Share

บทที่  6 ช่องทางรวย

last update publish date: 2026-09-27 17:16:38

ในขณะที่สองนายบ่าวกำลังเอร็ดอร่อยกับอาหารสวรรค์  พวกเธอไม่รู้ตัวเลยว่า  กลิ่นหอมอันทรงพลังของ ‘ผักบุ้งไฟแดง’ และ ‘ไข่ดาวทอดกรอบ’  ได้ถูกสายลมพัดข้ามกำแพงสูงตระหง่านของตำหนักเย็น  ลอยไปแตะจมูกของเหล่าทหารองครักษ์สองนายที่ยืนเฝ้าเวรยามอยู่หน้าประตู!

“ฟุดฟิด... เจ้าได้กลิ่นอะไรหรือไม่ อาเป่า?”  องครักษ์ร่างสูงเอ่ยถามสหาย  จมูกของเขากำลังขยับไปมาอย่างควบคุมไม่ได้

“ได้กลิ่นสิพี่ใหญ่  กลิ่นมันหอม... หอมจนข้าแสบท้องไปหมดแล้ว  นี่มันกลิ่นอาหารจากที่ใดกัน ห้องเครื่องหลวงอยู่ตั้งไกล  ไฉนกลิ่นจึงลอยมาถึงที่นี่ได้”  อาเป่ากลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ อาหารขององครักษ์ยามเช้ามีเพียงข้าวต้มใสๆ กับผักดองจืดชืด  พอมาเจอกลิ่นซอสหอยนางรมปะทะกระเทียมเจียวเข้าไป ท้องของพวกเขาก็ร้องประท้วงอย่างหนัก

“กลิ่นมันลอยออกมาจาก... ด้านในตำหนักเย็น!”  องครักษ์พี่ใหญ่ชี้มือไปยังบานประตูไม้ที่ถูกลั่นดานไว้  ทั้งสองมองหน้ากันด้วยความสงสัยระคนอยากรู้อยากเห็น  ในตำหนักเย็นมีเพียงอดีตพระสนมหลินเฟยที่ถูกลือว่าสติวิปลาส  กับนางกำนัลน้อยหนึ่งคน พวกนางไม่มีเสบียงตกถึงท้องมาตั้งแต่วันก่อน แล้วจะไปมีอาหารกลิ่นหอมหวนปานอาหารทิพย์เช่นนี้ได้อย่างไร?  ด้วยความอดใจไม่ไหว ทั้งสองจึงค่อยๆ แนบใบหน้าเข้ากับรอยแตกของประตูไม้เพื่อแอบดูด้านใน

ภาพที่เห็นคือ พระสนมผู้เลอโฉมในชุดที่ถูกฉีกจนสั้นกุดไม่เหลือเค้ามารยาทสตรีชั้นสูง กำลังนั่งยองๆ คีบผักใบเขียวราดซอสสีเข้มเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย ใบหน้างามนั้นเปื้อนรอยยิ้มพริ้มเพราน้ำขิงที่หูตาไวราวกับเหยี่ยว สังเกตเห็นเงาตะคุ่มๆ  และดวงตาสองคู่ที่ถ้ำมองผ่านรอยแตกของประตู เธอชะงักตะเกียบ  สัญชาตญาณแม่ค้าและวิญญาณนักธุรกิจในสายเลือดพุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที!

‘หึหึ... เหยื่อมาแล้ว!’  น้ำขิงยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย  เธอรีบคีบผักบุ้งที่เหลืออยู่ประมาณหนึ่งส่วน พร้อมกับไข่ดาวครึ่งฟอง ใส่ลงในถ้วยไม้ใบเล็ก แล้วเดินนวยนาด (เท่าที่สภาพจะอำนวย) ตรงไปยังประตูบานหนานั้นทันที

“นี่... พี่ชายองครักษ์สุดหล่อทั้งสองคนตรงนั้นน่ะ แอบดูสตรีทานข้าว มันผิดผีรู้หรือเปล่า?”   น้ำขิงดัดเสียงหวานจ๋อยผ่านรอยแตกของประตู  องครักษ์ทั้งสองสะดุ้งโหยง ถอยกรูดด้วยความตกใจ  “พะ... พระสนม! พวกกระหม่อมมิได้ตั้งใจล่วงเกิน เพียงแต่... เพียงแต่...”

