LOGIN‘สายตาเขาทำให้สาวๆ ละลายได้โดยไม่ต้องทำอะไรเลย’
“นายตฤณ! ยี้!”
ไอรดาตั้งสติได้ก็เชิดหน้าอย่างรังเกียจ แม้ว่าส่วนลึกกำลังรู้สึกวาบหวามไปกับสัมผัสเร่าร้อน เรียกร้องให้ตอบสนอง
“สติมาแล้วสินะ แต่ช้าเกินไป กว่าสติคุณหมอจะมา เราสองคนก็เตลิดมาไกลแล้ว” ไอรดาหายใจไม่ทั่วท้อง กับการแนบเนื้อบดเบียดอยู่กับผู้ชายสองต่อสองบนเตียง ทำให้คนไม่คุ้นชินพยายามผลักดันสิ่งแปลกปลอมที่บุกรุกอย่างหนัก
“ออกไปนะ นี่จะทำอะไร จะฉวยโอกาสกับฉันใช่ไหม”
“แน่นอนครับ โอกาสมา ไม่ฉวยไว้คือคนโง่”
“เลว”
“ในสายตาคุณหมอพลอย ผมเคยเป็นคนดีด้วยเหรอ”
“ก็จริงของนาย ไม่มีดี” ไอรดาถอนหายใจราวกับระอา
ตฤณว่ายิ้มๆ “นึกแล้วเชียว ถ้าคุณสติดีคงไม่คิดอยากจะขี่ผม แต่ที่ละเมอเมื่อครู่ เอาดีๆ คิดว่าขี่เจ้าโทมัสที่คุณพ่อซื้อให้คุณ หรือคิดว่าขี่พี่เมฆอยู่กันแน่ ถึงได้...”
ในขณะที่ตฤณไม่ได้ระวังตัว อุ้งมือบางๆ ของไอรดาก็ตะปบเข้าที่โหนกแก้มเขา “ไอ้คนปากเสีย!”
ตฤณกุมโหนกแก้มที่โดนปลายนิ้วของไอรดาข่วนเอา เขาพาตัวตนออกมาอยู่ในท่าเตรียมพร้อมตรงกลางหว่างขาคุณหมอสาว ถอยออกมายืดกายมองแม่ตัวแสบให้เต็มตา ไอรดาตัวเล็กแค่นี้ แล้วเขาก็ได้รับการสนับสนุนมาอย่างเต็มที่ เพราะแผนการที่ผู้ใหญ่ขอให้เธอกับเขาช่วยกันหลอกหมอครองฤทธิ์ว่าเป็นแฟนกัน และเขากับเธอมีโครงการปั๊มทายาทในเร็ววันนี้ มันไม่ใช่แผนลวงแบบที่ไอรดาเข้าใจ แต่เป็นคำสั่งลับของนายแพทย์ วินัย วรารมย์ ผู้เป็นบิดาเลี้ยงของเขา และเป็นลุงแท้ๆ ของไอรดา
‘ตฤณ ก่อนพ่อตาย พ่ออยากอุ้มหลานที่เกิดจากแกกับหนูพลอย แกจะทำให้พ่อได้ไหม’
‘คุณพ่อ’
เขายอมรับว่าตกใจมาก ไม่รู้เพราะเหตุใด ท่านถึงต้องการให้เขากับไอรดากลายเป็นคู่ผัวตัวเมียกันจริงๆ ทั้งที่รู้ว่าไอรดาเกลียดเขาจะตาย แต่ถึงท่านไม่ขอ เขาก็พร้อมจะเป็นพ่อของลูกไอรดา
