถึงความ สั่นไหวทั้งหวาดกลัว และตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน

หวาดกลัว... เพราะเขารู้แล้วว่าโลกนี้ยังมีตัวตนที่อยู่เหนือกว่าทุกขีดจำกัดตื่นเต้น... เพราะหากเขานำข่าวนี้กลับไปที่เมืองหลวง มันจะต้องสะเทือนยุทธภพอย่างแน่นอน! สัตว์อสูรที่พวกเขาเคยคิดว่าไม่มีใครสามารถเอาชนะได้ ถูกสังหารโดยหญิงสาวเพียงผู้เดียว

"เซียนน้ำแข็ง…เทพเซียนที่แท้จริง”

"ตัวตนเช่นนี้… มีอยู่ในโลกจริงๆ อย่างนั้นหรือ?"

ไม่มีผู้ใดรู้ว่านางเป็นใคร ไม่มีผู้ใดรู้ว่านางมาจากที่ใด แต่ทุกผู้คนต่างรู้ว่า "ยุทธภพ จะต้องสั่นสะเทือน!"

ข่าวสารสั่นสะเทือนยุทธภพ เมื่อขบวนรถม้าเคลื่อนเข้าสู่ เมืองหลวง เสียงล้อกระทบกับพื้นถนนหินดังก้องสะท้อนผ่านกำแพงสูงตระหง่านเด็กหนุ่มและหญิงสาวผู้ผ่านการคัดเลือก ถูกนำตัวไปยังโรงเรียนฝึกตนของตนเองแต่ครั้งนี้ การเดินทางของพวกเขา มิใช่เพียงแค่การเริ่มต้นเส้นทางของผู้ฝึกตนธรรมดา

เพราะพวกเขาได้นำข่าวสารที่สั่นสะเทือนไปทั้งแผ่นดินมาด้วย! ที่ ลานกว้างของจัตุรัสกลางเมือง ประชาชนจำนวนมากรวมตัวกัน มุงดูสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความหวาดกลัวและตกตะลึงซากร่างของจักรพรรดิแมงมุมอสูร! ร่างอันมหึมาแผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัว แม้ว่ามันจะตายไปแล้ว… แต่ไออสูรที่หลงเหลืออยู่ก็ยังทำให้ผู้คนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ รู้สึกสั่นสะท้านไปถึงกระดูก แม้แต่ผู้ฝึกตนระดับสูงบางคนที่มายืนมองก็ยัง อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขนลุก!

"มัน… ตายแล้วจริงๆ อย่างนั้นหรือ?" เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นท่ามกลางฝูงชน

"ข้าคิดว่าตำนานเกี่ยวกับจักรพรรดิแมงมุมอสูร เป็นเพียงเรื่องเล่าเสียอีก!""ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่ได้!?""ใครเป็นผู้สังหารมันกัน!?"

"สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ… ถูกสังหาร!?" นี่เป็นสิ่งที่ ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน ข่าวการนำซากร่างของจักรพรรดิแมงมุมอสูรมาสู่เมืองหลวงแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว และ ลานประมูลของเมืองหลวงก็เป็นผู้รับผิดชอบในการจัดเก็บซากร่างนี้

เหล่าผู้นำตระกูลมากมายต่างเดินทางมายังลานประมูล เพื่อหวังจะได้เห็นกับตาของตนเองว่า สัตว์อสูรในตำนานถูกสังหารได้อย่างไร ยามค่ำคืนท้องฟ้ามืดสนิทไร้ดวงดาว แต่กลับมีเงาของหญิงสาวในชุดขาวสิบกว่าคน ก้าวเดินเข้ามายังลานประมูลผู้คนที่อยู่ในลานต่างหันไปมอง ด้วยความรู้สึกทั้งชื่นชมและหวาดกลัวในเวลาเดียวกัน

เพราะคนเหล่านี้ มิใช่บุคคลธรรมดาพวกนางคือ ศิษย์ของหุบเขาเทพยุทธน้ำแข็งหนึ่งในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกยุทธภพและที่อยู่ท่ามกลางพวกนางนั้นคือสตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในดินแดนนี้