“เพียงแต่ทนกลิ่นหอมของ ‘อาหารสวรรค์’ จานนี้ไม่ไหวใช่หรือไม่?”  น้ำขิงหัวเราะคิกคัก  เธอยกถ้วยไม้ที่มีผักบุ้งไฟแดงส่งกลิ่นหอมฉุยลอดช่องประตูออกไปเล็กน้อย “เปิ่นกงรู้ว่าพวกเจ้าต้องทนกินข้าวต้มจืดชืด  อาหารจานนี้ เปิ่นกงได้รับการประทานมาจากเทพเซียนเบื้องบน  รสชาติอร่อยล้ำเกินกว่ามนุษย์ปุถุชนจะได้ลิ้มลอง...”  เสียงกลืนน้ำลายขององครักษ์ทั้งสองดัง ‘เอื้อก’ อย่างพร้อมเพรียงกัน

“เปิ่นกงเห็นใจพวกเจ้าที่ต้องมาทนหนาวเฝ้าเวรยาม  จะแบ่งให้ชิมสักนิดก็ย่อมได้... แต่ว่านะ...” น้ำขิงชักถ้วยกลับ เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง   “ของประทานจากสวรรค์ จะให้เปล่าๆ ก็คงผิดกฎฟ้าดิน พวกเจ้าพอจะมี ‘สิ่งของแลกเปลี่ยน’ หรือไม่เล่า? เช่น... เงินแปะสักสองสามอีแปะ หรือไม่ก็ฟืนแห้งสำหรับก่อไฟสักมัดสองมัด?”  องครักษ์อาเป่าที่ทนความหิวไม่ไหว ล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อทันที หยิบเอาเศษเงินก้อนเล็กๆ ออกมาสองก้อน ส่งลอดช่องประตูเข้าไป

“กระหม่อมมีเงินอยู่เท่านี้พ่ะย่ะค่ะ! ส่วนฟืนแห้ง คืนนี้กระหม่อมจะลอบนำมาส่งให้ที่รูกำแพงด้านหลังตำหนักพ่ะย่ะค่ะ!  ขอพระสนมเมตตาประทานอาหารสวรรค์ให้พวกกระหม่อมด้วยเถิด!”  น้ำขิงตาโตประกายวิบวับ  รีบคว้าเศษเงินก้อนนั้นมาถือไว้ในมือ  มันคือเงินตำลึงเงินของจริง! เธอยื่นถ้วยผักบุ้งไฟแดงลอดช่องประตูออกไปให้ทันที  

“ดีมาก! ถือว่าพวกเจ้าตาถึง  คืนนี้อย่าลืมเอาฟืนมาส่งล่ะ อ้อ! แล้วถ้าอยากกินอีก พรุ่งนี้เตรียมเงินมาด้วยนะจ๊ะ เปิ่นกงจะทำเมนูเด็ดกว่านี้ให้ชิม!”

เมื่อองครักษ์รับถ้วยไปและเดินจากไปเพื่อแบ่งกันชิมอย่างตะกละตะกลาม น้ำขิงก็ยืนยิ้มกริ่มมองก้อนเงินในมือ

[ติ๊ง!]

[ระบบไทยมาร์เก็ต: ตรวจพบการทำธุรกรรมการค้าครั้งแรกสำเร็จ!]

[ปลดล็อก ‘ระบบการค้าขั้นต้น’!]

[แต้มระบบที่ได้รับจากธุรกรรม: 100 แต้ม!] อดีตพริตตี้สาวหัวเราะร่วนเสียงใสสะท้อนไปทั่วตำหนักเย็น

“ฮ่าๆๆๆ รอดตายแล้วโว้ย!  คอยดูเถอะ อีตาฮ่องเต้! ฉันจะเปลี่ยนตำหนักเย็นร้างๆ นี่ ให้เป็นภัตตาคารที่ทำเงินได้มากกว่าท้องพระคลังของนายให้ดู!”

กงล้อแห่งโชคชะตาและธุรกิจการค้าข้ามมิติ ได้เริ่มหมุนอย่างเป็นทางการแล้ว! น้ำขิงนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงไม้ที่ปูด้วยฟางแห้ง  ในมือของเธอมีก้อนตำลึงเงินก้อนเล็กๆ ที่เพิ่งรีดไถ เอ้ย! แลกเปลี่ยนมาจากองครักษ์หน้าประตูตำหนักเย็นเมื่อเช้า เธอจับก้อนเงินนั้นขึ้นมากัดเบาๆ เพื่อทดสอบความแข็งตามสัญชาตญาณที่เคยดูในละครย้อนยุค ก่อนจะหัวเราะร่วนออกมาอย่างอารมณ์ดี

