บทที่ 2 ความลับ

“หึ! มักง่าย อะไร” ใบบัวยังทำตาขวางใส่เขาทั้งยังมองเขาอย่างหาเรื่องเมื่อเขายื่นบางอย่างให้เธอ

         “ยาคุมฉุกเฉิน”

         “ไม่ต้อง! บัวไม่ท้องหรอก แต่กลัวติดโรคมากกว่า ขอผลตรวจสุขภาพ” ที่มาวันนี้ไม่ได้ต้องการยาคุมฉุกเฉินแต่ต้องการผลตรวจสุขภาพมากกว่า

         เธอน่ะสะอาดไร้โรคภัยอยู่แล้ว แต่เขาละสดมากี่คน

         “แล้วของเธอล่ะ” ฟังปากเขาที่พูดออกมา มาถามเธอได้ไง เขาก็รู้ไม่ใช่เหรอว่านั่นมันครั้งแรกของเธอ

         “บัวไม่เคย” ใบบัวตอบอย่างโมโห

         “เหรอ” ภีมถามยิ้ม ๆ แต่รอยยิ้มของเขาเวลานี้เธออยากจะข่วนหน้าหล่อ ๆ นั่นให้ลายไปทั้งหน้าเสียจริง

         “ก็ใช่น่ะสิ” คนสวยคู่แฝดดาวมหาลัยตอบพร้อมทั้งสะบัดหน้ามองไปทางอื่น รู้สึกขุ่นเคืองใจ เขาก็พูดเองคืนนั้น

         ‘ครั้งแรก’

         ‘อืม’ ซึ่งเธอก็ครางรับไปแล้วว่าใช่ เวลานี้จะมาถามอะไรอีก

         “พี่ก็ครั้งแรกเหมือนกัน”

         “...” หญิงสาวเบิกตากว้างกับคำพูดของเขา ผู้ชายตรงหน้าเธอตอแหลได้โล่ คนอย่างเขาเนี่ยนะไม่เคย เขามีแฟนมาแล้วตั้งไม่รู้กี่คนจะบอกว่าไม่เคยXXX กันเนี่ยนะ

         “พี่ว่าพี่บอกเธอแล้วนะ”

         “เดี๋ยวนะ!”

         ‘ครั้งแรก’ ที่เขาบอกวันนั้นไม่ได้หมายถึงเธอ แต่เขาบอกว่าเขาครั้งแรกงั้นหรือ

         “บัวเรียนวิศวะ” คำพูดของเธอทำเขาต้องเลิกคิ้วไม่เข้าใจว่าเธอหมายความว่าอย่างไร

         “หมายความว่าบัวฉลาดค่ะไม่ได้โง่ถึงจะเชื่อว่านั่นครั้งแรกของพี่ เอาผลตรวจเลือดมาให้บัวค่ะ” ใบบัวไม่ยอมเรื่องนี้เธอกังวลที่สุด

         “ตรวจพร้อมกันเลยไหม ถ้าเธอไม่เชื่อพี่ อืม...พี่ไม่เชื่อเธอได้ไหม” ภีมตอบยิ้ม ๆ แต่ใบหน้าสาววิศวะตรงหน้ากลับไม่ยิ้มตามเลยสักนิด เวลานี้ถ้าเธอกลายร่างเป็นนางยักษ์แล้วจับเขาฉีกเป็นชิ้น ๆ คงทำไปแล้ว

         แต่ทำไมเขากลับไม่กลัวเลยนะ น่ารักว่ะ

         “ไปก็ได้ แต่ขอตรวจที่อื่นนะ” ในเมื่อเขาอยากให้เธอตรวจก็โอเค ตรวจกันทั้งคู่ให้มันจบ ๆ

         ตริ่ง! เสียงข้อความเข้าทำให้ใบบัวต้องดึงโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงขึ้นมาเปิดดูข้อความ เห็นว่าเป็นข้อความจากคนตรงหน้า

         “ผลตรวจสุขภาพของพี่เมื่ออาทิตย์ที่แล้วครับ”

         “ไหนบอกว่าไม่มีไง”

         “แค่หยอกเล่น”

         “บัวไม่ใช่เพื่อนเล่น”

         “ก็ไม่เคยคิดว่าเธอเป็นเพื่อน” คิดว่าเป็น ‘เมีย’ ภีมแค่พูดในใจ แต่ใบหน้าเขายิ้มกรุ้มกริ่ม ทำให้ใบบัวเดาได้ไม่ยากว่าสิ่งที่เขาคิดคืออะไร

