LOGIN“อ๊ากกกก!!!”
“=_=สำหรับคำแนะนำสิ้นคิดของมึง! ไอ้สัสโบเวน!”อเล็กซิสตวัดสายตาคมกริบปาดมองคนพูดไม่คิดตรงหน้า ที่สรรหาทางออกที่เขาไม่มีวันทำตาม! และมัน!..ที่ตามตูดเขาต้อยๆมานานหลายปี!..แม่งยังเสือกจะคิดทรยศเขาไปเป็นพวกมารดาบังเกิดเกล้าอีก! ‘ช่างบรรลัยจริงๆ’ “ผมแค่ให้คำปรึกษานายนิดๆหน่อยๆเองนะครับ!” โบเวนกระโดดโหยงเหยงพลางลูบบริเวณที่ถูกเตะรัวๆ ก่อนจะรีบอธิบายให้ผู้เป็นนายได้เข้าใจ ว่าเขานั้นไม่มีความคิดจะประเคนนายใส่พาน ให้คุณหญิงเอด้าเฉ่งแน่นอนอยู่แล้ว~ “กูไม่ได้ขอ!! แล้วนี่แฝดมหาประลัยของมึงอยู่ไหน! รีบสั่งให้มันนำคนส่วนหนึ่งไปคุ้มกันสินค้าที่ท่าเรือด้วย! และที่สำคัญ!..ไม่ต้องมาเสือกเรื่องของกูให้มากนัก!!” อเล็กซิสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงติดจะหงุดหงิดจนทุกคนพากันเข้าหน้ากับไม่ติด โดยไม่ลืมถามถึงแฝดนรกของโบเวนไปด้วย เพราะเขาต้องการให้มันนำคนส่วนหนึ่ง เดินทางไปคุ้มกันสินค้าที่จะต้องลำเลียงลงเรือในคืนนี้ เพราะมูลค่ามันมหาศาล!..เขาจึงไม่อยากให้เกิดความผิดพลาดขึ้น! “รับทราบครับนายย!!” โบเวนรีบค้อมศีรษะลงรับคำสั่งเสียงดังฟังชัด ก่อนจะหลีกทางให้ผู้เป็นนายเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงผ่านไป และเมื่อหลุดพ้นออกจากคลื่นพายุลูกใหญ่มาได้ โบเวนก็ไม่รอช้ารีบกอบโกยอากาศเข้าปอดทันที ตึกๆๆๆๆ!! “แม่ง!..แต่เช้าเลยกู!” เสียงสบถคำหยาบคายที่บ่งบอกถึงความหงุดหงิด ถูกพ่นออกมาตลอดเวลาที่ร่างสูงสง่าผู้เป็นถึงประมุขคนปัจจุบันของตระกูลมาเฟีย คราวน์เดินผ่าน! เหล่าแม่บ้าน คนสวน บอดี้การ์ด ที่อยู่บริเวณดังกล่าวต่างพากันรีบค้อมศีรษะลงชิดอก ไม่กล้าสบตากับอเล็กซิสในเวลานี้ เพราะรู้เหตุผลที่ทำให้ร่างสูงสง่าประดุจเทพบุตรคนนี้..อารมณ์เสียได้เป็นอย่างดี!! พรึบบบ!!! “0.o!!เฮ้ยยย!!! “ โบเวนอุทานขึ้นอย่างตกใจ หลังมีมือปริศนามาวางบนไหล่ของเขา ขวัญที่พึ่งจะกลับเข้ามาประทับร่าง!..พลันต้องกระโดดหนีหายออกไปอีกครั้ง! “=.=ตกใจเชี่ยอะไรของมึง! แล้วหน้าซีดเป็นไก่ต้มนี่อีก? นายตัดโบนัสของมึงอีกรึไง!”เสียงทุ้มราบเรียบติดจะเอือมระอาของคู่แฝดดังขึ้น ก่อนจะจับบ่าแกร่งให้หันมาเผชิญหน้า พร้อมกับหรี่ตาลงจับผิดใบหน้าเหลอหลาของโบเวน “.0.ไอ้ไบเบิล!!! ไอ้สัส! มาไม่ให้ซุ่มให้เสียง! กูตกใจนะโว้ย!”