“ของแท้! เงินแท้ๆ  เลยผิงเอ๋อร์!  นี่คือทุนรอนก้อนแรกของการสร้างอาณาจักรไทยมาร์เก็ตของพวกเรา!”  น้ำขิงชูก้อนเงินขึ้นเหนือหัว  ดวงตาเป็นประกายวิบวับราวกับเห็นกระเป๋าแบรนด์เนมคอลเลกชันใหม่  ผิงเอ๋อร์ที่กำลังนั่งคุกเข่าพับเพียบเรียบร้อยอยู่ข้างๆ  มองเจ้านายด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเทิดทูนบูชา  นางไม่เข้าใจคำว่า ‘ไทยมาร์เก็ต’ หรือ ‘พริตตี้’ ที่พระสนมมักจะบ่นพึมพำ  แต่สิ่งที่นางเข้าใจอย่างถ่องแท้คือ พระสนมหลินเฟยในยามนี้ แตกต่างจากอดีตราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน จากสตรีที่เอาแต่ใจ โมโหร้าย  และเหยียบย่ำบ่าวไพร่  กลับกลายเป็นสตรีที่เข้มแข็ง ฉลาดเฉลียว และที่สำคัญ... ทำอาหารอร่อยจนนางแทบอยากจะกลืนลิ้นตัวเอง!

“พระสนมเก่งกาจที่สุดเลยเพคะ! เทพเซียนเบื้องบนจะต้องภูมิใจในตัวพระองค์แน่ๆ”ผิงเอ๋อร์ประจบประแจงด้วยความซื่อสัตย์

“แน่นอนสิ! แต่ว่านะผิงเอ๋อร์...” น้ำขิงหุบยิ้ม เปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจัง

“เงินแค่นี้มันยังไม่พอหรอก การจะเปิดร้านอาหารที่ยิ่งใหญ่ได้ เราต้องมี ‘ซัพพลายเชน’ หรือก็คือแหล่งวัตถุดิบที่มั่นคง  ถ้าเราต้องคอยพึ่งระบบ... เอ๊ย พึ่งเทพเซียนประทานของให้ตลอดเวลา มันไม่ยั่งยืนหรอก  เราต้องลงมือสร้างแหล่งผลิตวัตถุดิบด้วยตัวเราเอง!”

ว่าแล้วน้ำขิงก็ผุดลุกขึ้นยืน  เดินนำหน้านางกำนัลน้อยทะลุผ่านโถงกลางของตำหนักเย็น ทะลวงใยแมงมุมและฝุ่นผง  มุ่งหน้าไปยังพื้นที่ลานกว้างด้านหลังตำหนัก  ซึ่งเป็นส่วนที่พวกเธอยังไม่ได้เข้าไปสำรวจอย่างจริงจัง  เมื่อเปิดประตูด้านหลังออก  ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำเอาน้ำขิงถึงกับสูดปากด้วยความตื่นตะลึง  

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • จากพริตตี้ไทยสู่สนมตัวร้ายพร้อมระบบไทยมาร์เก็ต   บทที่ 34 หงส์คู่มังกร (จบบริบูรณ์)

    ซูเจียวกุ้ยเฟยหน้าซีดเผือด นางคลานเข่าเข้าไปเกาะชายชุดเกราะของฮ่องเต้ น้ำตานองหน้า“ฝ่าบาท! หม่อมฉันไม่รู้เรื่องนะเพคะ! หม่อมฉันจงรักภักดีต่อฝ่าบาท ฝ่าบาททรงลืมความรักของพวกเราแล้วหรือเพคะ! นังหลินเฟยต่างหากที่เป็นปีศาจ! มันใช้มนต์ดำเสกเสบียง มันต้องเป็นตัวกาลกิณีแน่ๆ!”น้ำขิงที่ยืนฟังอยู่นาน ทนความตอแหลไม่ไหว เธอเดินกร่างเข้าไปหากุ้ยเฟย ยกเท้าขึ้นเขี่ยมือของกุ้ยเฟยออกจากชุดเกราะฮ่องเต้“โอ๊ยยย นังเจียวเจียว! หลักฐานมัดตัวแน่นหนาขนาดนี้ ยังจะกล้าแถอีกนะ! มนต์ดำบ้าบออะไรของแก นั่นมันสินค้าพรีเมียมจากระบบไทยมาร์เก็ตต่างหาก! คนที่เอาข้าวปลาอาหารไปซ่อนปล่อยให้ทหารอดตายอย่างพวกแกนั่นแหละ ที่เรียกว่าปีศาจตัวจริง!” ฮ่องเต้ทรงพยักหน้าเห็นด้วย ทรงตรัสด้วยสุรเสียงเด็ดขาด“ตระกูลซู ก่อกบฏสมคบคิดศัตรู ฉ้อราษฎร์บังหลวง โทษคือประหารเจ็ดชั่วโคตร! ริบทรัพย์สินทั้งหมดเข้าคลังหลวง! ส่วนซูเจียวกุ้ยเฟย... ปลดออกจากตำแหน่งสนม ให้ประทานยาพิษตามธรรมเนียมราชสำนัก ลากตัวพวกมันไป!” “ไม่!! ฝ่าบาท! ไว้ชีวิตหม่อมฉันด้วย! กรี๊ดดดด!” เสียงกรีดร้องของกุ้ยเฟยและเสนาบดีซูดังก้องสะท้านลานก่อนจะห่างออกไปและ