เมื่อครู่ เขาฉุนจัด เรียกอยู่ได้ไอ้พี่เมฆ ไหนๆ โอกาสก็มาถึงแล้ว เขามองร่างเล็กที่เสียเปรียบอยู่มาก ยังไงๆ เขาก็เป็นไอ้คนเถื่อนของคุณหมอคนสวยอยู่แล้ว
รอยยิ้มหล่อมองคนเมาที่เพิ่งฟื้นอย่างมีนัย ปากหยักลึกบดเบียดคนเพิ่งสร่างเมา แล้วรีบฉกชิม ขบเม้มริมฝีปากนุ่มอย่างหนักหน่วง ลิ้นร้ายพยายามแทรกซอนเข้าไปในโพรงปาก ไอรดาเม้มปากแน่น แต่ความวาบหวามที่เขาปลุกเร้าอย่างชำนาญทำให้ครางฮือด้วยความหวิวไหวเกินต้านทาน
ไอรดาหน้าตื่น เนื้อตัวสั่นไปหมด “แกจะทำอะไร เอาลิ้นออกไป” ไอรดาตวาดออกไป
ตฤณจ้องมองพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์ “ไอคิวระดับหมอ น่าจะรู้ดีว่าผมกำลังจะทำอะไร คงไม่มองเฉยๆ หรอกมั้ง”
“อย่านะ ฉันฟ้องคุณแม่ คุณลุง แล้วก็พี่ฤทธิ์แน่ๆ”
หมอพลอยบอกเสียงตื่นๆ พยายามจะผลักเขาออกไปให้พ้นตัว แต่ตฤณสูงใหญ่เหมือนพี่ชายเธอ มือน้อยๆ ที่ปัดป่ายในอากาศไม่ทำให้ก้อนหินยักษ์บนร่างกายเธอขยับสักนิด
“หลังผมทำเสร็จ เชิญคุณไปฟ้องทุกคนได้เลยว่าเราทั้งคู่ร่วมมือกันทำลูก ผมว่าคุณแม่คุณ ท่านไม่ว่าหรอก ขี้คร้านจะดีใจที่ลูกสาวลงจากคานได้สักที”
“ว้าย!”
เสียงหวานอุทานด้วยความตกใจ มือบางระดมทุกตีอกแกร่งที่แน่นไปด้วยซิกซ์แพ็ก ทุบเท่าไร เขาก็ไม่สะเทือน มีแต่มือเธอที่เจ็บระบมไปหมด
“ปล่อยฉันลงจากเตียงนะ!”
ไอรดาพยายามดึงสติ ดันตัวเขาออกเพื่อจะพาตัวเองให้พ้นจากพันธนาการทางกายที่เขากักเธอไว้บนเตียง
ตฤณยิ้มมุมปาก “ถ้าคิดจะเก็บพรหมจรรย์ไว้ให้ไอ้พี่หมอเมฆของคุณ ผมว่าหยากไย่ขึ้นเปล่าๆ” แม้รู้ดีอยู่แก่ใจว่าเพราะเหตุใดหมอเมฆาถึงได้ปฏิเสธความรักของผู้หญิงที่เพียบพร้อมอย่างไอรดา แต่ก็อดแขวะไม่ได้
“จะเก็บเวอร์จิ้นไว้จนหยากไย่ขึ้นก็เรื่องของฉัน แต่คนที่ผ่านเข้าไปได้ต้องไม่ใช่...”
