INICIAR SESIÓNแยมทำการนัดแนะกับคลินิกผ่านทางแชทไลน์ แอดมินตอบดีบริการรวดเร็ว แบบนี้ให้ดาวในใจก่อนเลยห้าดวง
หลังเลิกเรียนเธอจึงเดินทางไปคลินิกสบายยิ้ม มาถึงเวลาห้าโมงเย็นก่อนเวลานัดสิบห้านาที ยามเย็นผู้คนในคลินิกหนาตา แม้แต่เด็กน้อยวัยประถมศึกษาก็มี
"คุณยลลดาที่นัดมาถอนฟันใช่ไหมคะ"
มาถึงแล้วก็ติดต่อหน้าเคาน์เตอร์ แยมปวดฟันจึงคิดว่าหนทางเดียวที่จะทำได้คือถอนทิ้ง
"ค่ะ"
"ยังไงให้คุณหมอดูฟันก่อนนะคะ นั่งรอสักครู่ค่ะ"
ได้ที่นั่งรอแล้วก็หยิบมือถือมาถ่ายรูปคลินิกส่งไปให้มารดาเพื่อเบิกค่าทำฟัน แยมนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับรูปถ่ายที่แม่ส่งมา มันคือสลิปโอนเงินจำนวนสามพันบาท
"ลูกยังไม่ได้บอกเลยค่าว่ากี่บาท"
พ่อแม่ของเธอน่ารักที่สุดในชีวิตแล้ว
"คุณยลลดาเชิญห้องหนึ่งค่ะ"
มีเสียงร้องเรียกดังมา แยมเก็บมือถือใส่กระเป๋าสะพายเดินเข้ามาในห้องทำฟันห้องที่หนึ่ง ภายในห้องขาวสะอาด มีเก้าอี้นอนสำหรับคนไข้พร้อมอุปกรณ์หนึ่งตัว ด้านหลังเป็นเคาน์เตอร์ที่มีลิ้นชักสำหรับเก็บของ มีผู้ช่วยทันตแพทย์เป็นผู้หญิงหนึ่งคน มีคุณหมอนั่งหันหลังอยู่อีกคน
แยมมองคุณหมออย่างสนใจ แผ่นหลังกว๊างกว้าง ขาย๊าวยาว เขาต้องเป็นคนสูงและตัวใหญ่แน่ๆ ดูจากทรงแล้ว..หล่อชัวร์ๆ
"นั่งได้เลยนะคะ"
ผู้ช่วยพยาบาลเอื้อนเอ่ย การแอบมองคุณหมอจึงต้องหยุดชะงัก แยมนั่งลงบนเก้าอี้ให้ถนัด จากนั้นเก้าอี้ก็ค่อยๆ ลดระดับลงเป็นท่วงท่านอน ภาพตรงหน้ากลายเป็นเพดานสีขาวสะอาด มีเสียงเพลงเปิดคลอเบาๆ ให้รู้สึกผ่อนคลาย
"สวัสดีครับ"
แต่แล้วก็มีเสียงทุ้มเข้มลอยมา แยมเหล่ตามองฝั่งขวา รับรู้ได้ว่าคุณหมอขยับเก้าอี้ล้อหมุนมานั่งข้างๆ แล้ว
เสียงยังหล่อเลย เธอเอียงใบหน้าอีกนิดเพื่อจะได้เห็นใบหน้าคุณหมอให้ได้ พลันก็มีผ้ามาปกคลุมใบหน้าเสียก่อนให้หลงเหลือช่องว่างตรงริมฝีปากเท่านั้น ตามด้วยแสงไฟสีส้มส่องมาตรงหน้า
"คนไข้ปวดฟันมาใช่ไหมครับ"
"ใช่ค่ะ" ตอบเสียงอ่อยเพราะยังเสียดายที่ไม่ทันได้เห็นหน้าคุณหมอ
"อ้าปากนะครับ ขอหมอดูหน่อย"
ริมฝีปากเล็กอ้ากว้าง มีเครื่องมือเข้ามาวุ่นวายอยู่ในปาก ฟันซี่ที่ปวดถูกแคะแกะเขี่ยเบาๆ
"หมอคิดว่ายังเก็บไว้ได้อยู่นะครับ สามารถรักษารากฟันได้จะได้ไม่ต้องถอนให้ฟันล้ม"
แยมพยักหน้าหงึกๆ เธอก็ไม่ได้รู้อะไรมากกว่าการถอนฟัน หากจะเก็บฟันไว้เคี้ยวข้าวได้ก็คงดีนั่นแหละ
"ก่อนอื่นหมอจะแจ้งค่าใช้จ่ายให้ทราบก่อน ราคาจะขึ้นอยู่กับวัสดุที่เลือกนะครับ จะมีการใส่เดือยและครอบฟัน ราคาจะอยู่ที่สองหมื่นห้าพันบาทถึงสามหมื่นห้าพันบาทต่อซี่ครับ"
ห๊า!
