1

ชายหนุ่มนอนหงายมองหญิงสาว สวย หน้าใส แต่ไม่ได้ไร้สมอง เธอมีอาชีพเป็นถึงแพทย์ผิวหนังมือดีที่สุดคนหนึ่งประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย ทว่าหากเป็นเรื่องดื้อรั้นแล้วละก็ ‘ไอรดา วนารมย์’ คุณหมอสาวหน้าเด็กคนนี้คือที่สุดด้านเอาแต่ใจที่เขาเคยเจอมา ผู้หญิงเอาแต่ใจเป็นอะไรที่คนอย่างเขาไม่คิดจะทน แต่พอเป็นไอรดา ไม่รู้ทำไมเขากลับรู้สึกว่าถ้าไม่เอาแต่ใจ ไม่เรื่องเยอะ ก็ไม่ใช่ผู้หญิง

เขาพยายามดึงสติเธอ ดูเหมือนสติของแม่เจ้าพระคุณขากระเจิงไปนานแล้ว วลานี้ มือน้อยๆ คอยขยับมาลูบแผงอกเขา แล้วพูดว่า

“ขนแกนุ่มมือดีจังเจ้าโทมัส” เธอไม่ลูบขนเปล่าๆ ยังยิ้มให้อย่างน่ารัก “ฉันชอบลูบขนแกจัง”

‘ตฤณ วนารมย์’ วนารมย์ ผุดรอยยิ้มกลั้นขำ

 “ที่คุณลูบอยู่ มันขนอกผมต่างหากไม่ใช่ขนเจ้าโทมัส” เขามองไอรดา แต่เธอก็ยังเห็นหน้าหล่อๆ ของเขาเป็นไอ้โทมัส ม้าฝรั่งตัวนั้น

มันเป็นม้าหนุ่มสายพันธุ์ เปอร์เชรอน (Percheron) ที่มีความสง่างาม ขนสีขาวนุ่ม แต่ด้วยรูปร่างสูงใหญ่ของมันทำให้ดูมีพลังมาก คนเป็นลุงของไอรดาซึ่งเป็นบิดาเลี้ยงของซื้อให้ในวันเกิดครบรอบยี่สิบสี่ปี หญิงสาวชอบม้า อยากเรียนขี่ม้า ไอรดาได้รับการสอนขี่ม้าเบื้องต้นจากผู้ชายที่เธอแอบปลื้มมานานจนอยากจะใช้คำว่าแฟนแทนชื่อของเขาของ...

‘พี่หมอเมฆ’

ตฤณพ่นลมหายใจออกมา ตั้งแต่เกิดมา เขาไม่เคยถูกผู้หญิงจับกดบนเตียง แล้วพยายามป่ายปีนขึ้นมาขี่ด้วยความเข้าใจผิดว่าเขาเป็นม้าของเธอ

“อย่าขึ้นมา เพราะตอนนี้ พี่กำลังขึ้นอยู่” หากเธอไม่เมา เขาคงไม่แทนตัวเองว่าพี่ เพราะแม่ตัวดีไม่ยอมนับญาติกับเขา

มือหนาพยายามดันร่างเล็กที่ตะเกียกตะกายขึ้นมาคร่อมทับร่างกายของเขาเอาไว้ หรือร่างกายเขามันใจง่าย ยอมจำนนต่อเธอเองก็ไม่รู้

“คุณหมอกำลังเมา เลือกเอาเองนะ ระหว่างเลิกอ่อยผมแล้วรีบลงไปซะ กับอยากทำอะไรก็ทำต่อไปเถอะ แต่ถ้ายังไม่เลิกมาลูบๆ คลำๆ วุ่นวายกับร่างกายผมมากๆ จุดความอดทนของผมมันแตกหักลงเมื่อไหร่ หายนะเกิดแน่”

ไอรดาเหมือนไม่ได้ฟังคำที่เขาพูดสักนิด เอาแล้วไง แม่ตัวดียังโปรยยิ้มใส่เขาแล้วพูดว่า

“โทมัส แกก็รู้ว่าฉันไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ ฉันต้องขี่แกให้ได้”

ตฤณมองนักเรียนหัดขี่ม้าหูตาแพรวพราว “ไหนเคยบอกว่าอกวิศวะอย่างผมมันดูไม่น่าซบ ดูไม่อบอุ่นเหมือนอกพี่หมอเมฆของคุณไง เอาดีๆ หรือตอนนี้ หมอพลอยเปลี่ยนรสนิยมแล้ว เขากุมมือเธอที่ลูบคลำอยู่ตรงหน้าอก

“ ถึงแผงอกผมมันจะดูไม่อบอุ่น แต่ขนดก อกแน่นเปรี๊ยะ ลองแล้วคุณหมออาจจะติดใจ”