“ต้องไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นผมนี่แหละครับคุณหมอ ถึงจะมีแรงฝ่าด่านหยากไย่ ใยแมงมุมของคุณหมอไปได้”
ไอรดาขำไม่ออก อยากจะกรี๊ดใส่หน้าเขาก็เกรงว่าสถานถารณ์ที่ย่ำแย่จะเลวร้ายไปมากกว่านี้ ดวงหน้าสวยสะบัดส่งค้อนให้ แล้วยังเบะปากใส่
“ไม่มีทาง”
“ถ้าขอดีๆ ไม่เปิดทางให้ เก็บไว้ก็ขายไม่ออก ผมหาทางเข้าเองก็ได้”
ดวงตาคมกริบจ้องเรียวขาขาวที่เวลานี้ปลีน่องเนียนกริบขาวราวกับนมสด มันทำให้ร่างกายของเขาวูบวาบ เลือดเดือดพล่านไปหมด ในสถานการณ์วาบหวามอันล่อแหลม ตฤณแทบหลุดขำพรืดออกมา เมื่อเห็นว่าไอรดารีบพามือสองข้างมาปิดตรงใจกลางระหว่างเรียวขาสองข้าง
ให้ตายเถอะ เธอคิดว่ามือเล็กๆ สองข้างมันจะปิดกั้นสายตาและความต้องการของเขาได้หรือไง คนหล่อคิดในใจ ทว่าสายตาส่องประกายวิบวับออกมา
“มองอะไร ไม่ให้”
เขาชะเง้อตามมือบางที่ปกปิดบางอย่างใจกลางลำตัว “จะเอา”
คุณหมอสาวใบหน้าร้อนผ่าว“ไอ้บ้า”
ไอรดามองเขาที่ตอนนี้ไร้เสื้อผ้าติดกาย เป็นครั้งแรกที่เธอเคยเห็นผู้ชายที่ยังหายใจอยู่เปลือยมากขนาดนี้ หน้าอกและบ่ากว้างของตฤณดูแข็งแรงทรงพลัง ดวงตาคู่สวยมองต่ำลงมาอย่างหวาดหวั่นแล้วอยากหลับตาปี๋ แต่เกิดอะไรขึ้นไม่รู้ทำให้ตาค้างกับสิ่งที่คนตัวใหญ่กอบกุมมันเอาไว้จนเต็มมือ
แก้มนวลใสร้อนผ่าวเมื่อเขาก้มลงไปมองที่มือของตัวเอง ก่อนจะระบายยิ้มที่ทำให้ไอรดาหายใจไม่ทั่วท้อง
“งั้นพี่เปลี่ยนด้วย แล้วเรามาเล่นน้ำ ถ่ายรูปด้วยกันดีกว่า รูปคู่เท่านั้นที่อัพลงเฟชบุ๊กได้ รูปพลอยใส่ชุดว่ายน้ำที่ไม่มีพี่ พี่ดูได้คนเดียวคนอื่นห้าม”ไอรดาพยักหน้า แล้วยักคิ้วยิ้มให้เขาอย่างน่ารัก “ก็ได้ค่ะ พลอยยอม”ผ่านไปครู่หนึ่ง ทั้งไอรดาและตฤณก็จัดการเปลี่ยนชุดเรียบร้อย ไอรดาอยู่ในชุดว่ายน้ำทูพีช ขับเน้นผิวสวย ส่วนตฤณก็ใส่กางเกงว่ายน้ำพอดีตัว แต่คนที่ไม่ค่อยมีสมาธิเล่นน้ำเลยก็คือไอรดา เธอต้องพยายามไม่มองลงต่ำ เพราะบางอย่างของเขามันพอดีกับกางเกงเหลือเกินจนคุณหมอสาวเผลอลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่‘ไอรดาเธอบ้าไปแล้ว เธอกำลังติดโรคหื่นจากสามี’ไอรดาเลยคิดชวนเขาทำอย่างอื่นบ้าง “พี่ตฤณคะ พลอยอยากถ่ายรูปกับม้านั่งตรงนี้” ไอรดาชี้มือไปที่ม้านั่งสีขาวที่วางอยู่ข้างๆ สระว่ายน้ำ ตฤณเห็นแล้วก็พยักหน้า วันนี้ เขาพร้อมเต็มที่ที่จะเป็นช่างภาพให้เมียเองไอรดาเดินไปนั่งชิลที่โต๊ะแล้วโพ้สหน้ายิ้มหวาน ทำให้ตฤณยิ้มตามเมียที่ดูมีความสุข สนุกเต็มที่ เขานึกหวงเรือนร่างของเมียขึ้นมาทันที ไม่อยากให้ใครได้เห็น โชคดีที่บ้านพักตากอ