ทันทีที่ได้เห็นคนทำหัวใจเขาเกือบวายตายอีกรอบ เป็นคู่แฝดมหาประลัยของตัวเอง โบเวนก็ไม่รอช้าที่จะเท้าเอวโวยวายกลับไป “ตั้งแต่เมื่อไหร่?” แต่ก็ต้องขมวดคิ้วเป็นปมยุ่งกับคำพูดต่อมาของไบเบิล “0.oตั้งแต่เมื่อไหร่อะไรว่ะ!!!” เปลือกตาที่กระตุกยิกๆ เป็นสัญญาณเตือนความหายนะ ที่เขาไม่อยากรับรู้!! แต่ดูเหมือนสวรรค์ในวันนี้จะไม่ได้อยู่ข้างเขา! ถึงได้ดลใจทำให้ไอ้ไบเบิลรู้เรื่องที่เขา..ถูกคุณหญิงเอด้ามารดาของผู้เป็นนาย!…ซื้อตัวชั่วคราว!! “ที่มึงเป็นริอาจเป็นสายข่าวให้กับคุณหญิงนะสิว่ะ!..ไอ้โบเวน!!” ไบเบิลแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะจัดการทวนความทรงจำ! สมองทอดมันปลากรายของโบเวนทันที “0.!!!” พรึบบบ!!! แต่ยังไม่ทันที่ไบเบิลจะได้จำแนกแจกแจงรายละเอียดความชั่วร้ายของมันให้โลกรู้ ก็ถูกโบเวนวาดต้นแขนล็อกคอลากเข้าพุ่มไม้ข้างคฤหาสน์ทันที “ปล่อย!!! จะมารักกูอะไรตอนนี้!!”ไบเบิลรีบสลัดพันธนาการชวนคลื่นไส้ของพี่ชายฝาแฝดออก พลางขยับสูทให้เข้าที่ แล้วกอดอกมองดูท่าทีลุกลี้ลุกลนของโบเวน “โอ้ววว!!..ไอ้น้องรักกกก!! อย่าได้เอะอะพูดเสียงดังไป!! พี่ยังไม่อยากคอขาดตอนนี้!” และเมื่อสอดส่องสายตามองออกไปข้างนอกทุกอย่างยังคงปกติดี เจ้าตัวก็รีบพ่นลมหายใจออกอย่างโล่งอก ก่อนจะหันขวับมาออดอ้อนขอความปรานีจากแฝดน้องท้องเดียวกันทันที “มึงรับเงินมาเท่าไหร่?” ไบเบิลแสยะยิ้มกริ่มก่อนจะเริ่มเค้นถาม ถึงจำนวนทรัพย์ที่มารดานายเหนือหัวให้มาปิดปากมัน! ซึ่งคงจะมากโข!..ไม่งั้นมันคงไม่ยอมช่วยเหลือคุณหญิงเอด้าแน่ๆ “นะ…นิดหน่อย..”โบเวนหน้าซีดลงเรื่อยๆเมื่อถูกน้องชายฝาแฝดต้อนจนจมมุม ‘งื้ออ~~ นี่เขาต้องเจียดส่วนแบ่งให้มันจริงๆหรือ!!?’ “แบ่งกูมาครึ่งหนึ่ง!!..ไม่งั้นเรื่องที่คุณหญิงเอด้า รู้เรื่องที่นายกลับมาที่นี่เป็นเพราะมึงส่งข่าวให้!! ได้ถึงหูของนายแน่นอนไอ้พี่ชาย!..ที่เกิดก่อนกูแค่หนึ่งนาที!!” ไบเบิลได้โอกาสยื่นข้อเสนอแสนโหดร้ายไปให้โบเวนไปทันที ซึ่งโบเวนที่กลายเป็นลูกไก่ใกล้จมน้ำตาย จำต้องกล้ำกลืนฝืนทนแบ่งทรัพย์สินที่พึ่งได้มาสดๆร้อนๆ ให้กับน้องชายสุดที่ร้ายไปอย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ ติ้งงง~~ “งื้อออ~~~ ใยมึงถึงได้โหดร้ายกับพี่เยี่ยงนี้~~” เสียงร้องโหยหวนราวกับควายโดนเชือดดังขึ้น เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เสียงข้อความแจ้งเตือนเงินเข้าบัญชีของไบเบิลดังพอดี “^.^ก็แค่นี้แหละ!..เห็นไหม?..ว่าความเป็นพี่น้องของเรา..กลับมาแน่นแฟ้นเหมือนเดิมแล้วพี่ชาย!!” “T.Tอะ..ไอ้สัสไบเบิล!!น้องร้ากกก!” “คร้าปปป~~” “ไปตายซะ!!” …………………………………………….. 