"เซียนน้ำแข็ง ฉินเยว่หาน" สตรีที่ยิ่งใหญ่… แต่บัดนี้อายุล่วงเลยไปถึง 50 ปีแล้ว ฉินเยว่หาน ผู้ที่เคยได้รับการขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะแห่งยุคผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยก้าวขึ้นมาเป็นตัวตนที่ไม่มีผู้ใดเทียบเคียงได้

แต่ในเวลานี้นางมิใช่หญิงสาวผู้เฉิดฉายแห่งวันวานอีกต่อไป

30 ปีผ่านไป…นางมีอายุได้ 50 ปี ใบหน้าของนางเริ่มมีริ้วรอยแห่งกาลเวลาแต่กระนั้น นางก็ยังคงเป็นตำนานที่ทุกคนหวาดหวั่น

"ท่านเซียนน้ำแข็ง… ที่แท้เป็นฝีมือของท่านใช่หรือไม่ ที่เป็นผู้สังหารจักรพรรดิแมงมุมอสูร?" ชายผู้มีอำนาจสูงสุดในลานประมูลกล่าวถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความนอบน้อมเขาไม่สามารถจินตนาการถึงตัวตนอื่นใด นอกจาก ฉินเยว่หาน

ในฐานะที่นางเป็นผู้บรรลุศาสตร์แห่งปราณเยือกแข็งในระดับสูงสุดหากมิใช่นางแล้ว จะเป็นผู้ใดไปได้อีก?

ฉินเยว่หานปรายตามองซากร่างของจักรพรรดิแมงมุมอสูร ก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย

"อือ… เป็นฝีมือของข้าเอง" น้ำเสียงของนางสงบนิ่ง แต่หัวใจของนางกลับสั่นสะท้านเพราะความจริงแล้วนางมิใช่ผู้ที่จัดการกับมัน! นางจ้องมองไปที่บาดแผลของจักรพรรดิแมงมุมอสูร สิ่งที่ทำให้นางต้องสะท้านในจิตใจ คือความสะอาดของบาดแผลมันถูกกำจัดไปในพริบตา…มิใช่การต่อสู้ที่ยืดเยื้อ มิใช่การแลกเปลี่ยนกระบวนท่าแต่เป็นการโจมตีเพียงครั้งเดียว! ผู้ที่สามารถทำเช่นนี้ได้… มีอยู่ไม่กี่คนในใต้หล้าและแล้ว… ชื่อหนึ่งก็ลอยเข้ามาในความคิดของนาง

"หลานเสวี่ยอิง... เป็นฝีมือของเจ้าอย่างนั้นหรือ?"

"ไม่… ไม่มีทางเป็นไปได้!" ฉินเยว่หาน สะบัดความคิดนั้นทิ้งไปอย่างรวดเร็ว

หลานเสวี่ยอิงตายไปแล้ว…นางเป็นคนวางยาพิษนางกับมือ!

ร่างของนางสิ้นชีพไปต่อหน้าต่อตาของนางเมื่อหลายสิบปีก่อน! "เป็นไปไม่ได้… ไม่มีทางเป็นไปได้!"

แต่มันกลับมีบางอย่างที่ทำให้นางหวาดหวั่นอย่างประหลาดความกลัวที่เริ่มก่อตัวขึ้น…

แม้ว่าฉินเยว่หานจะเป็นเซียนน้ำแข็งที่ผู้คนเคารพแม้ว่านางจะยืนอยู่บนจุดสูงสุดของยุทธภพ

แต่ในยามนี้ นางกำลังหวาดกลัวต่อสิ่งที่มองไม่เห็นเงาแห่งอดีตกำลังคืบคลานมา

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • จันทราพยัคฆ์จอมนางรัตติกาล   ตอนที่ 91 ครอบครัวพร้อมหน้า (จบ)