“พลอยของพี่เซ็กซี่ขี้เล่นมากขึ้นทุกวันแล้วนะ เดี๋ยวนี้ยั่วๆ พี่ตลอด”“อะไรคะ พลอยยังไม่ทันลงมือทำอะไรเลยนะแค่เขี่ยนิดๆ”“แค่นี้ พี่ก็ตื่นตุบๆ แล้ว”พอเห็นเมีมองดุ “หมายถึงตื่นเต้นจนหัวใจเต้นไง” ตฤณครางออกมาเมื่อถูกเมียแกล้งใช้นิ้วสัมผัสมันอีก ก่อนจะเผยอริมฝีปากน่าจูบลิ้นเล็กๆ เลียริมฝีปากเบาๆ ขณะช้อนสายตามองจงใจหว่านเสน่ห์ใส่สามี“พลอยเป็นหมอเสน่ห์จริงๆ ด้วย พลอยเอาครีมอะไรมาให้พี่ใช้บ้างก็ไม่รู้ พี่ถึงหลงเมียได้ขนาดนี้”ตฤณบอกเสียงพร่าแล้วเดินขึ้นไปชั้นสองของบ้าน ตรงไปยังห้องนอน เขาเปิดประตูด้วยมือข้างเดียวแล้วใช้เท้าดันให้ประตูปิดเขาวางร่างเมียลงบนที่นอนแล้วตามไปคร่อมทับ พรมจูบไปทั่วใบหน้านวลอย่างรักใคร่ ดวงตาสองคู่สบประสานกัน เต็มไปด้วยความรักใคร่ เสน่หาที่มีต่อกัน แล้วเหมือนมีไฟฟ้าดึงดูดให้สองปากเคลื่อนเข้าหากันตฤณจูบอย่างดูดดื่ม บดคลึงจนปากอิ่มของเมีย จากนั้นก็ปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวสวยออกเหลือแต่ร่างอรชรขาวผ่องไร้อาภรณ์ปรากฎต่อสายตา เขามองแล้วปากคอแห้งผาก เห็นมาหล
เสียงสวดมนต์ดังกังวานไปทั่วศาลา ในขณะที่แขกเหรื่อกำลังทยอยเข้ามาร่วมฟังอภิธรรมศพอย่างไม่ขาดสายเพราะผู้เสียชีวิตเป็นที่รู้จักกว้างขวาง ภายในศาลาสวดอภิธรรมศพที่มีขนาดกว้างและดูโอ่โถงที่สุดในวัดแห่งนี้ เต็มไปด้วยพวงหรีดที่มีป้ายชื่อผู้มอบความอาลัยมาให้ วงปีพาทย์บรรเลงเพลงจวบจนกระทั้งเสียงพระสวดดังแว่วขึ้นกุกุสลา ธมฺมา อกุสลา ธมฺมา อพฺยากตา ธมฺมา. กุสะลา ธัมมา อะกุสะลา ธัมมา ฯ ดวงตาคู่หวานที่เคยสดใสบัดนี้ฉ่ำไปด้วยน้ำตา จ้องไปที่โลงศพสีขาวที่โดดเด่นด้วยลวดลายงดงามลายรอบด้วยดอกไม้ในโทนสีขาว กุหลาบ ลิลลี่ที่นำเข้ามาจากต่างประเทศ ขนาบด้วยนกยูงที่กแต่งด้วยอกกล้วยไม้สีขาวประดับเข้าชุดล้อมโลงศพอย่างสวยงามสมสมฐานะ ยิ่งมองไปที่รูปตั้งหน้าโลงศพสลับกับโลงศพ ไอรดาพรางสะอื้นไห้จนตัวโยน แม้จะเป็นคืนที่สามแล้วก็ตาม หญิงสาวก็ยังไมข่มกลั้นความเจ็บปวดจากการสูญเสียครั้งใหญ่ครั้งนี้เอาไว้ไม่ได้&nbs