😂😂 เปิดมาขายขำก่อนเลยนร้าา~ คณะลิเกของอิพี่อเล็ก! เป็นไงคร้าา~~ ขำท้องแข็ง🍀“อื้อออ~~ หนวกหูจัง…”ซึ่งในจังหวะนั้นเองเจ้าของศีรษะทุยที่มุดเข้าหาแผงอกแกร่งก็ส่งเสียงโวยวายขึ้น เมื่อถูกเสียงไม่พึงประสงค์รบกวนการนอนหลับพักผ่อนของเธออย่างไม่จบไม่สิ้น! ถึงแม้ว่าจะพยายามมุดตัวเข้าหาที่หลบภัยแล้วก็ตาม[เสียงใครว่ะ?…นี่มึงยังเล่นสนุกอยู่อีกหรอไอ้ห่ารากก! แก่จนผมงอกจะขึ้นหมดหัวอยู่แล้วนะไอ้อเล็ก!!] คริสเตียนที่บังเอิญได้ยินเสียงงัวเงียปริศนา ที่ดังแทรกเข้ามาในโทรศัพท์ถึงกับเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย ก่อนจะเบิกตาโพรงกว้างเมื่อคิดว่าเพื่อนสนิทที่ยังคงหวงความโสด กำลังเก็บแต้มล่าผู้หญิงทั่วทั้งโลกอย่างไม่คิดจะเบื่อหน่าย“หยุดแหกปากแล้วกลับไปป้อนข้าวลูกมึงซะ!! อย่ามาเสือกเรื่องของกูให้มาก! แค่นี้!!”สิ้นคำพูดเหน็บแนมมือสากก็จัดการดึงโทรศัพท์ออกห่างจากใบหู ก่อนท้ายประโยคที่อเล็กซิสจะวางสาย!..ก็ไม่ลืมที่จะขับไล่ไอ้พ่อลูกลิงไปป้อนข้าวลูกๆของมัน![ปากดีจริงๆนะไอ้สัส! กูขอให้มึงเก็บความปากดีแบบนี้ขึ้นหิ้งให้นานๆละ! แล้วอย่าคลานเข่าเข้ามาขอความช่วยเหลือจากกูเด็ดขาดไอ้ห่า!!] คริสเตียนขบเคี้ยวเขี้ยวฟันด้วยความหมั่นไส้ในคำพูดของคนโสดเพียงหนึ่งเดียวของกลุ่ม แต่ถึงอย่างนั้นรางสังหรณ์บาง
พรืดด!!!!“บัดซบ!” เป็นอีกครั้งที่อเล็กต้องสบถคำหยาบคายออกมา เมื่อดวงตาคมกริบสีน้ำตาลอัลมอนด์เข้มจ้องมองน้ำรักขาวขุ่นของตัวเอง ที่ไหลทะลักย้อนกลับออกมาพร้อมๆกับเลือดสีสดจนบางส่วนหยดลงไปบนพื้นห้องน้ำจนดูเป็นภาพที่น่ากลัว และไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้อเล็กซิสจับล็อกศีรษะเล็กให้เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว“อึก..พี่อเล็ก..เมเจ็บ” ร่างกายที่แทบจะไร้จิตวิญญาณทำเมเปิ้ลแทบจะร่วงลงไปบนพื้นห้องน้ำ แต่ติดอยู่ที่มือหนาของอเล็กซิสยังคงจับล็อกใบหน้าของเธอให้เงยขึ้น ทำเมเปิ้ลต้องรวบรวมเรี่ยวแรงวางมือสั่นๆลงไปบนมือใหญ่อีกที เพื่อบอกให้เขาได้รู้ว่าเธอกำลังจะหายใจไม่ออก!“หลับตาซะ..ถ้าไม่อยากหัวใจวาย” อเล็กซิสพ่นลมหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย เมื่อบริเวณเรียวขาสวยทั้งสองข้างของเด็กสาวโชกไปด้วยเลือดสีแดงสด ซึ่งเขามั่นใจว่าถ้าหากเธอได้เห็นเลือดของตัวเองคงได้หัวใจวายตายจนเดือดร้อนให้เขาเก็บศพ เพราะฉะนั้นเขาจึงตัดปัญหาสั่งให้เธอหลับตาลงซะ!“0.0มะ..มีอะไรหรอคะ?”หลังพยายามปรับลมหายใจจนกลับมาเป็นปกติ เมเปิ้ลก็เอ่ยกระตุกกระตักถามออกไปเมื่อยังไม่เข้าใจในคำพูดของเขาสักเท่าไหร่นัก อาจจะเพราะสติสัมปชัญญะที่ยังไม่กลับเข้าที่ จึ