    ในช่วงเวลาที่ ไป๋เสวี่ยหรง พำนักอยู่ในสำนักหุบเขาเทพยุทธน้ำแข็ง นางมิได้เพียงมาเพื่อพักผ่อนหรือชำระความแค้นเท่านั้น แต่ยังถือโอกาสรังสรรค์สิ่งล้ำค่าไว้ให้สำนักแห่งนี้ตำราทักษะวิชาเยือกแข็งเล่มใหม่ที่นางบรรจงเขียนด้วยมือของนางเองทักษะที่ถูกจารึกลงในตำรานั้นมีความลึกซึ้งอย่างหาใดเปรียบได้ มันมิใช่เพียงศาสตร์แห่งการต่อสู้ แต่ยังเป็นผลรวมของประสบการณ์ ความเจ็บปวด และสัจธรรมที่นางสะสมมาตลอด ย่อมเป็นสิ่งที่เจ้าสำนักคนก่อนอย่าง ฉินเยว่หาน มิอาจเทียบชั้นได้แม้เพียงเศษเสี้ยว"สำหรับสำนักหุบเขาเทพยุทธน้ำแข็งแห่งนี้ ข้าจะเป็นผู้วางรากฐาน... แต่ปล่อยให้มันเติบโตด้วยพลังของพวกเจ้าเอง" ไป๋เสวี่ยหรงกล่าวอย่างแผ่วเบา ขณะส่งมอบตำราให้กับ จิ่วเยว่ซิน ศิษย์ผู้ได้รับความไว้วางใจมากที่สุด"จิ่วเยว่ซิน... ต่อไปนี้เจ้าจงดูแลสำนักของข้าให้ดี" น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความอ่อนโยนที่หาได้ยากยิ่งในโลกแห่งยุทธ์"ท่านอาจารย์... ตัวท่านจะไปแล้วจริงๆ เหรอ" หญิงสาวเอ่ยถามด้วยแววตาที่เปี่ยมด้วยอาลัย แม้เวลาที่รู้จักกันจะไม่นาน แต่ไป๋เสวี่ยหรงคือผู้เปลี่ยนชะตาชีวิตของนาง จากหญิงสาวที่เต็มไปด้วยความสับสน สู่ผู้ครอบครอง

  • จันทราพยัคฆ์จอมนางรัตติกาล   ตอนที่ 90 ตำนานของสองเพื่อนรัก

    ใต้ท้องฟ้าสีเทาเงิน ผืนหิมะที่ปกคลุมผาแห่งการสิ้นสุดยังคงหล่นโปรยราวกับร่วมไว้อาลัยให้กับจุดจบของตำนานหนึ่ง... และมิตรภาพที่ไม่มีวันหวนกลับไป๋เสวี่ยหรงยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางเศษน้ำแข็งที่ยังคงล่องลอย ร่างบางของนางไม่ขยับเขยื้อน ราวกับกลายเป็นรูปสลักน้ำแข็งอีกหนึ่งชิ้นในสถานที่แห่งนี้ สายตาที่ทอดยาวออกไปเบื้องหน้าช่างว่างเปล่า แต่ภายในเบื้องลึกของแววตานั้นคือกระแสความรู้สึกมากมายที่ถาโถมย้อนกลับมาทุกเสียงหัวเราะ ทุกหยาดน้ำตา ทุกคำสัตย์ที่เคยให้กันในวัยเยาว์"ข้าไม่อยากให้เรื่องของเรามันจบลงเช่นนี้เลย... เพื่อนรักของข้า"เสียงของนางเบาราวสายลม ละมุนราวบทกลอนส่งท้าย ดั่งคำอำลาที่ไม่มีผู้รับฟังแม้ศัตรูจะสิ้นสูญ แม้การล้างแค้นจะสัมฤทธิ์ แต่นางไม่ได้รู้สึกถึงชัยชนะ หากมีเพียงความว่างเปล่าอันแหลมคมทิ่มแทงอยู่ในอกลึก เพียงลมหายใจเดียวต่อมา ไป๋เสวี่ยหรงก็ปิดเปลือกตาลงอย่างแผ่วเบา เสี้ยวความทรงจำของฉินเยว่หานในหัวใจของนางค่อย ๆ เลือนลางลง ราวกับว่าไม่เคยมีสตรีนางนั้นอยู่บนโลกใบนี้มาก่อน ไม่เคยมีเสียงหัวเราะร่วมกัน ไม่เคยมีมือที่เคยจับไว้ในยามทุกข์เมื่อดวงตางามคู่นั้นลืมขึ้นอีกครั้ง ก็ไม่มีแม้แต่เ