“จะวิ่งไปไหนคะหมอพลอย ตามหาใครคะ” เพราะเห็นสีหน้าซีดขาว ท่าทางเลิกลักเหมือนมองหาใคร“พี่ตฤณค่ะ เห็นพี่ตฤณไหมคะ”“อ่อ เห็นค่ะ ท่านผู้อำนวยการเดินไปทางตึกจอดรถค่ะคุณหมอ”“ขอบคุณมากค่ะ”ไอราดายิ้มจางๆ รู้สึกเหนื่อยหอบ หัวใจเต้นรัว ดวงตาคู่หวานเห็นรถคันหรูขับผ่านมาตามเส้นทางเดินรถของโรงพยาบาลเข้าพอดี คนที่ควบขับไม่มีอารมณ์จะรับสายของใครทั้งนั้น แล้วไม่ได้มองว่า ใครบางคนวิ่งตามบอกให้เขาจอดรถภายในรถยนต์ ปรากฏความเหนื่อยล้าบนใบหน้า เขาออกมาจากโรงพยาบาลเพื่อทิ้งเวลาให้ใจเย็นลงก่อน ไม่อยากจะวู่วาม วันดีๆ ของเขาที่ได้รับคำอวยพรจากพ่อ มันควรเป็นวันแห่งความสุข ไม่ใช่วันที่หัวใจรู้สึกปวดหนึบเหมือนถูกค้อนทุบใส่รัวๆ แบบนี้“รูปหล่อ โคตรรวย ดีพร้อมทุกอย่าง แล้วพลอยยังต้องการอะไรจากพี่อีก”รอยจูบของเขา มันไม่ประทับใจเมียหรือไงวะ คำว่ารักที่ตอกย้ำสม่ำเสมอ มันคงไม่ถึงอกถึงใจพอรึไง คนกำลังหงุดหงิดโกรธแค่ไหนก็คงไม่กล้าฟาดมือใส่เมียให้มีรอย ที่ทำได้ตอนนี้คือฟาดกำปั้นลงบนพวงมาลัยรัวๆ เพื่อระบายควา
เดินต่อไปได้อีกไม่กี่ก้าว บริเวณนี้ค่อนข้างเงียบ เป็นพื้นที่สีเขียวที่เว้นว่างไว้ทำเป็นสวนขนาดย่อมให้กับผู้ที่มารอเยี่ยมคนป่วยได้มานั่งผ่อนคลาย วันนี้เป็นวันธรรมดาผู้คนจึงไม่พลุกพล่านความปรารถนาของเขาที่จะทำให้เมียตื่นเต้นกำลังขยายตัวจนแทบระเบิดในอก‘วันนี้ขอเลียนแบบพระเอกเกาหลี คุกเข่าขอเมียแต่งงานหน่อยเถอะ’มุมปากของเขาหยักขึ้นอย่างใช้ความคิด มั่นใจว่าเตรียมความพร้อม ทั้งแหวน สถานที่ในร้านอาหารที่จ้างให้จัดสถานที่พิเศษเพื่อวันสำคัญวันนี้โดยเฉพาะ ตฤณก้าวเร็วๆ ไปข้างหน้า พลันมองไปข้างหน้าออย่างตะลึง ห่างจากเขา ไม่ถึงสิบก้าว ให้ตายเถอะ ข้างหน้าเขา มันให้บรรยากาศเหมือนนั่งดู พัคมินยอง กับ ซอคังจู หลุดออกมาจากซีรีส์สุดโรแมนติกเพื่อมาเล่นฉากจับมือ สบตากัน สร้างความอบอุ่นหัวใจให้กับผู้ชม“แต่ภาพนี้กูไม่อินว่ะ เชี่ย นั่นเมียกูนะไอ้หมอ ชีวิตจริงของกูทำไมแม่งดราม่าฉิบหาย”เพราะนางเอกที่หมอเมฆจับมือด้วยบังเอิญหน้าเหมือนไอรดา ว่าที่เจ้าสาวของเขา เขาผงะถอยไปก้าวใหญ่ ด้วยสีหน้ากระด้าง ดวงตาแข็งกร้าว หมอเมฆาเคยรับปากเขาแล้วว