หลายชั่วโมงก่อน คนที่ไม่เคยดื่มเหล้าสักหยดแต่วันนี้ซดวิสกี้เข้าไปแบบออนเดอะร็อกจนเต็มท้อง ตฤณจึงต้องพาเธอออกมาจากบาร์หรูเพราะเธอเมาหนักจนขับรถกลับเองไม่ได้ แต่แม่คุณนู้คุณหนูก็ยังคงอยู่ในห้วงฝันหวาน

ไอรดากำลังมีความสุขกับภาพตนเองที่อยู่ในชุดสีขาวงดงามประดุจเจ้าหญิงในนิยาย ที่มีเจ้าชายอบอุ่นแสนใจดีกำลังยื่นมือมาจับแล้วบอกว่า

“น้องพลอย เจ้าหญิงของพี่เมฆ ไม่ต้องกลัวนะครับ พี่จะสอนน้องพลอยขี่ม้าเอง”

หญิงสาวส่งยิ้มให้กับชายหนุ่มที่บอกว่าจะสอนอาชาบำบัดให้ ในขณะที่เจ้าชายรูปหล่อที่มีหน้าตาเหมือนรุ่นพี่ที่เธอแอบปลื้มกำลังปีนลงจากหลังม้าแล้วมาจับสายจูงม้าของเธอไปข้างหน้า พร้อมกับแหงนมองหน้าเธอแล้วพูดว่า

“เราจะเริ่มฝึกการยืดตัวบนหลังม้ากันแล้วนะครับ”

ระหว่างที่หญิงสาวกำลังควบขี่ให้ม้าเดินไปข้างหน้า ลุกและย่อตัวลง เธอก็ได้ยินเสียงของรุ่นพี่ดังแว่วขึ้น

“น้องพลอย จำไว้นะครับ ถ้าหูของม้าสองข้างลู่ไปทางด้านหลัง แสดงว่าม้ากำลังมีอารมณ์โกรธ”

ไอรดามองหูของม้าที่กำลังควบขี่ ตอนนี้...มันลู่ไปด้านหลัง

หลังจากนอนแผ่หลาเป็นม้าให้คุณหมอไม่ประสาในเรื่องการขี่ม้าได้ทดลองขี่ ในที่สุดจุดความอดทนก็แตกหัก เขาทนนอนเป็นม้าให้กับมือใหม่หัดขี่ไม่ได้อีกต่อไป เพราะท่าทีของเธอนั้นเงอะงะงุ่มง่ามจนทุกอย่างดูจะผิดจังหวะไปหมด

หลังจากเขาพลิกกายใหญ่โตขึ้นมานั่งแล้วจัดการกดให้นักเรียนฝึกหัดลงไปบนที่นอน สายตาคมองคาดโทษพร้อมเข่นเสียงลอดไรฟันออกมา

“บนเตียงผมไม่มีม้าตัวอื่น นอกจากผม ก่อนจะหัดขี่ม้า มาเรียนรู้ส่วนต่างๆ ของม้ากันหน่อยไหม”

ไอรดายังปรือตาขึ้นมองชายหนุ่มที่ชักสีหน้าเซ็งจัดใส่ด้วยดวงตาหวานฉ่ำ ในขณะที่สองแขนคล้องคอเขาเอาไว้แล้วส่งยิ้มหวานอย่างน่ารัก เพราะยังเห็นหน้าเขาเป็นหมอเมฆา รุ่นพี่ที่แอบรักมานานหลายปีตั้งแต่ครั้งยังเป็นนักศึกษาแพทย์

“พี่เมฆขา...ไปค่ะ สัญญาแล้วไงว่าจะพาพลอยไปออกเทรล[1]” ไอรดาจำได้ขึ้นใจ เขาชวนเธอไปออกเทรลในป่ากว้าง ด้วยม้าตัวสีน้ำตาลเข้มสายพันธุ์อาหรับของเขา

ปากหยักลึกร้อนรุ่มทาบทับลงมาตรงซอกคอหอมกรุ่นแล้วทำให้คนตัวเล็กสะดุ้ง หวีดร้องเสียงหลง

“อ๊ายยย!” ไอรดาเริ่มได้สติหลังจากถูกเขาจับปอกเปลือกจนเหลือแต่ร่างขาวโพลน หญิงสาวพยายามดิ้นรนผลักเขาออก แต่ว่าเธออยู่ในท่วงท่าที่เป็นฝ่ายเสียเปรียบ

คุณหมอหน้าเด็กเบิกตากว้างด้วยความตกใจที่เห็นว่าเป็นคนที่ไม่ชอบหน้ามาตั้งแต่ไหนแต่ไร แม้ว่าสาวๆ ที่เธอรู้จักจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าผู้ชายคนนี้...

‘หล่อขั้นเทพ’

[1] Trail Running หรือ การวิ่งเทรล คือ การวิ่งแบบผจญภัยบนพื้นที่ธรรมชาติ เช่น ป่า, ภูเขา, ทุ่งหญ้า ตามภูมิประเทศของสถานที่นั้นๆ