อีหนูเด็กเสี่ย

'ฉัตรปล่อยให้แม่ได้อยู่ที่นี่กับลุงชยุตต่อเถอะ ไหนๆก็อยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้แล้ว แม่ก็ไม่รู้ว่าจะได้อยู่เห็นหน้าเขาไปได้อีกนานสักแค่ไหน สามสิบปีที่ผ่านมา ถึงแม้ว่าผู้ชายคนนี้จะมีผู้หญิงมากมายไม่เคยซ้ำหน้า แต่อย่างน้อยเขาก็ยังรักษาสัญญาได้ว่าจะไม่พาผู้หญิงหน้าไหนเข้าบ้านมาให้แม่ต้องปวดใจ'

คำพูดของมารดาในวันที่เขาเข้าไปรับและบอกกับเธอว่าจะมาพาเธออกไปจากที่นี่นั้นยังคงดังก้องอยู่ในหัว ถึงแม้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมามารดาจะไม่เคยเลี้ยงดู แต่เขาก็รู้เสมอว่าการที่มารดาจำต้องยอมอดทนอยู่กินกับนายชยุตนั้นแลกมากับอะไร

 เงินทองทุกบาทล้วนแลกมาจากการที่มารดาต้องทนเจ็บปวดจากการถูกทำร้ายความรู้สึกจากผู้ชายคนนั้น และนี่ก็เป็นหนึ่งในสาเหตุหลักที่เขาพยายามดิ้นรนต่อสู้เพื่อที่จะได้มีทุกอย่าง เพื่อที่จะได้สามารถช่วยให้มารดาได้หลุดพ้นออกมา หากแต่ก็ดูเหมือนว่าทุกอย่างมันอาจจะใช้เวลานานเกินไป เพราะในวันที่เขานั้นมีมากพอ แต่มารดากลับยังเลือกที่จะอยู่ที่นั่นต่อเพราะไม่กล้าปล่อยตาแก่นั่นทิ้งไว้

 ที่ผ่านมาเขาอาจจะยอมทนทำเป็นหลับหูหลับตาไม่ยื่นมือตีนเข้าไปยุ่งได้ แต่คราวนี้ถึงขนาดว่าพาผู้หญิงคนอื่นเข้ามาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของมารดาเขาถึงในบ้าน มีหรือที่เขาจะยอมยืนดูอยู่เฉยๆ นายหัวฉัตรา แห่งเกาะเหมือนมุก ในวันนี้มีทั้งเงินทองและอำนาจ แค่การที่เขาต้องการจะปกป้องความรู้สึกของมารดา มีหรือเรื่องแค่นี้ที่เขาจะทำไม่ได้

'นายหัวครับ นายชยุตมันพาเมียน้อยเข้ามาอยู่ในบ้าน ขนุนหลานผมมันโทรมาบอกผมเมื่อเช้าว่าคุณอุษาร้องไห้ทุกวันเลยครับ'

พอได้ข่าวว่ามารดานั้นถูกทำร้ายจิตใจจากชายผู้นั้น ความโกรธเกลียดก็แล่นตรงเข้าหน้าอก หลายครั้งหลายคราผ่านมา ที่เขาถูกมารดาขอร้องให้นิ่งเฉยเสียเขาก็พอจะยอมมันได้ แต่คราวนี้มันคงไม่มีทางที่เขาจะทนดูอยู่เงียบๆ แม้ว่ามารดาจะไม่ได้เคยเอ่ยปากขอ แต่ด้วยความที่เขาเป็นลูก จึงได้รีบสั่งการส่งลูกน้องไปตามสืบดู และมันก็เป็นจริงอย่างที่ได้รับรู้ว่า ในบ้านหลังนั้น ตาแก่ชยุตนั่นได้พาเด็กสาวเข้าไปอยู่ร่วมชายคาด้วยจริง 

รูปถ่ายเป็นจำนวนสิบๆใบที่อยู่ในมือถูกฉีกขย้ำจนไม่มีชิ้นดี ภาพของชายแก่ที่อายุย่างเข้าไปเจ็ดสิบปีกับเด็กสาวอายุรุ่นราวน่าจะสักยี่สิบต้นๆเดินกอดกันกระหนุงกระหนิงตามห้างสรรพสินค้าว่อนเมือง พอได้เห็นรูปเหล่านั้นก็ยิ่งเป็นสิ่งที่ช่วยยืนยันได้เป็นอย่างดีว่าสองคนนั้นมีสถานะใด

'อีหนูเด็กเสี่ย' ในที่สุดเขาก็ให้ลูกน้องไปแอบตามจับตัวมาได้ ดูเหมือนว่าไอ้ชยุตมันคงจะหลงเด็กนี่มาก ถึงขนาดว่าให้พวกบอดี้การ์ดเดินตามกันเป็นพรวนประกบ แต่ดูเหมือนว่าเด็กนี่คงจะโชคร้ายไปหน่อย เพราะดันมาถูกลูกน้องของเขาแอบจับตัวมาได้เสียก่อน