  • จันทราพยัคฆ์จอมนางรัตติกาล   ตอนที่ 89 ชำระแค้น

    ในยามนี้ ทั่วทั้งสำนักเงียบงันราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน...เหล่าศิษย์และผู้อาวุโสแห่งหุบเขาเทพยุทธน้ำแข็ง ต่างยืนตัวแข็งทื่อลมหายใจสะดุด ใบหน้าซีดเผือด มือไม้เย็นเฉียบไม่มีผู้ใดกล้าเอื้อนเอ่ยคำใดออกมาภาพที่เห็นอยู่เบื้องหน้า...มันเหนือความเข้าใจและเกินกว่าจินตนาการ นางเซียนเยือกแข็งเจ้าสำนักผู้เป็นเสมือนสัญลักษณ์แห่งสวรรค์ของพวกเขาบัดนี้กลับมีผู้กล้าสตรีนิรนามผู้มีใบหน้าอ่อนวัย ยืนหยัดต่อกรกับนางอย่างไม่หวั่นไหวและไม่ใช่แค่ท้าทาย... แต่กลับสามารถต้านรับแรงกดดันของเจ้าสำนักได้อย่างไม่ขาดตก"นางผู้นั้นเป็นใคร?""เหตุใดพลังของนางถึง...ไม่ธรรมดาถึงเพียงนี้?"เสียงกระซิบของเหล่าศิษย์เริ่มดังขึ้นประปรายด้วยความตื่นตระหนกแม้แต่ผู้อาวุโสระดับสูงบางคนก็เริ่มมีเหงื่อผุดขึ้นกลางหน้าผาก ทั้งที่อากาศยังเย็นยะเยือกรัศมีพลังเยือกแข็งของหญิงสาวปริศนาแผ่กระจายออกไปอย่างมั่นคงเยียบเย็น... ลึกซึ้ง... แน่นิ่งดั่งมหาสมุทรใต้ธารน้ำแข็งหากพลังของฉินเยว่หานคือห่าหิมะที่โหมกระหน่ำพลังของหญิงสาวผู้นั้น...กลับคล้ายหิมะที่หลับใหลมานับพันปี รอเพียงปริบตาเดียวก็พร้อมแช่แข็งโลกทั้งใบศิษย์ตาต่ำพวกเขามองไ

  • จันทราพยัคฆ์จอมนางรัตติกาล   ตอนที่ 88 ไม่มีอะไรที่จะต้องพูดกันอีก

    ภายใต้ใบหน้าอันงดงามดุจนางเซียนของฉินเยว่หาน ซึ่งมักจะสงบนิ่งไม่ไหวติงต่อสิ่งใด ในยามนี้กลับฉายแววตื่นตะลึงอย่างปิดไม่มิดไม่ใช่เพราะพลังอันมหาศาลของหญิงสาวเบื้องหน้า แต่เป็นเพราะคลื่นพลังนั้นช่างคุ้นเคย… คุ้นจนเกินจะหลอกตัวเองได้"เป็นไปไม่ได้... มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน?"นางพึมพำซ้ำไปมา ราวกับพยายามสลัดความจริงที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าให้หลุดออกจากจิตใจ หญิงสาวปริศนา ผู้มีใบหน้าเยาว์วัยราวเด็กสาวเพิ่งแตกเนื้อสาวกลับยืนประจันหน้ากับนางอย่างไม่เกรงกลัว ดวงตาคู่นั้นคมดั่งกระบี่น้ำแข็ง จ้องลึกเข้ามาในหัวใจของผู้เคยเป็นเพื่อนรัก"เป็นอย่างไรบ้าง ฉินเยว่หาน... เจ้าดูแก่ขึ้นมากเลยนะ"เสียงหวานนุ่มดังขึ้นราวกับสายลม คำทักทายธรรมดา กลับกลายเป็นคมมีดกรีดลงกลางใจของฉินเยว่หานอย่างแผ่วเบาแต่รุนแรง ใบหน้าเยือกเย็นของนางเริ่มสั่นไหว มือขาวกำแน่นจนเล็บจิกฝ่ามือคลื่นพลังลมปราณที่แผ่ออกมา ไม่ผิดแน่…เป็นพลังของ หลานเสวี่ยอิง ผู้ที่นางเคยคิดว่าได้ส่งลงนรกไปแล้วด้วยมือของตนเองสองเท้าที่เคยมั่นคงของฉินเยว่หาน บัดนี้กลับเหมือนเหยียบอยู่บนผืนหิมะบางที่พร้อมจะถล่มลงทุกเมื่อสายตาของนางจ้องลึกเข้าไปในดวงหน้าของหญิง

