ตอนที่ 6 หวนคืนอดีต 1.2

ดวงวิญญาณของฟางเซียนจากยุคปัจจุบันได้มาปรากฏอยู่ในยุคอดีตที่กาลเวลาย้อนกลับไปกว่าหนึ่งพันห้าร้อยปี ในรัชสมัยจักรพรรดิถังเสวียนจง กษัตริย์องค์ที่หกแห่งราชวงศ์ถัง ดวงวิญญาณของฟางเซียนถูกนำกลับมาก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์เมื่อคนทางวังหลวงได้มาพบหญิงงามที่สุดในแผ่นดินต้าถังและถูกเรียกตัวเขาวังเพื่อถวายตัวให้กับจักรพรรดิถังเสวียนจง ทำให้เกิดเรื่องราวมากมายทั้งความรัก ริษยาและการแย่งชิงภายในราชสำนักฝ่ายใน และทำให้จางลี่เซียนในชาติอดีตพบจุดจบอย่างน่าเวทนา

 และร่างของคุณหนูจางลี่เซียนก็คืออดีตชาติของเธอนั่นเอง ดวงวิญญาณของหญิงสาวถูกแรงดึงดูดมหาศาลดึงดวงวิญญาณของเธอเข้าไปในร่างของคุณหนูเล็กแห่งบ้านตระกูลจางอย่างรวดเร็ว ทำให้ดวงวิญญาณจากยุคปัจจุบันและดวงวิญญาณจากยุคอดีตซึ่งเป็นอดีตซาติของเธอหลอมเข้ากลายเป็นดวงจิตและดวงวิญญาณดวงเดียวกัน ล่วงรู้ภพอดีตชาติและภพอนาคตอย่างไม่คาดฝัน ท่ามกลางความงุนงงและสับสนของหญิงสาวที่ไม่รู้ว่าบัดนี้เธอมาอยู่ ณ ที่แห่งหนใดกันหนอ

 “นี่ฉันอยู่ที่ไหน! ฉันอยู่ที่ไหน!” สิ้นเสียงรำพึง

 ฟางเซียนสิ้นสติไปทันทีพร้อมกับร่างงามก็เริ่มจมดิ่งลงไปอยู่ที่ก้นบ่อ กระดองเต่าที่สลักจารึกโบราณลอยวนเวียนโอบล้อมร่างงามนั้นเอาไว้ แสงเรืองรองสว่างวาบเฝ้าคอยปกป้องเพื่อมิให้นางมีภัยร้ายขึ้นมาอีก ก่อนจะวนรอบไปบริเวณข้อมือพร้อมแปรเปลี่ยนจากกระดองเต่าที่สลักจารึกโบราณกลายเป็นกำไลหยกประดับอยู่ในข้อมือเรียวของลี่เซียนหรือฟางเซียนนั่นเอง

 เวลาผ่านไปมิรู้กี่ชั่วยาม ในยามนี้บรรดาบ่าวรับใช้ต่างพากันออกตามหาคุณหนูเล็กแห่งตระกูลจางกันจ้าละหวั่นด้วยไม่มีผู้ใดพบเห็นตั้งแต่เวลาบ่ายจวบจนเย็นย่ำพระอาทิตย์ใกล้จะตกดินไปทุกขณะ ก็ไม่มีวี่แววของคุณหนูลี่เซียนแต่อย่างใด จนกระทั่งบรรดาบ่าวรับใช้พากันเดินมาทางด้านหลังสุดตรงท้ายบ้านซึ่งมีบ่อน้ำตั้งอยู่ เสียงของบ่าวรับใช้ผู้ชายก็พลันเปรียบเปรยขึ้น

 “ข้าหวังว่าคุณหนูของพวกเราจะไม่ตกลงไปในบ่อน้ำนะ เพราะใครที่ได้ตกลงไปมีหวังตายลูกเดียว”

 “เพียะ!” 