แต่เมื่อพนักงานสาวรายงานมาขนาดนี้ ไอรดาคิดว่าเธอคนนั้นคงมีเรื่องสำคัญ เหลือบสายตามองเวลาที่ผนังห้องก็พอคำนวณได้ว่ามีเวลาเหลืออยู่ก่อนไปรอตฤณที่โรงพยาบาล“งั้นเชิญเขาเข้ามาค่ะ”ไอรดาบอก จากนั้นนั่งลงในท่าเดิม เสียงประตูที่ผลักเข้ามาขณะแพรวเดินออกไปแล้ว หญิงสาวที่เข้ามาอยู่ในชุดเดรสสีน้ำตาล สวมหมวกปีกกว้าง สวมแว่นตาอันโต ไอรดาเงยหน้าขึ้นมอง นึกถึงเวลานางเอกในซีรีส์ปลอมตัวเพื่อไปพบใคร“สวัสดีค่ะ ข้างนอกคงอากาศร้อนนะคะ สวมทั้งแว่น ทั้งหมวกเลย” ไอรดาเอ่ยแซวเล่นแล้วยิ้มหวานให้คิดว่าเป็นเซเล็บคนดังที่หน้าพังแล้วมาขอพบด่วนหญิงสาวที่มาขอพบจึงขยับแว่นตากันแดดอันโตออก เผยให้เห็นใบหน้า ไอรดาถลึงตามอง“คุณ...นี่เอง ”ผู้ประกวดที่หน้าตาเหมือนเธอ ไอรดาเคยพบหญิงสาวคนนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง เธอยังเกิดความสงสัยว่าตัวเองเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้หญิงคนนี้หรือเปล่า ทำไมสาวตรงหน้าถึงมีใบหน้าคล้ายเธอนัก แล้วยังไปรู้จักพี่หมอเมฆอีก ซึ่งเธอเองก็ถามๆ ตามข่าวเรื่องนี้อยู่แต่ยังไม่มีความคืบหน้าจนลัยลามาปรากฏตัว“ฉันชื่อ ลัยลา ส
ทั้งที่เขารู้สึกว่าล้มลงกระแทกกับพื้นอย่างแรง ข้อมือและหัวเข่าขวารู้สึกแปลบๆ ขึ้นมา แต่ก็ไม่วายหันไปสั่งงานกับโปรเจ็กต์ไซต์เอ็นจิเนียร์[1] (Project Site Engineer) ที่สีหน้าตื่น วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา“คุณทรงศักดิ์ ช่วยกำชับผู้รับเหมาให้ตรวจสอบเรื่องความปลอดภัยของเครื่องจักรต่างๆ ด้วย
ครึ่งชั่วโมงถัดมา ณ ใจกลางโถงจัดงาน อาจารย์หมอสุรชัยจูงมือภรรยาออกไปตัดเค้ก จากนั้นก็นำเค้กมอบให้กับลูกศิษย์ในงานอย่างไม่ถือตัว จากนั้นเสียงเพลงรัก จังหวะละมุนก็ดังคลอขึ้น“มาถึงช่วงพิเศษสุดกันแล้ว วันนี้ท่านอาจารย์หมอสุรชัยอยากชวนแขกผู้มีเกียรติทุกท่านร่วมกันบริจาคเพื่อช่วยเหลือเด็กบนดอยที่ยากไร้
“ว่าไง จะช่วยหรือไม่ช่วยจ๊ะ ทั้งทำบุญและยังถือว่าช่วยงานวันเกิดอาจารย์หมอสุรชัยอีก หรือว่ากลัวใครบางคนไม่อนุญาต หรือคุณตฤณเขา...”ไอรดากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เรื่องแผนหลอกของมารดากับคนเป็นลุงนั้น เธอจะแสดงบทเป็นคนรักกับนายตฤณเฉพาะให้พี่หมอฤทธิ์กับพี่สะใภ้เข้าใจผิดเท่านั้น หากไม่ใช่ที่บ้านวนารมย์ ไอรด
“ขอบคุณค่ะพี่ ก็พลอยไม่อยากให้ใครว่าเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ รอกินแต่กงสีครอบครัว”ไอรดามองรุ่นพี่ที่อยู่ในชุดเดรสสีหวาน “วันนี้ พี่เกดก็สวยเหมือนกัน สาวๆ ทุกคนในงานก็แต่งตัวสวยกันหมด นั่นคุณพยาบาลแก้วตานี่คะ” ไอรดาเหลือบมองสาวสวยคนหนึ่ง “สวยปิ๊งเหมือนอั้ม พัชราภาเลย”การเกดกระซิบ “ก็สวยด้วยมีดหมอ แต่น้อ