"พะ แพงจัง"
ปากเผลอพูดตามความคิด ทำฟันอะไรแพงขนาดนั้น!
"ใช่ครับ รักษารากฟันจะราคาสูง หมอฟันถึงกำชับให้ดูแลรักษาช่องปากให้ดีก่อนจะสายเกินไป แต่แบบนี้ถือว่ายังไม่สายนะครับ คนไข้อายุยังน้อย หมอเลยไม่แนะนำให้ถอนทิ้งเพราะมีผลเสียในอนาคตแน่นอน"
ผ้าปิดใบหน้าถูกดึงออกไป เก้าอี้ถูกปรับให้กลับขึ้นมานั่ง แยมใช้ลิ้นแตะๆ ตรงฟันซี่ที่ปวด ความแหลมคมจากการผุกระทบลิ้นจนสะดุ้งเบาๆ
"คือ.."
เธอหันไปสบตากับคุณหมอ พลันก็ต้องชะงักนิ่งค้าง หัวใจเต้นตึกตักรุนแรงจนจับจังหวะไม่ได้ เธอตกตะลึงกับความหล่อเหลาของคุณหมอที่มองเห็นแค่ด้านหลังยังรู้ว่าหล่อ พอเห็นด้านหน้าแล้วก็ไม่ผิดหวัง
เกินจากที่คาดหวังไปไกลเลยด้วยซ้ำ!
"ตกลงค่ะ"
เห็นหน้าคุณหมอความลังเลที่มีอยู่ก็สลายหายไป เธอยิ้มหวานหยด แอบอายอยู่ไม่น้อยที่เมื่อครู่อ้าปากโชว์ความน่าเกลียด
"คนไข้ตกลงรักษารากฟันนะครับ"
"ใช่ค่ะ"
มือถือถูกหยิบออกจากในกระเป๋าแล้วยื่นไปตรงหน้าเขา เอ่ยถามดั่งคนละเมอ
"มีโปรโมชั่นแถมไอจีคุณหมอไหมคะ"
ดวงตาคมมีเสน่ห์หลุบตามองมือถือ ก่อนจะพามันมาสบตาเธออีกครั้งให้รู้ว่า..อาการตกหลุมคนหล่อมันเป็นอย่างไร
ข้อมือเล็กถูกกอบกุม ดึงกระชากที่ไม่ต่างจากวันนั้นขึ้นมาบนห้องชั้นที่ยี่สิบ แยมหวาดระแวงตลอดการเดิน เขาไม่กลัวสมายด์จะออกมาเจอบ้างหรือไง เธอกลัวรุ่นน้องมาเห็นจนฉี่จะราดอยู่แล้วเข้ามาในห้องทุกอย่างดูรีบร้อนไม่ต่างจากวันนั้น แยมเข้ามาอยู่ในห้องนอน โดนหมอหรือหมาฟัดก็ไม่แน่ใจ น่าเจ็บใจตรงที่เธอดันตื่นเต้นและซาบซ่านตั้งแต่ถูกเขาจูบในวินาทีแรก แทนที่จะมีโอกาสทำตัวเก่งกล้าสักนิดให้รู้ว่าเธอก็ไม่ใช่ขี้ๆภูทัชชัยลอกคราบคนตัวเล็กได้รวดเร็วจนน่าตกใจ มือตะปบบีบขย้ำนมนุ่มจนล้นมือแล้วก้มลงใช้ลิ้นปาดเลียป้านสีเข้มที่โผล่ออกมาระหว่างนิ้ว วินาทีลิ้นแตะต้องแยมเงยหน้าครางเสียงสั่น สองมือจิกบ่าแกร่ง เสียวๆๆ เสียวเป็นบ้า"คุณหมอ หนูแค่เอาทุเรียนมาให้เอง"เจตนาของเธอมีแค่นั้นจริงๆ สาบานได้เลย"ผมเป็นหมอ"เขาเคลื่อนตัวขึ้นมาวางใบหน้าตรงหน้าคนตัวเล็ก มุมปากยกยิ้มร้ายกาจ"ไม่ได้เป็นควายแล้วรู้ไหมว่าทำไมผมถึงขี้เกียจจะปฏิเสธแล้ว"แยมยังคงต่อสู้กับความเสียวซ่านเพราะมือใหญ่ซุกซนอยู่กับท่อนล่างของเธอ นิ้วกรีดกรายตามร่องรอยแยก บดขยี้จุดเสียวที่เล่นเอาแยมตัวสั่นเกร็ง อาการของแยมยิ่งทำให้เขาชอบใจ"ของฟรี ใครไม่คว้าไ