 เสียงฝ่ามือตีลงบนต้นแขนของเด็กหนุ่มที่เพิ่งกล่าวออกมา

 “อย่าพูดอะไรเป็นลางไม่ดีแบบนี้ บ่อน้ำนี้ยังไม่เคยมีใครตกลงไปสักหน่อยเจ้าเอาอะไรมาพูด”

 เด็กหนุ่มส่งยิ้มแห้งๆ กลับไปพร้อมใช้มือลูบต้นแขนของตัวเองไปมาเบาๆ

 “ข้าก็พูดไปเรื่อยเปื่อยท่านแม่ ก็แหม บ่อน้ำนี้ไม่เคยเห็นว่าจะแห้งสักที ตรงกันข้ามยังมีน้ำอยู่เต็มบ่อและมีปริมาณเพิ่มขึ้นมาทุกที ข้าเคยได้ยินคุณชายใหญ่พูดว่าบ่อน้ำนี้อยู่มาห้าชั่วคนแล้วและก็ไม่เคยแห้งเลย ท่าทางคงจะลึกมากด้วย” เด็กหนุ่มพูดพลางส่งยิ้มแห้งๆ ให้กับท่านแม่ของตน

 ข้างฝ่ายมารดาได้แต่ส่ายหน้าไปมา ก่อนจะเดินไปหยุดยืนอยู่ตรงบ่อน้ำพลางก้มหน้ามองลงไปในนั้น

 “มันก็จริงดั่งคำที่เจ้ากล่าวจริงๆ นั่นแหละ ข้าเองเกิดมาในตระกูลจางก็เห็นบ่อน้ำนี้แล้วเช่นกัน สงสัยคงจะมีอะไรที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่ นอน” กล่าวพร้อมก้มหน้าลงไปอีกเมื่อนางมองเห็นอะไรบางอย่างอยู่ก้นบ่อน้ำลางๆ กำลังค่อยๆ ลอยขึ้นมาทีละน้อย ทีละน้อย จนกระทั่งเห็นเป็นร่างของคนกำลังลอยขึ้นมาอย่างชัดเจน

 “กรี๊ดดดดดดดดดด” เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อเห็นร่างไร้วิญญาณเมื่อแรกเห็นกำลังลอยขึ้นมาจากก้นบ่ออย่างช้าๆ ก่อนจะตะโกนก้องออกมาอย่างสุดเสียงเมื่อร่างงามพลิกจากท่าคว่ำมาเป็นท่าหงาย

 “ช่วยด้วย!!! คุณหนูลี่เซียนตกน้ำ!!!” เสียงร้องขอความช่วยเหลือดังกึกก้องไปทั่วบริเวณดังกระหึ่มขึ้นมาทันที พร้อมๆ กับความโกลาหลอลหม่านจนวุ่นวายไปทั้งบ้าน

 เด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างกายท่านแม่ของตน รีบวิ่งไปแจ้งข่าวผู้นำของตระกูลและจางฮูหยินอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางเสียงร่ำไห้ของหยุนซีและลี่อิงบ่าวรับใช้คนสนิท ซึ่งกำลังตามหาคุณหนูของตนไปจนทั่วก่อนจะรีบวิ่งมาที่บ่อน้ำทันทีที่ได้ยินข่าวว่าคุณหนูของพวกนางตกลงไปในบ่อน้ำจะรอดหรือไม่ก็มิอาจรู้ได้ ทุกสิ่งในขณะนี้โกลาหลอลหม่านไปหมด จางหยวนฟู่ วิ่งตรงดิ่งมายังบ่อน้ำอย่างไม่คิดชีวิตทันทีที่ได้รับข่าวบุตรี ในขณะที่จางฮูหยินเป็นลมหมดสติไปโดยพลันครั้นเมื่อล่วงรู้ข่าวบุตรีเพียงคนเดียวของนาง เล่นเอาทุกชีวิตในบ้านตระกูลจางขณะนี้มีแต่ความโกลาหลและเสียงร่ำไห้ดังระงม