  • จากพริตตี้ไทยสู่สนมตัวร้ายพร้อมระบบไทยมาร์เก็ต   บทที่ 33: มังกรคืนถิ่น 

    และในค่ำคืนนั้นเอง... ขณะที่น้ำขิงและไทเฮากำลังคีบเนื้อวากิวจุ่มซุปหม่าล่าเดือดปุดๆเสียงควบม้าสับเท้าเร็วรี่ก็ดังสนั่นมาถึงหน้าตำหนักรื่นรมย์ ทหารม้าเร็วส่งสารถลันเข้ามาคุกเข่ากลางห้องโถง ใบหน้าเปื้อนฝุ่นทว่าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มกว้างแห่งความปีติ!“รายงานด่วนจากชายแดนพ่ะย่ะค่ะ! มหาชัยชนะ!กองทัพต้าเซ่าของเราบดขยี้ทัพแคว้นเป่ยจนราบคาบ! ฝ่าบาททรงตัดหัวแม่ทัพทัวป๋าหงได้ด้วยพระองค์เอง! บัดนี้... กองทัพหลวงกำลังยาตราทัพเสด็จกลับเข้าเมืองหลวงแล้วพ่ะย่ะค่ะ!!”เพล้ง!...ตะเกียบในมือน้ำขิงร่วงหล่นกระทบชาม หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำรัวยิ่งกว่าเสียงกลองรบ! ‘ชนะแล้ว! อีตาฮ่องเต้ชนะแล้ว! เขาปลอดภัย... และเขากำลังจะกลับมา!’น้ำขิงผุดลุกขึ้นยืน รอยยิ้มที่กว้างที่สุดในชีวิตปรากฏบนใบหน้า การรอคอยสิ้นสุดลงแล้วบุรุษผู้ยิ่งใหญ่กำลังจะกลับมาเคลียร์บิลค่าเสบียงสิบล้านแต้ม พร้อมกับคำสัญญาที่จะมอบ ‘ตำแหน่งที่คู่ควรที่สุด’ ให้แก่เธอ!ศึกนอกสิ้นสุดลงอย่างงดงาม และศึกในวังหลังก็กำลังจะถูกกวาดล้างจนหมดจด บัลลังก์หงส์เคียงข้างมังกรหนุ่ม กำลังเตรียมพร้อมต้อนรับเถ้าแก่เนี้ยสายเปย์ เสียงแตรเขาสัตว์ดังกึกก้องกังวา

  • จากพริตตี้ไทยสู่สนมตัวร้ายพร้อมระบบไทยมาร์เก็ต   บทที่  32 กุ้ยเฟยบุกไทยมาร์เก็ต

    พวกเราก็ต้องใช้ ‘กฎมณเฑียรบาล’ จัดการมัน! นังหลินเฟยเสกของประหลาดออกมามากมาย ทั้งเสบียงทหาร ทั้งน้ำแข็ง ทั้งอาหารที่รูปร่างหน้าตาพิลึกพิลั่น... สิ่งเหล่านี้ หากมองในแง่ดีก็คือของวิเศษ แต่หากมองในแง่ร้าย... มันคือ ‘มนต์ดำคุณไสย’ ที่ใช้ล่อลวงผู้คนต่างหาก!” กุ้ยเฟยแสยะยิ้มเย็นเยียบ นางตัดสินใจใช้จังหวะที่ฮ่องเต้ยังไม่กลับมา และขุนนางในราชสำนักหลายคนที่สูญเสียผลประโยชน์จากการที่หลินเฟยแจกเสบียงฟรี ต่างก็ผูกใจเจ็บและพร้อมจะร่วมมือกับตระกูลซู“ชุ่ยหลิง! ไปตามผู้บัญชาการทหารองครักษ์ฝ่ายใน และบรรดาขุนนางเฒ่าในสังกัดท่านพ่อของข้ามา เปิ่นกงจะนำกำลังไปบุก ‘ไทยมาร์เก็ต’ ของมันวันนี้! ข้อหาใช้มนต์ดำคุณไสยล่อลวงเบื้องสูง โทษของมันคือ ‘ประหารชีวิตสถานเดียว’!” ยามเว่ย (13.00 - 14.59 น.) ณ ตำหนักรื่นรมย์ (ไทยมาร์เก็ต โอมากาเสะ) น้ำขิงกำลังยืนหั่น ‘แซลมอนนอร์เวย์’ สดๆ ที่เพิ่งเบิกจากระบบ เพื่อเตรียมทำเมนู ‘ยำแซลมอนแซ่บปลาร้านัว’ ให้แก่ลูกค้าช่วงบ่าย ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของทหารนับร้อยนายก็ดังกระหึ่มขึ้น พร้อมกับเสียงทุบประตูดังปัง!“เปิดประตู! ถ่ายทอดคำสั่งจากซูเจียวกุ้ยเฟย ให้ตรวจค้นตำหนักรื่

  • จากพริตตี้ไทยสู่สนมตัวร้ายพร้อมระบบไทยมาร์เก็ต   บทที่ 31 อานุภาพแห่งมาม่าต้มยำกุ้ง และแผนร้ายของกุ้ยเฟย

    “เถ้าแก่เนี้ย... เจิ้นจะไปแล้วนะ เจิ้นจะรีบไปรีบกลับมาเคลียร์บิลค่าเสบียงกับเจ้า”ทรงตรัสเย้าแหย่ น้ำขิงเม้มปาก ก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ หยิบ ‘เครื่องดื่มชูกำลังกระทิงแดง’ สองขวดที่ซ่อนไว้ ส่งให้พระองค์“เอ้านี่... ของแถมจากระบบ เอาไว้กินตอนออกรบนะเพคะ ห้ามตายเด็ดขาดนะฝ่าบาท ถ้าท่านตาย ใครจะมาจ่ายหนี้ค่าเสบียงสิบล้านแต้มให้ข้า!”ฮ่องเต้ทรงรับขวดเครื่องดื่มชูกำลังมาถือไว้ ทรงแย้มพระสรวลอ่อนโยนที่สุดเท่าที่เคยมีมา พระองค์ทรงเอื้อมพระหัตถ์ที่สวมถุงมือหนัง มาลูบพวงแก้มของนางอย่างแผ่วเบา สัมผัสนั้นเต็มไปด้วยความรักและความอาวรณ์“รอเจิ้นกลับมานะ หลินเฟย... เมื่อสงครามสิ้นสุด เจิ้นจะมอบ ‘ตำแหน่ง’ ที่คู่ควรที่สุดในแผ่นดินนี้ ให้แก่เจ้าเพียงผู้เดียว” สิ้นพระดำรัส ฮ่องเต้ก็ทรงชักม้าหันหลังกลับ ทรงชูพระแสงดาบขึ้นฟ้า กองทัพต้าเซ่าเคลื่อนพลออกสู่สมรภูมิรบอย่างยิ่งใหญ่ ทิ้งให้น้ำขิงยืนหน้าแดงก่ำ หัวใจเต้นโครมครามอยู่ริมกำแพงวัง‘ตำแหน่งที่คู่ควรที่สุดงั้นเหรอ... บ้าจริง! นี่ตาฮ่องเต้กำลังขอฉันแต่งงานทางอ้อมใช่ไหมเนี่ย!’ น้ำขิงยกมือขึ้นกุมแก้มที่ร้อนผ่าวมหากาพย์สงครามที่ใช้ปลากระป๋องและบะ