  • จันทราพยัคฆ์จอมนางรัตติกาล   ตอนที่ 87 อดีตเพื่อนรักของข้า

    ทุกท่วงท่า ทุกการเคลื่อนไหวของจิ่วเยว่ซินล้วนแล้วเฉียบคมไร้ปรานี พลังลมปราณที่แผ่ออกมาแต่ละระลอกนั้นแฝงไว้ด้วยเจตนาแห่งการสังหารอย่างชัดเจน การโจมตีทุกครั้งมิใช่เพียงเพื่อทดสอบฝีมือ หากแต่เป็นการประลองเพื่อปลิดชีพโดยแท้ หากฉินเยว่หานพลั้งเผลอแม้เพียงครึ่งก้าว ก็อาจต้องสูญสิ้นชีวิตยิ่งเวลาผ่านไป รูม่านตาของฉินเยว่หานก็ค่อย ๆ ขยายกว้างขึ้น แววตาที่เคยสงบนิ่งเริ่มสะท้อนแววหวั่นไหวอย่างห้ามไม่อยู่ การเคลื่อนไหวของจิ่วเยว่ซินเริ่มทับซ้อนกับภาพจำบางอย่างในอดีต ภาพของสตรีผู้หนึ่ง... สตรีที่นางพยายามลบเลือนจากห้วงความคิดมานานหลายสิบปีหลานเสวี่ยอิงนามนั้นแม้จะถูกกลบฝังในก้นบึ้งของสำนึก แต่มันก็ผุดขึ้นมาราวกับต้องมนต์สะกด ไม่มีสิ่งใดสามารถปิดบังความรู้สึกคุ้นเคยนี้ได้อีกต่อไปแต่ก่อนที่ฉินเยว่หานจะถลำลึกไปในห้วงคิด ทักษะของจิ่วเยว่ซินก็พลันจู่โจมเข้ามาอีกระลอก ความคุ้นชินในเคล็ดวิชาเยือกแข็งที่นางเคยสอนกลับถูกแก้ทางอย่างแนบเนียนทีละชั้น ทักษะที่นางเคยภาคภูมิใจกำลังถูกลบล้างด้วยปลายนิ้วของศิษย์สาวผู้เป็นความภาคภูมิใจของนางเอง“นี่ข้า... กำลังตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบโดยศิษย์ของตนเองอย่างนั้นหรือ?”

  • จันทราพยัคฆ์จอมนางรัตติกาล   ตอนที่ 86 นางคิดลอบสังหารฆ่าเหรอ

    ใต้แสงสลัวของตำหนักน้ำแข็ง ดวงตาของจิ่วเยว่ซินฉายแววอ่อนโยนเช่นเคย รอยยิ้มยังคงงดงาม ทว่าภายในนั้นคือความเยียบเย็นที่แม้หิมะพันปียังมิอาจเทียบเคียงได้ นางยืนอยู่เบื้องหน้าอาจารย์ผู้เลี้ยงดูและหล่อหลอมตนมาแต่เล็กผู้หญิงที่นางเคยบูชาเทียบเท่าฟ้าดิน และในเวลาเดียวกันคือผู้ที่ล้างผลาญครอบครัวของนางทั้งตระกูลนางรู้ดีว่าภาพลักษณ์ภายนอกที่แสดงออกจะต้องไร้ที่ติทุกกระเบียดนิ้ว เพราะสายตาของฉินเยว่หานนั้นแหลมคมเกินกว่าที่ใครจะตบตาได้โดยง่าย แม้จะอ่อนโยนแต่ก็ซ่อนพิษลึก ราวกับกลีบเหมยบนผืนน้ำแข็ง หากเพียงเผลอสัมผัสอาจถูกหนาวสะท้านถึงวิญญาณ"จิ่วเยว่ซิน ข้ารู้สึกชอบแววตาของเจ้าในตอนนี้ยิ่งนัก"เสียงของฉินเยว่หานดังขึ้น เงียบงัน ทว่าเจือด้วยความพึงพอใจความพึงพอใจของผู้ที่คิดว่าตนสามารถหล่อหลอมชีวิตผู้อื่นตามอำเภอใจได้เสมอคำชมที่เปี่ยมด้วยความเชื่อมั่นนั้น กลับเป็นเหมือนมีดที่กรีดลงกลางหัวใจของจิ่วเยว่ซิน ช่างน่าขันยิ่งนัก… แม้แต่แววตาที่ผ่านความเกลียดชังและการทรยศมาแล้ว ยังถูกหล่อนชมด้วยรอยยิ้มหญิงสาวสูดลมหายใจแผ่วเบา ก่อนกล่าวเสียงนุ่ม"เจ้าค่ะอาจารย์"คำพูดของนางยังคงสุภาพและสงบ ราวกับไม่มีอะไรเ