อยู่บ้านเพื่อนถึงสามทุ่มก็กลับคอนโดแล้วแวะซื้อของในร้านสะดวกซื้อก่อนขึ้นข้างบน อย่างแรกที่หยิบใส่ตะกร้าคือถุงยางอนามัยเอาไปทดแทนของเดิมที่เพิ่งใช้ไป ตามด้วยของกินเล่นบ้างของกินเพื่อสุขภาพบ้าง ไม่ลืมจะเอาเบียร์กระป๋องไปตุนด้วย"แฮร่!"กำลังหยิบเบียร์หย่อนใส่ตะกร้าก็มีเด็กโผล่มาทำหน้าทะเล้น มาแลบลิ้นปริ้นตาผ่านกระจกตู้แช่ ภูทัชชัยส่ายหน้าถอนหายใจ"น่ากลัวตายล่ะ""เนอะ! หน้าเฮียยังน่ากลัวกว่าอีก"สมายด์ขยับมายืนอีกฝั่ง ทำจมูกฟุดฟิดดมพี่ชาย"อาบน้ำแล้วนี่ ลงมาได้ไง""ทำไมจะลงมาไม่ได้""ก็ปกติเฮียอาบน้ำแล้วนอนเลยไง""เฮียอาบน้ำแล้วนอน แต่เราน่ะเวลานี้ทำไมถึงยังอยู่ที่นี่""เพิ่งกลับ""กลับจากไหน"พี่ชายกอดอกวางมาดเข้ม สมายด์หน้าเจื่อนลงนิดหน่อย แค่นิดเดียวเพราะรู้ว่าอย่างไรพี่ชายก็ไม่ดุไปกว่านี้"ห้องเพื่อนค่ะ""เพื่อนชื่ออะไร""ชื่อปิ๊งไง ปิ๊งๆๆ ที่บอกว่าเฮียหล่ออ่ะ"มาดเข้มนั้นคลายลงเป็นเดินหนีไปจ่ายเงิน ไม่รู้ว่าช่วงนี้ทำไมถึงเนื้อหอมกับเด็กนัก ทั้งเพื่อนน้องสาว ทั้งคนไข้ที่พ่วงตำแหน่งรุ่นพี่น้องสาวด้วย บางครั้งก็โลกกลมเกินจนคิดว่าเล่นตลก"รีบหนีไปไหนอ่ะ ไม่สอบสวนต่อเหรอค้า"ภูทัชชัยหยิ
ไม่ถึงครึ่งทางดีแยมก็ถูกลอกคราบออกจนหมด โซฟาเปลี่ยนมาเป็นเตียงนอนในห้อง ความเจ็บปวดแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่าน เธอตอบสนองหมอภูได้ดี เริ่มเรียนรู้ความป่าเถื่อนของเขาด้วยการทำตามทุกอย่างที่ต้องการ"อื้อ!" ลำตัวเล็กถูกจับพลิกคว่ำอีกครั้ง ภูทัชชัยประกบด้านหลัง สอดใส่อย่างรวดเร็วก็ขยับโยกสะโพก แหงนเงยใบหน้าขึ้นครางแผ่วที่คิดว่าเธอคงจะไม่ได้ยินหารู้ไม่ว่าทุกอิริยาบถอยู่ในสายตาของแยม โดนขนาดนี้ก็ต้องจำให้ได้ทุกโมเม้นต์สิรอบที่สามจบลงแยมนอนฟุบไปกับหมอนนุ่มหอบหายใจ สองมือกำปลอกหมอน กัดฟันร้องซี้ดซ้าดเพราะรู้สึกเจ็บเจ็บมากแม่จ๋า!