  • จากพริตตี้ไทยสู่สนมตัวร้ายพร้อมระบบไทยมาร์เก็ต   บทที่ 30 ชองจากสวรรค์

    “ระบบ! เปิดโหมดขายส่งคลังสินค้าทหาร! แลกแต้มสิบล้านแต้มเป็นเสบียงฉุกเฉินระดับพรีเมียม สั่งจ่ายลงตรงลานหน้าท้องพระโรงเดี๋ยวนี้!”[ติ๊ง! ยืนยันคำสั่งซื้อเสบียงทางทหารลอตใหญ่! ใช้แต้ม 10,000,000 แต้ม!][สถานะแต้มปัจจุบัน: 154,000 แต้ม][กำลังทำการเคลื่อนย้ายมวลสาร... โปรดระวังของหล่นทับ!]ทันใดนั้นเอง ท้องฟ้าที่สว่างไสวก็เกิดปรากฏการณ์ประหลาด แสงสีทองสว่างวาบขึ้นเหนือลานกว้างราวกับมีเทพบุตรจุติลงมา ขุนนางทุกคนต่างยกแขนขึ้นบังตาและร้องอุทานด้วยความหวาดกลัวตึง! ตึง! โครม!! เมื่อแสงสว่างจางลง ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าทำเอาทุกคน รวมทั้งเซ่าเซวียนฮ่องเต้ ถึงกับอ้าปากค้างจนขากรรไกรแทบหลุด! กลางลานหินอันกว้างใหญ่ ปรากฏภูเขากล่องกระดาษประหลาดและกระสอบพลาสติกสานสีขาวเรียงซ้อนกันสูงท่วมหัว กินพื้นที่กว้างขวางราวกับโกดังสินค้าขนาดยักษ์! มันมีจำนวนมากมายมหาศาลจนแทบจะบดบังทัศนียภาพของพระราชวัง!“นะ... นี่มัน... นี่มันคือเวทมนตร์อันใดกัน!” เสนาบดีกรมคลังล้มทรุดลงไปกองกับพื้น ชี้มือสั่นเทาไปยังภูเขาเสบียงน้ำขิงเดินไปที่กล่องกระดาษลังใบหนึ่ง เธอใช้มีดพกกรีดเทปกาวออก เผยให้เห็นกระป๋องโลหะสีแดงสดเงาวั

  • จากพริตตี้ไทยสู่สนมตัวร้ายพร้อมระบบไทยมาร์เก็ต   บทที่ 29 : วิกฤตเสบียง และแม่บุญทุ่มแห่งวังหลัง

    บรรยากาศภายในท้องพระโรงยามเช้าตรู่ของแคว้นต้าเซ่า มืดครึ้มและกดดันจนแทบจะหายใจไม่ออก แม้ท้องฟ้าภายนอกจะสว่างไสว ทว่าในใจของเหล่าขุนนางกลับเต็มไปด้วยเมฆหมอกแห่งความหวาดกลัว รายงานสถานการณ์ศึกจากชายแดนเหนือถูกส่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ทุกฉบับล้วนมีเนื้อหาที่ทำให้ใจหาย ด่านอวี้เหมินกวนแตกพ่าย กองทัพม้าแสนนายของแคว้นเป่ยกำลังรุกคืบเข้ามาดุจคลื่นยักษ์แต่สิ่งที่เลวร้ายที่สุด ไม่ใช่ความแข็งแกร่งของศัตรู ทว่าคือ ‘ความอดอยาก’ ของทหารฝ่ายตน!“ทูลฝ่าบาท! ทัพหน้าของเราถอยร่นมาถึงเมืองหยางเฉิงแล้วพ่ะย่ะค่ะ! แม่ทัพใหญ่ส่งม้าเร็วมาแจ้งว่า ทหารของเราไม่มีเสบียงตกถึงท้องมาสองวันแล้ว! เรี่ยวแรงจะยกดาบแทบไม่มี หากภายในห้าวันไม่มีเสบียงส่งไปถึง กองทัพของเราคงต้องแตกพ่ายยับเยิน เมืองหลวงก็จะตกอยู่ในอันตรายพ่ะย่ะค่ะ!” เสนาบดีกลาโหมรายงานด้วยเสียงสั่นเซ่าเซวียนฮ่องเต้ประทับนั่งอยู่บนบัลลังก์มังกร พระพักตร์ที่เคยหล่อเหลาเย็นชาบัดนี้ตึงเครียดจนเส้นพระโลหิตปูดโปน ทรงตบพระหัตถ์ลงบนที่วางแขนเสียงดังสนั่น“กรมคลัง! เจิ้นสั่งให้พวกเจ้ารวบรวมเสบียงจากทุกสารทิศมาตั้งแต่เมื่อคืน ได้ความว่าอย่างไรบ้าง!” ฮ่องเต้ตวาดลั่น

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status