  • จันทราพยัคฆ์จอมนางรัตติกาล   ตอนที่ 21 บุตรแห่งสวรรค์ก็เป็นเพียงแค่แสงของหิ่งห้อย

    ภายในลานกว้างของจวนตระกูลเซี่ย บรรยากาศอันแสนคึกคักชะงักงันลงชั่วครู่เมื่อสตรีปริศนาผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางแสงจันทร์นวลผ่องนางมิใช่ผู้ที่มีรายนามเชิญเข้าร่วมงาน นางมิใช่ชนชั้นสูงหรือทายาทตระกูลใด และเลวร้ายไปกว่านั้น…นางสวมหน้ากากปกปิดใบหน้าแค่เพียงการปรากฏตัวของนาง บรรยากาศแห่งความหรูหราก็เร

  • จันทราพยัคฆ์จอมนางรัตติกาล   ตอนที่ 19 เลือดเย็น

    งานเฉลิมฉลองนี้ มิใช่เพื่อใครอื่นแต่เพื่อ เซี่ยเฟิงจวิ้น บุตรชายคนโตแห่งตระกูลเซี่ยชายหนุ่มผู้ได้รับการกล่าวขานว่าเกิดมาพร้อมพรสวรรค์เหนือสามัญอัจฉริยะที่โลกฝึกตนต่างจับตามองตั้งแต่ยังเยาว์วัยในยามที่เขาก้าวสู่วัย 19 ปีทั่วทั้งลานกว้างของตระกูลล้วนเต็มไปด้วยคำยกยอ“สมแล้วที่เป็นบุตรของเซี่ยเหวินเท

  • จันทราพยัคฆ์จอมนางรัตติกาล   ตอนที่ 18 ผู้ให้กำเนิด

    ก่อนที่วันแห่งการประมูลจะมาถึงช่วงเวลาที่ผู้คนส่วนใหญ่ใช้ไปกับการวางกลยุทธ์ ชั่งน้ำหนักทรัพย์สิน หรือจัดเตรียมสมบัติล้ำค่าเพื่อช่วงชิงสิ่งของในตำนานไป๋เสวี่ยหรง กลับเลือกใช้เวลานี้กับบางสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่า...นางกำลังขุดรากถอนโคน "อดีต"ณ ห้องพักชั้นบนสุดของโรงเตี้ยมหรูหญิงสาวผู้มีรูปลักษณ์งดงามเก

  • จันทราพยัคฆ์จอมนางรัตติกาล   ตอนที่ 17 ก่อนการประมูลครั้งใหญ่

    ภายในห้องรับรองพิเศษที่เงียบสงบ จนได้ยินเสียงลมหายใจของตนเองบรรยากาศโดยรอบถูกพลังปราณเยือกเย็นบางเบาเคลือบคลุมเฉินหลินซางเจ้าของโรงประมูลนั่งนิ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของหญิงสาวผู้เปี่ยมด้วยกลิ่นอายที่ไม่อาจล่วงรู้ขอบเขตความรู้สึกในใจของเขายามนี้ไม่ต่างอะไรกับผู้ที่ยืนอยู่ริมขอบผาสูงชัน… ทั้งตื่นเต้น ทั้

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status