ร่ำร้องอยู่ในใจ หวังได้การปลอบประโลมจากเขาบ้างสักนิด แต่ความร้อนที่แนบชิดเมื่อครู่กลับหายไปเลยตั้งแต่เขาผละออก แยมพลิกตัวกลับมามองหา เหมือนว่าเขาจะไม่อยู่ในห้องนอนนี้แล้วจึงฝืนลุกจากที่นอน ค่อยๆ เดินมาพร้อมกับผ้านวมห่มลำตัว กว่าจะถึงหน้าประตูห้องนอนใช้เวลาไปมากโขพลันก็ได้กลิ่นบุหรี่ลอยมาจางๆ แยมชะโงกหน้าออกไปมองตามทิศทางของกลิ่นนั้น มันลอยมาจากระเบียง หมอภูในชุดคลุมอาบน้ำกำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงนั้น เขาปรายตามามองเธอ ขยับปลายนิ้วไล่ขี้เถ้าให้ร่วงหล่นจากบุหรี่ก็เอาม
แยมก้าวขาถอยหลังหนึ่งก้าวอัตโนมัติ รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง หัวใจเต้นแรงจนเกือบจะหยุดเต้นเลยหากไม่ประคองเอาไว้ ดวงตาหวานกระพริบถี่ๆ เพื่อมองให้ชัดเจนว่าตาฝาดหรือเปล่าผู้ชายที่มีรอยสักมากมายบนลำตัวลามมาถึงท่อนแขนเหนือข้อศอกนั้นคือหมอภู หมอฟันผู้หล่อเหลาสะอาดสะอ้านจริงๆ น่ะเหรอ"ดีใจไหมที่ได้เข้ามาในห้องผมสักที"มุมปากหนายกยิ้ม คำพูดเย้ยหยันชวนใจหาย ภูทัชชัยก้าวเดินเข้าหาคนตัวเล็ก ทุกก้าวของเขาคือการถอยหลังของเธอ ยิ่งเห็นก็ยิ่งขบขันพรึบ!กรี๊ด!ในจังหวะที่เผลอภูทัชชัยก็พุ่งเข้าใส่แยมผลักดันให้แผนหลังแนบชิดประตู เธอตกใจส่งเสียงกรีดร้อง แต่ก็รีบยกมือขึ้นมาอุดริมฝีปากอย่างรวดเร็วเพราะกลัวว่าเสียงนั้นจะดังออกไปให้คนอื่นตกใจเวลานี้ดวงตาหวานสั่นระริก ไม่ต่างจากแมวน้อยขี้กลัวจึงเรียกรอยยิ้มเยาะเย้ยได้อีกหน"ทำไม กลัวเหรอ"เขาดึงมือเล็กออกจากริมฝีปากเอาไปกดแนบกับประตู"เข้ามาแล้ว ออกไปคงยากหน่อย""มะ มีอะไรคุยกันดีๆ ก็ได้นี่คะ""ผมคุยดีแล้วนะแยม พยายามพูดดีๆ ด้วยแล้ว แต่ยังมีเด็กดื้อรั้น ใช่ไหม"ยิ่งเข้าใกล้หัวใจก็ยิ่งสั่นรุนแรง ยิ่งได้กลิ่นหอมของเขาก็ยิ่งหลงใหลมากกว่าหวาดกลัวไม่รู้สิ! แยมไม่
รถของหมอภู จำไม่ผิดอย่างแน่นอน!"เดี๋ยวหนูมาเอานะคะ ขอเวลาแปป"แยมผละจากร้านขายขนมปังปิ้งมาเกาะท้ายรถหรู ชะเง้อคอมองหาเจ้าของรถภายในตึกแพทย์ ตึกนี้ค่อนข้างปิดมิดชิด มองจากภายนอกจะเห็นกระจกล้อมรอบ ตอนนี้เลยไม่รู้ว่าหมอภูอยู่ตรงไหน"คุณหมอมาทำอะไรนะ"พอดีมีคนเดินออกมาจากตึก แยมไม่รอช้าปรี่เข้าไปถาม"ขอโทษนะ ขอถามอะไรนิดหนึ่งนะคะ"นักศึกษาผู้ชายตัวสูงทรงหมอในอนาคตขยับแว่นตารอฟังคำถามอย่างตั้งใจ"คุณหมอที่ชื่อภูทัชชัยมาทำอะไรที่นี่เหรอ""มาเป็นวิทยากรคู่กับหมอปกรณ์ในห้องประชุมครับ"อ๋อ! ที่แท้ก็มีการอบรมภายใน"ขอบคุณนะ""เอ่อ ถามอะไรอีกไหม ชื่อผมไหม""ไม่ล่ะ อยากรู้แค่เรื่องนั้น"แยมเดินกลับมาร้านขนมปังปิ้ง คอยมองไปยังตึกคณะแพทย์ตลอดเผื่อจะมีคนออกมาจากตึก เฝ้ารอจนได้ขนมปังก็ไม่มีคนออกมาจึงตัดใจเดินกลับตึกคณะนิเทศน์ศาสตร์มีดวงตาคมคู่หนึ่งมองผ่านกระจกห้องประชุมไปยังด้านล่าง ตอนนี้ถึงคิวของปกรณ์กำลังพูดคุยกับน้องๆ นักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่หนึ่งถึงปีที่สาม ตัวเขาเลยมีเวลามานั่งเล่นรอตรงโซฟารับรองครั้นถึงคิวของเขาออกไปยืนตรงหน้าทุกคนพร้อมไมโครโฟน เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นจนต้องเฝ้ารอให้เสียงนั้นเงียบ
ภูทัชชัยนัดแนะกับอาทิตย์มาวิ่งที่สวนสาธารณะ ตามแบบฉบับดื่มเหล้าทำลายสุขภาพแล้วก็ต้องกลับมาดูแลสุขภาพด้วย เสียดายที่ปกรณ์ไม่มาเพราะคนนั้นติดตรวจที่คลินิกวิ่งมาถึงจุดเต้นแอโรบิค จุดนี้เป็นที่นิยมมากกว่าเส้นทางวิ่ง ดาราเซเลปมาเต้นทำคอนเท้นต์กันมากมายหนึ่งในนั้นคือผู้หญิงสวมใส่ชุดนักศึกษาที่เพิ่งไปนอนทำฟันมา เจอะเจอแล้วก็อดไม่ได้ที่จะยืนมองภูทัชชัยในชุดวิ่งสบายๆ เสือยืดสีดำกับกางเกงขาสั้น สวมใส่รองเท้าผ้าใบราคาแพง ถุงเท้าสูงขึ้นมาถึงครึ่งหน้าแข้ง อาทิตย์อยู่ในลักษณะไม่ต่างกัน ความหล่อสะดุดตาก็ด้วยที่ดึงความสนใจผู้คนไม่น้อย"กูว่าเจอบ่อยแบบนี้ น้องเขาเป็นสต็อกเกอร์หรือเปล่า""บังเอิญมั้ง วันนี้ก็เจอตอนทำฟันไปแล้ว"แถมตอนนั้นยังทำท่าหงอยเหงา เขาคิดว่าอาจจะเจ็บปากอยู่เลยช่วยดูแผลร้อนในให้ ปรากฏว่าก็ไม่มีแผลอะไร แถมยังมีแรงมาเต้นควงเอวจนผู้ชายรอบๆ ปรบมือเชียร์ เหตุการณ์คุ้นๆ คล้ายกับเมื่อคืนเป๊ะยืนอยู่ไม่นานโดยไม่รู้ว่าคิ้วกระตุกไปกี่รอบ เขาตัดสินใจวิ่งไปต่อเพราะยังต้องเก็บเวลาในการวิ่งอีกเยอะ ส่วนคนนั้นก็วางเอาไว้ตรงนั้นนั่นแหละเต้นจนเหงื่อออกเต็มใบหน้า รู้สึกดีขึ้นมาหน่อยก็ก้มหยิบกระเป


![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