 จากนั้นก็นำตัวขึ้นเรือมาส่งที่เกาะเหมือนมุกตามคำบัญชา และเขานี่แหละที่จะเป็นคนลงทัณฑ์ผู้หญิงที่คิดหวังสบายอยากรวยทางลัด โดยที่ไม่ได้ดูเลยว่าที่ตรงนั้นมันมีคนอื่นยืนเป็นเจ้าของอยู่หรือเปล่า 

"หน้าตาก็สะสวย แต่ดันไม่มีสมอง ยอมขายตัวขายศักดิ์ศรี ยอมเป็นอีหนูให้ไอ้เสี่ยแก่ๆเลี้ยง เพื่อที่จะได้มีตังค์ใช้ ค่านิยมผู้หญิงสมัยนี้มันช่างน่าสมเพชจริงๆเลยว่ะ"

"พูดบ้าอะไรของแก อีนงอีหนูที่ไหนฉันไม่รู้เรื่อง แกปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้คนชั่ว คนสารเลว ฉันจะกลับบ้านไปหาคุณป๋า ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะปล่อยฉัน!"

"โธ่โว้ยเงียบ! บอกให้เงียบ! ทำไม หรือว่าคิดถึงผัวแก่เสียจนตัวสั่น แต่บอกไว้ก่อนว่าต่อให้เธอแหกปากร้องคอแทบแตกไอ้แก่นั่นก็ไม่มีวันหาเธอเจอหรอก"

"ผัวก่งผัวแก่บ้าบออะไรของแก แล้วนี่แกจับฉันมาขังเอาไว้ที่ไหน แล้วทำไมคุณป๋าถึงจะหาฉันไม่เจอด้วย แกรู้หรือเปล่าว่าคุณป๋าฉันน่ะทั้งกว้างขวางและมีอำนาจมาก คอยดูเถอะ ถ้าคุณป๋าตามหาฉันเจอ แกไม่มีทางรอดแน่!"

พริมาเหลืออดกับชายแปลกหน้าตรงหน้าจนเลือดพลุ่งพล่าน ขอร้องก็แล้ว อ้อนวอนก็แล้ว แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้สนใจในสิ่งที่เธอนั้นพยายามต่อรองเจรจาเลย นาทีนี้ต่อให้ถูกเอามีดมาจ่อที่คอ เธอก็จะขอด่าทอให้มันสาสมกับในสิ่งที่ถูกกระทำ

"คิดจริงๆเหรอว่าไอ้แกนั่นจะตามมาช่วยเธอได้ ระหว่างฉันกับมัน เรามาลองดูกันไหมล่ะว่าอำนาจที่เธอพูดถึงนั้นใครจะมีมากกว่ากัน ถุ้ย!"

"กรี๊ด ไอ้คนสถุล แกมันทุเรศ งั้นถ้าอยากจับฉันโดยที่ฉันก็ยังไม่รู้ว่าแกจับฉันมาทำไมล่ะก็ ช่วยจับฉันมัดไว้ให้แน่นๆเลยนะ ถ้าวันไหนแกปล่อยให้ฉันหนีรอดไปได้แล้วล่ะก็ฉันจะเอาตำรวจมาลากคอแก อื้อ ปล่อย ฉันเจ็บนะ!"

หลังจากที่ปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้พร่ำเพ้อต่อปากต่อคำอยู่เสียนานจนแสบแก้วหู นายหัวฉัตราก็ทนฟังต่อไปไม่ไหว เรือนร่างสูงใหญ่เดินย่างสามขุมเข้าไปหาแล้วจัดการบีบปากเล็กและสองแก้มนวลนั่นไว้อย่างแรงจนเจ้าของมันร้องออกมาด้วยความเจ็บ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงตวาดดังๆข้างหูจนต้องเอี้ยวตัวหนี

"หุบปากน่ารำคาญของเธอลงเดี๋ยวนี้ ถ้ายังอยากเก็บปากเอาไว้กินข้าว บอกไว้ก่อนว่าฉันน่ะมันคนขี้หงุดหงิดง่าย ขืนเธอโวยวายแว้ดๆจนแสบแก้วหูแบบนี้อีกล่ะก็ ฉันอาจจะทำอะไรบ้าๆขึ้นมาก็ได้"

"นี่ แก นี่แกจะทำอะไร แกจะข่มขืนฉันเหรอ"

"ข่มขืน? มั่นใจตัวเองเกินไปหรือเปล่า เห็นหน้าหนวดเครารุงรังแบบนี้แต่ฉันก็เลือก ทั้งเน่าทั้งเละแบบเธอต่อให้แบฟรีฉันก็กระเดือกไม่ลง อยากจะอ้วกโว้ยรู้เอาไว้ด้วย!"

"กรี๊ด ไอ้บ้า ไอ้คนทุเรศ! เกิดจากท้องพ่อท้องแม่มาฉันยังไม่เคยเจอผู้ชายปากหมาแบบแกมาก่อนเลย"

"งั้นต่อจากนี้เธอก็เตรียมใจเอาไว้ได้เลย เพราะมันยังมีให้ฟังอีกเยอะสำหรับผู้หญิงอย่างเธอ"