         “บัวไม่ต้องไปตรวจหรอก พี่รู้”

         ใบหน้างามค้อนควักให้เขาอีกที นี้ถ้าค้อนที่เธอส่งมาทุบได้จริง ภีมคิดว่าเขาน่าจะเละตั้งแต่มานั่งตรงนี้แล้ว

         “งั้นไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม บัวกลับนะคะ เก็บเป็นความลับด้วยนะคะ”

“ครับ” ใบหน้าหล่อเหลาของเขารับปากแต่ทำไมใบบัวถึงได้รู้สึกขนหัวลุกอย่างไรชอบกล คำพูดที่ว่า

         ‘ความลับไม่มีในโลก’ ยังวนเวียนอยู่ในหัวเธอ

เหตุที่ความลับมันเก็บเป็นความลับไม่ได้ก็คงเพราะคนอย่างเธอนี่แหละ ภาพสองหนุ่มสาวรุ่นพี่นักศึกษาแพทย์จูบกัน ซ้อนทับกับภาพสองหนุ่มสาวที่ออกจากห้องพักโรงแรมในเช้าวันนั้น

เธอหลบทันโดยที่พวกเขาไม่เห็นเธอ แต่เธอเห็นพวกเขา รอยแดงรอบคอของหญิงสาวแม้จะพยายามปกปิด แต่ไม่สามารถรอดพ้นสายตาคนอย่างเธอได้

ใบบัวเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าการเก็บความลับนั้นมันยากเหลือเกินโดยเฉพาะการที่เธอมีเพื่อนอย่างพอลลี่และพี่สาวฝาแฝดอย่างใบเฟิร์น

ใบบัวมองทั้งสามสาวเถียงกันเรื่องไปงานเลี้ยงวันเกิดของรุ่นพี่ เธอแทบจับใจความไม่ได้ว่าใบเฟิร์น พอลลี่และรินลณีพูดอะไรกันบ้าง

ช่างเถอะแต่เวลานี้เธออกจะแตกอยู่แล้วขอเล่าหน่อยเถอะ ไม่ได้เล่าอกอีบัวจะแตกแน่       

         “เออ เรามีเรื่องจะเมาท์” ตัดสินใจพูดออกไป ทั้งสามคนรีบหันมาสนใจเธอทันที

“เร็วค่ะ ชะนี คนสวยอยากรู้แล้ว” คนสวยประจำกลุ่มพอลลี่เร่งเพื่อน ส่วนถามว่าใครยกให้เธอเป็นคนสวยประจำกลุ่มบอกได้เลยว่ายกตัวเองค่ะ กระจกที่บ้านมีไม่ต้องรอให้ใครบอก

พอลลี่ก็พร้อมบอกตัวเองว่าสวย สวยมาก สวยตาแตก

“มีคนเห็นไอ้พี่วินกับพี่เชอร์รี่ออกจากโรงแรมใกล้ ๆ ผับพี่หนึ่งตอนบ่ายของอีกวัน สภาพนะแก พี่เชอร์รี่ต้องใส่ผ้าพันคอไปหลายวัน รอยงี้เต็มคอเลย” ใบบัวเพิ่งรู้ตอนนี้แหละว่าการนินทาคนอื่นนี่มันสนุกจริง ๆ โดยเฉพาะอดีตแฟนเก่าของเพื่อนรักอย่างรินลณี

“อกอีแป้นจะแตก ฟ้าไม่ผ่าเหรอ” สาวสองร่างเป็นชายใจเป็นหญิงยกมือขึ้นทาบอก เพราะต่างรู้ดีว่า ‘ไอ้พี่วิน’ หรือนาวิน เป็นเกย์ ส่วนพี่เชอรี่ก็เป็นเลสเบี้ยน

พอลลี่ที่เป็นหญิงในร่างชายถึงกับรับไม่ได้ ที่ทั้งสองกินกันเอง

“เขาอาจจะแค่นอนพักเพราะกลับไม่ไหวไหมแก ไอ้พี่วินมันก็หนักอยู่นะ เมาจนสลบแบบนั้น” รินลณีผู้ซึ่งเป็นแฟนเก่าของนาวินเอ่ยแย้ง ก็ขนาดเธอแกล้งเมาอ่อยอีพี่วิน มันยังใช้ตีนเขี่ยเธอแทนจะปลุกปล้ำ