“อึก..เม…”เมเปิ้ลฝืนกลืนก้อนสะอึกลงท้อง ใบหน้าหวานเวลานี้เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาที่ไหลทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตก ปลายจมูกรั้นแดงเถือกไม่ต่างจากผมเชอรี่ ริมฝีปากบางบวมเจ่อราวกับถูกผึ้งต่อย พอดูรวมๆแล้วสภาพของเธอในตอนนี้แทบจะดูไม่ได้เลยด้วยซ้ำ! “บ้าเอ้ย!..ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆที่ไปคว้าของแปลกประหลาดอย่างเธอมา!..แยกขากว้างกว่านี้!” อเล็กซิสที่ทนรอเด็กสาวปรับตัวไม่ไหวถึงกับสบถคำหยาบคายออกมา พร้อมกับตำหนิตัวเองยกใหญ่ ที่เผลอไปคว้าเอายัยเด็กกะโปโลที่ไม่เป็นงานอะไรสักอย่าง! ออกจากเดินเร่ขายถุงยางอนามัยหน้าผับมาเป็นเมียบังหน้ามารดาบังเกิดเกล้า! อเล็กซิสขบกัดฟันแน่นจนกรามขึ้นเป็นสันคมเข้ม!..ก่อนท้ายประโยคจะสั่งให้เมเปิ้ลแยกขาออกกว้างหมับบ!!“อึก..จะทำอะไรเมอีก..อะ..อื้อออ!! พะ..พี่อเล็ก..!”เมเปิ้ลถึงกับผวาเฮือกไปกระการกระทำของเขา ทุกส่วนของร่างกายแทบจะไม่เป็นของเธออีกต่อไป เพราะทันทีที่เขาสั่ง!..เรียวขาสวยทั้งสองข้างของเธอก็ค่อยๆแยกออกกว้างอย่างอัตโนมัติ เอื้อมอำนวยความสะดวกให้เขาจัดท่าทางใหม่ และเมื่อได้องศาตามที่เขาต้องการแล้ว!..เมเปิ้ลก็ต้องร้องเสียงหลงออกมาอีกครั้ง! เมื่อปลายนิ้วสากเอื้อมมาสะก
ตั่บบบบ!!!! ตั่บบบบ!!! ตั่บบบบบ!!!!“กรี๊ดดด!! เจ็บนะ! เบาๆหน่อย..อึก!! อะๆ” สิ้นประโยคไร้จิตใต้สำนึกของเขา ร่างกายของเธอก็ขยับโยกคลอนไปตามแรงส่งของคนข้างหลัง เมเปิ้ลกรีดร้องลั่นสลับกับโวยวายยกใหญ่ เมื่อแรงเสียดสีบริเวณจุดอ่อนไหวกำลังสร้างความเจ็บร้าวให้แก่ร่างกายของเธอเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะใจกลางความเป็นสาวที่ตอนนี้กลับมาฉีกขาดเพื่อโอบอุ้มตัวตนลำเขื่องของเขาอีกครั้ง! ไร้ซึ่งความสุขแตกต่างจากค่ำคืนวิปโยคนั้นโดยสิ้นเชิง…เพราะสิ่งที่เธอกำลังเผชิญอยู่ในตอนนี้!…กำลังจะทำให้เธอดับสิ้นลมหายใจ!ตั่บบบบ!!!! ตั่บบบบบ!!!! ตั่บบบบบ!!!“อร้ายยย!!! แรงไป! เมไม่ไหว! อึกก! เบาหน่อยค่ะ! อึกก!”เมเปิ้ลส่ายศีรษะรัวๆจนกลุ่มผมที่เปียกชื้นสะบัดไปมา เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นลั่นห้องน้ำหรูที่กลายเป็นสนามรักชั่วคราวของทั้งสอง! กระจกรอบทิศที่ติดอยู่ค่อยๆขุ่นมัวขึ้นเรื่อยๆเนื่องจากเพลิงรักนี้ค่อยๆโหมกระหน่ำเปลี่ยนทุกอย่างที่อยู่รอบๆให้เร้าร้อนดั่งเพลิงโลกันต์ตั่บบบบ!!!! ตั่บบบบ!!!! ตั่บบบบบ!!!!ยิ่งเมเปิ้ลกรีดร้องขอชีวิตอเล็กซิสยิ่งได้ใจใหญ่! เขาสะบัดสะโพกสอบสาดส่งลำรักใหญ่โตเข้าออกร่องรักคับแน่นอย่างป่าเถื่
“แค่กๆๆ!!! แค่กๆๆ!! “ และทันทีที่เธอยอมทำตามอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เขาก็ยอมปล่อยศีรษะของเธอให้เป็นอิสระ ซึ่งพอเมเปิ้ลได้รับความปราณีจากอเล็กซิส เธอก็ไม่รอช้าที่จะรีบกอบโกยอากาศเข้าปอดพร้อมกับสำลักของเหลวที่บางส่วนยังหลงเหลืออยู่ในโพรงปากออกมา ใบหน้าหวานแดงเถือกราวกับลูกตำลึงสุกพร้อมกับหอบหายใจเข้าออกจนตัวโยนอยู่บนพื้นห้องน้ำหมับบบ!! พรึบบบ!!!“0.0!!ว้ายยย! พี่อเล็ก! จะทำอะไรเมอีก”ร่างกายยังไม่ทันจะหายเป็นปกติดี เธอก็ต้องกรีดร้องเสียงหลงเมื่ออยู่ๆคนตรงหน้าก็รั้งตัวเธอขึ้นยืน พร้อมกับจับตัวของเธอหมุนให้หันหน้าเข้าหาฝาผนัง เมเปิ้ลวางสองมือทาบลงไปบนฝาผนังห้องน้ำ ก่อนจะหันขวับไปถามคนด้านหลังที่ตอนนี้ขยับตัวเข้ามาจนแนบชิดอย่างรวดเร็ว! สัมผัสบางอย่างที่ดุนดันแถวบั้นท้ายของเธออยู่ในขณะนี้..ทำให้เมเปิ้ลไม่อาจคิดไปในทางอื่นได้เลย!“อย่าแกล้งโง่…เพราะนาทีนี้สิ่งที่ฉันต้องการทำกับเธอ…มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นเม..” มือสากระคายลูบไล้ส่วนเว้าส่วนโค้งประดุจนาฬิกาทรายของเมเปิ้ลด้วยความหลงใหล ก่อนจะพึมพำลอดไรฟันถึงสิ่งเขากำลังจะทำ ความยิ่งใหญ่ที่พึ่งจะได้รับการปลดปล่อยกลับมาแข็งกร้าวอย่างรวดเร็ว มันก
บ้วบบบบ!!!! บ้วบบบบ!!!! บ้วบบบบ!!!!พอจับจังหวะได้เมเปิ้ลก็เริ่มแสดงลีลาปรนเปรอความยิ่งใหญ่ของจอมวายร้ายด้วยปากและลิ้นอย่างแข็งขัน พยายามนึกคิดว่าสิ่งที่อัดแน่นอยู่ในโพรงปากคือไอศกรีมแท่งโปรด ที่เธอชื่นชอบและต้องพิถีพิถันในการกลืนกินทุกขั้นตอน ดวงตากลมโตแผ่ขนตางอนยาวเคลื่อนปิดลงอย่างช้าๆ เมื่อจิตใต้สำนึกที่หลงเหลืออยู่เพียงเสี้ยวยังคงมีความกระดากอายที่ต้องมานั่งคุกเข่าทำสิ่งน่าอายแบบนี้! โดยเฉพาะกับคนแปลกหน้าที่พึ่งเข้ามาเปลี่ยนชีวิตของเธอจากหน้ามือเป็นหลังมือ! สัมพันธ์ทางกายที่เธอไม่เคยคิดที่จะมีมาก่อน!…บัดนี้เธอกำลังคุกเข่า!..และมีสิ่งนั้นอยู่ในปากจนพูดไม่ได้!บ้วบบบบ!!! บ้วบบบ!!! บ้วบบบ!!!ยิ่งคิดก็ยิ่งทำให้เมเปิ้ลโมโหตัวเองที่ปล่อยให้ความปรารถนาเข้ามาครอบงำจิตใจได้อย่างง่ายดาย! จนเผลอตัวเผลอใจปล่อยให้จอมวายร้ายชักจูงได้ง่ายๆ จังหวะการปรนเปรอเริ่มรุนแรงขึ้นตามอารมณ์ปั่นป่วนภายในจิตใจของเมเปิ้ล! จนบางครั้งเธอละอยากจะฝากรอยเขี้ยวลงบนสิ่งที่เธอผงกศีรษะขึ้นลงราวกับโยกน้ำจากบ่อบาดาล! แต่เธอก็ทำไม่ได้!..เพราะมีคำขู่แสนโหดร้ายค้ำคออยู่!! ‘บ้าที่สุดเลย!’บ้วบบบบ!!!! บ้วบบบบ!!!! บ้วบบบ!!!“







